ตะลุยไฟ ตะไลเพลิง โดย patisote.25-1.pdf

โฟลเดอร์หนังสือธรรมะพ่อครู
ประเภทไฟล์PDF (application/pdf)
ขนาดไฟล์53 MB
วันที่แก้ไข31 มีนาคม 2549

เนื้อหาในไฟล์

1ตะลุยไฟ ตะไลเพลิง 2ตะลุยไฟ ตะไลเพลิงตะลุยไฟ ตะไลเพลิงโดย ปฏิโสตISBN 978-616-93767-0-5v v v v vพิมพ์ครั้งแรก : เมษายน ๒๕๖๔จ�านวนพิมพ์ : ๕,๐๐๐ เล่มแบบปก : แสงศิลป์ เดือนหงาย เพชรพันศิลป์ มุนีเวชจัดพิมพ์โดย : ส�านักพิมพ์กลั่นแก่นโทรศัพท์ : ๐๘ ๖๔๘๖ ๗๘๖๘พิมพ์ที่ : บริษัท ฟ้าอภัย จ�ากัด ๖๔๔ ซ.นวมินทร์ ๔๔ ถ.นวมินทร์ คลองกุ่ม บึงกุ่ม กทม. ๑๐๒๔๐ผู้พิมพ์ผู้โฆษณา : นางสาวลัดดา ปิยะวงศ์รุ่งเรืองเผยแพร่โดย : ส�านักพิมพ์กลั่นแก่น ๖๔๔ ซ.นวมินทร์ ๔๔ ถ.นวมินทร์ คลองกุ่ม บึงกุ่ม กทม. ๑๐๒๔๐โทรศัพท์ : ๐๘ ๖๔๘๖ ๗๘๖๘ราคาบุญนิยม : ๐ บาท (แจกฟรี) 3ตะลุยไฟ ตะไลเพลิงF ค�าน�า F “ตะลุยไฟ ตะไลเพลิง” เป็นหนังสือรวบรวมข้อเขียนของ “ปฏิโสต” (สมณะโพธิรักษ์) จากคอลัมน์ “ตะลุยไฟ ตะไลเพลิง” ในหนังสือพิมพ์เดลิไทม์ ช่วงเดือนมกราคม ๒๕๒๑ ถึงเดือนกรกฎาคม ๒๕๒๑ ส่วนอีก ๒ บทสุดท้ายนั้น ตีพิมพ์ใน “สารอโศก” ซึ่งเป็นหนังสือรายเดือนของมูลนิธิธรรมสันติ เนื้อหาสาระบางตอนเป็นเหตุการณ์ในกาละนั้นๆ เมื่อประมาณ ๔๐ ปีมาแล้ว หรือบางตอนก็เป็นทัศนะที่ “ปฏิโสต” หยิบยกมาวิเคราะห์เจาะอธิบายเข้าหาธรรมะ ไม่ว่าจะเป็นความเข้าใจผิดในการปฏิบัติธรรม ความงมงายในเครื่องรางของขลัง เรื่องผี วิญญาณ กิเลส ตัณหา อุปาทาน ความหลงใหลในโลกียสุข รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัส อบายมุขต่าง ๆ สารพัด เช่น ๔๐ ปีก่อนกิเลสถูกฉุดลากให้ไหลเลื่อนไปกับ “โลงผี” ที่ตั้งอยู่ในบ้านหลอกหลอนทุกเช้าค�่า ปัจจุบันโลงผีก็ไม่ได้หายไปไหนกลับทันสมัย ยิ่งขึ้น เพียงแค่แบมือผีก็พุ่งลิ่วออกมาแลบลิ้นปลิ้นตาได้ทันทีทุกที่ ทุกเวลาไม่จ�ากัด และหลอกคนได้ทั่วทั้งโลกทุกเพศวัยตั้งแต่เด็กทารกลืมตาดูโลกไปจนถึงผู้เฒ่าวัยเก้าสิบทีเดียว “ตะลุยไฟ ตะไลเพลิง” มีเนื้อหาสาระเหมาะแก่ชาวพุทธที่ต้องการศึกษาธรรมะแ

อ่านต่อ

ละขัดเกลาจิตใจเบื้องต้น เช่น การลดละเลิกอบายมุข เหล้า บุหรี่ การพนัน การหยุดหลงงมงายวัตถุเครื่องราง ของขลังเป็นที่พึ่งทางใจ เป็นต้น ขอกราบขอบพระคุณ “ปฏิโสต” เป็นอย่างสูงที่อนุญาตให้ ส�านักพิมพ์กลั่นแก่นจัดพิมพ์เผยแพร่แก่ผู้ใฝ่ใจในการเรียนรู้และฝึกฝนตนเอง ขอน้อมมอบ “ตะลุยไฟ ตะไลเพลิง” เพื่อคุณค่าประโยชน์แด่สมาชิกและผู้อ่านทุกท่านด้วยความยินดียิ่ง ด้วยความปรารถนาดี ส�านักพิมพ์กลั่นแก่น 4ตะลุยไฟ ตะไลเพลิง“เงิน” (ธนบัตรที่ใช้ได้ตามกฎหมาย) นี่แหละ ที่เป็น “อัคคี” อันโมหะกันอย่างสุดแสบ บอดมืดลึกล�้า จนไฟราคะก็ท่วมโลกเจียนจะไม่มีที่อยู่สุขกันแล้ว 5ตะลุยไฟ ตะไลเพลิงเดลิไทม์ ตะลุยไฟ ประจ�ำวันอำทิตย์ที่ ๑๕ มกรำคม ๒๕๒๑ โดย... “ปฏิโสต” คติวันนี้ : “เงิน” จะฆ่ำได้แม้มนุษย์ยอดสุดฉลำด “เงิน” จะฆ่ำไม่ได้ก็แต่ “พระอริยะ” ที่แท้จริงเท่ำนั้น เพรำะท่ำนหยุดสะสม หยุดใช้มันได้อย่ำงแท้จริง... จริง ๆ จะไม่ขอเกริ่นกล่ำวเบิกโรง หรือเปิดฉำกอะไรกันละ“ปฏิโสต” ขอตะลุยกันเลยทีเดียว ไฟกองแรกที่ ปฏิโสต จะตะลุยก็คือ “เงิน” (ธนบัตรที่ใช้ได้ตำมกฎหมำย) นี่แหละ ที่เป็น “อัคคี” อันโมหะกันอย่ำงสุดแสบ บอดมืดลึกล�้ำ จนไฟรำคะก็ท่วมโลกเจียนจะไม่มีที่อยู่สุขกันแล้ว ไฟโทสะก็สุดยอดอ�ำมหิตเหี้ยมโหด ทั้งร้อนจี๋ ทั้งเย็นเจี๊ยบได้ยิ่งกว่ำภำพยนตร์อภิบรมมหำบู๊บ้ำเลือดเลวบ่งระดับ ซึ่งน�ำทำงดีนักกันจริง ๆ จัง ๆ รูปกำร์ตูนของคุณประยูร จรรยำวงศ์ ที่ตัดจำก “ไทยรัฐ “มำลงประกอบนี้ก็เป็นข่ำวระเบิดใหม่ ๆ อุ่น ๆ ที่รู้ ๆ กันอยู่ว่ำมันมำจำก เงิน ตั้งแต่เริ่มต้น จนกลำยมำเป็น “อิทธิคุณ” มหัศจรรย์แสดงปำฏิหำริย์ อวดฤทธิ์กันกลำงเมือง ยอดเดรัจฉำนวิชำแท้ ๆ คือ “เงิน” นั่นแหละเป็นตัวไฟ ทั้งสิ้นทุกระยะ 6ตะลุยไฟ ตะไลเพลิง ท�ำไมหนอ : มนุษย์ทุกคนต่ำงก็ล้วนเกิดมำเพื่อศึกษำ เพื่อ ท�ำตนให้เกิดควำมเจริญสูงส่งสู่ควำมประเสริฐน่ำสรรเสริญ ให้แก่ตนทั้งนั้น แต่ท�ำไมจึงยังเป็นทำสเงินชนิดปล่อยไม่ไปกันขนำดนี้ ๆ ๆ กันนัก? จะเห็นได้ชัดที่สุดว่ำ โลกยิ่งอำยุยืนยำว คนก็ยิ่งเป็นทำสเงินยิ่งขึ้นเพรำะ… แม้จะถำมเด็กน้อยผู้ยังอยู่ในครำบของคนก�ำลังเรียนว่ำ “หนูเรียนหนังสือไปเพื่ออะไร” ? เด็กที่ไม่ช่ำงเสแสร้ง ไม่ช่ำงตีคำรมฉลำด ไม่ใช่มหำเปรียญที่โมหะต่อวจีสังขำรทุจริตของตนส่วนใหญ่ก็จะตอบตรงตำมส�ำนึกซื่อของตนทันทีว่ำ “เรียนไปเพื่อท�ำเงิน!” นี้คือ มนุษย์ที่ล้มเหลวมำตั้งแต่เด็ก เพรำะมีส�ำนึกในกำร ศึกษำที่ล้มเหลว ! เพรำะตำมสัจธรรมนั้น ทุกคนเรียนเพื่อจะได้ “ท�ำงำน” ให้ดีให้เก่งให้มำก เป็นนักสร้ำงสรร นั่นต่ำงหำกที่คือ เป้ำหมำยตรง อันเป็นควำมดีควำมเจริญสูงส่งควำมประเสริฐ น่ำสรรเสริญของมนุษย์ จะมีเงินได้เงิน หรือไม่มีเงิน ไม่ได้เงินช่ำงมันปะไร หรือแม้จะมองกันด้วยตำเนื้อ ๆ ตื้น ๆ ง่ำย ๆ ในผู้ใหญ่ผู้โต ทั้งหลำย ที่มีงำนมีหน้ำที่กันแล้ว ตั้งแต่มุ่งหน้ำท�ำงำนเล็ก ท�ำงำนแมลงหวี่ ไปจนงำนเท่ำช้ำงเท่ำโลก ก็จะยังคงใช้ “เงิน” นั่นเองเป็นตัววัดควำมดี ควำมเจริญ ควำมสูงส่ง ควำมประเสริฐของมนุษย์กัน ถึงเก้ำสิบเก้ำเปอร์เซ็นต์ นี้ก็คือ ควำมล้มเหลวอันมหำประลัยที่สุด เพรำะมีส�ำนึกใน 7ตะลุยไฟ ตะไลเพลิงสัจธรรมที่ล้มเหลว เป็นโมหัคคีแท้ ๆ ของมนุษย์ ! จงจ�ำไว้ว่ำ ค่ำของคนอยู่ที่ผลของงำน....ไม่ได้อยู่ที่ “เงิน” เลย ตำมสัจธรรมแท้ ๆ เมื่อกล่ำวถึง สัจธรรม เรื่องส�ำคัญที่สุด ก็คือ “พระผู้ปฏิญญำตนว่ำ เป็นสมณะของพุทธทั้งหลำยก็จะต้องไม่เป็นแบบอย่ำงน�ำทำง ไม่เสี้ยมสอนผิด ไม่กล่ำวหลอกคน หรือเบี้ยวบำลีอยู่อย่ำงไฟ (นรก) ไหม้ปำก” เพรำะมัวแต่พูดว่ำ “เงิน” เป็นปัจจัย ๆ ๆ ๆ (ปัจจัยที่ ๕ หรือไง ?) ทั้ง ๆ ที่พระไม่ต้องมีเงิน ไม่ต้องใช้เงิน (วัตถุอนำมำส) แล้วก็ยังได้ แต่ “พระ” บำงจ�ำพวก ส่วนใหญ่ก็ยังกระหำยเงิน เป็นทำสเงินอยู่อย่ำงตะลุยไฟ ซึ่งไหม้ตัวไหม้ใจแล้ว ๆ อีก ๆ ด้วยอวิชชำแท้ นี่สิ...ประเทศไทยจะพลอยเป็นโดมิโน่ตัวสุดท้ำยที่จะล้มก็เพรำะศำสนำได้ไหม้สูญไป ด้วยน�้ำมือพระเองนี่แหละเผำเอง อันมำแต่ไฟโมหะเอง ทั้ง ๆ ที่พุทธศำสนำที่มีเนื้อแท้ทุกวันนี้นั้น ยังมีฤทธิ์ประคองประเทศไว้ได้อยู่จริง “ปฏิโสต” ๑๕ ม.ค. ๒๑ 8ตะลุยไฟ ตะไลเพลิง 9ตะลุยไฟ ตะไลเพลิงเดลิไทม์ ตะลุยไฟประจ�ำวันอำทิตย์ที่ ๒๒ มกรำคม ๒๕๒๑ โดย... “ปฏิโสต” คติวันนี้... ระวัง! สมบัติอันเป็นยอดเพชรยอดทองค�ำสุดแสนรักสุดแสนหวง ไม่ว่ำชิ้นหนึ่งชิ้นใดที่คุณรักษำไว้ในเซ็ฟบนหัวเตียงนอนของคุณ ถ้ำคุณไม่เคยได้เอำออกมำเช็ด เอำออกมำขัดหรือแม้แต่จะเปิดดูบ้ำงก็ไม่ได้ท�ำนั้น เป็นควำมผิดอย่ำงร้ำยแรงที่สุดของคุณ และมันย่อมมีสิทธิ์กลำยเป็นลูกระเบิดเวลำฤทธิ์แรงที่จะระเบิดเมื่อใด ก็พินำศฉิบหำยทั้งตัวคุณทั้งจะพำลพำให้เพื่อนบ้ำนทั้งหลำยพลอยพินำศฉิบหำยไปด้วยได้ทันที “ปฏิโสต” เคยได้รับค�ำถำมว่ำ ศำสนำพุทธ ดียังไง ? ท�ำไม.... “ศำสนำพุทธ” ดี มีพุทธคุณคุ้มครองมีฤทธิ์มีแรงมีศักดิ์ศรีสูงถึงขนำดเทิดทูนกันไว้คู่เคียงกับสถำบันชำติ สถำบันพระมหำกษัตริย์ แล้วก็ให้ประชำชนรัก ให้ประชำชนเชิดชู ให้ประชำชนรักษำ ให้ประชำชนทะนุถนอม ถึงกับว่ำ ถ้ำผู้ใดยอมเสียชีพเพื่อชำติ เพื่อศำสนำ เพื่อพระมหำกษัตริย์ กันละก้อ นั่นแหละคือ ผู้นั้นเป็นคนไทย เลือดไทยรักไทยสุดใจขำดดิ้นกันละ ยกย่องกันได้ถึงปำนนั้นเจียวหรือ ? ส�ำหรับกำรจะเสียชีพเพื่อชำติ หรือเพื่อพระมหำกษัตริย์นั้น เห็นด้วยว่ำ เป็นผู้เลิศ เป็นคนไทยเลือดไทยรักไทยสุดใจขำดดิ้น เพรำะชำติและพระมหำกษัตริย์มีคุณมีฤทธิ์มีแรงมีศักดิ์ศรีสูง เป็นเนื้อเป็นตัวคุ้มครองมนุษย์คนไทยไว้จริง เห็นได้ชัดในควำม 10ตะลุยไฟ ตะไลเพลิงจริงที่ปรำกฏอยู่ ทั้งด้วยเหตุผลและทั้งด้วยควำมเกิดควำมเป็นควำมมีอยู่ของสภำพแวดล้อมทั่วไป แต่ส�ำหรับพุทธศำสนำไม่เห็นว่ำ จะมีคุณมีฤทธิ์มีแรงมีศักดิ์ศรีอะไร เท่ำเทียมชำติ เท่ำเทียมพระมหำกษัตริย์ (และตำมจริงพระมหำกษัตริยยังต้องเคำรพนอบน้อม ต่อสถำบันพุทธศำสนำอีกเสียด้วย) มิหน�ำซ�้ำพุทธศำสนำท�ำให้คนงมงำย ท�ำให้คนเฉื่อยชำ ท�ำให้คนสูญเสียแรงงำน ท�ำให้คนหลงฝันหลงเพ้อเจ้อในเรื่องไม่เป็นเรื่อง ท�ำให้คนไม่คิดอ่ำนพัฒนำเพรำะมัวสอน “มักน้อย“ เพรำะสอน “สันโดษ” เพรำะสอนให้หลบเลี่ยงหลับใหลหลีกจำกสังคมเอำตัวรอด พุทธศำสนำ ดีอะไร ? และถ้ำพุทธศำสนำดีแล้วไซร้ ญวน - เขมร - ลำว แม้แต่ธิเบตล้วนเป็นประเทศที่นับถือพุทธศำสนำทั้งสิ้น ท�ำไมพุทธศำสนำจึงคุ้มครองรักษำประเทศเหล่ำนั้นไว้ไม่ได้ ? และเมืองไทยล่ะ จะมิเหมือนกับ ญวน - เขมร - ลำว - ธิเบต กระนั้นหรือ ?? พี่น้องผู้เป็นมนุษย์ที่อำศัยในผืนแผ่นดินไทยทั้งหลำย “ฟังปัญหำ ! ” ที่เขำช่ำงวิเครำะห์แย้งดูเอำเถิด เป็นปัญหำที่ทิ่มแทงเหลือแสน ! เป็นปัญหำที่พุทธมำมกะหรือคนผู้ได้ชื่อว่ำ นับถือศำสนำพุทธทั้งหลำยน่ำสะดุ้ง น่ำสะเทือนสะท้ำนแล้วหรือยัง ? และลองอ่ำนทบทวนดูดี ๆ เถอะ เป้ำปัญหำที่แท้นั้นหมำยตะลุยเผำตะลุยยิงเอำตัว “พุทธศำสนำ” เดี่ยว ๆ เปรี้ยง ๆ แท้ ๆ ทีเดียว “ปฏิโสต” ได้ตอบปัญหำแก่ผู้ถำมเขำไปแล้ว ว่ำ.... 11ตะลุยไฟ ตะไลเพลิง ก็เพรำะ “พุทธศำสนำ” ในประเทศ ญวน - เขมร - ลำว หรือยิ่งในธิเบตนั่นแหละ มันไม่มีเนื้อมีตัวของ “พุทธสัจธรรม” ไม่มี ควำมเป็น “ศำสนำพุทธ” ที่ถูกต้องตรงธรรมตรงวินัยของพระสัมมำสัมพุทธเจ้ำจริงแล้วนั่นเอง มันมีแต่ศำสนำพุทธเปลือก ๆปลอม ๆ กันจริง ๆ มันจึงช่วยคุ้มครองรักษำประเทศชำติ เหล่ำนั้นไว้ไม่ได้ ส่วนประเทศไทยนั้น “ปฏิโสต” ได้ยืนยันไปแล้ว อย่ำงสุดใจขำดดิ้นเหมือนกัน ว่ำ... ที่ประเทศไทยยังทรงตัวอยู่ได้ทุกวันนี้นั้น “ปฏิโสต” ขอยืนยันว่ำ เพรำะ “คุณ” ของศำสนำพุทธแท้ ๆ เทียว เพรำะในเมืองไทยยังมีเนื้อมีตัวของ “พุทธคุณ” ที่ยังไม่กลำยตัวอยู่จริง ๆ นั่นเอง รักษำประเทศไทยช่วยประเทศไทยไว้ จิตวิญญำณของคนไทยเกือบทั้งประเทศ ไม่อ่อนแอด้วย “โทสมูล” จริง ๆ จึงแม้จะได้ถูกปลุกระดมกันเพื่อให้โกรธแค้นชิงชังแตกแยกฆ่ำฟัน ก็ยังไม่ส�ำเร็จลงได้อยู่อย่ำงทุกวันนี้... แต่ก็มีมำกแล้วนะ ไทยเอ๋ย ! จิตวิญญำณของคนไทยเกือบทั้งประเทศยังไม่กระเหี้ยน-กระหือรือด้วย “โลภมูล” จริง ๆ ถึงแม้จะถูกปลุกระดมเพื่อให้หลงผิดเป็นถูก ก็ยังไม่ได้สมใจปรำรถนำ “ปฏิโสต” ขอยืนยันสุดใจขำดดิ้นจริง ๆ ว่ำ ประเทศไทยยังทรงอยู่ได้ทุกวันนี้ ไม่ใช่แต่เพรำะคนไทยต่ำงรักชำติช่วยชำติ และไม่ใช่แต่เพรำะพระบรมเดชำนุภำพแห่งพระมหำกษัตริย์ แต่เพรำะอ�ำนำจแห่ง “คุณของพุทธสัจธรรม” อย่ำงจริง ๆ แท้ ๆ นั่นแหละล้นเหลือเผื่อแผ่ปกป้องอยู่ 12ตะลุยไฟ ตะไลเพลิง ทว่ำ....“คุณของพุทธสัจธรรม” ที่ว่ำนี้นั้น มันเป็น “บุญเก่ำ” เท่ำนั้นจริง ๆ และก�ำลังกร่อนเกือบจะหมดฤทธิ์หมดแรงอยู่แล้ว เพรำะคนไทยใหม่ เพรำะภิกษุสงฆ์ใหม่ก�ำลังช่วยกันกัด ช่วยกันแทะ ช่วยกันทุ่มท�ำลำย “พุทธศำสนำ” อยู่อย่ำงเร่งรีบด้วย “โมหัคคี” และ “รำคัคคี” จนก�ำลังจะล้มครืนโครมลงมำทันตำเห็นอยู่แล้ว ! ใครได้รีบวิ่งโถมถำเข้ำอุ้มเข้ำรับ ใครได้รีบฟันฝ่ำเอำบ่ำเข้ำแบก “พุทธศำสนำ” กันไว้แล้วบ้ำงคนไทยทั้งหลำยเอ๋ย? !! “ปฏิโสต” ๒๒ ม.ค. ๒๑ 13ตะลุยไฟ ตะไลเพลิงเดลิไทม์ ตะลุยไฟ ๒๕ มกรำคม ๒๕๒๑ โดย...“ปฏิโสต” คติวันนี้…..ข้ำพเจ้ำยอมรับว่ำ ตัวเองไม่เก่งเลย ที่ไม่อำจสำมำรถหลอกคนโง่ได้เป็นผลส�ำเร็จ เพรำะข้ำพเจ้ำจะหลอกได้ก็แต่ผู้ฉลำดแท้ ๆ จริง ๆ เท่ำนั้น จริง ๆ มื้อนี้ “ปฏิโสต” ขอตะลุย…..ไฟในประดำคุณ “ครู” ทั้งหลำยด้วยคน ในฐำนะที่ “ปฏิโสต”ก็มีอำชีพครู และจะขออยู่กับอำชีพ “ครู” เยี่ยงนี้แหละตลอดนิรันดร์กำล “ปฏิโสต” ไม่เห็นอำชีพอะไรจะเป็นอำชีพที่ประเสริฐสุดเท่ำอำชีพนี้อีกแล้ว เพรำะแม้แต่เจ้ำชำยสิทธัตถะ ผู้มีโอกำสพรั่งพร้อมไปด้วย “อ�ำนำจ” ฟรี ๆ ที่จะเป็นที่จะได้ ซึ่งจะให้สั่งจ่ำยเงินหัวละ ๒๐๑ บำท แก่บรรดำพรำหมณ์อ�ำมำตย์ใช้ประจ�ำ ก็ย่อมได้ ยิ่งกว่ำนำยกฯ หรือยิ่งกว่ำประธำนใดๆ พึงมีอ�ำนำจด้วย (เพรำะสมัยนั้น“สมบูรณำ- ญำสิทธิรำชย์”) จะให้สวัสดิกำรแก่พรำหมณ์แก่อ�ำมำตย์ทั้งหลำยเท่ำเทียมพระองค์เลย ประดุจกำหลิบให้แก่อำบูหะซันก็ได้ จะให้พรำหมณ์น้อยให้อำมำตย์เล็กเข้ำหมวดเข้ำหมู่กันเป็น กระทรวงช้ำง เป็นทบวงไดโนเสำร์ ยิ่งกว่ำกระทรวงพรำหมณ์ใหญ่ ทบวงอ�ำมำตย์โตใด ๆ ก็ย่อมท�ำได้ แต่เจ้ำชำยสิทธัตถะ ก็ไม่เอำโอกำสนั้น ไม่เอำ “อ�ำนำจ” อย่ำงนั้น และทั้งไม่เอำไม่เป็นเยี่ยงพรำหมณ์เยี่ยงอ�ำมำตย์ดื่นๆ 14ตะลุยไฟ ตะไลเพลิงพื้นๆ ทั่วไปทั้งปวงเขำเป็นเขำเอำด้วย ท่ำนมำเอำควำมเป็น “ครู” และพระองค์ ท่ำนก็เป็น “บรมครู” ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดจริง ๆ บอกกันก่อนนะว่ำ ที่ “ปฏิโสต” ตะลุยเขียนอยู่นี้นั้น เพรำะ “ปฏิโสต” เห็นใจครู เห็นจริงๆทุกฐำนำนุฐำนะ แต่ “ปฏิโสต” ก็ต้อง ตะลุยไฟไปตำมฐำนะของ “ปฏิโสต” เพรำะ “ปฏิโสต” ก็เป็นครูที่ไม่อยำกเห็น “ครู” ไม่เป็น “ครู” พระพุทธองค์เป็น “ครู” ที่หยั่งถึงและมีจริงใน “พุทธิศึกษำ” อย่ำงแจ้งชัด มีแท้เป็นแท้ใน “จริยศึกษำ” อย่ำงเห็นได้โทนโท่ในพระองค์ท่ำน มีแท้เป็นแท้ใน “หัตถศึกษำ” อย่ำงโชว์ได้อวดได้เรียกกันมำดูได้ แข็งแรงครบฤทธิ์ถ้วนใน “พลศึกษำ” อย่ำง ถูกทำงถูกธรรมไม่หลง พละเล่น-พละพนัน” น�ำคนให้เป็น “ครู” แท้ ๆ สืบต่อ ๆ มำได้ ๒,๕๐๐ กว่ำปีแล้วออกปำนนี้ เจ้ำชำยสิทธัตถะ โง่หรือ ? ที่มีทรัพย์มหำสมบัติ ก็สละก็ละทิ้ง มีอิสริยยศ ก็สละ ก็ละทิ้ง มีโลกียสุขเท่ำชั้นฟ้ำมหำสวรรค์ยิ่งกว่ำใคร ๆ ที่อยำกมีบ้ำงได้เท่ำบ้ำง ก็สละ ก็ละทิ้ง แล้วก็มำสอนให้คนหัดทำน หัดสละ ทั้งลำภ - ทั้งยศ - ทั้งโลกียสุขมหำสวรรค์ หัดกินน้อย ใช้น้อย หัดมีน้อย หัดประหยัด - หัดท�ำสิ่งที่เป็นประโยชน์ ท�ำสิ่งที่มี “ค่ำ” สูงให้ได้มำก ๆ ถ้ำเรำมั่นใจว่ำ เจ้ำชำยสิทธัตถะ ไม่โง่ แต่กลับเป็นยอดปรำชญ์สุดฉลำด กระท�ำถูกแล้ว เป็นผู้ประเสริฐสุดแล้ว ก็ท�ำไมเล่ำ ? เรำไม่ฝึกหัด ไม่กระท�ำตำมที่ท่ำนทรงสอน แม้จะไม่ได้เก่ง เท่ำเทียมพระองค์ ก็น่ำจะท�ำให้ได้มำกที่สุด เรำจะได้เป็นคนผู้ประเสริฐขึ้นบ้ำง ที่ได้เกิดมำเป็นมนุษย์ ไม่เช่นนั้น เรำเกิดมำได้ 15ตะลุยไฟ ตะไลเพลิงอะไร เป็นควำมประเสริฐ พระสัมมำสัมพุทธเจ้ำแท้ ๆ ยังทรงพระชนน์ชีพเป็นอยู่อย่ำงผู้ไม่มีทรัพย์ ไม่มีอิสริยยศ เป็นผู้ประหยัดสุด-ท�ำแต่ประโยชน์สูงตลอดที่ทรงมีอำยุกำล ท่ำนโง่หรือที่ไม่เอำสิ่งที่เรำ “หลง” แต่จะเอำ ๆ ๆ ? (โมหัคคี) ท่ำนเป็นครูที่น�ำพำคนผิดหรือ ที่ไม่มีสิ่งที่เรำ “อยำก” มีกันนัก?? (รำคัคคี) สัญชำติ “ครู” นั้น ต้องจนลำภ - ยศ จนโลกียสุข แต่จะร�่ำรวยด้วย “ควำมน้อยหน้ำ” และจะมำกเด่นด้วย “ควำมเสียสละ” เท่ำนั้นสุดยอด “ครู” จึงจะคงควำมเป็น “ปูชนียบุคคล” ไว้จริงตำมสัจธรรม สัญชำติคนต่ำงหำกที่ยังหลงลำภ - ยศ - กระหำยโลกียสุข -น้อยใจเพรำะ “ควำมน้อยหน้ำ” และยังหลงใหลได้ปลื้มกับ “ควำมได้เปรียบ” หรือแม้แต่ยังหลงใหลได้ปลื้มกับ...ควำมได้เท่ำเทียม “คน ดื่น ๆ พื้น ๆ ทั้งปวงทั่ว ๆ ไป (The masses) ที่เขำเต็มไปด้วย ไฟ รำคะ - ไฟโทสะ - ไฟโมหะ สัญชำติแห่งควำมเป็น “บรมครู” หรือ “บรมคน” อย่ำง พระสัมมำสัมพุทธเจ้ำทรงได้ทรงมีทรงเป็นนี้ ต่ำงหำกที่คน ทุกคน ไม่ว่ำจะเป็นครู หรือเป็นขัตติยบริษัท - พรำหมณบริษัท - คหบดีบริษัท - สมณบริษัท ควรจะระลึก “เปรียบ” โน้มน้อมเข้ำ “เทียบเอำเยี่ยง” แม้จะเทียมได้ยำก ก็ต้องพยำยำมให้ได้ โดยเฉพำะ “คุณครู” ที่ปฏิญญำตนว่ำเป็น “พระ” หรือเป็น พรำหมณบริษัททั้งหลำยนั่นแล จงตื่นรู้ตื่นเห็นด้วยเถิด ! “ปฏิโสต” ๒๕ ม.ค. ๒๑ 16ตะลุยไฟ ตะไลเพลิง 17ตะลุยไฟ ตะไลเพลิงเดลิไทม์ ตะลุยไฟประจ�ำวันอำทิตย์ที่ ๕ กุมภำพันธ์ ๒๕๒๑ โดย... “ปฏิโสต” คติวันนี้…..ผีย่อม “หลอก” เป็นธรรมดำ ขึ้นชื่อว่ำ “ผี” คือ “ควำมไม่จริง” หรือคือ “ควำมหลอก” ทั้งสิ้น ผู้ที่ยังกลัวผีหรือยังรักผีก็คือ ผู้ที่ยังไม่เดียงสำแท้ ๆ ไฟที่ “ปฏิโสต” จะขอตะลุยวันนี้ก็คือ “ผี” แต่ในหะแรกนี้ เห็นทีจะตะลุยเจำะไชลงไปถึงตัว “ผี” ยัง ไม่ได้ จึงขอตะลุยแค่ “โลงผี” กันก่อน “โลงผี” ที่ชำวโลกศิวิไลซ์ในปัจจุบันนี้ถูกประดำ “ผี” หลอกให้ซื้อเข้ำไปไว้ปล่อยผีหลอกคนในบ้ำนก็คือ “โทรทัศน์” แท้ ๆ นี่แหละ ข่ำวก็แพร่กันออกมำ สถิติอันเลวร้ำยที่เพิ่มขึ้น ๆ ไม่มีนำทีจะหยุดยั้ง เช่น ข่ำวไม่นำนมำนี้เอง... เด็กอำยุ ๗ ขวบต้องขำดใจตำย เพรำะควำมกลัวสุดขีดจำกผีดุในจอโทรทัศน์!... เด็กอำยุ ๑๒ ขวบชอบดูหนังบู๊ประเภทเลือดท่วมจอ พอผู้ใหญ่เผลอก็ไปคว้ำเอำปืนมำควงเล่น ปืนเลยลั่นถูกตัวเองตำย!..... เด็กที่ดูบทรักอันโจ่งครึ่ม แล้วก็กระโดดเข้ำจูบปำกแม่ดังจ๊วบ พลำงถำมอย่ำงภูมิใจว่ำ “หนูท�ำเหมือน ที.วี. มั้ยแม่!.....ฯลฯ มันไม่ใช่มีเท่ำนี้ และมันไม่ใช่เลวร้ำยกันแค่นี้ !! น่ำอดสู ที่มีเครื่องมืออันน่ำจะได้ใช้ “สื่อสำร” แต่มนุษย์น�ำไปใช้ “สื่อผี” เสียสิ้น 18ตะลุยไฟ ตะไลเพลิง มหำปรำชญ์ชั้นบรมปรำชญ์ทรงยืนยันไว้ชัดแจ้ง ไม่ออมค�ำออมควำมเลยว่ำ มหรสพ หรือ กำรละเล่น คือ อบำยมุข และ “อบำยมุข” แปลอย่ำงไม่ออมค�ำออมควำมเลย ก็แปลว่ำ “หัวหน้ำผีร้ำย” (อบำย = ผีนรก, มุข - หัวหน้ำ) ผู้ซื้อ “โรงมหรสพ” ทั้งโรงเข้ำไปไว้ในบ้ำน มันก็เท่ำกับหอบเอำ “โลงหัวหน้ำผีร้ำย” เข้ำไปไว้ในบ้ำนทั้งโลง แท้ ๆ ประดำมหำคนทั้งหลำยเอ๋ย! “โลงผีร้ำย” นี้แหละจะฆ่ำมนุษย์ในโลก เพรำะฤทธิ์มันแรง และมันก�ำลังกลืนกินมนุษย์ทั้งเป็น ๆ อยู่ทุกวี่ทุกวัน... ไม่รู้สึก....ไม่เฉลียวใจ !! หำกยังไม่รู้สึกตัวกันได้ โลกจะถึงไฟประลัยกัลป์ในไม่ช้ำเพรำะมัน! คิดดูสักนิดก็ได้ว่ำ ….. “โลงผี” นี้ที่มันตั้งอยู่ในบ้ำนของคุณนั้น มันท�ำงำน “หลอก” อยู่อย่ำงแนบแน่นปะติดปะต่อส�ำนึกของคุณทุกคนโดยเฉพำะเด็กซึ่งเริ่มเกิด ก็เริ่มรับเอำ “วิญญำณผี” เข้ำไปอยู่ตลอดเวลำ คุณจะปฏิเสธไหมว่ำ “โลงผี” เหล่ำนี้คือ สื่อแห่งไฟรำคะ (ยอดรัก, ยอดสวำท) ไฟโทสะ (ยอดบู๊, ยอดเหี้ยม) ไฟโมหะ (ยอดบ้ำๆ บอๆ) แม้มันจะมีส่วนเป็น “สำระ” บ้ำง รำยกำรเหล่ำนั้นเด็กยอมดูหรือ? ถ้ำคุณไม่ปฏิเสธในสถำนภำพแท้จริงเหล่ำนี้ เด็กของคุณอัดไฟเหล่ำนี้เข้ำไว้ในส�ำนึกในจิตวิญญำณตั้งแต่เกิดใช่ไหม? แล้วคุณเคยเฉลียวใจบ้ำงไหมว่ำ ท�ำไมหนอเด็กสมัยนี้จึง 19ตะลุยไฟ ตะไลเพลิงแก่แดด รู้เรื่องกำม รู้เรื่องรำคะได้เร็วและแรง ทั้งพิสดำรได้เกินกว่ำสมัยคุณ ๆ ยังอำยุเท่ำ ๆ เขำมำกนัก ท�ำไมหนอเด็กสมัยนี้จึงโหดร้ำยดื้อดึงขว้ำงระเบิด ยิงปืน เหี้ยมเกรียมดุดันได้เกินกว่ำเด็ก ๆ สมัยที่คุณมีวัยเท่ำ ๆ เขำเหลือล้น ท�ำไมหนอเด็กสมัยนี้จึงบ้ำ ๆ บ๊อง ๆ ได้ง่ำยแสนง่ำย น่ำจะสุดงง สุดฉงนกันได้แล้ว ก็ “ผีร้ำย” เหล่ำนี้ คุณหอบมันเข้ำไปในบ้ำนเพื่อให้มันท�ำกำรหลอก ท�ำกำรย้อม ท�ำกำรทรง ท�ำกำรเข้ำสิงเข้ำสู่จิตวิญญำณของลูก ๆ คุณเองทุก ๆ คน “โทรทัศน์” เป็นเครื่องวิทยำศำสตร์ที่แสนเก่งถ้ำใช้ให้เป็น “สื่อสำร” โดยคนป้อน “สำระ” นั้น ๆ ออกมำ มันจะเป็นเครื่องมือ... สุดประเสริฐสูงค่ำ แต่ถ้ำคนป้อนแต่ “ผี” ออกมำหลอกเด็กหลอกผู้ใหญ่อยู่เช่นทุกวันนี้ ก็ขอยืนยันว่ำ มันก็คือ “โลงผี” ที่จะเร่งไฟประลัยกัลป์ให้ไหม้โลกเร็วที่สุด “ปฏิโสต” ๕ ก.พ. ๒๑ 20ตะลุยไฟ ตะไลเพลิงเรื่องสาวปาฏิหาริย์ “ปิดตา” ขับรถยนต์รอบ ๆ สวนลุมพินีเหมือนคนตาดีได้นั้น เป็นเรื่องตื่นเต้น เกรียวกราวส�าหรับสัปดาห์ที่ผ่านมาบ้างก็ว่าไม่ใช่เป็นเรื่อง “ปิดตาอย่างเดียว” แต่เป็นเรื่อง “แหกตา” ครั้งส�าคัญเอาด้วย ว่างั้น...เรื่องนี้แง่นี้ “ปฏิโสต” ก็ขอออกตัวก่อนว่าไม่ร่วมด้วย 21ตะลุยไฟ ตะไลเพลิงเดลิไทม์ ตะลุยไฟ ประจ�ำวันอำทิตย์ที่ ๑๒ กุมภำพันธ์ ๒๕๒๑ โดย...“ปฏิโสต” คติวันนี้... “ควำมรู้” ของคนจะพำคนยิ่งใหญ่ได้ ก็จริงที่สุด แต่ “ควำมไม่รู้” ของคนหลงตนว่ำใหญ่ ว่ำยิ่ง ก็เลวสุด และจริงที่สุดเลย เรื่องสำวปำฏิหำริย์ “ปิดตำ” ขับรถยนต์รอบ ๆ สวนลุมพินีเหมือนคนตำดีได้นั้น เป็นเรื่องตื่นเต้น เกรียวกรำวส�ำหรับสัปดำห์ที่ผ่ำนมำ บ้ำงก็ว่ำไม่ใช่เป็นเรื่อง “ปิดตำอย่ำงเดียว” แต่เป็นเรื่อง “แหกตำ” ครั้งส�ำคัญเอำด้วย ว่ำงั้น... เรื่องนี้แง่นี้ “ปฏิโสต” ก็ขอออกตัวก่อนว่ำไม่ร่วมด้วย ต่ำงก็ได้ “โต้แย้ง” กันยังไม่ถึงขั้น “โต้เถียง” และใช้ “มีดโต้” กันเท่ำนั้น เพรำะยังไม่ประจันหน้ำกัน และไฟโทสะก็ยังไม่ได้อุณหภูมิถึงรอบ “ติดไฟ” กำรโต้แย้งก็ล้วนเจตนำจะเป็นไปในทำงที่ดีที่สุดกันหลำยวันแล้ว หลำยสังเวียน หลำยเวทีดัวย แม้ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปรำโมช ก็ได้น�ำขึ้น “ข้ำงสังเวียน” บดๆ สับ ๆ นวด ๆ ถำก ๆ เจำะ ๆ ไช ๆ เป่ำ ๆ เสก ๆ แล้วก็กวำดลง ถังผงไปแล้ว แต่มันก็ยังคงเป็นเรื่องของ “ไฟโมหะ” (โมหัคคี) อยู่นั่นเอง “ปฏิโสต” เห็นส�ำคัญ ในจุดที่ควรจะร่วมตะลุยไฟโมหะนี้ด้วย และก็มี “เจตนำดี” เช่นกันกับทุก ๆ ท่ำน ไม่ว่ำจะเป็น “เจตนำดี” ของ ดร.ระวี ภำวิไล ในข้อที่ว่ำ ตน 22ตะลุยไฟ ตะไลเพลิงไม่ ต้องกำรที่จะท�ำสงครำมปำกกับผู้ใดที่อยำกจะให้ทำงฝ่ำยนำยบุญมีพิสูจน์เรื่องอ�ำนำจจิตนั้น ก็เพื่อต้องกำรข้อมูลทำงวิชำกำร เปิดเผยให้ประชำชนทรำบ ตำมขั้นตอนตำมหลักวิทยำศำสตร์ โดยไม่ต้องกำรให้ประชำชนงมงำยในสิ่งที่ยังไม่ได้พิสูจน์ หรือพิสูจน์ไม่ได้ และที่ ดร.ระวีมี “เจตนำดี” ยิ่งไปกว่ำอีกว่ำ “กำรพิสูจน์ซึ่งถ้ำจะมีขึ้น ก็ขออย่ำได้คิดว่ำ เป็นกำรท้ำทำยหรือรับค�ำท้ำเลย ควรจะถือว่ำ เรำมำทดลองร่วมกันในผลงำนทำงวิชำกำรจะดีกว่ำ” นั้น “ปฏิโสต” ก็ยิ่งมี “เจตนำดี” เช่นนี้ ร่วมด้วยตรงกันยิ่ง หรือจะเป็น “เจตนำดี” ของอำจำรย์บุญมี เมธำงกูร ในข้อที่ว่ำ “เพื่อคนทั้งหลำยจะได้ท�ำชั่วน้อยลง” นั้น “ปฏิโสต” ก็มีเจตนำดีเช่นนี้ด้วยจริง ๆ ซื่อ ๆ ตรง ๆ แต่ก็งงเป็นไก่ตำแตกเหมือนกันว่ำ “ปิดตำ” ขับรถได้ มันจะช่วยให้คนท�ำชั่วน้อยลงได้ยังไง? มีแต่ว่ำคนที่ท�ำได้นั้นมันก็จะน�ำไปแสดงหำลำภ-หำยศมำก ๆ ขึ้น ถ้ำไปหำลำภ - ยศ ก็หำ “สรรเสริญ” ดังที่บำงคนก็ท�ำเพื่อสิ่งนี้อยู่ ทว่ำ “ควำมไม่รู้” ของตน มันก็เลยท�ำให้คน “ไม่รู้” ในควำมจริงตำมควำมเป็นจริงนี้นั้นเท่ำนั้น หรือแม้จะอ้ำงว่ำ “ปิดตำ” ขับรถได้ เพรำะมีวิญญำณผีวิญญำณเทวดำ ของคนที่ตำยไปแล้ว เข้ำมำสิงเข้ำมำทรง แล้วก็จะใช้ “ข้อมูล” นี้เป็นเหตุ เพื่อยืนยันว่ำ “วิญญำณผีวิญญำณเทวดำมีจริง โลกหน้ำเป็นสิ่งมีจริง” คนตำยแล้ว วิญญำณก็ยังวนเวียนสิงคนไปทรงคนมำอยู่อย่ำงนี้ แล้วคนก็จะได้กลัวบำป 23ตะลุยไฟ ตะไลเพลิงท�ำชั่วน้อยลง” ก็ยังไม่เห็นว่ำ คนจะเชื่อในวิญญำณผีวิญญำณเทวดำล่องลอยคอยสิงคอยทรงคนที่อำจำรย์บุญมี หรือบรรดำคนทรงอื่น ๆ บรรดำอำจำรย์ใด ๆ ที่ยังชอบท�ำเยี่ยงนี้ใช้อ้ำงว่ำเป็น“พุทธศำสนำ” เรียกเป็นภำษำบำลีว่ำ “โอปปำติกะ” นี้ได้ ยังไง?ในเมื่อผู้สอนเอง ก็ยังไม่รู้จัก “โอปปำติกะ” เป็นสัมมำทิฐิ หรือ เป็นอภิธรรมได้จริง แม้ ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ก็ได้วิเครำะห์ในแง่นี้อยู่และแล้วก็ได้กวำดกำรวิเครำะห์นี้ลงถังผงไปแล้ว และหรือ จะเป็น “เจตนำดี” ของอำจำรย์บุญมีอีกที่ว่ำ “เป้ำหมำย ที่ตั้งไว้ก็คือ ผมต้องกำรที่จะเผยแพร่พระอภิธรรม ที่พระพุทธเจ้ำได้จำรึกไว้ในพระไตรปิฎกให้ประชำชนทั่วไปได้ รับรู้” นั้น “ปฏิโสต” ก็แสนที่จะมี “เจตนำดี” เช่นนี้ร่วมด้วยอย่ำงสุดก�ำลัง แต่ก็อ่อนก�ำลัง เป็นม้ำได้กลิ่นเสือ ปวกเปียกไปเลย เหมือนกัน เมื่ออำจำรย์บุญมีอ้ำงว่ำ “ตำมหลักของศำสนำพุทธนั้น.... หำกผู้ใดมีสมำธิจิตสูงแล้ว ก็สำมำรถมองเห็นได้ทั้งที่ถูกปิดตำ” นั้น มันอยู่ในพระอภิธรรมที่พระพุทธเจ้ำได้จำรึกไว้ในพระไตรปิฎก เล่มไหน? หน้ำไหน? ข้อไหน? สูตรไหน? เรื่อง “ปิดลูกกะตำ” แล้วมองเห็น “แสงสว่ำง” เห็นภำพ เห็นสี เห็นถนนหนทำง เห็นตัวผู้ตัวคน เห็นหมูหมำกำไก่ ฯลฯ “ที่เป็นวัตถุธรรม” ข้ำงนอกนั้น “ปฏิโสต” ว่ำพระพุทธเจ้ำไม่เคยสอนไว้เลย ณ ที่ใด ! แต่ถ้ำหลับตำหรือแม้จะปิดตำแล้ว ก็ยังเกิด “ปัญญำญำณ” 24ตะลุยไฟ ตะไลเพลิงยังมองเห็นได้ชัด รู้ได้ชัดใน กุศล - อกุศล, ในสุจริต - ทุจริต, ในบำปบุญอย่ำงนี้ละก้อ พระพุทธเจ้ำทรงสอนไว้มำกมำยจริง แม้แต่ค�ำว่ำ “สมำธิจิต” ที่อำจำรย์บุญมีหมำยว่ำได้สูงนั้น มันก็เน้นสูงไปข้ำงเดรัจฉำนวิชชำ มันยังไม่มีสภำพเป็น “สัมมำ-สมำธิ” ของพระอริยะ ตำมหลักของ “อภิธรรม” เลย กำรสอนธรรมะขั้น “วิญญำณ” นั้น เป็นกำรสอนขั้น “อภิธรรม” จริง! แต่ถ้ำสอน “วิญญำณ” หรือ “โอปปำติกะ” มีสภำพเป็น “สรีระ” (มีรูปร่ำง) เป็น “อัตตำ” (มีตัวมีตน) เป็น “สัตตะ” (ไม่เปลี่ยนแปลง, เที่ยง) เป็น “ผีสิง” เป็น “วิญญำณเข้ำทรง” วิตถำร ๆ อย่ำงที่อำจำรย์บุญมีน�ำมำแสดงยืนยันนี้นี่แหละ ถือได้ว่ำเป็น “กำรท�ำพระบำทของพระพุทธเจ้ำ ให้ห้อพระโลหิต” เป็นอนันตริยกรรม มันท�ำให้ “พระพุทธศำสนำ” ฉิบหำย อำจจะโดยไม่เจตนำเลย แต่ด้วย “ไฟโมหะ” (กำรหลงผิด) ด้วย “มิจฉำทิฐิ” (กำรเห็นผิด)ด้วย “อวิชชำ” (ควำมยังไม่รู้จริงของตน) โดยแท้ “ปฏิโสต” มีเจตนำดีเช่นกับ ดร.ระวี ในข้อที่ว่ำ “ผลเสียหำยนั้นมีมำกที่เกิดขึ้นเห็นกันอย่ำงชัด ๆ ก็คือ ท�ำให้เกิดควำมหลงเชื่องมงำยในสิ่งที่ผิด ๆ (โดยเฉพำะผิดเรื่อง “พุทธธรรม”) ซึ

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน