สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ_สัมมาทิฏฐิ) ตอน ความช้าสามอย่าง.docx

โฟลเดอร์ธรรรมะพ่อครูตัดเป็นหัวข้อย่อย
ประเภทไฟล์เอกสาร (application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document)
ขนาดไฟล์9.09 KB
วันที่แก้ไข25 มิถุนายน 2560

เนื้อหาในไฟล์

สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ_สัมมาทิฏฐิ) ตอน ความช้าสามอย่าง มาในยุคพวกเรา อย่าช้าเลย ที่ช้าเพราะอะไร ความช้าของคนมีสามอย่าง 1.ช้าเพราะไม่มีปัญญารู้ว่าอันนี้ดี แล้วจะมาเอาทำไม ดีไม่ดีว่าชั่วด้วย ไปหลงโลกีย์ดีกว่า อันนี้เขาว่าไม่ได้เรื่องก็ไปวนเวียนนรกสวรค์อีกไม่รู้กี่ชาติ 2. คนรู้ว่าดี แต่มีกิเลส กลัวเสียลาภ ยศ สรรเสริญ สุขโลกีย์ แม้มีปัญญารู้แต่ไม่มาเอา มันก็ไม่ได้ ยังเสียดายโลกอยู่ โลกจึงดึงคุณไปอีกนานไกล เพราะไปเพิ่มจำนวนความหนาโลกีย์ 3 มิจฉาทิฏฐิ เข้าใจว่าความเป็นกลางนี้ก็ไม่ต้องไปหาใคร แล้วก็คือบำเรอตัวเอง แล้วไปเข้าใจผิดอีกว่าคนเป็นกลางนี้เป็นคนสูงส่งไม่ต้องไปเข้ากับหมู่ดีหรือชั่วอะไร ทั้งที่คนดีควรไปอยู่กับหมู่ดีเพื่อให้มีกำลังเพิ่มขึ้น ถ้าคนดีไม่ส่งเสริมคนดี พลังดีก็ไม่วิ่ง พลังดีก็ช้า พลังดีจะเร็วต้องเสริมกันไม่งั้นช่วยไม่ได้ ยกตัวอย่างทุกวันนี้ ถ้าทางสังคมประเทศชาติช่วยส่งเสริมอโศก ถ้าเห็นว่าดี ช่วยให้ชาวอโศกได้เข้าไปร่วมทำงาน ให้รับพลังงานเสริมนี้ไป แต่ถ้าเข้าใจว่าไม่ดีท่านก็ไม่เอาอยู่แล้ว แต่ถ้าเห็นว่าดี ก็เสริมกัน เราพูดไม่ได้เอาดีเข้าตัว แต่บางอย่างเราเห็นว่าถ้าเราทำแล้วไปไม่รอดเราก็ไม่ทำ เช่น เราไปแล้วหมู่ใหญ่ไม่ศรัทธาก็ซ้อน ถ้าทางผู้ที่สูงไม่เอาอโศกไปออกหน้านี้ดีแล้ว แต่ถ้าไม่เอาอโศกก็ไม่ได้แน่ คือต้องเอาบ้างส่งเสริมบ้างแต่ไม่ต้องถึงกับรับให้ตำแหน่ง เอาชัดๆ ให้พรรคเพื่อฟ้าดินเป็นหนึ่งในการบริหารในสภา เราก็ทำไม่ได้อยู่แล้ว แต่ทางกกต.นี้รู้ว่าพรรคเพื่อฟ้าดินนั้นดี หลายคนอยากให้เข้าไปในสภา แต่เราไม่พร้อมทั้งคุณภาพและปริมาณ ทั้งสมมุติและปรมัตถ์ เรามีด็อกเตอร์หลายคนแล้ว แต่เราไม่มีตัวตนได้เพิ่มขึ้นทางสมมุตินี้ทำให้เสื่อม แต่ต้องมีเนื้อปรมัตถ์เข้าไป แต่ปรมัตถ

อ่านต่อ

์ของเราก็เล่นตัว หากเราไปแล้วไม่เจริญ เราก็ไม่เข้าไป มหาปเทสกับสัปปุริสธรรม 7 ก็สำคัญมาก อาตมาไม่ริษยาผู้ทำงานตำแหน่งหรอก ก็เห็นใจ สนับสนุนได้เท่าที่ทำได้ ไปแล้วเสียทั้งสองฝ่าย ส่วนรวมได้เราก็ได้ ก็ทำ พวกเราอย่าช้า ขนาดนี้หลายคนอย่านึกว่า หัวเรายังดำ หนังเรายังไม่หย่อน อย่านึกว่าเราไม่แก่ไม่เสื่อม อย่าประมาท ตายวันตายพรุ่ง ตายวินาทีก็ได้ ไม่ต้องข้ามวินาทีก็ตายได้ มันตายเมื่อไหร่ก็ได้ แล้วคนตายทีหนึ่ง พูดอจินไตยให้ฟัง ถ้าคุณมีวิบากเยอะก็วิบากบาปวิ่งเร็วกว่ากุศลวิบากบาปเหมือนหมาไล่เนื้อ ถ้าเสียเวลาวิบากบาปไล่ทันได้ อย่าประมาท ตายเมื่อไหร่ไม่รู้ การตายนั้น ทั้งที่เป็นวิบากเรา แต่เหตุปัจจัยโน้น คนอื่น วิบากอื่นมาทำเราตายได้ เป็นความไม่เที่ยงหมอดูดูไม่ถูก ทุกอย่างไม่เที่ยงไม่แท้ คือยิ่งใหญ่มาก ขึ้นต้นเลย และมันเป็นทุกข์ ทำให้หมดตัวตนได้ จะทำให้เที่ยงได้ต้องทำความไม่มีตัวตนให้ไม่มีถาวรเลย แล้วเราจะไม่ทุกข์อีกเลยได้ ตีเปราะย้ำว่าอย่าช้า ไม่ต้องเอามีดพร้ามาก็ได้ตามเพลง...เดี๋ยวนี้เสียมพร้ามีเยอะ เอาตัวกับหัวใจมา เร่งรัดพัฒนา อย่าประมาท โลกต้องการ เราก็ต้องการเจริญ ไม่มีใครโง่ไม่อยากเจริญ ก็สอดคล้องสัจจะ โลกต้องการเราก็ต้องการ ถ้าเรามาทำอันนี้ส่งเสริมได้โลกจะดี เกาหลีเหนือก็ไม่ต้องทิ้งระเบิดใคร อเมริกาก็ไม่ไปทิ้งระเบิดเกาหลีเหนือ เราก็ช่วยเขาไป แต่ถ้าอยากเป็นเจ้าโลกอย่างอเมริกา เกาหลีเหนือก็ไม่หยุด แต่ไทยเราหยุดแล้ว ระเบิดไฮโดรเจนไม่มาหรอก ไม่ต้องใช้ชีหางนกยูงปัดระเบิดหรอก เราไม่เป็นเหตุให้เขาโกรธเกลียด เราไม่ไปแย่งชิงกับใคร เกาหลีเหนือไม่รู้หรอกว่าไทยเราเจริญ แม้อเมริกาก็ตาม ในโลกสมมุติทุกวันนี้เหมือนเกาหลีเหนือตัวน้อยพวกน้อย แต่อเมริกาพวกใหญ่ตัวใหญ่ (มีพวกเราบอก)เกาหลีเหนือมีจีนกับรัสเซียเป็นพวก เป็นสงครามสัตว์โลก กัปป์ไหนกัลป์ไหนเหมือนกันหมด อาตมาก็เกิดมาทำกับหมู่นี้เป็นคนไทยจนกว่าจะหมดกัปป์นี้ แล้วก็ต้องไปเกิดกับชาติอื่นๆไปอีก ตอนนี้งานที่เราจัดกันพวกนี้ คนกลุ่มน้อยไม่ใช่คนกลุ่มใหญ่ แต่มีสื่อสารที่กระจายไป จะมีคนใหม่ รู้ว่าน่าจะมาพัฒนาตนเอง ยิ่งคนเข้าใจมีความรู้ว่าอโศกไม่ใช่ต่อกัปป์เดียว แต่กัปป์ต่อกัปป์ไปอีก คนมีปฏิภาณรู้ก็จะยิ่งเข้ามา ก็ขอสรุปลงไปเลย จบคือว่า เมื่อมารวมกันก็ดี พวกคุณมาฟังใกล้ๆตัดสินใจได้นะอย่าช้า พวกคุณที่อยู่ข้างนอกได้รับการสื่อสารก็รีบมารวมกัน สถานที่มีพอ จะไปเกี่ยงว่าไม่มีเงินนั้นไม่เป็นไร มาแต่ตัวกับหัวใจ บ้านมีพอให้อยู่ ข้าวก็มาช่วยกันปลูก ยังไม่เก่งก็มาฝึก พวกเราพาฝึกแล้ว ชอบใจตรงไหนไปเลย ที่เล็กหรือที่กว้างก็ได้ มีที่ๆยังไม่ค่อยมีใครไปพัฒนาก็มี ดินหนองแดนเหนือต้นไม้เยอะเลย ที่ดอยรายปลายฟ้าก็มี 600624_พ่อครูเอื้อไออุ่น งานคืนสู่เหย้า นศ.ปธ.สวนบุญผักพืช

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน