สื่อธรรมะพ่อครู(ปกิณกะ_การเกิด) ตอน คนเราเกิดมาเพื่อตาย แล้วเกิดมาทำไม.docx

สื่อธรรมะพ่อครู ตอน คนเราเกิดมาเพื่อตาย แล้วเกิดมาทำไม _คนเราเกิดมาเพื่อตาย แล้วเกิดมาทำไมคะ ตอบ...เกิดมาทำงานที่ดี ไม่เป็นโทษเป็นภัย จำไว้ คนเราเกิดมา เพื่อทำงาน เมื่อยก็พัก ไม่เมื่อยก็เพียร นี่คือความจบ อัปปติฏฐัง อนายูหัง มีเทวดามาถามพระพุทธเจ้าว่า ผู้ข้ามโอฆะสงสารได้ แล้ว เป็นอย่างไร . . พระพุทธเจ้าก็ตอบว่า เราไม่พักอยู่ (อัปปติฏฐัง) เท่ากับยังเพียรต่อไป (คำว่าติฏฐัง แปลว่าพักอยู่) เราไม่เพียรอยู่ (อนายูหัง) เท่ากับพัก หรือไม่ต่ออายุอิทธิบาท เราเป็นผู้ข้ามโอฆสงสารได้แล้ว (โอฆมตรินติ)

เมื่อใดเรายังพักอยู่ (สันติฏฺฐามิ) เมื่อนั้นเรายังจมอยู่โดยแท้ เมื่อใดเรายังเพียรอยู่ (อายูหามิ) เมื่อนั้นเรายังลอยอยู่โดยแท้ เราไม่พัก เราไม่เพียร ข้ามโอฆะได้แล้ว อย่างนี้แล ฯ (พตปฎ. เล่ม 15 ข้อ 2) พ่อครูว่า...เมื่อเราพักผ่อนแล้วมีงานที่ดี เราก็ควรทำต่อ ถ้ามันใช้กำลังจนมากจนหมด ควรพักแล้วก็พัก ป่วยก็พัก สมควรพักก็พัก สมควรเพียรก็เพียร ผู้ที่เห็นควร ใช้กำลังงานของเราได้พอเหมาะ จัดการกาละเวลา องค์ประกอบ อย่างถูกต้อง เรียกว่า สัปปุริสธรรม 7 ประการ ในอภิณหปัจจเวกขณณ์ 10 มีข้อหนึ่ง บอกว่า เวลาล่วงไปๆ สิ่งที่ดีกว่านี้ ยังมีอีก แล้วเธอทำอะไร? สิ่งดีมีอยู่ โอกาสมีอยู่ ทำไมไม่ทำ? เพราะฉะนั้นคำว่า รู้จักพักรู้จักเพียร จึงเป็นเรื่องลึกซึ้ง อย่าเพียรจนเกินไป overload อาตมานี้ ก็ไม่ได้เพียรจัดเกินนะ แต่คนก็ว่า มากไปแล้วๆ โดยเขาไปคิดว่า อาตมาอายุ 80 กว่าแล้ว ต้องพักมาก แต่ไม่รู้ว่า อาตมามีความพิเศษ ทำได้มากอยู่นะ ก็เกิดมาทำไม ก็เกิดมาทำงาน ยังมีภูมิปัญญารู้ว่า ควรพักก็พัก ควรจะเพียรก็เพียร

600208_พุทธศาสนาตามภูมิ ปฐมอโศก ตอบแหลกไม่แหกค่าย(ทำดีเพื่อพ่อ) https://www.youtube.c