ชีวกสูตรคือเจาะจงฆ่าไม่ใช่เจาะจงชื่อคนกิน.docx
เนื้อหาในไฟล์
ชีวกสูตรคือเจาะจงฆ่าไม่ใช่เจาะจงชื่อคนกิน เมืองไทยนั้นไม่ได้โหดร้ายรุนแรงเหมือนอย่างทางต่างชาติเขา ที่เขาทิ้งระเบิดกันกลายเป็นร้อยเป็นพันก็ยังเฉยๆ เห็นชีวิตมนุษย์เป็นอย่างไร ศีลข้อ 1 เขาไม่ได้รู้สึกรู้สา เพราะฉะนั้นในจิตที่ลึกซึ้งตามคำสอนพระพุทธเจ้าที่อาตมาได้นำ ชีวกสูตร ในการที่มีจิตที่รู้คุณค่าของความมีชีวิต ไม่พยายามที่จะต้องไปมี สัญจิจจะ ปาณัง ชีวิตา โวโรเปตุง ไม่ต้องไปมีจิตที่จะมุ่งร้ายต่อชีวิตถึงขั้น ปาณะของสัตว์เลย ละเอียดลออ เป็นจิตถึงขั้น ภูตะ เจตภูติ เป็นปาณะ ถึงในระดับ จิตวิญญาณของสัตว์ ถ้าคุณมีจิตมุ่ง สัญจิจจะ มีทิศมุ่งไปหาสัตว์ที่มี โวโรเปตุง คือจิตมันไม่ดี มุ่งกล่าวชื่อสัตว์แล้วจิตก็มี โวโรเปตุง ไอ้จิตมันไม่ดีแล้ว มันมีทิศทางไปไม่ค่อยดี แค่กล่าวชื่อสัตว์นั้นก็บาปแล้ว แล้วยิ่งให้ไปจับมาข้อ 2 จับสัตว์นั้นมาเป็นบาปที่ชัดขึ้นอีกมากมาย ไม่ใช่เรื่องตื้นนะแต่เป็นเรื่องละเอียดลึกซึ้งมากเลย ข้อที่ 3 สั่งฆ่า คิดดูสินี่คือบาปที่พระพุทธเจ้าให้ระมัดระวังแค่มีจิตมุ่งกล่าวชื่อสัตว์ มีจิตมีทิศทางมุ่งไม่ค่อยดีแล้ว โวโรเปตุง มันก็บาปแล้ว มันก็ชั่วแล้ว มันก็เลวแล้ว ยิ่งให้ไปจับมาสั่งฆ่า แล้วกฆ่าได้สำเร็จยังไม่พอ ยังเอาไปเย้ยถวายภิกษุ ถวายพระพุทธเจ้า ให้ยินดีในเนื้อสัตว์นี้อีก น่ากินนะจ๊ะ จะบ้าหรือ ตัวเองจะหยาบคายตัวเองจะบาปหนากินหัวไป ไม่เกรงใจเลยว่าท่านดูแล้วภิกษุที่มีสัมมาทิฏฐิสัมมาปฏิบัติ สัมมาปฏิเวธ ท่านไม่ยินดีหรอกในเนื้อสัตว์ คุณจะเอามาถวายท่านยังไงๆ ท่านก็ไม่ยินดีหรอก มันเป็นของไม่ควรจะไปทำด้วย อกัปปิยะ เอาอาหารเนื้อสัตว์ไปถวายภิกษุ ถวายพระพุทธเจ้า มันไม่ควร แค่ถวายก็ยังไม่ควร อกัปปิยะแล้ว ไม่ได้เข้าใจพระพุทธเจ้าสอนไว้ละเอียดละออ แต่เขาอ่านพระไตรปิฎกไม่แตก เรื่องการกิ
อ่านต่อ
นเนื้อสัตว์นั้นถ้าเข้าใจอย่างนี้ มันเป็นเรื่องของการบาป บาป 4 ข้อแล้วก็บาป 5 ข้อด้วยเป็นบาปใหญ่ ยังมีน้ำหน้าทำบาป 4 ข้อและเอาเนื้อสัตว์มาถวายเป็นของบาป บาปมาตั้ง 4 ข้อแล้วยังจะเอาไปถวายพระพุทธเจ้า ถวายภิกษุ เอาอาหารเนื้อสัตว์ไปถวายภิกษุอีกเป็น อกัปปิยะ พูดไปใยถึงการฆ่าสัตว์มา 4 ข้อนี้ชัดเจนอยู่แล้วไปสั่งฆ่าแล้วสัตว์ก็ตายจริง เอาไปทำเป็นอาหารมาถวาย อ่านให้มันแตกสิพระไตรปิฎกคำสอนพระพุทธเจ้า ฟังชัดขึ้นไหม นี่เอามายืนยันอาตมาพูดซ้ำซากให้ละเอียดที่จริงน่าเห็นใจไม่ใช่เรื่องที่จะเข้าใจได้ง่ายๆ สัญจิจจะ คือเจาะจง จิตมีทิศมุ่งไป ไปสู่สัตว์ แล้วมีโวโรเปตุง จิตไม่เข้าท่ามุ่งร้าย กล่าวชื่อสัตว์เท่านั้นก็บาปแล้ว เห็นรายละเอียดของความเป็นบาปไหม กล่าวไปไยถึงการฆ่าสัตว์ แต่เขาไปแปลว่าเจาะจงบุคคล เจาะจงภิกษุ เจาะจงพระตถาคตด้วยเป็นบุคคล แล้วเอา 4 ข้อไปทิ้งที่ไหนล่ะจ๊ะ เจาะจงหรือเปล่า อีก 4 ข้อนั้น แล้วคุณเอาไปทิ้งทำไม ไปเอาเจาะจงบุคคล ตีกินในข้อสุดท้าย แล้วอีก 4 ข้อมันไม่เจาะจงเหรอ จิตมีทิศมุ่งไปสู่สัตว์แล้วไปเจาะจงอะไร เจาะจงฆ่าสัตว์ไม่ใช่เจาะจงบุคคล เจาะจงที่เป็นตัวจิตร้ายต่อสัตว์ จิตของคุณนั้นเจาะจงร้ายกาจกับสัตว์ นั่นต่างหากล่ะ แล้วคุณก็ไปเบี้ยวบาลีว่าเจาะจงบุคคล เจาะจงภิกษุ เจาะจงตถาคต แต่ 4 ข้อนั้นคุณทิ้งไปเลย 4 ข้อคือการเจาะจงทั้งนั้น _สู่แดนธรรม... ผมก็เคยรู้มาในสังคมอย่างนั้นครับ ว่าถ้าฆ่าไก่มาให้หลวงพี่แป้งกิน หลวงพี่แป้งจะบาป พ่อครูว่า... ก็เลยจำกัดจำเขี่ยแค่คนเจาะจงกินไม่ได้ คนอื่นกินได้หมด เห็นไหมการเบี้ยวบาลีเพื่อจะทำบาปให้แก่ตัวเอง ทำไมถึงโง่ขนาดนั้น พระพุทธเจ้าก็ตรัสไว้ชัดเจนละเอียดละออถึงขนาดนี้ ผู้ฟังเข้าใจแล้ว ไม่ใช่อาตมามาดัดจริต ทำเป็นไม่กินเนื้อสัตว์ กินผักกินหญ้าเหมือนควาย นั่นแหละว่าไปโน่นเลย เขาก็ประชดประชันไปอย่างนั้น ก็ไม่มีปัญหาอะไร เราก็เข้าใจที่เขาไม่เข้าใจ มันก็ไม่ใช่ง่าย เราเข้าใจแล้วเราก็ทำของเราไป กัมมัสโกมหิ กัมมทายาโท กัมมโยนิ กัมมพันธุ กัมมปฏิสรโณ กัมมังสัตเตวิภัชติ กัมมุนาวัตตติโลโก จบ 660814 ชีวกสูตรคือเจาะจงฆ่าไม่ใช่เจาะจงชื่อคนกิน รายการปรับทุกข์ปลุกธรรม #36 ราชธานีอโศก