สื่อธรรมะพ่อครู(วรรณะ 9) ตอน สันโดษอันเป็นอาริยะ.docx

างกับท่อประปา สันดูด จริง มันมีต้นทุนไม่รู้จักจบ มันดูดเอาผลผลิต Microsoft อะไรของเขาไม่มีวันจบ ไม่มีวันหมด มันจะไปกองอยู่อย่างนั้นอีก ถ้าหากบิล เกตส์ อายุยาวถึง 200 ปี ทรัพย์สมบัติในอเมริกาหมดไปอยู่ที่ บิล เกตส์ หมด ถ้าแกอายุยาวไปถึง 200 ปี ต่อไปมันก็จะหมดความสำคัญลง หรือเจ้าอื่นๆก็เหมือนกัน ขออภัยไม่ได้ด่า บิล เกตส์ ก็ตามหรือว่าคนที่ร่ำรวยในประเทศไทย รวยเอาๆ แล้วเขาก็ยืนยันว่าเขาทำงานให้แก่ประเทศแก่สังคม อาตมาก็ทำงานให้แก่ประเทศแก่สังคม แต่อาตมาไม่เด่นเพราะอาตมาไม่มีเงินทองไม่มีอำนาจไม่มีคนมายินดีชมชอบเพราะมาจน แต่ไปอยู่กับทางโน้นเขารวย แต่รวยอย่างไรก็ไม่สามารถรวยเท่าเจ้าของนายทุน การไปรับใช้ บิล เกตส์ จะรวยเท่า บิล เกตส์ ไม่ได้หรอก ใครที่ไปทำงานกับคุณธนินท์ ไม่มีใครรวยเท่ากับคุณธนินท์ได้หรอก พวกนั้นใจไม่พอ และอาตมาว่าเขาไม่เคยเข้าใจและไม่เคยคิดว่าเขาจะมีใจพอ แต่พวกเรามีใจพอแล้วที่มีเงินเดือนเป็นศูนย์ อาตมาก็เป็นเจ้าของบริษัทอโศก อาตมามีรายได้เป็นศูนย์ เท่ากับพวกคุณมาทำงานนี้ ทุกคนมาเข้าสมัครครั้งแรกวันแรกเงินเดือนเท่ากับอาตมาเลยเงินเดือน 0 ถ้าใจของคุณพอด้วย คุณมาสมัครแล้วเงินเดือน 0 ใจของคุณพอด้วยก็อยู่ในที่นี้สบาย เพราะอย่างไรก็เท่ากับเจ้าของบริษัทแล้ว เสมอภาคแล้ว ไม่ใช่พูดเล่นนะ แต่พูดเรื่องจริง อันนี้เป็นทฤษฎีของพระพุทธเจ้าที่ทำให้คนเป็นเช่นนี้ได้ สังคมเช่นนี้มีอยู่ได้ อยู่ในสังคมโลก สังคมแบบนี้มันสุดยอด ประชาธิปไตยก็ตาม ต้องการคนที่เป็นสมาชิกของประเทศนั้นทำงานแล้วเสียภาษีให้แก่รัฐ ประชาธิปไตยก็ตาม ต้องการมากที่สุด คอมมิวนิสต์ก็ตาม ต้องการให้คนเสียภาษีให้แก่รัฐมากที่สุด แนวคิดเหมือนกันหมดเลย ประชาธิปไตย คอมมิวนิสต์ หรือแม้แต่จะเป็นเผด็จการก็แล้วแต่ ประชาชนเขาไม่อยากให้ถ้าเกิดเป็นสมบูรณาญาสิทธิราชย์ อยากให้แต่ไม่อยากให้ เผด็จการ เขาก็ไม่ได้อยากให้แก่สมบูรณาญาสิทธิราชย์หรือจอมเผด็จการที่จะหาวิธีดูดเอาไปเขาไม่อยากให้หรอกแต่เขาสู้ไม่ได้ แต่พวกเรานี่ อยากให้หรือไม่อยากให้ ทำงานแล้วให้กองกลางหมดเลย ก็อยากให้ เอาละไม่ถึงอยากให้หรอก ก็แค่ยินดีให้ก็พอแล้ว ยินดีแล้วก็ไม่ได้ไปแย้งไม่เถียง ไม่มุบมิบ ไม่ได้มาโกง ใครคิดว่าจะอยู่จนตาย ไม่เป็นไร เราก็เป็นที่อาศัยพอใจแล้วในสัปปายะ 4 สบายแล้ว จนถามไม่รู้กี่ทีแล้วว่าจะอยู่กับอโศกไปจนตายหรือไม่ มีคนไม่ยกมือหรือไม่นะ ไม่สมัครใจไม่เต็มใจ แต่คนที่สมัครใจเต็มใจจะเห็นแล้วว่า ดี เป็นแต่เพียงเราจะอยู่ไม่ได้เท่านั้น ผีเข้าเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ผีไม่เข้านี่ก็รู้ พูดไปก็นึกถึงท่านหนักแน่น ผีเข้าจะกลับบ้าน ฟุ้งซ่านไป จริงหรือเปล่าอยู่จนป่านนี้แก่จะตายแล้วยังไม่แน่ไม่นอนยังไม่สรุปอีกชีวิต ขออภัยวิจารณ์ให้ฟัง เป็นการสอนในที คือมันต้องฟังแล้วค่อยคิดจะได้ตัดความฟุ้งซ่าน แล้วไปคิดงานนั้นงานนี้เพื่ออันนั้นนี้เพื่อคนนั้นคนนี้มันไม่จบหรอกคุณเอ๋ย ยิ่งร่วมกับใครๆที่เขาคิดเขาทำเราก็ทำไปมันก็จบแล้ว มีงานให้ทำไม่รู้จักดีที่ร่วมกันทำสบายไม่ต้องไปคิดเอง ไม่ต้องบอกว่าฉันคิดของฉันอัตตาของฉัน นี่เป็นโครงการของฉันนะ จะร่วมมือกันอย่างนั้นอย่างนี้ มันได้แต่มันยากเหมือนกันนะไม่ใช่เล่น คนจะเห็นร่วมก็ยากแล้ว จะไปคิดโครงการใหม่อีกทำไม ยกตัวอย่างเช่น ท่านจะปลูกอินทผาลัมให้เยอะๆ อยากปลูกก็ปลูกไปเถอะ จะทำให้มันยิ่งใหญ่อะไรต่อไป แทนที่จะปลูกอินทผาลัม อาตมาก็บอกว่ามาปลูกข้าวนี่ โอ้โห พัฒนาเสริมเติมให้งอกงาม อาตมาว่าขายข้าวให้ขายราคาถูกทำข้าวให้ดีๆ มีวิตามินดีๆมีเนื้อสารที่มันกินแล้วมีประโยชน์ได้มาก ให้ดีพัฒนาข้าวให้เจริญ สำคัญกว่าอินทผาลัมเยอะแยะ อย่างนี้เป็นต้น ให้ข้อคิดท่านหนักแน่นไม่งั้นจะฟุ้งซ่านไป โยมว่า สันโดษๆ อันเป็นอาริยะ พ่อครูว่า...เพราะฉะนั้นคำว่า ใจพอ ที่ในหลวงรัชกาลที่ 9 ท่านใช้ศัพท์แทน เป็นคำว่าพอเพียง มันต้องรู้จุดลงตัวของแต่ละคน ครอบครัวคุณก็ดี แล้วคุณก็เลือกสังคมที่จะอยู่ คุณมีครอบครัวบ้านอยู่ที่ไหนก็แล้วแต่ คุณเลือกสังคมอยู่ได้ จะไปร่วมงานอะไรร่วมกับกิจการอะไรอาชีพอะไร คุณก็เลือกได้ใช่ไหม อย่างชาวอโศก มีอาชีพ ลงหลักปักแน่น อาตมาเน้นอีกเอากสิกรรม อาตมาก็บอกว่าเด็กนักเรียนที่นี่ต้องให้ทำนาเป็นทำข้าวเป็นเรื่องกันจริงๆและทำให้ได้ ทุกวันนี้อาตมาก็ภูมิใจว่าเป็นไปได้ แม้แต่อยู่ในกรุงเทพฯ เด็กนักเรียนของกรุงเทพฯสันติอโศกเราก็ยังได้ทำนายังได้ ปลูกข้าวเป็นเกี่ยวข้าวเป็น ทำจริงไม่ได้พูดเล่น ไม่เสียชาติเกิดที่มาเป็นคนไทย ทำนาเป็น อาตมาก็บอกว่าอยากให้ประเทศไทย เราจะพอใจ การมีข้าว และเป็นพืชที่ยิ่งใหญ่ ข้าวคุณปลูกให้ดีแล้วอย่าขายราคาแพง ปลูกให้คุณภาพดีปริมาณมาก ขายให้ถูกให้เป็นราชาข้าวของโลกให้ได้ อาตมาว่าเน้นจุดเด่นนี้ให้ได้ พยายามเน้นแล้วต้องสอน สอนชาวนาให้รู้จักว่าคุณทำนานี้คุณมีเกียรติ จะให้เหรียญให้ Honour เหรียญเกียรติยศ ขออภัย แม้แต่ทางด้านสถาบันก็ให้เหรียญตั้งตระกูลขึ้นเป็นตระกูลใหญ่ที่เป็นอาชีพชาวนาเลย เป็นคุณหญิงคุณนายชาวนา ให้เลย แล้วก็ต้องสอนให้ความรู้ว่า อย่าหลงว่าฉันไฮโซนะ ชาวนานะ ทำนาให้ดี วิจัยการทำนาให้มีคุณภาพปริมาณที่ดี พัฒนาให้เป็นเมืองข้าว มีข้าวส่งออกนอกเป็นสินค้าที่ต่างประเทศต้องการที่สุด อาตมาว่ามันไม่เฟ้อง่ายๆหรอก ข้าว ถ้ามันเหลือคุณก็เอามาทำให้มันเหมือนหญ้า เอามาหว่านให้มันขึ้นหมดเลย ตกลงไม่ต้องทำนา เพราะข้าวมีไปทั่วมันเหมือนหญ้า ถึงเวลาคุณก็ไปเกี่ยวเอาเหมือนในสมัยพระพุทธเจ้ายุคสมัยก่อน ที่มีข้าวสาลีให้คนกินเต็มไปหมด อยู่ไหนก็มีข้าวกินเต็มไปหมดในประเทศไทย อยู่ที่ไหนก็มีข้าวเต็มไปหมดเลย หอมข้าวเต็มประเทศเลย นี่คิดแบบฟุ้งซ่านนะ เป็นนโยบายที่ดี คำว่าพอ เราสันโดษด้วยการมีข้าว เราไม่ต้องไปคิดว่ามีทองคำมีเพชรพลอย เราจะมีข้าวแล้วมีพืชพันธุ์ธัญญาหาร ยังน่าคิดกว่าเราจะไปมีทองคำเราจะไปมีเพชรพลอย แต่เอาเถอะทองคำมันก็มีไม่น้อยหน้าน้อยตาหรอกมีพอสมควร ไม่ต้องไปงมงาย ที่จะต้องไปพิมพ์ธนบัตรออกไปมากในโลก อย่าอย่างไม่มีลิมิตเหมือนกับเงินดอลลาร์อเมริกาทำอย่างทุกวันนี้ ทำไมถึงบอกว่าโลกมันจำนน ให้อเมริกาพิมพ์กระดาษเปื้อนสีแล้วตีราคา เมืองไทยก็ให้ราคาตั้ง 30 กว่าบาทอะไรกันนักกันหนา อาตมาว่าไปเป็นทาสน้ำเงินเขา ไม่เข้าเรื่อง หากเราสันโดษเรามั่นใจว่าใจพอ มีอยู่มีกิน ไม่ต้องไปเอาคุณค่าของเงินมาก ยกตัวอย่างแฟชั่นจากตะวันตกจากอเมริกาจากฝรั่งเศส พอ เราเอาแต่แฟชั่นไทยรับรองว่าตัดรายได้รายจ่ายลดลงไปได้มากที่สุด คนไทยไม่ได้ภาคภูมิในวัฒนธรรมไทย ผู้ชายผู้หญิง เข้าไปอินเดียเลยยังรู้เลยว่าชุดอินเดียมี ไปฟิลิปปินส์ก็รู้ว่ามีชุดฟิลิปปินส์ เข้าไปพม่าเขาก็มี ไปที่ลาวยิ่งชัดเจนชุดของประเทศลาว แต่เข้ามาเมืองไทย จะหาชุดไทยชุดอย่างไร ผู้ชายกับผู้หญิงที่เป็นชุดวัฒนธรรมไทยของไทย เสร็จแล้วก็เอามาทำโชว์แฟชั่นเดินอยู่นานๆทีว่าแต่งชุดไทยนะ แต่สามัญปกติชุดอะไรก็ไม่รู้ เป็นแฟชั่นของเขาหมด มันหายไปเลย นี่คือความเป็นไทยหายไป เพราะว่าไม่ได้มีความพอใจในสิ่งที่เรามีอยู่ เป็นอยู่จริง มันไม่ภาคภูมิใจเลย เอาล่ะมันจะยาวกว้างเกิน สิ่งที่เป็นปัจจัย 4 เราควรจะเน้น ไม่ต้องเน้นอะไรอย่างอื่นมาก ถ้าทำตามคำสอนพระพุทธเจ้าที่บอกว่าปัจจัย 4 เป็นสิ่งสำคัญ เราก็เน้นในการสร้างปัจจัย 4 ในพืชพันธุ์ธัญญาหาร อาหาร เครื่องนุ่งห่มก็ไม่ต้องไปฟุ้งเฟ้อ ที่อยู่อาศัยก็พอประมาณ เอาเรื่องอาหารกับยา 2 อย่างนี้เมืองไทย ทำให้ดีๆ พัฒนาการในเรื่องของเภสัชในเรื่องของยาสมุนไพร ยาที่ใช้พืชพันธุ์ธัญญาหาร ควรจะวิจัยในเรื่องพวกนั้น มากกว่าความรู้ทางด้านเทคโนโลยี เรื่องเทคโนโลยีจะเอามาวิจัยวิจารณ์ร่วมกับสมุนไพร แล้วพัฒนาให้เกิดคุณค่าของพืชพันธุ์ธัญญาหารที่เป็นยาให้มีคุณภาพดีได้ อาตมาว่ามาเน้นกสิกรรมกับเภสัช ยารักษาโรค จับสองอย่างนี้ให้ดีๆอย่างอื่นไม่ต้องวุ่นวายให้มาก เครื่องนุ่งห่มไม่ต้องไปวุ่นวายอะไรมากแต่เขารวยนะในการทำเรื่องแฟชั่นเครื่องนุ่งห่มนี้ มันโก่งราคา หลอกพวกหนุ่มสาว แต่พวกเรานั้นหลุดพ้นจากวงจรพวกนี้แล้ว เราก็เลยไม่ค่อยรู้สึก แต่ของเขายังบ้ากันอยู่เลย เราไม่ต้องไปเสียเวลาทุนรอน สันโดษมักน้อยลงมา รู้จักสาระแก่นสารของสิ่งที่เราจะไปร่วมสร้าง ในสิ่งที่ไม่ต้องเฟ้อเกิน ชีวิตของคนมีสิ่งอาศัยใช้สอยก็เพียงพอแล้ว ไม่ต้องไปคิดเรื่องยานดาวเทียมที่จะต้องออกไปต่างดาว คุณจะไปหาออกไปทำไม โลกลูกนี้คุณยังอยู่ไม่พอหรือจะอยู่อีกกี่ปีกี่ชาติ 630426_รายการวิถีอาริยธรรม บ้านราชฯ New Normal คือพวกสันโดษใจพอ