210923 านที่ปราชญ์ควรทำ-พ่อท่าน-ปราการอโศก-NONE.txt

น สนเป็นผู้ที่ทำตัวเองไปไหนใครสัมผัสเราแล้วก็เป็นกายเศรษฐีเป็นความน่าเอาอย่างตามหน้าเคารพน่านับถือนายกย่อมมีแต่ส่วนดีสิ่งดีการเป็นอยู่ของเราต้องสร้างสรรค์ด้วยทั้งเป็นผู้ที่อยู่ในสภาพมารยาทอริยาบทปลูกแบบต่างๆล้วนแล้วแต่เราเข้าใจคำว่าดีคำว่างามคำว่าถูกต้องแล้วเราก็ทำให้ตัวเองได้แม้แต่กรรมการงานการสร้างการก่อเราก็รู้ถึงสุจริตกรรมและทุจริตกรรมหรือเรียกว่าอุปสรรคหรือกุศลกรรมเราเลิกทำแต่ส่วนเป็นกุศลด้วยความเป็นส่วนหนึ่งสุจริตเป็นไปอย่างดีเป็นไปอย่างถูกต้องการเป็นอยู่ของเราก็เรียกว่าเป็นประโยชน์เป็นค่ายิ่งเราเป็นผู้ขยันหมั่นเพียรเป็นผู้ค้นคว้าเป็นผู้รู้เหมาะสมควรรู้กติกา ดูฐานะรู้กาละเทศะที่เราจะสร้างสันติธรรมถ้าเราก็ยิ่งเป็นผู้รู้ด้วยปัญญารู้ด้วยสิ่งที่เราจะต้องเรียนรู้ทั้งโลกเรียนรู้ทั้งสิ่งที่จะหมุนเวียนทักษิณที่จะต้องเกี่ยวข้องและสิ่งแวดล้อมทางผู้ที่ได้รู้ลึกซึ้งอย่างนั้นจึงเป็นผู้ที่เป็นอยู่อย่างมีค่าเป็นอยู่ที่มีประโยชน์เพื่อเป็นอยู่แล้วเราจะทำได้จนไม่รู้การพักก็ไม่ได้แล้วจะต้องมีพระมีหลับนอนการหลับการนอนก็เป็นการพักพักจริงๆพรรคให้พอสมควรแล้วเราทำส่วนหนึ่งแล้วก็พักส่วนหนึ่งหรือจะเป็นแต่เพียงพักผ่อนหรือว่าพรรคเพราะจำเป็นต้องพักตอนนี้มันบุบสลายมันเจ็บมันอาภัพมันยอดเยี่ยมและทำอะไรไม่ได้ต้องพักมากแล้วก็ต้องรู้สาระทั้งนั้นการพักจึงไม่ใช่การแอบสืบการพัก รสชาติการพักกับที่ไม่ใช่ของอร่อยอีกเหมือนกันการสร้างสรรค์ก็เป็นการกระทำงานบางคนอร่อยเพราะงานติดงานมากก็มีบางคนไม่ติดนอนเอาเวลานอนเอาเวลานอนมาทำงานหมดจนสุขภาพร่างกายจิตใจเสียก็มีบางคนเอาเวลาควรจะทำงานไปนอนหมดสุขภาพร่างกายก็เสียจนเป็นง่อยเป็นแก้เป็นอัมพาตก็มีร่างกายมันไม่ได้เคลื่อนไหวเพียงพอมันไม่ได้เป็นอยู่ได้อีกส่วนสัตว์ของมันมันก็สลายมันก็ลำบากเพราะฉะนั้นความที่จะเรียนรู้ถึงความพอดีและก็สิ่งที่มีค่าในโลกนี้ถึงจะต้องเรียนอย่างลึกซึ้งว่าแกจะร้องก็แค่กินอยู่หลับนอนอย่างไร้ค่าที่สุดก็หลงรักจริงทุกวันนี้จะรู้โดยเศรษฐกิจรู้ด้วยหลักของ เล่าเรื่องสืบพันธุ์ไม่ต้องต่อภาษีต่อฟันไม่ควรจะต้องมีจิตที่เขาเองยังมีกิเลสสืบไปต่อไปเผ่าพันธุ์เป็นแต่เพียงว่าสืบเผ่าพันธุ์สร้างคนออกมามันทำเป็นมานานแล้วไม่ได้สัตว์โลกเดรัจฉานมันก็ทำเป็นคนก็ทำเป็นมันไม่ยากไม่เย็นอะไรแล้วเราไปหลงอย่าไปหลงสิ่งที่เขาหลอกเอาไว้ว่าเป็นรถเป็นชาติมันเป็นเรื่องที่น่าติดหน้ามีหน้าเป็นเป็นอะไรเป็นเรื่องอะไรก็ได้อีกมันยิ่งไม่ยุ่งไม่มากเป็นภาระมากมายเราไม่เป็นผู้ที่หลงในสิ่งเหล่านี้แล้วไม่มีที่เหลือเราก็ไม่ต้องมีแล้วเราก็จะเป็นอยู่โดยง่ายขึ้นและต้องมีภาระไม่ต้องมีอะไรวุ่นวายหนักขึ้นและเราก็เป็นผู้ที่จะมีชีวิตอย่างกินก็รู้อย่างอยู่ก็อยู่อย่างมีค่าอย่างหลับนอนก็รู้ในความเหมาะสมในความที่จะ ให้แก่ชีวิตหมุนเวียนไปอย่างพอดิบพอดีนี่เป็นเรื่องของชีวิตแท้ๆเป็นเรื่องของความรู้ที่ควรรู้แล้วก็ตัดเกรียนจนกระทั่งตัวเองมีส่วนที่น้อยรู้สาระรูปแข่งขันนอกแก่นไม่เอาเรื่องฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือยไม่เอาเรื่องเปลือกไม่เอาเรื่องกับผีเมื่อเราทำได้เท่านั้นก็เป็นอยู่อย่างดีและก็เป็นผู้ที่จะมีประโยชน์ต่อโลกด้วยเพราะว่าเราไม่จำเป็นต้องเผาผลาญแล้วไม่ต้องไปเปลืองเปล่าไม่ต้องไปเลยทำลายโดยตัวเองนั่นแหละทำร้ายให้แก่ตัวเองโดยหลวงพ่อเป็นสุขที่เป็นเรื่องของชีวิตธรรมดาธรรมดาที่เราศึกษาผู้ใดรู้แล้วเห็นแล้วเข้าใจแล้วทำตนได้จริงแล้วคนนั้นก็จะสบายขึ้นจริงขอให้ไปสู่ภพพิสูจน์ได้แล้วเราก็ต้องช่วยสอนคนอื่นให้คนอื่นได้รู้ตามแม้ที่สุดสิ่งที่เกี่ยว ห้องยังมีวงมากกว่าที่กล่าวนี้อีกนะซึ่งเราจะต้องรู้ความเกี่ยวพันความผิดยึดผู้ใดรู้ไปจนหมดถึงกระทั่งจิตที่มันเกี่ยวพันผิดคิดว่ามันรักมันชอบมันผูกพันมันห่วงหามันอาวรณ์มันยังเนืองๆหนุนมันยังมีเรื่องอยู่มันยังมีนอนนิ่งที่เรียกว่าอนุสาวรีย์เรียกว่าอาสวะก็ดีอยู่ที่จิตมันเหมือนกับมันไม่มีเหมือนก็ยังเดรัจฉานนี่แหละมันไม่รู้มันจะสืบพันธุ์มันก็ไม่รู้ว่ามันจะต้องทำทำไมทำไมมันจะต้องมีอะไรมันดันให้มันทำมันไม่มีเหตุผลแต่มันรู้มันต้องทำชั้นเดียวกันจะได้ถามมันต้องทำเพราะมันไม่รู้นั่นแหละมันเอาวิชาแต่ถ้ารู้แล้วเราอยู่เหนือมันได้เรารู้เหตุผลแล้วเราก็ต้องระงับส่วนที่มันไม่ควรแล้วพอเราหยุดได้มีอำนาจเหนือจิตมีอำนาจเหนือฤทธิ์เดชของโลก ฤทธิ์เดชของสิ่งที่จะตรวจจะเป็นเราก็ดับความโสดได้แล้วพวกที่มาเรียนรู้การจะดับความโกรธแม้กระทั่งอำนาจจิตที่มันบำรุงการมันสั่งแล้วก็อยู่เหนือมันได้คนนั้นก็สามารถที่จะระงับความโกรธแม้แต่จิตวิญญาณก็ระงับได้อย่างแท้จริงถ้าพูดได้ที่สุดและจะเห็นจริงรู้จริงสุดท้ายกิเลสที่มันเคยบงการเราแล้วก็ได้เรื่อยๆเรื่อยๆกำลังอินทรีย์ภาระเราจะกล้าและเราก็จะดับได้อย่างแท้จริงลดได้อย่างแท้จริงมอบสิ่งที่แท้จริงเมื่อมีกำลังทุกส่วนของจิตสามารถดับทุกเรื่องที่สัมผัสในจิตของเราที่เราจะมีชีวิตอยู่ระดับไม่มีความอยากได้อะไรในโลกได้จริงๆพวกนั้นจะถึงซึ่งความสิ้นเชื่อและมีอำนาจอยู่เหนือโลกเหนือความเกิดพุ่มพวงจะสามารถจะดับความเกิดได้แม้เดี๋ยวนี้เราก็ดับได้ แน่ๆแล้วเราก็ไม่ติดเป็นแต่เพียงเราปลดปล่อยอนุโลมเมื่อเราอยู่เมื่อเราดับได้สิ้นเราก็เป็นอยู่ไปตามสมมติแล้วก็จะช่วยเหลือเขาเพื่อจะมีชีวิตเพื่อยังอยู่เท่านั้นเองให้มันเป็นไปใครจะเลี้ยงก็เลี้ยงไว้ใครไม่เลี้ยงไว้มันตายช่างมันเพราะไม่ใช่ของเราแล้วแล้วเราก็จะดำเนินไปตามหมอตามควรบางอันก็ขนขวายช่วยโลกเขาบ้างออกเป็นบิณฑบาตเค้าหน่อยเค้ามีงานมากคิดมากธุระมากเราก็ไปอะไรอย่างนี้เป็นต้นไม่ใช่จะให้เขาจะมาหาเราท่าเดียวก็ไม่รับแม้แต่ครั้งนี้ไม่ใช่ของเราก็จริงแต่เลี้ยงไว้เพื่อทำประโยชน์ให้คนอื่นเขาเราก็ทำบ้างถ้าจริงหมุนเวียนที่จะเป็นประโยชน์ตนประโยชน์โลกเมื่อผู้รู้จบรู้พอรู้การดับอย่างแท้จริงก็จะรู้การเกิดที่เป็นไปพอสมควรแล้วเราก็จะเป็นอยู่อย่างมีค่าเป็นอยู่อย่างมีประโยชน์เพราะฉะนั้นผู้ที่เป็นพระอรหันต์ จึงมีแต่จุดที่ตายแล้วแต่ที่อยู่นั้นน่ะมันชิ้นส่วนที่ให้ประโยชน์คนอื่นเขาหรอกชิ้นส่วนที่จะมารับใช้ก็ได้ชิ้นส่วนที่จะมาสร้างสรรค์ก็ได้ชิ้นส่วนที่จะทำประโยชน์ให้แก่โลกเขาโดยตรงแท้ๆโดยไม่เด็กเสพเราไม่ได้เสพเราไม่ได้สุขเราไม่ได้แอบเอาอะไรมาให้แก่ตนเลยอย่างละเอียดอ่อนลึกซึ้งที่สุดเป็นความสะอาดอย่างแท้จริงนั่นแหละผู้นั้นก็เป็นผู้ที่สนใจตนและเข้าใจว่าเราเองเกิดมาทำไมถ้าเข้าใจอย่างแท้จริงแล้วเราเกิดมาเพื่อที่จะทำประโยชน์ให้แก่โลกเราจะไปหลงอะไรในโลกก็แสวงหามาแจกให้แก่ตนตามหลงถ้าใครรักความหลงนี้ได้ความหลงนี้แล้วก็เกิดมาเป็นอุปกรณ์ชั้นดีของโลกเพื่อที่จะสร้างอะไรที่ดีที่สุดในโลกแล้วเราก็จะเข้าใจหน้าที่ของเรา เราจะทำหน้าที่นี้ให้แก่โลกไปตั้งแต่ใกล้จะทำได้ง่ายจนกระทั่งค่อยทำให้มีฤทธิ์มีเดชให้ไกลเอื้อเฟื้อครอบคลุมไฟแก่ผู้คนอื่นๆให้กว้างขวางขึ้นได้ตามวิทย์ตามเดชหรือตามสมรรถภาพของเราเราก็จะทำได้แล้วก็ขอเล่าเล่าเรื่องอะไรที่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมอย่างเกี่ยวข้องกับธรรมะที่เราไม่ได้เป็นไปสุสานอยู่แม้แต่ส่วนตัวของเราที่มีอยู่จริงมันเหลือเชื้ออะไรก็ได้กินเกินอยู่เสมอเป็นแต่เพียงว่าตัวเองต้องพยายามเท่านั้นเองว่าอะไรมันเหลือเกินเหลือค้างอะไรก็อย่าไปประมาทเอาไว้มันจะหมดแล้วเป็นกลายเป็นหางช้างสุดสวยตาไอ้นี่มันไม่น่ามันน่ามันน่าจะพูดเป็นบริษัทสำนวนโลกๆมันน่าสมน้ำหน้าให้มันอะไร มันจะไปติดไว้ทำไมไอ้ตัวทั้งตัวเอาออกมาได้แล้วเหลือหางไว้หน่อยเดียวน่าจะไปติดไว้ทำไมให้มันแล้วๆรอบๆจะไปนั่งอะไรอยู่ของเราเองเรารู้ให้มันชัดไอ้พวกนี้มันยอดหลบๆเลี่ยงๆยอดที่มันจะต้องหาเลยหาเหลี่ยมเพื่อที่จะซ่อนเนื้อเชื้อมันจะต้องไว้ชีวิตของมันเหมือนกันกิเลสตัณหาเพราะเราอย่าไปคิดดีใจอ่อนเราอย่าไปคิดให้เขาทำตัวไอ้ตัวมันมีตัวมันก็จะเข้าข้างตัวเอาไว้เพราะงั้นเราเองเราจะต้องรู้เท่าทันไอ้ตัวที่มันมีตัวอย่าให้มันมาเข้าข้างตัวแล้วเราก็จะได้ตัดหางปล่อยแกไปหมดเชื่อหมดสิ้นอันนี้ก็ได้เตือนกันได้พยายามคิดแต่ความสุขกับวิหารอาตมาแน่ใจว่าเราไม่มีใครกันที่เรามีผออาศัยโรคแล้วก็รู้ชัดเจนโรคก็ทำ ภูมิฐานอย่างนี้ก็ยังมีเรามีความพอเป็นไปอยู่ได้แล้วแต่ก็อย่าไปคิดได้คิดโดยที่เราเหลือเศษเหลือใครแม้โทษภัยอันมีประมาณน้อยอย่าไปประมาทนะเพราะในเรื่องที่มันรู้ๆกันอยู่แล้วแล้วตัวเองไม่เอาจริงนะก็ไม่รู้จะช่วยกันได้ยังไงแฟนใครแรงมันที่จะตัดที่จะยอมสละอย่างแท้จริงแล้วก็ต้องรู้ให้ชัดแจ้งของตัวใครก็ครองตัวใครก็บอกแล้วว่าไอ้ตัวนั่นแหละมันมีตัวมันจึงรักตัวมันจะสงวนตัวมันถึงซ่อนตัวทุกตัวมันถึงเอาตัวไว้ไอ้ตัวมันไม่มีตัวมันน่ะไม่เอาไว้หรอกมันรู้มันรู้ตัวมันจริงจับตัวได้แล้วก็ตัดมันจะได้หมดเชื้อหมดอันอย่าให้มันทำอยู่อย่างสมน้ำหน้าทางเจ็บป่วยการเข้าใจมันชัดเจน ใครนอกจากเรื่องนี้ที่ได้กำชับบัญชากันมากแล้วก็เล่าเรื่องกิจกรรมการงานที่จะเป็นไปเพื่อประโยชน์เราเองก็ต้องมีหน้าที่ในการงานตราบที่เรายังไม่ตายดับขันธ์ 5 มันยังมีภาพรูปเวทนาสัญญาสังขารวิญญาณอยู่เนี่ยก็ให้มันเป็นไปที่เป็นกตัญญูกตเวทีต่อศาสนาเป็นประโยชน์ต่อพระบรมศาสดาหรือต่อศาสนานี่แหละเป็นองค์แม่ใหญ่พระพุทธเจ้าเราว่าเป็นพ่อเป็นสมเด็จพ่อสมเด็จบิดาใหญ่ศาสนาก็เหมือนพระแม่เจ้าที่เราจะต้องสืบสานเลี้ยงไว้ตอบต่อเชื้อต่อขันธ์ต่อรูปต่อร่าง ให้มีลูกมีร่างของศาสนาไว้เพราะเราไม่มีอะไรร่างกายรูปนี้ฉันนี้เราก็จะต้องกระทำด้วยกรรมด้วยการขวนขวายถ้าเราขวนขวายไม่ได้เราก็ใช้วิธีอัปจ่ายนะไมตามผู้ใหญ่เอาไปพิจารณาใหม่น้องก็หาผู้ใหญ่ผู้ใหญ่พาไปผู้ใหญ่พาทำอะไรก็ทำไปถ้าเราไม่ใช้อัศจรรย์ขนขวายเองและมีการขนขวายพยายามที่จะคิดอ่านดำริเมื่อนั้นถึงแม้ว่าเราเองเรายังมีเองก็ตามก็อีกและรับเองเราไม่ใช่ผู้ใหญ่เรายังไม่รู้พร้อมเราจะไม่เชี่ยวชาญก็ปรึกษาหารือหมู่เพื่อผู้ใดเป็นผู้ที่หมดมานะไม่มีปัญหาเราปรึกษาหรืองู เห็นดีด้วยนะรับผิดชอบร่วมกันผิดก็ผิดด้วยกันถูกก็ถูกด้วยกันเมื่อหมู่ต่างอาศัยหลายๆหัวช่วยกันคิดช่วยกันตัดสินช่วยกันลงมือแล้วไม่เป็นไปไม่ได้มีแรงและยิ่งได้หลายคนก็คิดส่วนมากมันไม่ผิดหรอกมันผิดตรงที่มันหัวเดียวกระเทียมลีบชอบคิดเอาแต่เด็กๆเป็นเอกบางอย่างเราคิดถูกได้เหมือนกันนะคนเดียวก็ตามแต่ว่าเมื่อคิดถูกแล้วเราเองเราจะทำให้เราทำคนเดียวทำไม่รอดหรอกเพราะฉะนั้นบางอย่างยังไม่ถูกที่สุดไม่ใช่เราคิดก็ตามมันไม่ถูกรองลงมาแต่เราเห็นว่ายังไม่ถูกดีแต่ถูกเราลงมาหลายๆหัวช่วยกันมันก็เดินดีกว่าที่จะมาทำอย่างที่เราทำคนเดียวนะคนเดียวเราทำผ้าถุงยอดเราก็ทำให้ไม่รอดแล้วคนอื่นเขาก็ทำทำไม่ไหวมันก็ไปไม่ได้เพราะฉะนั้นจากที่ถูกลองลงมา หมู่เห็นเราก็ดูให้ชัดเจนว่าเออขั้นตอนนี้ถึงแม้จะไม่ถูกยอดหรือจะหรือจะเรียกว่าเอ๊ะยังไม่ค่อยถูกทีเดียวมันผิดอยู่นี่มีส่วนบกพร่องมีส่วนอะไรตั้งเยอะแต่ว่าเหตุการณ์สมัยทั้งอุปกรณ์ทั้งตัวบุคคลทั้งอะไรมันจำเป็นที่จะต้องใช้ตามหมู่ต้องใช้ตามขนาดนี้ก่อนเราต้องใช้แสดงอวดดีในโลกนี้มันยากอย่าไปตรวจอีกขวดดีโดยไม่เข้าทางการเลยงานนี้ถ้าเกิดว่าผู้ใดใช้ปัญญามากๆและได้มีโอกาสที่จะเป็นผู้นำหมู่นำคณะหรือเป็นผู้ใหญ่ช่วยกระทำประโยชน์อะไรอย่างฐานะผู้ใหญ่ขึ้นมาแล้วพิจารณาให้ดีๆจะเห็นชัดเจนเลยว่ามันจริงๆคือยากก็ยากบางทีเราหนักแทบตายนะอาจจะไปจากไปยังเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าอย่างลำบากลำบน ไม่งามไม่พรั่งพร้อมแล้วก็ปลูกผักแล้วก็ลงทุนลงแรงมากเกินไปแต่ถ้าเกิดว่าเราทำด้วยหมู่ได้คณะก็ทำด้วยการช่วยเหลือ Profile กันเห็นดีด้วยกันต่างคนต่างเข้าใจเพราะทุกคนหมายดีทุกคนน่ะมีเจตนาดีๆกันทั้งนั้นส่วนใหญ่เสร็จแล้วเราก็ส่วนใหญ่เป็นอย่างนั้นแล้วก็พยายามจะทำแล้วมันก็ดำเนินไปเองแหละมันไม่มีปัญหาอะไรมากมายนักแต่ที่แนะให้รู้จักวิธีการที่ความเข้าใจในบุญกิริยาวัตถุประเภทยาวัจจมัยครับเพราะว่านั่นมันเป็นเรื่องของส่วนตัวจริงๆส่วนเราเมื่อเราเองจะดำเนินอะไรต่อไปเราก็ต้องใช้หลักวิธีเราไม่ได้เฉยไม่ใช่สัมมาสัมพุทธเจ้าและโดยเฉพาะเราไม่ใช่ปัจจัยกับพระพุทธเจ้าอีก ไม่ได้เป็นผู้นำเองเราอยู่ในฐานะเป็นหมู่สังฆะเมื่อเราเป็นหมู่สังฆราชเราก็ทำสังฆะอันใดดีมีผู้นำผู้อะไรต่ออะไรไปโอ้เราไว้ใจแล้วเราศรัทธาแล้วเราเห็นจริงแล้วมันไม่มีปัญหาอะไรแล้วก็ดำเนินไปตามหน้าที่ตามระเบียบระบอบอะไรต่างๆรับช่วงรับออกมาอันนั้นอันนี้คนนั้นคนนี้มอบหมายมาอย่างนี้เป็นอย่างนี้หน้านี้คุณทำอย่างนี้นะแล้วก็ว่าไปเสริมการกันไปเราจะมีความคิดอ่านที่เป็นความดำริเป็นความคิดริเริ่มเป็นความคิดแปลกคิดใหม่อะไรก็ไม่มีปัญหาอีกนี่แล้วก็ริเริ่มขึ้นมาแล้วก็เสนอขึ้นมาแล้วหมูเอาเลยแล้วก็ไปด้วยกันถ้าเสนอมาแล้วกูไม่เอาแล้วไปวางก็วาง นึกคิดเป็นอัตราตัวตนเป็นมานะหมายของเราเสนอไม่เอาน้าน้อยอกน้อยใจน้อยก็ถูกกลุ่มของคุณไปมานั่งน้อยใจเสียใจเข้าใจอะไรต่างๆนานากูก็เจ็บปวดหัวใจของคุณไปใจคุณเท่านั้นเองคุณทำแต่ถ้าเกิดว่าเรารู้เท่าทันแล้วไม่น้อยไม่เหลือก็เราเสนอที่ดีไม่เอาก็แล้วไปทีก็เห็นว่าไม่ดีเออถ้าเขาให้เหตุผลมาว่าเราคงไม่ดีไม่ควรเป็นแทบตายแท้มันไม่เก่งเอาก็แล้วไปแต่ท้ายที่หน้าไปกินปล่อยไก่ทั้งสองเราก็เลิกไปแต่เราไม่ปล่อยใส่เรามันดีจริงแต่เขาไม่เอาก็ไม่เป็นไรนี่ไงแล้วก็ไม่ต้องเสียดอกเสียใจมันดีแต่เขาไม่เอาก็แล้วไปแล้วมันก็มีเหตุปัจจัยเราก็ทำด้วยไม่ได้บ้างแล้วแต่เหตุปัจจัยอื่นที่มันไม่ครบพร้อมปัญญาของคนอื่นก็ต้องมีเหมือนกันที่เขาเองก็จะสามารถนึกคิดลงทุนความคิดออกมาปรุงออกมา หากกระทำการคำนวณออกมาเราเองก็ต้องให้เราต้องถือว่าผู้อื่นเขาก็มีสิทธิศักดิ์คนอื่นเขาก็ต้องมีน้ำยาไม่ใช่ว่าเราจะเด่นคนเดียวดีคนเดียวก็คนเดียวอะไรอย่างนี้ก็เป็นของจริงถามว่าเราได้คำหนึ่งคำนวณถึงสภาวะหรือว่าถึงว่าเรื่องราวอย่างมีบ้างแล้วชีวิตของเราก็ไม่มีอะไรมากเศษส่วนของเราเองที่เราจะมาทำเพิ่มเติมอีกเราก็ทำไปงานการที่เราจะช่วยนอกก็ดีช่วยในคดีเท่าที่เราจะสามารถที่จะรู้นอกรู้ในเป็นไปได้ก็เอาอย่าดูดายถ้าดูดายมันจะไม่เข้าคำว่าขวนขวายขวนขวายน่ะมันเป็นการกระทำที่พยายามอุตสาหกรรมวิริยะมีปฏิเวธถนัดของพระพุทธเจ้าบัดนี้เราทำอะไร ดีกว่านี้ยังมีอีกดีกว่านี้ยังมีอีกมีวิธีทำพระปรารภความเพียรเราควรจะทำอะไรดีกว่านี้ตอนนี้เราควรจะทำอะไรที่เป็นแปลเป็นไทยๆง่ายๆเป็นความเข้าใจธรรมดาธรรมดาสามัญอันนี้เป็นแนวโน้มของศาสนาพุทธเป็นจุดหมายเป็นเรื่องของพระพุทธเจ้าพระธรรมยิ่งเราเองยิ่งสบายแล้วถ้าเราสบายก็ได้เท่านี้เหมือนกับเราได้รับได้รับผลตอบแทนและเสวยความสบายเท่านี้แต่เราจะไม่ให้อะไรที่เป็นประโยชน์มาให้โลกนั้นเราเองเราเป็นหนี้เข้าไปอีกนานแต่เป็นหนี้ก็ไปอีกนานเพราะว่าเราเองเราเกิดได้รับความรู้เราเองได้รับมาหาสมบัติจากพระพุทธเจ้าหรือจากอาจารย์ครูบา ตามแล้วแต่เราได้รับสมบัตินี้แล้วเราก็สบายสบายได้รับกันไปสมบัตินี้มาเสวยสบายแล้วมันเป็นนามธรรมมันเป็นคุณธรรมมันได้สบายจริงแต่เสร็จแล้วเราก็ไม่ตอบแทนและเราก็ไม่สรรสร้างไม่มีกตัญญูกตเวทีไม่ขวนขวายกลายเป็นคนดูดายกลายเป็นคนไม่ทำอะไรขึ้นเพราะมันเป็นหนี้นะหนี้ตอนนี้ถ้าจะตีราคาแล้วว่าสิ่งที่เราได้มานั้นหาค่าพอไม่ได้ไอ้นี่หาค่าบอกไม่ได้เหมือนกันนะทีนี้มันจะหนักแค่ไหนแล้วนี่หาข้าวก็ไม่ได้ต้องฟังมันจะไม่เข้าตาเหมือนกันนะเพราะงั้นเราก็จะต้องเป็นคนที่ทำให้ถูกถูกธรรมะพระพุทธเจ้าเราก็ทำไปถ้าเรายังมีเศษมานะบางที ไม่ตามอย่างคนนั้นคนนี้จะขนขวายเองก็ไม่ขวนขวายถ้ามีเศษมานะอยู่อีกด้วยมันก็ตามคนอื่นยากเพราะฉะนั้นต้องพิจารณาซ้อนอยู่ดีถ้าเราจะตามคนอื่นก็ตามเธอคนจะใหญ่คนจะโตถ้าเราไม่เป็นผู้ดีมีภูมิปัญญามีปฏิภาณมีความเก่งรอบอะไรที่จะริเริ่มนำทำไอ้โน่นไอ้นี่เราไม่มีนิสัยเออแล้วก็ร่วมมือก็แล้วกันเราก็ใช้ปัญญาตัดสินเอาอันนี้เราถนัดอันนี้เราไปด้วยได้อันนี้เราเอาอันนี้เราไม่ค่อยถนัดก็พูดกันดีๆไม่ถนัดแต่ให้คำอื่นเถอะเท่านั้นช่วยเต็มที่เลยไอ้สัตว์ก็ว่าไปก่อนหาไอ้นั่นอีกอันนึงแล้วอีกอันนึงก็ถึงแม้เราไม่ถนัดก็ดีบางสิ่งบางอย่างก็จะเอาจะไม่ถนัดอย่างเดียวแล้วมันจะไม่ถนัดยังไงถ้าไม่ลงมืออัดซะบ้างวันแม่เราจะไม่ถนัดแล้วก็หัดมันบ้างแหละ ไหนเข้าร่วมมือด้วยสิอย่าถือนะมันพังหรือมันผิดขึ้นมาแล้วมันเร็วๆขึ้นมาหน่อยๆก็ช่วยๆกันหน่อยนะแล้วก็ต้องมีตัวยอมให้เขาสอนยอมให้เขาบอกเมื่อเรายอมตัวเองก็สอนให้เขาบอกเขาไปมันผิดมันถูกยังไงก็เอาบางคนอาจจะเป็นครูที่ปากร้ายก็ได้สอนไปด่าไปดูไปก็เอาเถอะน่าเค้าสอนอ่ะก็ว่าไปเป็นตามเรื่องตามราวเขาจะถือสิทธิสีอะไรก็แล้วแต่อะไรเค้าก็ทำที่จริงเรื่องอย่างนี้ถ้าว่าไปแล้วมันก็พูดกับเด็กๆพูดกับไอ้เด็กที่สอนเรียนกำลังอยู่ในชั้นเรียนแล้วจะออกมาทำงานทำการนี้ก็ใช่อย่างนั้นแหละที่เราพูดกันไปแล้วเพราะงั้นก็ไม่ต้องพูดมากเกินกว่านี้ก็คงจะเข้าใจก็คงจะพอรับทราบทีก็ได้แล้วเราก็ต้องพยายามกันดูเหมือนเน้นหรือว่ายกเลิกของปัจจัยอะไรขึ้นมาให้ฟังซึ่งเป็นบุญ วัตถุในโลกที่เราจำเป็นต้องเกินที่จะต้องมีความหมายของไวยาว่าจะไม่หรือว่าอ่าปัจจัยอนามัยที่ตื้นๆอยู่ตรงนั้นน่ะมันเป็นอิริยาบถเป็นบุญกิริยาเมื่อผู้ใดได้ผ่านอนามัยสีลมัยภาวนามัยถือว่าบุญกิริยาวัตถุ 3 แล้วนี่มันจะไม่มีอะไรมากถ้าเกิดว่าจบในตัวเป็นอรหันต์อยู่ในวัตถุ 3 นั้นก็อยู่ในบุญกิริยาวัตถุ 3 นั้นทาสีภาวนาบริบูรณ์เรื่องราวนี้เป็นเรื่องที่สื่อสารเรื่องเหล่านี้เป็นเรื่องที่ตัวคนบุคคลทุกคนจะต้องเรียนรู้ว่าจะอัปเดตใหม่ไวยาวัจกรปฏิภาณอนามัยหรือว่าปัตตาอนุโมทนาในธรรมะธรรมเทศนาใหม่ต่างๆพวกนี้มันเป็นเรื่องของบุคคลผู้นั้นโดยเฉพาะผู้ที่เป็นพระอริยะเอาด้วยเพราะว่าที่คุณกิริยาว่า เต็มแล้วจบภาวนาแล้วนึกว่าจบบริบูรณ์และจะมีอะไรอีกเพราะเราจะต้องเข้าใจพวกนี้ถึงแม้ว่าไม่จบทีเดียวเราก็ศึกษาไปเป็นขั้นตอนมันต้องมีสิ่งที่จะต้องพยายามน้องก็หาผู้ใหญ่ผู้ใหญ่พาไปอ้าวดีแล้วเราไว้ใจแก่พระสงฆ์แต่ว่าอย่าใจแตกประธานเอาไว้ใจจากผู้นำหมู่เราไว้ใจจากคณะแต่ว่าใช้แต่กลุ่มแล้วก็ไปกับกลุ่มเราไม่ใช่ผู้นำเราไม่ใช่ผู้ที่มีความหมายทางการนำแล้วก็นอบน้อมไปอ่าผสมเสร็จแล้วไปช่วยเหลือเกินไปเป็นไม้เป็นมือเป็นส่วนเป็นปัจจัยเรามีโอกาสขวนขวายก็ขนขวายสิ่งเหล่านี้ร่วมแล้วจะเป็นเรื่องที่จะทำไปเพื่อสู่ดีงาม หนังสัปปะแปลว่าเข้าถึงอนุโมทนาหมายความว่าเข้าไปเห็นดียินดีเห็นดียินดีด้วยเห็นดีด้วยด้วยมาด้วยหมายความว่าเราเข้าไปผสมนะตัดๆแปลว่าเข้าไปผสมจริงๆเข้าถึงจริงๆปัตตาปัดๆบวกอนุโมทนาอนุโมทนาหมายความว่ายินดียินดีด้วยไม่ใช่ยินดีได้แค่ปากแต่ตัวอยู่ห่างตัวต้องเข้าถึงปัตตานุโมทนามัยยินดีก็ยินดีและตัวต้องเข้าไปอยู่ในนั้นด้วยนะไม่ใช่ยินดีแต่ปากยินดีในสายตาส่งใจให้เป็นกำลังใจส่งมาทั้งตัวส่งแต่ใจพูดอยู่ทำไมในใจก็ไม่ส่งมาจริงผมบอกว่าส่งมาจะจ่ายแต่ใจก็มาแจกอยู่ที่นี่ก็แล้วกันมันใจโกงนี่ไม่ใช่ใจจริงนี่ไอ้เอาให้จริงแล้วเราก็มันก็ต้องเข้าถึงหมดทั้งกายและทีมมโนเข้าไปทั้งตัว หาเป็นประปาอนุโมทนาใหม่มีฟังประธานอนุโมทนาใหม่ดีๆนี่เป็นบุญกิริยาวัตถุการช่างพร้อมถึงพร้อมด้วยดีเห็นดีรู้ดียินดีทำดีหมดทั้งกายอย่ากลับมาจีบกับมโนกรรมร่วมด้วยด้วยอนุโมทนานี่ยินดีด้วยแล้วก็ทำดีด้วยร่วมมือดีด้วยอย่าเข้าใจว่าปัดๆนี่มันไม่ชัดขึ้นนะตื่นๆไม่ได้นะเขาเข้าใจให้ถึงถ้าแปลกันอย่างเพลินๆให้ญาติโยมฟังมันก็ญาติโยมฟังไม่มีปัญหาอะไรหรอกถ้าเขาไม่ใส่บาตรมาแล้วไปวัดมาก็อนุโมทนาใหม่หรอกอนุโมทนาก็ยินดีด้วยโอ๊ยฉันไปวัดมานอนถ้าเป็นทำบุญมานอนดีแล้วเราไม่ได้มีโอกาสไปโอ้ยอนุโมทนาสาธุอนุโมทนา สัจจะแปลว่าการเข้าถึงถึงน่ะให้มันถึงได้จริงให้มันถึงเป็นภพบริบูรณ์ส่วนเนี่ยเป็นเรื่องของที่เราจะต้องกระทำและบุญกิริยาวัตถุทั้งสิ้นแม้แต่ปฏิภาณทำไมถึงเสียสละปฏิภาณมาใหม่ถึงเสียสละจริงนะไม่ใช่เอาแต่แค่พูดนะเออไม่เป็นไรหรอกเราก็เสียสละเราก็ว่างก็วางให้เราไม่เอาไม่เอาไม่เอาให้เลยที่เห็นเลยให้ไปปัดที่ทานทำไมเลยให้ให้ทั้งกายให้ทั้งหมดมีให้ทั้งมโนให้ทั้งกรรมกิริยาให้เห็นเป็นกลายเป็นผีเลยเรากำลังทำบริจาคอยู่เรากำลังเสียสละอยู่เรากำลังให้แก่โลกอยู่เป็นพระผู้ประทานเป็นตัวพระเจ้ากำลังดำเนินบทบาทอยู่ทีเดียวปาฏิหาริย์ให้มันถึงบุญกิ ที่จริงคำว่าบุญกิริยาวัตถุนี้นะโอ้โหมันยอดนะคำว่าบุญไม่ต้องหวาดถึงแล้วกิริยามีทั้งกิริยาวัตถุเป็นแท่งเป็นก้อนเป็นตัวเป็นตนเป็นรูปเป็นร่างเป็นเรื่องเป็นราวเป็นชิ้นเป็นอันน่าหวาดกลัวไม่ใช่อยู่แต่ด้านจิตเท่านั้นนะไม่ได้อยู่ที่ด้านจิตโดยตรงหลักเป็นตัวหมายดีทำดีแล้วกิริยาพร้อมวัตถุมีทั้งตัวทั้งตนทั้งเนื้อทั้งแท่งบุญกิริยาวัตถุนี่พยายามแปลให้เห็นจริงแปลให้ลึกแปลให้เห็นเนื้อเชื้อเข้ามาเพราะเมื่อเราเองเราได้เริ่มต้นมาตั้งแต่อัศจรรย์อนุโมทนาใหม่ปฏิภาณอนามัยมาเห็นชัดเจนแล้วจะเห็นได้ว่าโอ้โหมันต่อเนื่องกันมามันถึงขั้นลึกขั้นสูง เพราะฉะนั้นคุณจะทำอะไรทำมาเสวนาธรรมตะวันทำไมธรรมเทศนาใหม่แน่ๆคุณต้องมีแล้วพอถึงเข้าใจปัทมานันท์มาผู้ใดไม่มาหรือตัวเราไปก็ไปไปเพื่อที่จะเกิดการสภาวะการแขวนนาการคบหาการคบคุ้มการเพื่อที่จะให้ได้รับถ่ายทอดจะเป็นด้านฟังธรรมจะเป็นด้านขยายธรรมจะเป็นด้านแจกทำในลักษณะไหนก็ตามหรือจะรับเอาถ้าสมมุติเราตัวเป็นผู้รับเราก็จะไปรับหรือถ้าบอกว่าสมมุติว่าตัวเราเป็นผู้แจกเราก็ไปเป็นตัวผู้กระทำเพราะฉะนั้นแต่คุณกันได้แต่กรรมเวทีใดจะมีวันวันธรรมะสวนะจะมีโอกาสจะมีบุคคลจะมี พระผู้ทำการทำการเป็นธรรมะสวนะธรรมะเสวนาอันใดสืบค้นก็ตามใจให้มีการฟังมีการอ่านมีการรับฟังถ่ายทอดทางด้านไหนๆแล้วก็ทำกันเพราะฉะนั้นให้เกิดธรรมเทศนาให้เกิดการแสดงทัศนะให้เกิดการแสดงให้เกิดรู้เกิดเห็นเกิดแจ้งเป็นธรรมะขึ้นมายิ่งเราธรรมะมาเผยแพร่นี่ไงผู้ใดเห็นธรรมผู้นั้นเห็นเราตถาคตอีกเธอมาดูตถาคตดูนี่เห็นไหมหน้าตาเป็นอย่างนี้นี่หนวดเคราเป็นอย่างนี้ไม่มีปัญหาคดใครทำให้เกิดทั่วโลกทั่วโลกเกิดได้ทุกคนเห็นชัดแจ้งเป็นทัศนะคู่หูสัมผัสได้ชัดเจนคุณจะเทศน์ด้วยวิธีใดเพศโดยวิธีฉีกออกมาให้ชัดๆกระจ่างด้วยการได้พูดด้วยการกระทำ แดงตัวแสดงตนเนรมิตอย่างใดเนรมิตออกมาเป็นเทศนาหรือเป็นเทศนาใหม่ทีเดียวให้เปิดเผยธรรมะนั้นออกมาข้อสำคัญที่สุดทุกกรรมทำไม่ตรงทำไม่ถูกทำเดี๋ยวนี้คิดถูกปัจจุบันทันทีคิดถูกทิศทางที่แปลว่าปัจจุบันแปลว่าทำอย่างเข้าใจทำอย่างเห็นคิดถูกแต่เข้าใจอย่างเห็นแจ้งจุดธูปคิดถูกๆกรรมการกระทำใดการกระทำใดทีนี้ถ้าเกิดว่าเราเข้าใจที่สุดคือกรรมแล้วถ้าให้ทำอะไรท่านจะเอาปัจจัยนะใหม่มายังธรรมชาติผู้ใดมีทุนผ่านอนามัยพลานามัยสีลมัยภาวนาใหม่เป็นครบจบภาวนาระยะปัญญาจบ ภาวนาถึงขั้นภาวนากิจศพจิตภาวนาแล้วคุณก็มีหน้าที่ที่จะทำที่ถูกต้องอีกตั้งแต่อัศจรรย์มายันถึงธรรมเทศนาใหม่มีบุญกิริยาอันนี้บุญกิริยาวัตถุของพระพุทธเจ้าเป็นหัวข้อเป็นหลักฐานที่เป็นคำเทศคำสอนเป็นสุเทพต่างๆ