สื่อธรรมะพ่อครู(โพธิปักขิยธรรม 37) ตอน การทำเวทนาเท็จให้เป็นเวทนาแท้.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(โพธิปักขิยธรรม 37) ตอน การทำเวทนาเท็จให้เป็นเวทนาแท้ มหายานมีพระสูตรมากเอาของอาจาริยวาทมาด้วยเขาชอบสูตรไหนก็เอาอันนั้น อย่างมหายานไปชอบที่อานาปานสติสูตรก็เลยจมดิ่งไม่เอาอย่างอื่น จมกับอัตตาไป อย่างมหาสติปัฏฐาน กายคตาสติสูตร และอีกมากก็ไม่นิยม ก็เลยแข็งเป็นอัตตา ฝ่ายไปเรียนก็ไปเรียนดร.มาจากอินเดีย ดีไม่ดีเอาดร.ทางพุทธศาสนามาจาก ฮาร์วาร์ด อะไรอย่างนี้ ฟังแล้วก็เออ แล้วหลงว่าดีด้วย เลอะเทอะไป มันหลอกกันไปหลอกกันมา คนเรานี่มันหลวมเลอะ ที่จริงดร.ไทยยังดีกว่า ทางไทยทางพม่านี่

อย่างโกเอ็นก้าก็เน้นดูเวทนาเหมือนกัน แต่เขาอ่านเวทนา 108 ไหม เขาก็ได้แต่สมถะลืมตา นิ่งๆ รู้นิ่งเฉยๆ ได้อาศัยตัวที่วาง แล้วก็อย่าไปพูดต่อ วางหยุด ได้อาศัยไปเดี๋ยวมันก็เปลี่ยนได้แค่นั้น แล้วก็ชำนาญฝึกแบบนี้ชำนาญก็อาศัยได้ ไม่เรื่องมาก ใครเรื่องมากเขาก็คัดออก เขาเอาตามที่เขาต้องการ อย่างท่านคึกฤทธิ์ ท่านวิจัยอะไรได้มากมีภาษาพระไตรปิฎก แต่ก็วิธีปฏิบัติหลักคือนั่งหลับตาเช่นกัน เหมือนกัน ท่านพุทธทาสก็เหมือนกัน แต่ก็หนักไปทางตรรกะ มากหน่อย แต่ปฏิบัติก็นั่ง ท่านประยุทธ์ก็เช่นกัน ปฏิบัติก็นั่งหลับตาเช่นกัน ที่จริงผมก็ไม่ได้ตีทิ้งนั่งหลับตา ถ้าเข้าใจปฏิบัติได้ถูก แต่ว่าต้องเข้าใจว่าการปฏิบัติธรรมให้บรรลุไม่ต้องนั่งหลับตาก็ได้ ถ้าเข้าใจเวทนาแท้กับเวทนาเทียม เวทนาแท้คือรู้ความจริงตามความเป็นจริงก็จบแต่คุณยังบอกว่าชอบอันนี้ไม่ชอบอันนี้ ไม่ว่ารูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสใดๆ ก็ทำให้ไม่มีเวทนาเท็จ เทวเยนะ เวทนายะ อ่านเวทนาสอง ในพระไตรปิฎกเล่ม 10 ข้อ 60 ตรงนี้คือหัวใจเลย เอกสโมสรณาภวันติ เข้าใจว่าเวทนาเป็นกรรมฐานแล้วก็เรียนรู้ อย่างน้อยคุณรู้ว่าอันนี้เป็นเวทนาไม่ดีก็ดับมันก่อน สมถะก่อน แล้วก็ค้นหาว่าเมื่อกี้