ปรัชญาพุทธธรรม_สบายหรือสัปปายะ..โดย พ่อครูสมณะโพธิรักษ์.docx

ปรัชญาพุทธธรรม_สบายหรือสัปปายะ..โดย พ่อครูสมณะโพธิรักษ์

🌼...สบายหรือสัปปายะ... มนุษย์ทุกผู้ต่างแสวงหาความสบาย สบายในความเข้าใจตื้นๆของคนโลกๆก็คือ ได้เป็นอยู่อย่างพอใจของตนๆเท่าที่ตนเองชอบ ตนเองปรารถนา เรียกว่า "สบายสมใจกิเลส" 🌺ผู้จะสบายเพราะได้ดิ้น แม้ที่สุดเขาดิ้นรนเดือดร้อนอยู่ ต่อสู้แย่งชิง โลภโมโทสันได้มาไม่มีหยุดหย่อน เขาก็ว่าเขาสบาย บางคนเห็นว่า การอยู่อย่างได้เป็นเจ้าอำนาจ ได้อยู่เฉยๆชี้ใช้ มีคนอื่นรองบาท ทำอะไรก็มีผู้จะสนองอารมณ์ได้ทุกๆอย่างเป็นความสบาย บางคนก็เห็นว่า การอยู่เฉยๆไม่ต้องทำอะไร ลอยชายไปลอยชายมา นั่งๆนอนๆเดินๆยืนๆ ไม่ต้องทำอะไรคือความสบาย ที่แท้จริงแล้วสบายนั้นคือ ความเป็นประโยชน์เป็นคุณค่าเรียกว่าความสบาย 💫ผู้ที่เข้าใจคำว่าสบายที่มาจากสัปปายะ หรือสัปปายะของภาษาบาลีซึ่งแปลว่า ผู้มีประโยชน์และมีกำไร คำว่าประโยชน์เข้าใจง่าย คำว่ากำไรเข้าใจยากขึ้นมาอีกนิดหนึ่ง ผู้ที่มีประโยชน์คือมีคุณค่าให้แก่คนในโลก ให้แก่สังคมโลก ให้แก่มนุษย์สรรพสัตว์ในโลก เป็นผู้สร้างสรรขยันเพียรและเอื้อเฟื้อเกื้อกูลช่วยเหลือมีทาน จิตใจของผู้ที่มีความขยันหมั่นเพียรสร้างสรรเอื้อเฟื้อเกื้อกูล มีทานอย่างนั้นเป็นจิตใจที่ไม่โลภและไม่โกรธ ไม่เดือดร้อนแม้ภายใน การสร้างสรรก็เป็นไปได้ด้วยสะดวก มีความหมุนเวียนไม่ขัดข้อง ไม่มีอุปสรรคหรืออุปสรรคน้อย สร้างความเจริญได้มาก จิตใจไม่มีอาการทุกข์ สุดท้ายแม้แต่โลกียสุขก็ไม่มี เป็นจิตอทุกขมสุขหรืออุเบกขาฐาน นั่นคือความสบายอันสุดยอด ผู้จะถึงซึ่งความสบายที่สุดยอดดังกล่าวนี้ได้ ต้องเรียนรู้หลายชั้นเชิงและอบรมตนหลายขั้นตอนกว่าจะเป็น กว่าจะถึง หรือแม้แต่กว่าจะรู้แจ้งชัดเข้าใจได้ และจะสู่ ความสบายอันสุดยอดได้จึงต้องอาศัยการศึกษา ✨️ผ