650907 ไกลหรือใกล้ ห่างเพียงไหน แค่ใจคิดถึง__บันทึกปัจฉาพ่อครู โดย ส.แสนดิน.docx
เนื้อหาในไฟล์
🍊🚐 ไกลหรือใกล้ ห่างเพียงไหน แค่ใจคิดถึง 🍊🍀
ท่านสมณะชนะผี ชิตมาโร (ชิตะ แปลว่า ชนะ) (มาร คือกิเลสที่เป็นผีในตน) ได้นำลองกองจำนวน 52 ตะกร้า(รวมประมาณ 1,300 กิโลกรัม) ส่งตรงมาจากสวนวังจันท์พฤกษา จ.จันทบุรี ถึงครัวกลางราชธานีอโศก โดยมีผู้ขับรถให้คือคุณแดนผา
มาถึงบ้านราชฯเย็นวันอังคารที่ 6 กันยายน 2565 นำลองกองมาไว้ที่ครัวกลางเฮือนหยังกิน พอลงลองกองเสร็จ เจอคนที่บ้านราชฯก็คุยกับท่านชนะผีว่า “ วังจันทน์พฤกษากับบ้านราชฯนี่อยู่ใกล้กันนิดเดียวนะ” (คือแฝงความหมายว่าไกลมาก กว่า 500 กม. นั่งรถยนต์นานกว่า 8 ชม.)
ท่านสมณะชนะผีก็ตอบคนบ้านราชฯไปว่า “ไกลหรือใกล้มันอยู่ที่ความคิดถึง”
จากนั้นท่านชนะผีก็ขึ้นมากราบลาพ่อครูและเดินทางไปทำธุระอื่นต่อ ซึ่งทางบ้านราชฯก็ได้นำมันสำปะหลังที่ปลูกได้ผลผลิตมากมาย ฝากไปให้ทางสันติอโศกได้รับประทาน
............................................. 💫 โคลงโลกนิติ บทที่ 6 กล่าวว่า... รักกันอยู่ขอบฟ้า เขาเขียว เสมออยู่หอแห่งเดียว ร่วมห้อง ชังกันบ่แลเหลียว ตาต่อ กันนา เหมือนขอบฟ้ามาป้อง ป่าไม้มาบัง
🔥 คนเกลียดชังกัน แม้อยู่ใกล้กันอยู่ห้องเดียวกัน แต่ก็รู้สึกห่างไกลดุจมีขอบฟ้ามีป่ามาบัง 💦 คนรักกัน แม้อยู่ห่างกันไกลสุดขอบฟ้า แต่ความรู้สึกเหมือนอยู่ในห้องเดียวกัน 🍀 คนไม่รักไม่ชังอย่างพุทธเป็นญาติธรรม จะอยู่ใกล้หรือไกลไม่เป็นปัญหา ความรู้สึกและการกระทำกลับอบอุ่นคุ้นเคย ไม่ใกล้ไม่ไกล สัมพันธ์กันอย่างไม่ผูกพัน พึ่งแก่เจ็บตายกันได้ยิ่งกว่าญาติพี่น้องทางสายเลือด ............................................. นักปฏิบัติธรรมก็คิดถึงกันได้ คิดถึงกันอย่างมีสาราณียธรรม คือ ด้วยเมตตากายกรรม เมตตาวจีกรรม เมตตามโนกรรม จึงได้แบ่งปันผลผลิต
อ่านต่อ
ในระบบสาธารณโภคีข้ามบวรมา เพราะจิตของแต่ละคนมีสาราณียะ(ระลึกถึงกัน) ปิยกรณะ(รักกัน) คุรุกรณะ(เคารพกัน) สังคหะ(ช่วยเหลือกัน) อวิวาทะ(ไม่ทะเลาะ) สามัคคียะ(สามัคคี) เอกีภาวะ(เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน)
............................................. หลายสิบปีก่อนพ่อครูยังมีสุขภาพที่แข็งแรงดี จะเดินทางไปตามพุทธสถานและชุมชนต่างๆของชาวอโศกอยู่เสมอ ไปประชุมที่ปฐมอโศกทุกเดือน โดยท่านจะประจำอยู่ที่บวรสันติอโศกเป็นหลัก ต่อมาอายุมากขึ้น ก็มาประจำอยู่ที่บวร ราชธานีอโศกตลอดและไม่ค่อยได้เดินทางไปไหนไกลๆอีกแล้ว เนื่องจากอายุมากขึ้นเลข 8 แล้วและปัญหาสุขภาพ
แม้สุขภาพไม่เอื้อต่อการเดินทางไกล แต่ในแทบทุกวัน พ่อครูจะมีเวลาไปเดินหรือนั่งรถไปดูกิจกรรมกิจการต่างๆในบวรราชธานีอโศกเสมอๆ ถ้าถามถึงคนที่ไปดูสถานที่ในบวรราชธานีอโศกมากที่สุด ก็คงเป็นพ่อครูนี่แหละ ไปเยือนในทุกที่ ไปเยี่ยมทุกแห่ง สำรวจและไปเป็นกำลังใจให้แก่ลูกๆ เป็นการได้เดินออกกำลังกายไปด้วย
............................................. ยุคนี้สื่อสารไร้พรมแดน... พ่อครูเทศน์ให้ฟังอยู่เป็นประจำ อย่างน้อย 3 วันต่อสัปดาห์ หากลูกๆใส่ใจระลึกถึงพ่อครู แม้จะอยู่ใกล้หรือไกล ห่างกันไปคนละซีกโลก ก็จะคอยเงี่ยโสตสดับฟังธรรมจากพ่อครูเสมอๆ ถ้าเป็นไปได้ลูกๆหลายคนก็อยากจะมาเยือนหรือมาอยู่ที่บ้านราชฯกับพ่อครู
ปีใหม่ 2566 นี้ พ่อครูดำริเปิดบ้านราชฯ จัดงานตลาดอาริยะ หากว่าเป็นลูกพ่อครูสมณะโพธิรักษ์แล้วไซร้ ย่อมไม่พลาด ที่จะมาเยือนด้วยสาราณียธรรมอย่างแน่นอน
............................................. ปิดท้ายด้วยคาถาธรรมของพ่อครูสมณะโพธิรักษ์ ๑๖ เมษายน ๒๕๒๗... “ศาสนา”
ศาสนา คือพลังรวมสังคม สภาวะใดสภาพใด ที่ไม่เป็นไปเพื่อความร่วมความรวมกัน เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน เป็นเอกภาพ สภาวะเช่นนั้น สภาพดังนั้น จะไม่ใช่สภาพที่สอดคล้องลงตัว หรือเป็นไปเพื่อความเกิดศาสนา
แม้บุคคลใด จะมีความเห็นไม่ลงร่องลงช่องกันกับหมู่ ถึงแม้ว่าจะถูกต้อง เป็นความคิดที่ดีเลิศปานใดก็ตาม แต่ถ้าเผื่อว่า ผู้นั้นไม่เข้าใจคำว่า มิตรดี สหายดี สังคมสิ่งแวดล้อมดี นั้นเป็นทั้งสิ้นของศาสนา และเราก็ไม่วางใจ หรือวางใจไม่ได้ วางใจไม่เป็น รวมเข้าเป็นทั้งสิ้นของศาสนาไม่ได้ ผู้นั้นจึงคือผู้ที่ยังไม่ใช่ศาสนา อยู่แต่ผู้เดียวเท่านั้น
.............................................