ตอบปัญหาที่เลยปัญหาของคนหลงความรู้มาก.docx

ตอบปัญหาที่เลยปัญหาของคนหลงความรู้มาก พ่อครูว่า…สภาวธรรม ที่เราได้เรียนกันมามันลึกซึ้งไปเรื่อยๆละเอียดไปเรื่อยๆไกลมากเลย ซึ่งพูดแล้วก็น่าเห็นใจผู้ที่เราติดตาม เพราะฉะนั้นเราจะไม่ได้เพื่อนที่มาติดตามมากเท่าไหร่หรอก เพราะเพื่อนที่จะติดตามต้องมีบารมีพอ มีความเข้าใจที่จะตามได้ เพราะฉะนั้นผู้ที่หมดบารมีที่จะตามแล้วเขาก็คง ไม่ดูถูก แต่ว่ามันหนักไปหน่อย มันยากไปหน่อย ฝากไว้ก่อนโอฬาร อะไรประมาณนั้น สู่แดนธรรม...มีเจตนาเอาพระสูตรนี้ให้ตรวจสอบนิพพานของตัวเอง พ่อครูว่า…อาตมาไม่ได้สรุปตรงนั้นบ้าง คือ หมายความว่าเราต้องรู้จบถ้าคนใดไม่รู้จบอย่างคุณเดชา อัมพร ยังไม่คิดจะรู้จบ ขออภัย ขอพูดพาดพิงไปถึงท่านประยุทธ์ ปยุตโต ท่านพุทธโฆษาจารย์ ท่านรักความรู้คล้ายกับคุณเดชา อัมพร ที่เรียกเป็นภาษาสรุปทางวิชาการว่า วิปัสสนูปกิเลส หลงในวิปัสสนูปกิเลสมันจะมีทุกอย่างมากมายก่ายกองหมดเลย ในวิปัสสนูปกิเลส 10 ท่านโบราณาจารย์สรุปไว้หมด มันเป็นทุกอย่างทั้งความรู้ ความสว่าง ความแจ้ง ความจริง ความแท้ทั้งภูมิปัญญา ปฏิภาณอยู่ในนั้นหมดเลย มันเป็นความวิจิตรพิสดารทั้งนั้นเลย ท่านก็ไปชื่นใจกับสิ่งเหล่านี้ ท่านก็เลยไม่เข้าหาจิต ที่เราจับกิเลสในแต่ละเรื่อง ตีกรอบตั้งแต่พระโสดาบัน สกิทาคามี อนาคามี อรหันต์แต่ละเรื่อง เรื่งอศีลข้อที่ 1 ข้อที่ 2 ศีลข้อที่ 3 ต้องมีปริเฉท มีกรอบแห่งการปฏิบัติแต่ละเรื่องแต่ละอันไป แล้วมีตัวจบในแต่ละกรอบแต่ละเรื่อง ถ้าไม่อย่างนั้นจะไม่รู้จักจบเลยสักครั้งเดียว แล้วมันจะกลายเป็นไม่มีวันจบ นี่แหละคือความหลงความรู้ การหลงข้อมูลของคนที่หลงความรู้มันเพลินยิ่งใหญ่มันน่าภาคภูมิจริงๆนะ มันลืมเหน็ดเหนื่อยไปเลย แม้แต่จะเจ็บป่วยหนักหนาสาหัสลำบากก็ไม่ ก็จะสดชื่นชมยินดี Appreciate มันจะเป็นเช่นนั้