211029 การรับรังสีแห่งธรรม-พ่อท่าน-สันติอโศก-R069.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันอาทิตย์ที่ 29 ตุลาคมพุทธศักราช 2521 แต่เย็นนี้ไปพ่อท่านพระพุทธชินราชได้แสดงธรรมก่อนฉันที่พุทธสถานสันติอโศกพระเจริญธรรมญาติโยมทั้งหลายต่อวันที่เราได้มาเสวนากันในวันธรรมะเสวนาและวันธรรมะสวนะวันอาทิตย์ทุกรอบวันอาทิตย์ของเราก็ใช้เวลาสำหรับผู้ที่เห็นว่าเป็นประโยชน์ในรอบ 7 วัน 7 วันเราได้เอาวันหนึ่งอย่างน้อยก็มาคลุกคลี หามาติดสีติดรังสีหรือไม่ได้อบได้ลมได้รับกระแสสะพัดจากสภาพของธรรมถ้าเผื่อว่าภายในสิ่งแวดล้อมในวัดคือในอารามใดที่มีสิ่งแวดล้อมนั้นๆจะพึงทำให้เราได้รับการอบได้รับการยอมเราก็จะได้จริงประการที่จะได้มันได้อย่างลึกซึ้งได้สภาพที่เราไม่รู้ตัวแล้วก็ไม่เจ็บบางทีก็หลายทีทีเดียวเราไม่รู้หรอกเรามาอยู่ในวัดเนี่ยสิ่งแวดล้อมตั้งแต่สถาน ตั้งแต่ความเป็นอยู่ตั้งแต่บุคคลที่อยู่ในนั้นโดยเฉพาะกระแสวิญญาณกระแสวิญญาณที่จะออกมาไปในรูปที่คนที่เข้ามาในวัดอย่างน้อยที่สุดทุกคนก็คงจะเข้าใจว่าเราไปวัดไหนเราก็ต้องสำรวมทั้งวันธรรมดาไม่ว่าวัดไหนตอนนั้นคนที่จะเดินเข้าไปอยู่ในเขตวัดหรือไปอยู่ในวัดมันก็จะต้องพยายามทำตัวเองไม่ให้แสดงความโลภและโทสะออกมานี่เป็นหลักง่ายๆเลยเพราะฉะนั้นกระแสวิญญาณของผู้นั้นก็เริ่มเป็นกระแสวิญญาณที่ถูกอบรมกระแสปัญญาของผู้ที่เข้ามาก็ได้ประโยชน์ตนหนึ่งและในแต่ละบุคคลแต่ละบุคคลไม่ได้อบ ตัวเองได้พยายามสังวรระวังสำรวมตัวเองขึ้นบ้างแต่ละคนแต่ละคนหลายๆคนปนกันเข้าก็มีการได้พยายามลดๆๆของตัวเองแต่ละคนทุกคนถ้ากระแสวิญญาณของแต่เราพูดจึงเป็นกระแสวิญญาณที่ถูกควบคุมเป็นกระแสวิญญาณที่จะไม่ปล่อยกัมมันตภาพรังสีแห่งโลภะและโทสะขจรกระจายออกมาจะไม่ปล่อยตอนนั้นเมื่อไม่ปล่อยมือควบคุมวิญญาณที่เกี่ยวข้องสัมพันธ์กันอยู่ในสภาพภายในเขตวัดหรือภายในเขตอารามจึงเป็นวิญญาณที่ไม่มีผีไม่ปล่อยแสงของผีไม่ปล่อยวิ
อ่านต่อ
ญญาณผีออกมาได้ปล่อยวิญญาณที่เป็นกัมมันตภาพรังสี ทำพิษร้ายแก่มนุษย์ไม่ปล่อยออกมาเมื่อไม่ปล่อยออกมาเราก็จะสัมพันธ์กับวิญญาณที่เป็นวิญญาณดีมันจะเกี่ยวข้องก็ได้รับทั้งกระแสที่สัมพันธ์กันตัวผู้ได้ทำก็ได้พยายามที่จะระมัดระวังโดยพยายามไม่ให้สิ่งเหล่านั้นมันเกิดคืออำนาจราคะได้ควบคุมมันไม่ให้มันเกิดมันก็จะมีบทบาทในการกระทำการอบรมจริงๆมีการได้กระทำชั่วระยะเวลาเป็นประโยชน์ตรงนอกจากประโยชน์ตรงและเราก็จะรับทราบว่าเมื่อเราสำคัญกับคนอยู่ในกลุ่มอยู่ในสังคมอยู่ในแวดวงของมนุษย์หลายๆผู้หลายๆคนแต่ว่ารสชาติเนี่ยสภาพที่มันไม่มีความโลภความโกรธกินยา เป็นวิญญาณเร่าร้อนเหมือนวิญญาณผีนรกที่อยู่ในสังคมโลกๆของเขาเนี่ยมันมีรสชาติอย่างไรมันมีสภาพอย่างไรเราก็จะได้รับทราบสัจธรรมหรือความจริงอันนี้ขึ้นมาจริงๆไม่ใช่มานั่งคิดนั่งนึกไม่ใช่มานั่งด้นดาวแล้วไม่ใช่ไม่มีสภาวะธรรมมันมีของจริงเพราะฉะนั้นบางคนเอาตัวเอาตัวเอาชีวิตของตัวเองเอาร่างกายของตัวเองมาทิ้งไว้อยู่ในอารามเอง 7 วันแล้วก็บอกเออสักวันหนึ่งวันหยุดแล้วเราก็เอาวันหยุดแทนที่จะเอาไปอบรมทำลายไปคลุกคลีในทางกระแสวิญญาณเลอะๆเลอะเทอะแล้วก็ไม่ให้อยู่ที่นี่ให้ได้รับอบรับชมอาตมากำลังจะชี้เน้นลงไปพยายามจะแยกแยะวิเคราะห์ถึงตัวสภาพที่มันไม่มีตัวที่เห็นได้ง่ายๆจริงๆมันมีตัวจริงๆมันมี มันมีสภาวะธรรมมันมีวิญญาณมันมีกระแสจริงมันมีเรื่องจริงแต่มันไม่ใช่สิ่งที่เกาะคุณเป็นธาตุดินธาตุน้ำธาตุไฟธาตุลมเป็นสิ่งก้อนๆแข็งๆจับได้รู้ได้ง่ายๆนี่เป็นวิญญาณธาตุรู้ยากเห็นยากไม่เห็นตัวเห็นตนไม่ใช่สิ่งที่จะต้องไปหยิบไปจับกันได้อย่างง่ายๆก็พยายามที่จะวิเคราะห์พยายามที่จะชี้ออกไปให้เห็นด้วยภาษาแม้แต่เราจะพยายามระลึกตามพยายามคำนวณคะแนนตามไปเราก็จะพอเข้าใจได้ถ้ายิ่งเราได้สัมผัสจริงและได้อ่านในภิกษุจริงๆว่าเออจริงนะเรามาที่นี่มีกระแสสงบมีกระแสที่ไม่ชี้ชวนทั้งในรูปของอาณาจักรชาติเป็นรูปการชวนไปในด้านโลกิยะไปเสพกามไปวุ่นวายเรื่อง ยศจันทร์สรรเสริญโดยเฉพาะยิ่งพากันไปในอบายมุขต่ำๆมันไม่มีมันน้อยมันบางเบามันอยู่ในหมู่แวดล้อมที่พยายามที่จะให้ทุกคนนี่ลองทดสอบสิเรามาอยู่กับกระแสของวิญญาณในกลุ่มสังคมเป็นอย่างนี้มันจะเป็นยังไงถ้าผู้ใดได้ฟังทั้งเหตุทั้งผลได้รู้ถึงความเป็นจริงว่าเอ๊ะมันดีนะมันไม่ลำบากลำบนมันไม่ร้อนกลุ่มมันไม่อึดอัดขัดเคืองมันไม่ทะเลาะเบาะแว้งมันเมามันง่ายมันว่ามันโผล่มาเต็มไปด้วยความแจ่มใสเบิกบานและก็ให้สภาพที่เราได้รู้อะไรก็ได้เพิ่มขึ้นไปกว่านั้นอีกเออมันสดชื่นมันเย็นสบายมันพ้นทุกข์ทนร้อนที่ออกมา เขาเรียกว่าเป็นทุกข์อย่างโล่งๆร้อนๆลำบากลำบนเดินอะไรต่างๆนานาพวกนี้ภาษาที่พยายามจะพูดขึ้นมาเนี่ยถ้าเราได้มีการอ่านการพยายามที่จะซับซ่าแล้วก็ให้ตัวรู้ให้ท่าวิญญาณที่รู้ได้มาอ่านมารู้ความเป็นจริงแล้วเราจะเห็นเห็นของมันจริงนะมันเป็นสภาพที่เบาง่ายคลายไม่เหมือนกับสภาพที่อยู่บนโลกเค้าวุ่นวายซะผลัดสำคัญอยู่บนโลกเขาจริงๆเลยมันไม่เหมือนจริงๆนะถ้าผู้ใดมีจิตใจน้องเองมาในทางโอ้อย่างนี้น้อเป็นฐานเป็นภูมิเป็นสิ่งที่เรียกว่าเป็นส่วนที่เราควรจะอยู่บ่อยๆควรจะมาคลุกคลีควรจะมาเป็นอย่างนี้ควรจะมาเอา เราก็จะรู้สึกสบายรู้สึกสุขตามที่เรามีสิทธิ์นั้นเองจริงๆแต่ถ้าใครบอกว่ามาอยู่ที่นี่หว่าไม่ไหวหรอกแห้งแล้งเงียบๆสงบสงบมันไม่จี๊ดจ๊าดมันไม่ฉลาดปาร์ตี้มันไม่สนุกสนานมันไม่มีรถมีชาติมันไม่ออกรถแบบโล่งๆคุณก็อยู่ลำบากอีกแหละเพราะใจเราเองนะใจเราเนี่ยเราเองเรารู้สึกว่ามันไม่ใช่รสเด็ดขาดว่ามันเป็นรถยังไงมันก็ต้องแหมถือดาบถือปืนน่ะสิมันต้องไปให้เขาฆ่ากันของเองมันต้องอย่างนั้นสิคุณก็อยู่ไม่ได้มันก็ต้องวิ่งลงไปตลาดตากอากาศข้างนอกเป็นสภาพโลกียะอย่างไร ข้างนอกมีเจี้ยวจ้าวเลยแต่อยู่ในอารามหรืออยู่ในที่อย่างนี้ไม่นอกจากไม่รับปรามกันด้วยและทุกคนก็สำนึกสำเนียกสังวรระวังไม่พยายามที่จะปรุงออกมาลดลงละลงไม่พยายามที่จะหวงแหนไม่พยายามที่จะเป็นหลงไปที่ได้ถูกมอมเมาเรียกว่าพยายามทำตนให้หลุดพ้นออกมาจากอำนาจโลกกระทำต่างๆจริงๆถ้าคุณเห็นดีก็จะเห็นว่าโอนี่แหมแล้วมันจะเกิดประโยชน์ได้รับทราบจริงๆเราได้ถูกควบคุมเราสบายใจรสชาติที่ได้รับเป็นวิมุตที่รถหรือเป็นธรรมรสมันก็จะชี้ชวนชวนใจให้เราปรารถนามาบ่อยๆมาเสมอเพราะเรารู้ว่าเรา เราเข้าใจความได้เราเห็นดีในสิ่งที่จะได้นี้เกิดปัญญาจริงๆว่าเราเห็นดีจริงไม่ใช่ว่าถูกมอมเมาถูกพูดถูกดันได้ถูกผลักดันทุกรูปมาเฉยๆแล้วมาแล้วยังไม่พอยังไปสร้างสภาพโกหกกันบอกว่าจะเป็นได้ไอ้โน่นไอ้นี่อยู่ข้างหน้านู้นน่ะเป็นอัตภาพเป็นตัววิมานเป็นตัวบุญเป็นตัวเป็นตัวตนน่ะที่เค้าพูดกันเป็นแบบบุญตัวตนถ้ามาวัดมาวางแล้วก็จะได้นู่นแหละเป็นตัวเป็นตนเป็นสภาพวิมานอย่างโน้นไปอย่างนี้ขอให้มาอยู่ที่วัดก็แล้วกันแต่ไม่เคยใช้ปัญญาไม่เคยการไม่เคยตรวจสอบว่าเออเราได้สัมผัสสิ่งเหล่านี้เราเกิดอารมณ์แล้วเกิดความพอใจและเกิดเห็นชัดเจนว่าเออทางนี้ไม่มีโรงพักโทรศัพท์ไม่มีมันสงบสงัด ภาพที่มันเป็นไปอยู่เกี่ยวข้องกันอยู่แต่ละคนก็เป็นไปอย่างนี้อันนี้ไม่มีอย่างนี้มันคือความดีมันคือภูมิคือพบที่ควรจะอบรมตัวนั้นควรจะหลายเรื่องเข้ามาอย่างนี้เราจะได้เป็นผู้ที่เป็นไปในทิศทางที่ไม่ต้องหลงโลกไม่ต้องเป็นที่ดีชอบๆซ้อนอยู่อย่างโลกและเราก็ไม่เป็นคู่ต่อสู้ของโลกแต่เราจะเป็นผู้เกื้อกูลโลกได้เพราะเราเองเราจะเข้าใจธรรมะที่สูงขึ้นสูงขึ้นจนกลายเป็นผู้สร้างสรรค์เป็นผู้ไม่เห็นแก่ตัวเป็นผู้ที่ไม่โลภนี่แหละไม่เห็นแก่ตัวไม่หวงไม่เห็นไม่ต่างจากปลามาเป็นของตนเราก็จะได้เป็นผู้สร้างฉันเป็นผู้ที่จะเกื้อกูลช่วยเหลือโปรไฟล์ให้แก่โลกได้แล้วเราก็เป็นคนมีค่าเป็นคนมีค่าด้วยสัจธรรมไม่ใช่มีค่าแต่เพียงสมมุติเอายกยอปอปั้นกันเล่นเฉยๆแต่แท้ เป็นคนขี้โกงเป็นคนขี้กอบโกยเป็นคนที่ใช้เหล็กใช้เหล็กสาวได้สาวเอามือยาวเพราะปัญญาดีเพราะแรงดีอำนาจมากไม่ใช่เป็นคนอย่างนั้นจะกลายเป็นคนที่ยิ่งมีสมรรถภาพดีก็ยิ่งสร้างการสร้างท่านก็ยิ่งแจกจ่ายเพื่อคุณเอื้อมไม่หอบไม่หวงไม่โลภโมโทสันไม่พยายามต่อทะเลาะเบาะแว้งโทรศัพท์รุนแรงอะไรรุนแรงไปแล้วอย่างนี้มันไม่เข้าท่าลดละวางปล่อยจะตัดเป็นผู้ที่มีสภาพเข้ามาหาธรรมะที่เป็นสัจธรรมที่แท้จริงแล้วถ้าพูดได้พูดไม่ถูกอธิบายกันไม่ได้นอกจากอธิบายกันไม่ได้แล้วก็ไม่ได้รู้นอกจากไม่ได้รู้แล้วอยากจะมาหลอกกันอีกต่างเป็นตัวเป็นตนเป็นอัตภาพเป็นวิมานเป็นเรื่องอะไรก็ไม่รู้เป็นลิเกละครเป็นนิทานเป็นเรื่องเล่า ดูอะไรมากเกินไปก็เลยกลายเป็นศาสนางมงายศาสนาที่สร้างพบสร้างภูมิใหม่ขึ้นมาอีกเรียกว่าอัตภาพเรียกว่าสิ่งที่เป็นอามิดล่ออีกอย่างหนึ่งมันจึงไม่ใช่สภาพธรรมที่เป็นสัจธรรมและเราก็ไม่ได้รับเพราะพี่มดมันก็เป็นความอยากอยู่อย่างเก่าเป็นเพราะตัณหาต่างพบสร้างภูมิไปเรื่อยๆทั้งๆที่มันไม่มีตัวตนแต่เราเป็นอุปทานยึดหรอกมันมีหลงเชื่อจริงว่ามีจริงต่างๆนานาพวกนี้มันก็เป็นเรื่องที่ทำให้ศาสนาแยกแนวหรือว่าแบ่งสภาพที่ทำให้รู้ได้เป็นจริงที่ไม่รู้ได้เป็นจริงออกไปเลอะเทอะไปหมดเพราะฉะนั้นถ้าเกิดว่าผู้ที่รู้ผู้ที่รู้จึงพยายามที่สุดที่จะแย่และวิเคราะห์ให้เห็นแล้วก็ไม่ ศาสนาที่จะต้องไปที่ดีหลอกล่อเอาแต่รสชาติที่เรายังมีราคะมีโลภะอยากได้อยากเป็นอยากมีไอ้โน่นไอ้นี่มากๆก็เอามาอ่อยมาล่อมาหลอกเอาไว้แล้วเสร็จแล้วก็ใช้เลขใช้เลขดวงเอาลาบล้วงเอาทรัพย์ลงเอาอะไรต่ออะไรต่างๆนานามาที่บ้านหรือไม่ก็ทำอะไรก็ได้ให้พาไปในแนวที่ตนเองเห็นว่าเป็นเด็กเป็นเด็กเป็นความเก่งความสามารถในทางที่ตัวเองชอบแล้วก็มาแนะนำกันไปในทิศทางนั้นบ้างอย่างนี้เป็นต้นก็แล้วแต่ว่าแต่ละอาจารย์และแต่ละบุคคลท่านจะพยายามสอนพยายามอบรมพยายามชี้แนะพยายามที่จะล้วงความจริงให้ไปลึกๆลึกๆให้ถึงความจริงถึงแก่นถึงเนื้อเข้าไปได้มากเท่าไหร่อาจารย์ เราเองเราก็ยืนยันว่าเราพยายามที่จะทำอย่างสูงหน่อยเข้าหาแก่นหาเนื้อมากหน่อยไม่ใช่ศาสนาหรือหมาหรือศาสนาฮือฮาคนแน่นคนเยอะเพราะผู้ที่จะเห็นธรรมผู้ที่จะมีดวงตาเห็นธรรมผู้จะเอาปรมัตถ์ผู้ที่จะเอาศาสนาที่เป็นเนื้อเป็นแก่นนั้นน่ะมีจำนวนน้อยผู้จะถึงธรรมบรรลุธรรมนั้นเท่ากับเขาพอผู้ไม่บรรลุได้ผลพอที่เป็นประจำพระเจ้าตากไว้ตรงแล้วมันก็เป็นจริงเพราะฉะนั้นที่นี่ใครไปใครมาก็จะเห็นบรรยากาศที่เป็นจริงไม่มีสภาพที่พูดกันนี่แหละอย่างที่ว่านี้ทั้งๆ บางพลีบางครั้งผู้ที่มาที่นี่ที่นี่ทำงานกันมากมายบ้างก็ตอกเหล็กออกไหลดังชงเซ็งๆบ้างก็เคาะกระดาษพับหนังสืออะไรกันทำบางทีก็เทศนาจับกลุ่มกันวิเคราะห์ทำกันดังสนั่นกันนะบางทีหลายวงหลายจุ๊บก็ดังแต่ผู้ที่เข้ามานั้นพอเข้ามาแล้วบางทีก็บอกว่าเป็นยังไงก็ไม่สบายนะครับสงบอาตมาเคยพักเพื่อที่จะให้เขารู้สึกตัวว่าคำว่าสงบของเขานี่มีความหมายจริงๆก็มีจิตนะมีจิตวิญญาณที่จะรู้ว่าความสงบคืออะไรโดยปัญญาก็รู้มีทั้งๆที่มันไม่ได้สงบนะหูมันก็ได้ยินเสียงตามันก็เห็นรูปทุกคนกำลัง ไม่ใช่ว่าสงบมาถึงก็นั่งเห็นคนนั้นคนนี้ก็ต่างคนต่างนั่งหลับตาปี๋ไปมาที่นี่ไม่มีระบบอย่างนั้นทุกคนก็ไม่เคลื่อนไม่ไหวเหนื่อยบางคนนอนหลับด้วยซ้ำไปบางคนก็นั่งหลับบางคนก็ว่าไปอย่างนู้นอย่างนี้ที่นี่ไม่มีสภาพอย่างนี้ด้วยซ้ำไปมีสภาพมีบทบาทเคลื่อนไหวเป็นไปอย่างโน้นอย่างนี้มีงานมีการมีฤทธิ์มีแรงมีโน่นมีนี่มีทั้งเสียงมีทั้งภาพมันมีแต่ภาพเกิดอยู่เคลื่อนไหวมากมายแต่เขาก็ยังเห็นว่าคำว่าสงบเขายังกล่าวเป็นออกมาได้อาตมาเคยถามทวนญาติโยมมาก็บอกว่าไม่สบายจริงๆสงบอาตมาก็ถามสวนว่าสงบอย่างไรสงบอะไรกันที่นี่เสียงเหล็กก็ตีดังเสียงเพราะกระดาษวงเงิน หนากันท่านสอนกันว่ากันจ้อยจ้อยขมขมด้วยเสียงพูดธรรมะอะไรต่ออะไรกันเขาก็บอกว่าไอ้นั่นมันงานมันงานก็เรื่องของงานในเรื่องของอย่างนั้นแต่ว่ามันสภาพสงบก็บอกไม่ถูกว่าเขาสงบอะไรก็บอกไม่ถูกว่าเขาได้สัมผัสอะไรนี่เป็นเรื่องของวิญญาณทั้งสิ้นจิตวิญญาณเขารู้ว่ามันสงบสงัดมันเป็นไปแม่ผู้นั้นผู้นี้ทำงานทำจิตทำการก่อสร้างทำโน่นทำนี่อะไรอยู่ก็ไม่ได้เป็นไปเพื่อความเร่าร้อนที่จะทำเพื่อหลงลาภหลงยศลงสรรเสริญทำเพื่อสร้างสรรค์สร้างงานต่องานวิญญาณที่จะออกมาเป็นสภาพวิญญาณที่ทำแล้วก็ต้องการได้เป็นลาภเป็นยศเป็นสรรเสริญเป็นโรคๆเป็นกามคุณเป็นการมารวมเป็นอะไรต่ออะไรมันไม่มีรังสีพวกนี้กัมมันตภาพรังสีพวกนี้มันไม่กระจอกกระจายอยู่ในนี้ หยิบสิ่งเหล่านี้มาให้คุณฟังเอามาพูดให้คุณอ่านเอามาพูดให้คุณวิเคราะห์และที่อาตมาพูดนี่ก็ไม่ใช่พูดพูดโดยยกตัวอย่างไม่มีตัวไม่มีตนมีตัวมีตนมากมายก่ายกองหลายผู้หลายคนเข้ามาแล้วก็บอกว่าสงบสงัดทั้งๆที่อาตมาก็เห็นอยู่รู้อยู่ว่าสงบสงัดส่วนที่มีก็จริงส่วนที่มันไม่สนุกสนานด้วยรูปด้วยเสียงด้วยภาพด้วยอะไรต่างๆนานาที่เป็นเนี่ยที่อาตมายกตัวอย่างให้ฟังมันก็มีจริงอาตมาถึงหยิบอันนี้มาเป็นเหตุปัจจัยในการที่จะอธิบายให้พวกคุณได้ฟังว่าเออแล้วคุณก็ไปคิดแต่คุณก็พยายามอ่านของจริงที่คุณเข้ามาที่คุณเป็นคุณเข้ามาพยายามที่สุด รับสัมผัสสิ่งนั้นติดคุณก็จะรู้แล้วทีนี้คุณก็เลือกเอาคุณจะเอารถทำรถวิมุติรถหรือคุณจะไปเอารถโรงเกียร์อาตมาก็แนะเข้าไปแล้วชี้ออกไปชัดๆแล้วคุณจะเอาอะไรคุณก็พยายามถ้าคุณเห็นว่าสิ่งนี้น่าจะดีคุณก็มาลองทดสอบไปเรื่อยๆถ้าคุณกลับรถติดจับรถผมทำรถได้พอใจคุณก็จะมาเอาบ่อยๆถ้าคุณเห็นว่าจับก็ไม่ติดรับแล้วล่ะรถใหม่มันวางมันว้าเหว่มันไม่เป็นไปด้วยความสนุกสนานพอใจเลยคุณได้ยินดีคุณยินดีในโลกีย์รสมากกว่าก็ไม่ต้องเป็นบังคับอะไรคุณดึงคุณไว้ก็ไม่อยู่ดึงยังไงยังไงก็มาอยู่คุณก็วิ่งออกไปหาโลกีย์ในรถแน่นอนเป็นเองเป็นจริง เพราะฉะนั้นคนที่จะเข้ามาโดยสัจธรรมและโดยเฉพาะยิ่งปากพูดบอกบรรยายยืนยันนี่นะมันย้ำในส่วนที่เป็นสัจจะเป็นการคัดเลือกบุคคลในตัวแล้วไม่ได้พรางไม่ได้รวมไม่ได้หลอกไม่ได้รอทุกอย่างพูดจริงอธิบายให้เห็นชัดๆลึกๆขึ้นเสมอแล้วก็ยืนยันว่าเป็นอย่างนี้มีอย่างนี้ใครจะไปใครจะมาก็มาแล้วเราก็พยายามอยู่ที่สุดที่จะขวนขวายพยายามเกื้อกูลกันอันใดขาดตกบกพร่องที่ว่าบางทีคุณมาแล้วก็รู้สึกว่ามันไม่สนิทใจหรือว่าแหมอยากได้สิ่งนั้นสิ่งนี้ก็ยังไม่ได้ดั่งใจเพราะว่ายังสำคัญไม่ได้ยังเกิดการคบหาจนเกิดการเข้าไปถึงจุดที่เราต้องการมันยังไม่ได้มันขาดตกบกพร่องอยู่ก็ขออภัยกันด้วยเพราะว่าที่นี่ของเรามันรู้สึกว่า ให้เกียรติแก่กันว่าเป็นกันเองนะทุกคนมาที่นี่ก็ทำตัวเองเหมือนเจ้าของบ้านให้มากหน่อยเป็นญาติสนิทกันมากๆหน่อยต่างคนต่างใช้หลักคำว่าอัตตาหิอัตตโนนาโถมากหน่อยนะช่วยตนพึ่งตนอันนี้มากทีนี้มันเคยมาฝึกปรืออย่างนี้เหมือนกันเลยกลายเป็นว่าไม่ค่อยจะเอาตาดูแลคนอื่นมากนักมันก็เลยพยายามให้ช่วยตนเองมากไปหน่อยมันก็เคยชินมันก็เลยเกิดการที่เรียกว่าจะเกื้อกูลพวกนี้อาจจะบกพร่องไปหน่อยนึงก็แต่ถ้าเราก็รู้ว่าส่วนนี้เราก็ควรจะโน้มควรจะกระทำขึ้นมาได้แล้วก็พยายามอยู่นะแล้วก็เข้ามาในที่นี้บางสิ่งบางอย่างจะรู้สึกว่ามันจะดูขัดๆดูต้อนรับดูว่าจะไปศรีประจวบอย่างชาวโลกโลกทีเดียวทั้งปวงทั้งรับกันทั้งอะไรกันแบบ โลภมากเกินไปมีพวกเรามันไม่ถึงอย่างนั้นก็ขอให้เข้าใจลักษณะธรรมอันนี้บ้างมันมีสภาพย้อนแย้งอยู่ในตัวแต่ว่าไม่มีซะทีเดียวก็ไม่จริงที่นี่มีแต่ว่าที่นี่ก็ไม่ทำเหมือนอย่างชาวโลกจนกระทั่งยัดเยียดภาษีประจำตอนลับๆจริงอะไรต่ออะไรมากมายไม่ได้มีอย่างนั้นไปชัดเด่นอย่างเดียวก็ขอให้สังเกตดูดีๆนะแต่ทีนี้ธรรมะเนื้อหาที่พยายามชี้ออกไปเมื่อกี้นี้ว่ามันเป็นสภาพวิญญาณและสภาพที่มีอยู่ในอารามอยู่ในวัดถ้าคุณเห็นแล้วคุณรู้แล้วเข้าใจแล้วคุณก็มารับรถมีมาเอามาบ่อยๆผู้ที่รู้ดีเข้าใจดีและได้รับรถที่ดีจริงๆแล้วก็ไม่ไม่ละเลยเรามีโอกาสอีกเมื่อไหร่ว่าง ก็มาบ่อยยิ่งกว่าวันอาทิตย์นึงวันพระที่ 1 หรือว่าวันธรรมะสวนะดังกล่าวเป็นต้นถึงจะมาก็ไม่ล่ะก็อยากจะมาบ่อยๆมาแล้วก็อยากจะอยู่นานๆใช้เวลาที่จะอบรมนอกจากจะได้แบบกระแสสะพัดแบบวิญญาณนั้นยังจะมีเนื้อหามีสภาพที่ชัดเจนได้คบหากันได้ก็พาอาศัยได้ทั้งกายกรรมได้ทั้งวจีกรรมนอกจากได้จากมโนกรรมที่เป็นกระแสสัมผัสทางวิญญาณนั้นแล้วก็จะได้อื่นๆอีกได้รับรู้ได้รับเหรียญไม่มีเหตุมีผลได้รับปริญญาที่สูงขึ้นเร็วขึ้นต่างๆนานาได้จริงๆถ้าเราค้นคว้าแต่เราก็พยายามที่เราจะพยายามต่อทอดกันเผื่อแผ่กระจายเผยแพร่แก่กันและกันหลายวิธีหลายใน ยามเป็นอยู่ถ้าเป็นกิจจะลักษณะธรรมดาธรรมดานะไม่ได้พยายามที่จะมีเรื่องมีราวให้มันมีการมันก็จะต้องมีงานมีการจะต้องมีอย่างโน้นอย่างนี้ให้เป็นเรื่องที่จัดพิเศษอะไรได้ขึ้นมามากมายนักกล่าวไม่ค่อยได้ทำอันนั้นนะเราพยายามให้มันเป็นไปโดยธรรมดาธรรมชาติให้เป็นไปโดยการที่จะไปก็มาพบคุณกันไปแล้วก็ทำทุกอย่างไม่ต้องไปเสแสร้งทำขึ้นมาเป็นชั่วครั้งชั่วคราวแล้วก็ค่อยสำคัญก็คอยรับคอยรู้อันนี้ขาดตกบกพร่องอันนี้เกิดจริงเป็นจริงก็ขาดๆค่อยๆเกาอะไรกันมันมีอยู่ในสภาพจริงมีในตัวด้วยถ้าผู้ใดยิ่งเห็นผลในการที่เข้ามาวัดเข้ามาอารามได้ประโยชน์ได้มากขึ้นจากใช้ได้ทั้งด้านวิญญาณทั้งด้านกายว่าจีทั้งด้าน ดีขึ้นจริงยิ่งมีปัญญามองออกว่าเราได้ดีอะไรสะเทือนฐานะขึ้นมาเราพ้นทุกข์เราได้รับความสบายเราได้รับความเจริญขัดใจตัวเองเป็นคนผู้ประเสริฐรถลากก็ลดโลกลดปลอดโปร่งรถโมหะลดกิเลสตัณหาอุปทานอะไรไปอะไรต่างๆออกมาได้อย่างแท้จริงซึ่งจะไม่ขึ้นกับเงินทองเข้าครองราชย์ยศสรรเสริญหรือโลกียสุขจะไม่ขึ้นกับสิ่งอย่างนั้นเพราะคนที่จะได้สิ่งที่เป็นธรรมะยิ่งโดยเฉพาะเป็นสัจธรรมเป็นปรมัตถธรรมเป็นธรรมะอันจริงธรรมะอันสูงเนี่ยมันยิ่งจะกลับกันด้วยซ้ำไปโอ้เราเองปล่อยรายได้แต่ก่อนเราเกิดทุกข์เพราะว่าเกิดทุกข์เพราะยศเกิดทุกข์เพราะสรรเสริญเพราะเรามา มันจะลดถอยลงไปแล้วก็หลับสบายด้วยซ้ำไปถ้าเป็นแต่ก่อนเราทุกข์เดี๋ยวนี้เรากลับสบายไม่ได้ทุกข์ไม่ได้ร้อนแต่ก่อนนี้ถ้าขาดหน่อยเสื่อมลาภเสื่อมยศหน่อยเป็นฟืนเป็นไฟเดี๋ยวนี้กลับไม่เป็นไรนอกจากจะไม่ได้สรรเสริญแล้วแต่ก่อนนี้ถ้าเขาว่าเรานี้ว่าเราหน่อยเป็นฟืนเป็นไฟเดี๋ยวนี้เขาว่าเราหนักๆเรายังนิ่งเธอทนได้รับคิดรับเอามาพิจารณาแต่ก่อนนี้ไม่ใช่พิจารณาแล้วเค้าว่าแรงว่าเกลียดอะไรมาหน่อยก็ซื้อมาตอบโจทย์ทะเลาะกันเลยถูกปิดยังไม่รู้เรื่องเลยแต่เดี๋ยวนี้ชักว่าวฟังชอบไม่โมโหฉุนเฉียวชักไม่รวดเร็วกระทบสัมผัสทางเสียงทางภาษาทางตัวทางรูป อะไรต่างๆนานาเออโลภะก็น้อยโทสะก็น้อยความมีปัญญามีมากขึ้นก็จะกระจ่างไม่โมหะหลงใหลไม่วู่วามเราจะรู้เราจะได้ที่ตัวเองจริงอย่างนี้แหละเป็นสิ่งที่พระพุทธเจ้าสอนนักหนาเป็นสิ่งที่พระพุทธเจ้าว่าเป็นทรัพย์อันประเสริฐเหลือเกินของมนุษย์การที่จะเรียนรู้เพื่อหาเงินหาทองหายากหายศหาสรรเสริญเสพโลกียสุขอย่างมัวเมามันเกี่ยวอะไรอยู่อย่างในโลกนั้นน่ะมันไม่มีปัญหามันมีอยู่ในโลกอยู่เป็นนิรันดรมันทำกันอยู่ตลอดเวลาอย่างนั้นแต่สิ่งอย่างนี้จะเป็นทรัพย์ประเสริฐที่พระพุทธเจ้าบางคนพบยุทธศาสตร์กับพยายามจะดึงมาให้รู้สัจธรรมอันเป็นยอดปรมัตถธรรมอันนี้มันเป็นเรื่อง ที่หน้าเรียนด้านหน้าได้ในความเป็นมนุษย์เมื่อได้แล้วเราถึงจะเห็นว่าโอ้ยหลาบยศสรรเสริญโลกียทุกอย่างนี้เนี่ยมนุษย์ผู้ที่หลงในวัฏสงสารวนเวียนเสพเป็นสุขร้องเป็นสุขเท่านั้นแหละเขาหลงกันโดยแท้จริงและผู้ที่รู้เท่าทันแล้วจะเห็นว่าไอ้สบนี่มันยังเป็นโลกิยะที่เป็นเหตุของทุกข์ถ้าเราไปส่งว่าเราจะได้จะเป็นจะมีกะไอ้สิ่งพวกนี้แล้วเราก็จะต้องไม่พ้นจากโลกนี้แน่เราก็จะต้องวนเวียนไปวิ่งไล่จับไอ้พวกนี้อยู่แล้วแล้วเราวิ่งไล่ไปทีนึงชาตินึงก็ตายไปตายไปแล้วก็ยังเอามาเอาต่อเกิดมาวิ่งไล่มันต่อต่ออีกตายอีกแล้วเกิดมาวิ่งไล่มันต่ออีกเป็นอยู่อย่างนี้นานนับชาติทุกคน อย่างนี้อย่างนั้นเองเขาจะพยายามที่จะเกรียนตัวเองที่พยายามที่จะรู้ถึงโลกุตระถึงทางที่จะปลดปล่อยอันนี้เหมือนอย่างพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพาเป็นแล้วก็พยายามที่จะปลูกฝังวิชาการอันนี้ไว้ให้แก่โลก 2500 กว่าปีวิชาการนี้ก็ยังมีเชื้อหรือความจริงอันนี้อยู่จนป่านนี้ทุกคนล้มล้างทฤษฎีของพระพุทธเจ้าไม่ได้แม้ผู้นั้นจะไม่เอาก็ยังเห็นด้วยเหตุผลก็ยังยอมรับว่าทฤษฎีนี้จริงเป็นของประเสริฐและเป็นของดีจริงล้มล้างไม่ได้ยังไม่ได้ล้มล้างเลยทุกวันนี้ก็ยังไม่ล้มล้างแม้บางคนจะพูดเป็นเชิงดูถูกดูแคลนศาสนาหรือว่าพยายามที่จะบอกว่าทฤษฎีของพระพุทธเจ้าใช้ไม่ได้แต่เขาก็ไม่มีเหตุผลเพียงพอที่จะล้มล้างหรือว่าที่จะทำให้ทฤษฎีนี้หมดความนับถือตัวเขาหมดความ มันก็คนเดียวเพราะเขาไม่ศึกษาจริงแล้วเขาก็เลยมากจนไม่รู้รสของธรรมะเขาก็จึงไม่ได้เขาเองก็เป็นผู้ที่ลดถอยจากทฤษฎีนี้เขาเองก็เป็นผู้ที่เอาสิ่งที่ดีนี้ไปใช้ไม่ได้ทำไม่เกิดประโยชน์ไม่เห็นคุณแต่เขาก็ล้มล้างไม่ได้เขาเองเป็นคนตกหล่นจากทฤษฎีนี้คนตัวของเขาแต่เขาก็ล้มล้างจนกระทั่งบอกว่าอันนี้ดีกว่าอันนี้เป็นจริงเป็นจังฝ่ายอย่างนู้นอย่างนี้จนกระทั่งเป็นที่ยอมรับนับถือว่าทฤษฎีนี้ได้ล้มทฤษฎีของพระพุทธเจ้าแล้วก็ยังไม่มียังไม่มียังเป็นไปไม่ได้ทฤษฎีของพระพุทธเจ้านี้ยังดีอยู่แล้วยิ่งแพร่หลายยิ่งใครศึกษาแล้วจะรู้ว่ามันสูงแล้วมันก็เป็นไปได้ดีจริงๆยิ่งพูดประชดสอบมาประคบมาปฏิบัติ มารับรถตักบาตรรับผลได้จริงเป็นจริงแล้วนั่นแหละยิ่งจะยืนหยัดยืนยันแล้วก็พยายามที่จะเกาะกลุ่มพยายามที่จะเสริมสารใดที่อาตมาจะยืนยันแล้วก็ผู้ที่บรรลุธรรมที่ไม่บรรลุแล้วมันเท่าขนคอกลุ่มมันน้อยฤทธิ์แรงก็มันก็ไปตามนี้แหละมันจึงไม่ใช่หรือว่าไม่ใช่ก็เลิกเฮฮาไม่ใช่เรื่องที่จะต้องเทโรคนละเลนและจูงดึงกันง่ายเมื่อไหร่แล้วมันน้อยมันจึงจูงดึงกันยากแล้วยิ่งจะต้องไม่เห็นจริงรับสัมผัสรถจริงยิ่งยากมันก็ยิ่งจะพยายามให้มากขนขวายกันให้มากค่อยเป็นค่อยไปให้มากเพราะแม้แต่ตัวเองแต่ระบุคนทุกคนก็ต้องพยายามขนขวาย พยายามฝึกปรือพยายามเรียนรู้พยายามให้เห็นจริงได้อะไรไว้แล้วเป็นรถหรือว่าเป็นสภาพธรรมที่เราได้ไปบ้างก็พยายามทำความเข้าใจพยายามทำความเห็นเขาพยายามทำความเข้าใจทางเขมรให้แจ้งว่ามันเป็นของที่น่ายินดีถึงปานฉะนี้แม้เราได้มาไม่มากไม่มายนักพึ่งได้มาเล็กมาน้อยนี่ก็เห็นได้จริงว่ามันดีอย่างไรมันว่างง่ายบางคนภาระไม่ต้องวนเวียนแต่ไม่ต้องเป็นโลกียไม่ต้องมีวัฏฏะที่จะต้องหมุนไวหมุนมาเสพหลงว่าเป็นอัตราที่เป็นรถเป็นชาติเป็นสภาพที่มีชีวิตชีวาเป็นความสุขถ้าเราเห็นแล้วว่ามันไม่ใช่ความสุขความสุขหรอกมันถูกหลอกมันเป็นสุขเป็นสภาพสุขกรอบๆถ้าเราเห็นได้จริงรู้ได้จริงแล้วนะ คุณเองคุณก็จะพอใจแล้วจะปิติยินดีจะเห็นชัดเมื่อเราได้รถอันนั้นไว้แม้น้อยเรายังได้ความสบายเราจึงได้ความที่น่าเป็นน่ามีถึงปานจะมีถ้ายิ่งจะได้มากยิ่งขึ้นสูงขึ้นมีคุณภาพดีขึ้นอีกมันก็น่าจะดีกว่านี้มันจะทำให้เรามีกำลังมันจะทำให้เราตั้งหน้าตั้งตาพยายามที่จะขวนขวายเอาสิ่งนี้อีกไม่ได้ถ้าเราได้เราก็ไม่รู้รสชาติเป็นยังไงก็ไม่รู้ไม่พยายามอ่านให้เห็นจริงไม่พยายามใช้ปัญญารับทราบเป็นจริงไม่ตั้งใจรู้ในหลักการทฤษฎีอย่างที่ว่าอย่างที่เป็นนี้คุณเองคุณก็หัดคิดมาทางนี้ได้ยากแต่ถ้าเกิดว่าคุณเข้าใจบอกว่าแม้เราได้น้อยแล้วเราไม่ขวนขวายอยากจะให้แรงของทางโลกมันดึงอยู่บางคนเนี่ยที่ทางแรงโลกมันมาก ในระยะที่เราเพิ่มสะสมเพิ่มที่จะมีอารมณ์อุจจาระต้องมีธรรมะรสมีอะไรต่ออะไรก็แน่นอนเรามันจะมีฤทธิ์มีแรงมีอำนาจผลักดันมาทางนี้มันก็น้อยก่อนเพราะถ้าเกิดว่าเราไม่ขนขวายไม่พยายามให้มันไม่พยายามเสริมช่วยมันมันก็ไม่มาได้ไงงานหนักเพราะฉะนั้นเราต้องรู้ตัวเราต้องพยายามเข้าใจความเป็นจริงอันนี้แล้วก็บอกด้วยตัวเองให้ชัดเจนเอออันนี้มันต้องพยายามแล้วเรายังไม่ได้ข้ามข้ามขั้นแล้วยังไม่ได้รสชาติที่จนกระทั่งมันเป็นเองมันเอียงเทมาเองเราต้องขวนขวายถ้าคุณเห็นด้วยปัญญาแล้วว่าอันนี้มันหน้าด้านมันหน้ามีมันน่ามันน่าสะสมนู่นมันน่าสร้างให้กับตัวเองมากยิ่งกว่าแบบลูกโลกหากคุณก็ต้องพยายามเข้าไม่เช่นนั้นไม่เดินหน้าง่ายหรอก ไม่เดินเพราะธรรมะนี้ไม่ใช่ของที่จะได้ไม่ง่ายดายเกินไปมันจะต้องมีวิริยะอุตสาหะมันจริงๆมันถึงจะเกิดผลอันที่พูดไปนี้ถ้าผู้ใดที่มีสภาวะความบรรลุธรรมด้วยความได้ธรรมรสได้ธรรมะแท้ๆให้แก่ตนเองบ้างแล้วก็จะฟังแล้วก็รู้สึกกับแมนได้หลักอะไรเพิ่มขึ้นในเรื่องอะไรที่เราจะทำให้แก่ตนเองมากขึ้นแต่ถ้าคนที่ยังไม่ได้ตัวอย่างยังไม่มีสภาพที่มันเป็นไปด้วยความสุขความสบายหรือว่าเป็นรถที่เป็นธรรมรสฟังไปแล้วก็อาจจะมีเหตุมีผลพอสมควรเท่านั้นแต่ก็จะไม่เกิดสีจ๋าหรือว่าไม่เกิดครับจูงนำให้เอาให้มายินดีปรีดา ความปรารถนาแรงขึ้นมานักมันจะเป็นอย่างนั้นเพราะว่าธรรมะที่อาตมาแสดงในขณะนี้ในวันนี้เนี่ยเป็นธรรมะที่ค่อนข้างจะอยู่ในระดับที่พยายามตัดรอบออกมาหาโลกุตระให้มากแม้แต่เริ่มต้นตั้งแต่เริ่มคิดถึงยามที่เป็นไปเพื่อความสงบระงับเป็นผู้ชมขอจึงเป็นธรรมะที่คันเล็กๆหน่อยนึงแล้วก็แสดงโดยสภาพที่ไม่พยายามที่จะไปเอารถแบบโรคเข้ามาปนมากอาจจะบางคนจะดูว่าเจ็บอยู่ที่ชื่อหน่อยนึงแต่ขอยอมขอบอกตรงๆว่าเป็นเรื่องที่ผู
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive