190716 ให้ศีล8คุณสุพจน์(อดีตพระสุพัจจะ)-พ่อท่าน-แดนอโศก.txt

าจะรู้มาให้ชัดเจนหากตั้งแต่อบายมุขตั้งแต่การพนันตั้งแต่สิ่งเสพติดที่หยาบต่ำเป็นยาสิ่งมีชีวิตเหล่าบุหรี่อะไรพวกนี้เราเอาแล้วในขั้นของเรานี่เรากำหนดสูงหน่อยหาเหล้าบุหรี่ พญานาคมีตามกฎและเราจะไม่เอาแล้วซื้อยาเสพติดบางทียาปฏิชีวนะบางอย่างก็จะไม่เอาแล้วไม่เสพติดสิ่งที่เป็นอย่างนั้นหรือแม้แต่การเสพติดในเครื่องเสพติดปืนเป็นเครื่องออกสุดท้ายเป็นขั้นต่อไปนี้เราก็จะไม่เสียสิทธิ์ตอนนี้รู้เรื่องยารู้เรื่องที่มันทำให้ชีวะร่างกายของเราแย่ก่อนทำให้เศรษฐกิจสิ่งที่จะกินเข้าไปมันจะดูก็ไปอาจจะดมเข้าไปไม่เอาภายนอกจากไม่เสพติดตามพวกเป็นการพนันจึงเกิดปัญหานี้ผู้ชายก็เหมือนอย่างข้อที่ 3 ผู้ชายมากเรื่องมากผัวมากเมียเราไม่เอาและแม้จะมีผัวมีเมียข้อที่ 3 บอกไปแล้วว่าไม่เกี่ยวข้องและมีผลก็จะต้องทำให้ได้ถ้าไม่มีผัวไม่มีเมียแล้วจะต้องรู้จิตของเรารูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสที่มันยั่วยวนให้เราไปหาสัมผัสเสียดสีไปลงรูปลงรถต้องเป็นของเสียงพิจารณาซ้อนซ้ำก็ให้มากปลากระทบลูกก็อยากเป็นหลงความหลงในรูปที่พบไม่ว่าลูกผู้หญิงลูกผู้ชายและลูกสีรูปร่างอะไรต่างๆเสียงก็ไม่ต้องร้องเสียงเสียงเพราะเสียงไม่เพราะพิจารณาตามความเป็นจริงเสียงดนตรีเสียงดุเสียงด่าเข้าไปพิจารณาให้รู้อย่าไปโกรธเสียงเพราะตลอดใจอย่าไปหลงตามมากนักทำแม้แต่กลิ่นเหม็น ไม่ต้องดมก็ต้องไม่ต้องสัมผัสดูก็สัมผัสอยู่ถ้าไม่ต้องสัมผัสก็มีคนมาเสียไม่น่าสัมผัสไม่ดิ้นไม่ร่อนให้มากมายไปหารถชาติก็ต้องรู้ตามความเป็นจริงอยากเที่ยวจะเค็มแต่ผมจะคืนจะเป็นยังไงตามจริงถ้ารู้ว่าเราจะต้องสัมผัสไปแตะไปตามพราวซึ่งมันจะต้องอาศัยไปชั่วคราวชั่วคราวไม่หลงยุคปัจจุบันได้รถคันรถนี้อย่างนั้นอย่างนี้ผมก็มีส้มตำอย่างนี้ไม่เอาสัมผัสเย็นร้อนอ่อนแข็งต่างๆเหมือนกันครับพิจารณาผมหมดถ้าจะไม่ยึดไม่ติดให้มากนักมันก็จะทำให้เราลดในเรื่องมีผลในเรื่องกามารมณ์กามคุณได้พวกนี้กามคุณ 5 ทางทวาร 5 ทวารรู้ทันแต่ถึงเรียกว่าศีลข้อนี้ลดลงไปอีก อะไรจะไม่พยายามถึงแม้กระทั่งลักษณะที่ว่านี่คือเมรัยอะไรอะไรจ๊ะสูงขึ้นไปถึงขั้นอัตตานั้นแต่ยังไม่อธิบายสู่ฟังสำหรับวันนี้เอาแค่นี้ก่อนถึงลาภยศก็ตามก็พอรู้แล้วก็ต้องรู้ด้วยรถออกมานี่เรียกว่ามีระยะถ้าจะไม่เสพไม่ติดไม่เมามันเมาลาบเมายศเมารถเรียกว่าไม่เมามายไม่หลงผิดและก็ไม่ปฏิเสธแล้วก็ไม่ผิดศีลข้อนี้ให้ระมัดระวังให้มันถึงใจให้ได้สิ่งเหล่านี้หมายถึงใจเลยทีเดียวให้รู้ใจติดให้รู้ใจเธอใจเมาแล้วก็แค่ความเมาแก้ความผิดแก้ความเสี่ยงในรถปลาลงในรถจะลงให้เบาบางลงตัดสินข้อสอบปลายภาคมณี ถ้าเราจะต้องพยายามกำหนดของกินของใช้เช่นว่าเรามากินมื้อเดียวนี่เป็นการกินกำหนดการกินไม่กินเนื้อสัตว์กินแล้วไม่กินไม่กินหัวมันจะช่วยให้เราอยู่ได้รู้ว่าชีวิตนี้เลี้ยงขันนี้ไว้แค่นี้ก็พอแล้วอันที่สุดเบาเบาใจได้แล้วก็ไม่ต้องไปกังวลอะไรอีกเป็นไปได้แล้วก็สบายเพราะฉะนั้นแม้แต่การกินได้ตามมือตามขาแล้วก็พิจารณาเนื้อหาสาระของมันมันแตะลิ้นเรามันเป็นอาหารรูปนั้นรูปนี้เราจะต้องไม่ติดในรูปไม่ติดในรถอีกซ้อนทับลงไปมีเรื่องอาหารการกินต้องกินสิ่งที่เป็นสาระก็พอกินเพื่ออยู่เพียงตัวอย่างที่ฉันนั้นการใช้ไม้สอยเป็นเสื้อผ้าแปลเป็นเครื่องอยู่เต็มที่ ถึงแม้แต่บริขารต่างๆเป็นเครื่องใช้ต่างๆและจะต้องมีสิทธิ์ไม่ยึดไม่สะสมมากมีแต่น้อยกำหนดลดลงลดลงลดลงดังที่เรามีเสื้อผ้าก็กำหนดรูปกำหนดสีมีจำนวนแม้แต่เครื่องใช้แล้วก็ลดลงจำกัดไม่ให้มีมากแม้แต่เงินทองและภาระลงไปตีนแตกนี่ยังไม่หมดทีเดียวยังไม่กำหนดให้เลิกเงินเลิกทองตอนนั้นก็กำหนดไม่พยายามใช้แล้วจะหัดเลิกไม่ใช่เราจะหัดทำมันไม่เราจะหัดใช้มันไม่ใช่เพราะฉะนั้นเราไม่ใช้ได้ก็เป็นดีมีแนวโน้มเป็นถังไม่ๆๆเครื่องบินเครื่องใช้ทั้งหมดประมาณให้มีน้อยลงน้อยลงรู้ว่าน้อยที่สุดได้เท่านี้ก็เอาล่ะกินได้หมื่นนึงนี่เป็นน้อยที่สุดพอดีแล้วประมาณดีแล้วแต่ใช้เสื้อผ้าขนาดนี้เท่านี้ชุดแบบนี้อย่างนี้ไม่ต้องไปลงรูปลงสีอะไรอีกก็รู้ ที่พักทำให้นิสัยวางลงไปอีกพักที่พักที่ง่ายๆสะดวกสะดวกต่อไปเราเป็นพระในทันจะให้ฝากนิสัยจนนอนโคนไม้โคนดินหรือเราจะตกตั้งแต่เดี๋ยวนี้นอนขนไม้ขนดินร่มไม้ใบหญ้าไปได้ก็เอาทีเดียวจะพาฝึกก็จะรู้แนวโน้มว่ามันไม่เสียหายอะไรหรอกเราฝึกก่อนก็ไม่เป็นไรแต่แท้จริงไม่ใช่ทางของเราแท้นะแต่ก็เอาล่ะมันก็จะไปสู่อันนั้นน่ะถ้าเราตั้งใจแค่ให้กำหนดเพื่อสิ่งที่ใช้ดังกล่าวนี้หมายความว่าศีลข้อต่อไปนับจากคีตะวาทิตะวิสูกะทัสสะนามาลาคันธะวิเลปะนะธารณะมันชนะนิโคลัสฐานาเวระมะณี พิธีเกษมข้อนี้ให้ระมัดระวังจนกระทั่งถึงกายกรรมเรียกว่านับจากคีตะวาทิตะวิสู ซึ่งเราจะต้องเขียนให้ได้นะเป็นอาการของคนบ้าพระพุทธเจ้าตรัสไว้ว่าเป็นอาการของคนบ้าการล่าการรำเราไม่เอาเราไม่ไปติดไปยึดเขาร้องว่าเขาได้ของเราแล้วเราก็ไม่ทำท่าร่ายรำอย่างนั้นด้วยเรียกว่าระมัดระวังท่าทางอย่าให้กลายเป็นทาสอย่างนั้นหรือแม้แต่ถ้าที่มันกระด้างเกินไปหรือถ้าจะเป็นการแข็งเกินไปก็ดูแลสุขภาพในรถค่ารถพามาเป็นสภาพนอกจากถ้าแข็งกระด้างเกินไปลดให้สุภาพและจะต้องรู้ในเชิงสภาวะสำรวมเป็นอย่างไรไม่ให้เกิดประโยชน์กระเด็นไม่ให้ปีกซ้ายไม่ให้ดีดดิ้นอะไรมากมายขนาดนั้นจะพลาดทางต่างๆที่จะภาษาพูดก็จะต้องรู้ภาษาอะไรอย่างนี้มากไปแล้วไม่เหมาะสมในฐานะของนักบวชของคุณ พูดมากไปอย่างนี้อยากไปอย่างนี้เพ้อเจ้อไปไปอย่างนี้เป็นส่อเสียดไปอย่างนี้ไม่ได้แล้วโกหกแกแล้วให้รู้ในภาษาหรือภาษานั้นก็ไม่ใช่อยู่อายุจนกระทั่งมันดูฟังแล้วรื่นเริงบันเทิงเอร็ดอร่อยเป็นกาบเป็นกลอนเป็นคำเพราะ 16 จิตใจเป็นเนื้อโอ้ยชูใจชื่นใจแล้วคนก็ไปหลงคำกล่าวคำกลอนหลงคำภาษานั้นคิดเป็นเนื้อภาษาไม่เอาภาษาพาภาษาดูใหญ่ดูกระถางดูก็คิดเป็นเนื้อภาษาใหญ่ๆโกโก้เป็นภาษาบาลีเป็นภาษาหนักๆเป็นหัวข้อสูงสูงชอบหลงผิดเอาแต่พวกนี้มาตีมาโต้มาอวดมาโชว์อยากเป็นหลงถ้าไม่ใช่ ตัวเราที่รู้แท้และสามารถจะบรรยายได้ดีหรือเห็นในธรรมมากๆและจำเป็นจะต้องบรรยายกับบุคคลจะต้องไปยกแม้ตอนแม่กะอะไรจะดีทำให้เขาติดต่อภาษาไม่เอาเราไม่ทำให้เธอผิดเขาทำเราก็ไม่หลงเขาด้วยเราแทงเอาสาระเป็นกลอนมากับแผงอาสารับเป็นกาพย์มาก็แทงเอาสาระไม่ใช่ไปติดภาษาก่อนภาษากลางไม่ใช่ไปผิดสำเนียงผัสสะมันจะไปติดภาษาที่เป็นสูงๆใหญ่ๆอย่างนั้นเรียกว่าเป็นคีตะถ้าเราหลงไม่ได้หรือสำเนียงประกอบหรือแม้แต่เสียงเองเสียงมีเสียงประกอบเออๆๆเป็นรองร้องเป็นรำผู้ที่ร้องเพลงนั่นท่านถือว่าผู้ร้องไห้แต่วินัยของพระอริยเจ้าผู้ร้องเพลงผู้ร้องเพลงคือผู้ร้อง เหมือนกันกับเด็กร้องไห้คือไม่รู้ไม่เดียงสาเลยมึงก็ลองขอข้าวของแกงว่านายวินัยของพระอริยเจ้าเสียงร้องเพลงเหมือนเสียงเด็กร้องไห้เราจะต้องรู้อย่างนั้นชัดเจนคนไม่เดียงสาทำเท่านั้นถ้าคนที่เดียงสาแล้วคนที่มีปัญญาแล้วไม่ร้องเพลงไม่ทำสำเนียงเป็นร้องโอดโอยนอกจากไม่ร้องเพลงแล้วก็ไม่ทำสำเนียงให้มันคร่ำครวญจนเกินไปไม่ทำให้มันมีเวลาเลื่อนชั้นเกินไปเน้นก็เน้นจะมีจังหวัดจากคนบ้างก็มีพอประมาณไม่ทำให้มันจนเกินขอบเขตจนคนไปติดสำเนียงติดเตียงอะไรอยู่มาก เป็นคนหลงกันมากๆไม่เอาหรือไม่มากก็ไม่เอาให้ดูเป็นการพูดการจาใช้สำเนียงก็สำหรับเพื่อประกอบคำพูดจะเน้นก็พอเน้นจะใช้จังหวะห่างแต่จังหวะทีก็ให้รู้จังหวะห่างจังหวะทีพอประมาณเรียกว่าวาทิตเสียงหรือสำเนียงประกอบคำพูดประกอบเนื้อหาสาระของภาษาให้มันพอเหมาะพอเจาะอย่าให้มันมากเกินไปและไม่ต้องรู้ละเอียดลงไปอย่างนั้นเพราะอย่างยาวแค่เป็นเพลงร้องทำนองออกมาเฉยๆไม่เอาแล้วถ้าอย่างนั้นชัดเจนแล้วไม่เอาไอ้นั่นมันชูใจเปล่าๆให้มันเป็นสิ่งประดิษฐ์ในรสชาติของเสียงนี่คือวันที่ 3 ต้องให้รู้ทุกวันนี้ให้ได้ก่อนและต่อไปเสียต่างๆลดลงลดลงเราอย่าไปหลงมันมากอันสิ่งเหล่านี้เราจะต้อง ต้องเห็นให้เข้าใจหรือว่าไปสู่การพัฒนาแปลว่ารู้เห็นต้องเห็นให้รู้เข้าใจเพราะสิ่งเหล่านี้เป็นข้าศึกเป็นสิ่งที่จะต่อต้านหรือทำลายเราลงเราจะต้องพยายามกระทำให้กินมันเป็นของที่ควรละเว้นให้ได้เป็นนักจัดพิธีการดังกล่าวแล้วต่อไปแม้แต่ปรากฏด้วยทวารทุกข์ทวารอีกมาลานึกว่ารูปฤาษีท่านพระเรียกว่ากลิ่นที่เลบานสัมผัสเสียงกันเรื่องค่าแนะนำมันอยู่ในขอบเมื่อกี้ผ่านมาแล้วมันไม่สิ่งเหล่านี้เราก็ไม่พยายามลงสีลงรูปรถเสียงต่างๆเราไม่เอาประมาณเป็นดอกไม้ก็ให้มันเป็นดอกไม้ไม่ลงรูปไม่ลงสีมันเป็น ก็ไม่ต้องกินอย่างนั้นมันเป็นผัสสะเอามาพอกมาทาอย่างนี้ชอบใจชื่นใจเย็นดีเนียนดีอะไรไม่เอาต้องลดลงให้ได้มากๆหน่อยมันถึงจะเข้าทางสักทีหากว่าจะพยายามที่จริงก็เป็นเรื่องของซ้อนเป็นเรื่องซ้อนในเรื่องของกามคุณตาหูจมูกลิ้นกายมันจะดีขึ้นเองหรือแม้แต่สิ่งที่จะส่งไวก็ให้ส่งไว้แต่เพียงจำกัดแต่เพียงรู้พอจะมาสาธารณะสิ่งที่จะทรงไว้ทรงมีประมาณไม่ใช่ว่าคงไว้แล้วก็ประดับขึ้นด้วยตกแต่งขึ้นด้วยพ่อขึ้นด้วยเป็นมันชนะโตขึ้นโตขึ้นเป็นญี่ปุ่นฐานะแห่งการประดับประดาตกแต่งใหญ่มากเราก็ยังไม่รู้ตัวไม่เอาแม้จะตกแต่งเป็นงานก็ตาม พอสมในสาระแล้วเรามีเวลาเท่านี้เรามีสิ่งที่ควรกระทำเพียงเท่านี้เราเอาเท่านี้อย่าไปหลงทางหลงก็หลงประดับประดาตกแต่งสวดชินอะไรมากนักโลกมันทำอยู่แล้วเราถ่วงโลกบ้างและดึงโลกไว้บ้างเพราะเราจะไม่หลงในสถานะแห่งการตกแต่งทั้งหลายในรูปรถส่งเสียงสัมผัสต่างๆมีอะไรจะต้องรักษาให้ดีกระทำฐานะที่ดีอย่างนี้จะเว้นขาดในสิ่งที่มันเกินลดลงลดลงลดลงภายในสีคอร์ดข้อที่ 7 ข้อที่ 18 มกราคมให้รู้เรื่องความใหญ่เราจะไม่หลงใหล เราจะไม่หลงแม้เครื่องรองรับเราก็ต้องใหญ่ต้องโตมากเกินขอบเขตบ้านก็หลังใหญ่เตียงหลังใหญ่ฝั่งหลังใหญ่โต๊ะหลังใหญ่ที่นั่งที่นอนสูงใหญ่ตัวเราก็เท่านี้เราจะไปหลงใหญ่อะไรกันนักหนายาวแค่ว่าน้าแกคือกว้างแค่ 2 เราจะต้องรู้ภาวะสิ่งเหล่านี้อย่างแท้จริงเราจะไม่หลงใหลแม่บ้านเกินก็ไม่ต้องใหญ่ขืนเป็นดินถ้าสามารถทำได้แค่ไหนก็ทำได้แค่นั้นไม่ใช่จะได้ลงพื้นแผ่นดินจะต้องพกเข้ามามากๆเอาใหญ่ๆให้มากมายเกี่ยวกับเขตก็ไม่เอาถ้าจะเหลือพอให้คนอื่นเขาทำกับแฟนไปไม่หลงใหลของปานนั้นเพราะเราต้องกำหนดความใหญ่ง่ายๆมันแปลว่าอย่าหลงฟังเสียงใหญ่ที่นอนใหญ่สั่งใหญ่เตียงใหญ่ที่ที่รองรับมันใหญ่เกินไปก็จริง ก็จะไม่หลงสั่งเตียงใหญ่แล้วก็ไม่หลงกุฏิใหญ่ต้องไม่หลงเรือนใหญ่ต้องไม่หลงเสื้อผ้าชุดใหญ่ๆไม่หลงสิ่งที่ตกแต่งประดับประดาด้วยไม่รู้แม้แต่เครื่องใช้ที่เป็นฐานะใหญ่อัดสถานอาจจะต้องมีตะลุ่มมุกจะต้องมีชุดเครื่องทรงประกอบเป็นศักดินาไม่ลงอันนี้จะต้องรู้ว่ามันมันเป็นสัตว์มีน้ำมันก็เป็นศักดินาเมื่อมันไม่ใช่ศักดินามันไม่หลงเครื่องประกอบพวกนี้เราก็จะต้องรับให้ได้เลยให้ได้เนี่ยมันจะตัดใจนอกจากไม่หลงเครื่องของชายใหญ่แล้วเราต้องไม่รู้ว่าเราต้องไม่หลงว่าเราเองมันใหญ่จริงๆมันไม่ใหญ่เรานึกว่าตัวใหญ่อยากใหญ่ด้วยจิตของเรานึกว่าเรามีความรู้มากนึกว่าเรามีตัวตนใหญ่จะต้องข่มคนอื่นทับคนอื่นทวี เอาไหมครับใครแล้วไม่ยกตัวยกตนข่มใครเราไม่หลงว่าเราใหญ่ไปไหนก็ลำบากคนจะต้องต้อนรับที่รองที่รับว่าจะต้องที่นั่งที่ใหญ่ที่นอนที่ใหญ่ต้องสะดวกสบายอะไรไปเสมอไม่เอาเราไม่ใหญ่เราทำตัวให้เล็กให้หน่อยเบาไม่สบายหรือว่าอุทยานพญานาคมหาเสนาเป็นการรองการรับการร้องให้เขารักเราก็ให้ง่ายๆไม่ต้องใหญ่ต้องโตเขารับเราก็ง่ายเราให้เขารับก็ง่ายเราไม่ใหญ่เขาก็ไม่ต้องลำบากที่จะต้องหาของใหญ่มารองรับเราพิจารณาเรื่องใหญ่พวกนี้ยืนยันตัวตนเองเอาความง่ายๆแต่ก็กลายเป็นคุณครูก็แปลว่าเป็นที่นั่งที่นอนสูงอยากให้ละเว้นก็ไม่ได้จริงๆนอกจากนั้นของเราเองความใหญ่เอาแต่พอเหมาะพอเจาะที่พอเป็นไป พอดีพอสงเคราะห์กันหรือสังเคราะห์กันไปได้ด้วยดีภาษีทั้งหมด 8 ข้อนี้จงเข้าใจสาระให้ดีเข้าใจไม่ดีฟังคำสาธยายอีกอัดเทปไว้ก็มีอยู่หากพยายามทำความรู้แล้วก็ละเว้นให้ได้ตามที่เรามาเป็นขอจงสมาทานให้ดีเอาเพลงกล่าวสมาทานเป็นภาษาบาลีอีก 3 เที่ยวอิมานิอัตตะสิกขาปะทานิสะมาทิยามิอ่าวเป็น 3 ครั้งที่มานี้สิกขาปะทานิสะมาทิยามิพุทธประทานสมาธิยามิ อีกเอาให้ชัดเจนยังง้องแง้งลงไปเด่นๆชัดๆนิสมาธิยามิเออเอาให้ชัดเจนเอาให้มั่นคงหาคำประโยคนี้มันหมายความว่าข้าพเจ้าจะขอสมาทานศีลสิกขาบท 8 นี้ไว้ให้มั่นคงจะทำให้ไม่มีทางให้พลอยจะทำไงๆใครๆก็ว่าผมจะขอลาไปก่อนมึงก็ไม่เต็มใจที่ต้องเปลี่ยนพูดให้มันเต็มใจแน่นอนมั่นคงกับผมขอรับอย่างแน่วแน่เด็ดเดี่ยวสมาทานศีล 8 นี้จะทำให้เกิดผลอย่างนั้นเราไม่เข้าใจความหมายเราก็เลยแล้วมันไม่คล่องปากทางว่าอะไรแต่พูดภาษาบาลีก็พาไปตาม ระเบียบวิธีรักษาศีลทั้งหมดนี่แหละจะพาให้เราเจริญสูงที่สูงและประสบคติจะพาให้เราก้าวหน้าไปหาเป็นเหมือนพาหนะเป็นเหมือนเครื่องนำเกี่ยวกับยันต์จันติยันตระมียันต์ตังค์สีเลนะสุคะติงยันติจะเป็นพาหนะที่สูงและสีนี้แหละจะพาให้เราไปเจริญโภคทรัพย์และอารยธรรมต่างๆถ้าเราจะได้ด้วยความเจริญทางกายความเจริญทางเศรษฐกิจและความเจริญทางโคกสมบัติจะมีได้เองอาจจะมีไปได้ตามธรรมแต่ถ้าเราขยันหมั่นเพียรเป็นฆราวาสอยู่ต้องทำงานทำการมันก็เจริญได้เข้าได้ของได้ สมบัติมากมายและเราจะได้ธรรมะที่ดีด้วยเป็นอริยทรัพย์เจริญขึ้นฉลาดขึ้นเรียกว่าสีเลนะโภคะสัมปะทาและสีนี่แหละจะพาเราไปสู่นิพพานจริงๆแท้ๆสีเลนส์พุทธชินยันติสีนี่แหละเป็นสิ่งที่วิเศษสุดบริสุทธิ์หมดจดทั้ง 2 ฝั่ง น้อมนำคนมาสู่ธรรมะที่ดีในเพ้อเจ้อด้วยไม่พูดมากจะเป็นทุกข์