650829 บันทึกปัจฉาฯลงสารอโศก ครึ่งปีแรก 2565_บันทึกปัจฉาพ่อครู โดย ส.แสนดิน.docx

่เขากินด้วยการติดในรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสนั้นก็สุขสำราญจริงๆ อย่างเช่น มหาบัวเคี้ยวหมากทั้งวันก็สุขสำราญ โดยไม่ได้รู้ว่า ตัวเองติดในรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสอย่างแกะไม่ออกจริงๆ ไม่รู้ไม่ประสีประสาเหมือนอย่างเด็กๆ แล้วก็แค่นี้โต้งๆเห็นชัดอยู่อย่างนี้ก็ยังเรียนรู้ธรรมะพระพุทธเจ้าไม่ออก มหาบัว โถ!....โสดาบันยังไม่ได้เลย แล้วจะเป็นอรหันต์ยังไง ก็น่าสงสาร งมงายกันไป หลงอรหันต์เก๊กัน ขออภัยที่ต้องพูดความจริง ที่พูดไปไม่ได้ไปข่ม ไม่ได้ไปดูถูกดูแคลนอะไรหรอก แต่เป็นความจริง อธิบายธรรมะวิชาการตามที่เป็นสัจจะ สู่ผู้ติดตามฟังศึกษา จะได้เรียนรู้ความจริงจะได้รู้ จะได้ไม่หลงงมงาย จมอยู่กับสิ่งที่มันไม่ใช่ ไปหลงอรหันต์เก๊ว่าเป็นอรหันต์ ไปหลงผู้ที่มิจฉาทิฏฐิ แม้แต่แค่ตื้นๆ ติดอยู่แค่รูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส มหาบัวมีความเข้าใจเรื่องกามคุณ เข้าใจแค่ว่าไม่มีผัวไม่มีเมีย ตัวเองก็นึกว่าตัวเองบรรลุแล้ว เพราะตัวเองไม่ได้แต่งงาน ไม่ได้มีคู่ ก็นึกว่าตัวเองบรรลุเรื่องกามแล้ว จากนั้นไม่รู้เรื่องเลย ติดยึดในรูป รส กลิ่น เสียง สัมผัส เต็มบ้องจนตาย ไม่ได้สูงไปกว่านั้นเลย เข้าใจกามก็ไม่ครบ นึกว่ากามแค่ไม่มีคู่ผัวเมีย และตัวเองก็ไม่มี นึกว่าตัวเองบรรลุกาม บรรลุในรูปภพ อรูปภพแล้ว เพราะนั่งสมาธิ เข้าไปดับกิเลสภายใน ก็นึกว่าดับภวตัณหา กามตัณหา ไปถึงรูปภพ อรูปภพ ก็แค่นั่งหลับตาสะกดจิตให้ดับบรรลุอรหันต์ ตายเป็นตาย ดับอย่างมิจฉาทิฏฐิ มิจฉาปฏิบัติ แล้วก็หลงว่าตัวเองบรรลุอรหันต์ ดับกิเลสรูปภพ ตัณหาทางรูป อรูปได้หมดแล้วด้วยการสะกด ไม่ได้เป็นจรณะ 15 วิชชา 8 เลย มันยังไกลห่างความเป็นพุทธมหาศาล แต่ความเสื่อมของศาสนาพุทธไปหลงเข้าใจอย่างนั้นว่า คือทางปฏิบัติ ไปยึดเดียรถีย์ปฏิปทา มันก็เห็นความเสื่อมชัดเจนในศาสนาพุทธทุกวันนี้ อาตมาพูดไปด้วยความสงสาร ท่านที่หลับตาทั้งหลายแหล่อยู่เต็มไปหมด หรือแม้แต่จะมาศึกษาทางปริยัติ จบมหาวิทยาลัย ปริญญาเอกอะไรก็ตาม จบเปรียญ 9 ประโยค ก็ยังเชื่อว่านั่งหลับตาอยู่นั่นแหละ ว่าเป็นทางที่จะบรรลุธรรม ซึ่งก็น่าสงสาร ทั้งพระป่าและพระบ้านที่ยังเข้าใจอย่างมิจฉาทิฏฐิ นี่ก็พูดความจริง ใครฟังแล้วชัดเจนแล้วก็จะเลิกละ อย่าเสียเวลา มาศึกษาที่อาตมานำพระไตรปิฎกของพระพุทธเจ้ามาสาธยายกัน พยายามศึกษาดีๆ อาตมาไม่ได้พูดเล่น ไม่ได้พูดผิด ไม่ได้มาอวดดิบอวดดี ไม่ได้อวดตัวอวดตนอะไร มาพูดสัจธรรม มาบอกสัจธรรม แล้วก็นำธรรมะโลกุตรธรรมของพระพุทธเจ้า เอามาสถาปนาลงไปให้ได้

อ.ยักษ์และคณะมาพบพ่อครู เมื่อวันพุธที่ 9 กุมภาพันธ์ 2565 บ่ายสอง พ่อครูและคณะปัจฉา สนทนากับดร.วิวัฒน์ ศัลยกำธร (อ.ยักษ์) และทีมงาน ที่มาเข้าคอร์สสุขภาพที่สวนน้ำฟ้า จึงตั้งใจมากราบพ่อครู อ.ยักษ์ถามไถ่เรื่องสุขภาพพ่อครู ตอนนี้เป็นยังไง พ่อครู : ไปตามวัย เมื่อยง่ายเดี๋ยวนี้ อ่อนแรงลงใกล้ 90 แล้ว ก็ต้องยอมรับว่าอายุมากขึ้น แก่แล้วก็ต้องแก่ ตัวเลขก็เกิดไปตามที่พูดไป ก็พูดกันเล่นๆไป ได้เท่าไหร่ก็อยู่กันไป มีแต่ความพยายามที่จะอยู่กันไป ทรมานมากนัก ถ้าอยู่ไม่ไหว นอนแหมบและเป็นภาระคนอื่นมาก ก็คงไม่อยู่หรอก อยู่ให้เป็นภาระคนอื่นหนักหนาสาหัสก็ไม่ไหว ทุกวันนี้ก็เป็นภาระให้ทุกคนพอสมควรแล้ว ไม่เหมือนเมื่อก่อน ตอนนี้ช่วยเหลือตนเองได้น้อย คนอื่นต้องช่วยเหลือ ขึ้นเนินเขาก็ต้องคอยดันหลัง วันๆ เดินได้ 2 กิโล 3 กิโล เก่งแล้ว วันหนึ่งเดินกิโลเมตรกว่าถึง 3 กิโล หนังสือเขียนทุกวันไม่มีเมื่อย ต้องคอยบอกว่านี่นานหลายชั่วโมงแล้ว ต้องพักเสียที เขียนหนังสือมันเพลินไปเรื่อยๆ คิดอะไรที่จะเอาออกมาไปเรื่อยๆ รู้สึกว่ามากมายมันไม่หมดง่ายๆ ไหลออกมา ยิ่งเขียนทุกวัน ยิ่งลึกซึ้ง เจาะละเอียดขึ้นไปเรื่อยๆ ธรรมะนี้ลึกซึ้ง สายตากับม่านตาก็แย่ลงไปตามวัย แต่ก็ห่างจากจอเกือบ 2 ฟุต ไม่ได้อยู่ใกล้กันเท่าไหร่ อ.ยักษ์เล่าถึง การใช้ยาสมุนไพรสารสกัดกระชาย+ฟ้าทะลายโจรกับผู้ต้องขัง ใช้ได้ผลดี ช่วยได้มาก เพราะผู้ต้องขังถ้าติดคนนึงก็ติดกันทั้งหมด พ่อครู : สร้างอาหาร สร้างยารักษาโรค ส่วนเรื่องบ้าน เรื่องเรือน เรื่องผ้านุ่งผ้าห่มวันนี้ไม่ยาก อาหารกับยารักษาโรค อาหารเป็นเรื่องใหญ่ คนกินประจำ พยายามระดมให้คนเข้าใจให้ได้ มาสร้างอาหารเป็นงานอันประเสริฐ เป็นงานสำคัญ เป็นงานจำเป็น เป็นสิ่งที่เป็นหนึ่ง ยิ่งใหญ่เลย ถ้าเข้าใจแล้วนะ มาระดมกัน ประเทศไทยถ้าทำได้ เป็นโซนที่ปลูกพืชพันธุ์ธัญญาหารได้ดี ยังมีเนื้อที่อีกเยอะ เดี๋ยวนี้ก็ปลูกไปหมด ถนนหนทางก็ปลูกไปหมด เพราะฉะนั้นขณะนี้แรงงานพอมี พอเป็นไป ถนนหนทางเขาก็สร้างไป ถนนก็ยังไม่เสร็จ(บริเวณบล็อคคอนเวิร์ส) เราก็ปลูกพริก มะเขือ มะละกอ มะนาว ตะไคร้ มีอะไรก็ปลูกให้เต็ม ข้างถนนหนทาง อีกหน่อยเก็บกล้วยข้างทาง มะละกอ มะเขือต่างๆ มะนาวก็เก็บไปกินกันได้ คิดว่าอีก ๒ ปีข้างหน้าจะมีรูปร่างให้เห็น ถนนหนทางเขาก็สร้างเต็มไปหมด ถ้าบล็อคคอนเวิร์สเขาเสร็จ เราจะทำถนนให้เป็นถนนสวนครัว บางครั้งเราก็เรียกถนนส้มตำ อยากกินส้มตำมาถนนนี้ ทำส้มตำกินได้เลย อ้อ....เอาครกมาด้วยนะ ได้เลย (ติดตามชมได้ที่ https://www.youtube.com/watch?v=WTAYwdjCvaw&t=1322s)

ลุงจำลอง ป้าศิริลักษณ์ ช่วงเย็นของวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ่อครู พร้อมด้วยปัจฉาดินไทเดินไปพบลุงจำลอง ป้าศิริลักษณ์ และคณะ ที่มาร่วมงานพุทธาภิเษก แล้วสนทนาเรื่องความตั้งใจที่จะปฏิบัติให้สูงขึ้น พ่อครูบอกว่า ความจริงลุงมีภูมิธรรมถึงโพธิสัตว์แล้ว เพียงแต่ยังไม่รู้ชัดถึงขั้นตอน รายละเอียดเท่านั้น ลุงจำลอง....โทรทัศน์บุญนิยมนี้ดี ชาวอโศกอยู่ที่ไหนก็เปิดดูติดตามเทศน์พ่อครูได้หมด ชาวอโศกไม่ว่าจะอยู่จังหวัดไหนก็ตาม สามารถศึกษาธรรมะได้..... ผมเล่าให้ใครฟังครั้งแล้วครั้งเล่า ผมเปลี่ยนเป็นคนละคนได้ เพราะฟังธรรมจากพ่อท่าน พ่อครู....ธรรมะของพระพุทธเจ้าเปลี่ยนคนได้จริงๆ เป็นสิ่งมหัศจรรย์จริงๆ ไม่ใช่เหาะเหิน ดำน้ำ ดำดิน เป็นสิ่งมหัศจรรย์ คนมาถือศีลต่างหากที่เป็นสิ่งมหัศรรย์ คนถือศีลข้อ ๑ ไม่กินเนื้อสัตว์ มหัศจรรย์ ข้อนี้ทำให้ได้เถอะ.....ยังจะไม่คด ไม่โกง ไม่ทุจริตต่างๆนานาในศีลข้อ ๒ อีก พอศีลข้อ ๓ มารู้รูป รส กลิ่น เสียง สัมผัสลดละได้อีก ลุงจำลอง....เมื่อสิงหาปีที่แล้ว ผมเพิ่งลดละรสชาติของอาหารได้ ขนมก็ไม่กินแล้ว ซึ่งมันยากมาก ผลไม้ก็ไม่กิน เพราะมันมีรสชาติ ยกเว้นกล้วย จำใจต้องกิน ผมละลดกิเลสเรื่องนี้ได้ เห็นว่าชาตินี้ปฏิบัติให้เต็มที่ ชาติหน้าจะได้เลื่อนฐานะนักปฏิบัติธรรม ถ้าเป็นโสดาก็เป็นอนาคา สูงสุดคือไม่เกิด พ่อครู…การเกิดเป็นทุกข์ โดยเฉพาะคน เป็นสัตว์นั้นมันไม่รู้อะไรหรอก ลุงจำลอง....ดีใจที่สิงหาปีที่แล้ว ตัดเรื่องรสชาติได้หมดสิ้น ไม่ว่าจะเอาอะไรมาผสมให้ดื่ม หรือมาผสมให้เป็นก้อน เป็นแท่งก็ไม่ ไม่หมด ผลไม้ไม่ทุกชนิด เพราะมันมีรสชาติ เหลืออยู่อย่างเดียวที่มันมีรสชาติคือ กล้วยน้ำว้า พ่อครู....ก็อย่าไปปฏิเสธมันสิ กล้วยน้ำว้าก็มีรสชาติ อย่าไปปฏิเสธสิ่งที่มีรสชาติ ต้องทำจิตใจเราให้ไม่ยึดไม่ติดตัวนี้ ต้องอ่านความจริงว่า เราไม่ยึดไม่ติด ไม่ชอบไม่ชัง จิตของเราเป็น กลาง ไม่ใช่ไปปฏิเสธ สิ่งที่มันมีรสมันก็มีรสทั้งนั้นแหละ เปรี้ยว หวาน เค็ม มัน ขมขื่น ฯลฯ ปฏิเสธมันทำไม ปฏิเสธมันเราก็แย่ หลายอย่างเราก็ต้องกิน แต่เราปฏิเสธมัน เราก็แย่ เอาที่ใจเรา อย่างอาตมาเป็นถึงขั้นเลยเถิด ฝืนใจมาอร่อย อร่อยบ้าง มันรู้รสชาติจริงหมดทุกอย่าง ก็พยายามฟื้นอาการ เป็นเรื่องอจินไตย ซึ่งอาตมารู้รสอร่อย พยายามจะรื้อฟื้นรสอร่อย อาการเป็นอย่างไร เคยรู้รสอร่อย ซึ่งมันเป็นกิเลสจริงๆ แล้วก็ทิ้งวางจนมันเลยเถิดไป ตอนนี้พยายามดึงมันคืนกลับมา ยังไม่ได้ พยายามบอกเขาว่า เอ้า..ปรุงมา อะไรอร่อยๆเอามา เพื่อดึงให้เราอร่อยให้ได้ ช่วยหน่อย เขาก็ปรุงมาเต็มที่เหมือนกัน แต่มันก็ไม่ขึ้น พยายามกินให้มันได้ปริมาณที่ร่างกายจะใช้พอในร่างกายเรา เพราะฉะนั้นบางที 3 ชั่วโมงในการกินให้ได้พอ จนพวกเขาบอกว่า อาตมาจะกินทีไร เหมือนเข้าสนามรบสู้ เนี่ย....มันก็กลับไปกลับมา เพราะจริงๆแล้วมันเลยเถิด มันเว่อร์ไป มันไม่ดี มันต้องดึงกลับมา ให้มาพอดี ลุงจำลอง....กิเลสหลายอย่างผมยังเลิกไม่ได้ซะที แก่จวนจะตายอยู่แล้ว พ่อครู…ก็เป็นไป ตามธรรม....ได้ขนาดนี้ก็หายาก คุณเองคุณไม่รู้รายละเอียดความจริงของขั้นตอน ของเกณฑ์กำหนดอาริยบุคคล ยังไม่ชัดเจนเท่านั้นเอง ที่จริงคุณก็เป็นโพธิสัตว์ ลุงจำลอง....ช่วงหลังดูโทรทัศน์เวลาพ่อท่านครองผ้า เห็นพ่อท่านผอมลง พ่อครู....ก็ลง น้ำหนักลดเหลือ 47 ตอนนี้พยายามให้ถึง 48 ก็พยายามช่วยกันอยู่ (ติตตามการสนทนาฉบับเต็มได้ตามลิ้งค์นี้ https://www.facebook.com/watch/?v=332420928811415&extid=NS-UNK-UNK-UNK-IOS_GK0T-GK1C&ref=sharing )

TV5 Canada ขอถ่ายทำบ้านราช ช่วงเช้างานพุทธาภิเษกฯวันแรก 13 กุมภาพันธ์ 2565 อาอี๊ด ในน้ำคำ มารายงานว่า Catherine Coucou เป็นเพื่อน Michiyo from the Konohana Family and she gave me your contact. my name is Catherine and I am a journalist working on a documentary series called Bande À Part that focuses on amazing communities around the world that live differently, that are inspiring and true! The series will be broadcasted on TV5 Canada (https://www.tv5unis.ca/) You can take a look at a similar series we are also working on, that focuses on amazing individuals : https://www.tv5unis.ca/en-marge-du-monde We would be most interested in coming to Thailand to film an episode on your community. If you are also interested, please let me know and we can set-up a quick phone call to get the ball rolling. สรุปว่า คุณแคทเธอรีน เป็นนักข่าวสารคดี ของช่องโทรทัศน์ TV5 Canada ได้ติดต่อมา ทราบเรื่องราวของชุมชนเรามาจากคุณ Michiyo from the Konohana Family (ชุมชนใกล้เทือกเขาฟูจิ ที่รวมกลุ่มกันเป็นชุมชนพึ่งตนเอง และเคยเจอทีมงานชาวอโศกที่ไปร่วมเข้าประชุมนานาชาติเรื่องความยั่งยืนของเศรษฐกิจพอเพียงที่ อ.บางแสน จ.ชลบุรี) มีความสนใจชุมชนที่หายากในโลกนี้ เขาจะมาขอถ่ายทำชุมชนเรา เรียนปรึกษาพ่อครูว่าอนุญาตให้เขามาถ่ายทำสารคดีที่บ้านราชดีหรือไม่ พ่อครูก็ว่า.....ดี เราไม่ไปโฆษณา แต่เขามาเอง มันก็ดีกว่า ปัจฉาเสนอให้คุณอ๋อย Bringsoe ซึ่งเพิ่งมาจากเดนมาร์ก ชำนาญเรื่องการใช้ภาษาอังกฤษ ช่วยติดต่อกลับไปได้ความว่า.... ได้คุยกับคุณ Catherine แล้ว เขามีคำถามมากมายเกี่ยวกับอโศก การปฏิบัติ และชุมชน สถานีโทรทัศน์ TV5 unis จะทำคลิปสารคดีเกี่ยวกับชุมชนชาวอโศกในปีหน้า(2023) สารคดีจะยาวประมาณ 1 ชม. ทีมงานถ่ายทำมี 4 คน อุปกรณ์คือกล้อง 2 ตัว โดรน 1 ตัว ใช้เวลาในการถ่ายทำ สัมภาษณ์ 5 วัน ชุมชนชาวอโศกเป็น ๑ ใน ๑๓ ชุมชนทั่วโลก ที่เขาเลือกทำสารคดี และเขาให้เวลาเราถึง ๑ ชม. ไม่น้อยเลย คุณ Catherine จะเขียนสรุปเป้าหมายการทำสารคดี แล้วส่งมาให้พิจารณา

สมณะหินกลั่นต้องปาราชิก และนานาสังวาสในชาวอโศก

วันเปิดงานพุทธาภิเษกสุดยอดปาฏิหาริย์ ครั้งที่ 46 พ่อครูสมณะโพธิรักษ์แสดงธรรมเปิดงาน มีโอวาทช่วงต้น เรื่องปาราชิก และนานาสังวาสในชาวอโศก ดังนี้.... พ่อครูกล่าว…วันนี้วันอาทิตย์ที่ 13 กุมภาพันธ์ 2565 เป็นวันที่อาตมามีอายุครบ 87 ปี 8 เดือน 8 วัน อาตมาเกิดวันที่ 5 วันนี้วันที่ 13 ตัวเลขก็เป็นสิ่งที่บอกเป็นสิ่งชี้บ่งถึงอะไรที่ควรจะได้รู้ นี่เป็นความสามารถของมนุษยชาติที่ใช้เลขสังขยาเลขต่างๆพวกนี้มาจัดการเรียนรู้ได้ ก่อนจะเข้าสู่สาระสัจจะ อาตมาก็มีความสำคัญที่จะต้องประกาศให้แก่ชาวอโศก หรือคนทั่วไปได้รับทราบถึงสิ่งสำคัญนี้ก่อน กรณีปาราชิกอดีตสมณะหินกลั่น วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2565 เมื่อเวลา 09.10 น. เรื่องนี้ พ่อครูก็ได้วินิจฉัยแล้วว่า ปาราชิก จึงได้อ่านประกาศว่า “เมื่ออดีตสมณะหินกลั่น ได้แยกตัวออกจากหมู่คณะของชาวอโศกแล้ว ก็ได้นำเอาเครื่องมือมากชิ้น อันเป็นสมบัติส่วนกลางของชุมชน ไปเป็นของตน โดยมิได้รับอนุญาต ซึ่งกรรมการชุมชน เป็นผู้ดูแลอยู่ ต่อมา ส่วนกลางได้ให้ผู้ร่วมงานประสานขอเครื่องมือเหล่านั้นคืน ก็ไม่ได้แสดงท่าทีว่าจะคืนให้ แถมหาเรื่องหาราวว่ากล่าวกรรมการต่างๆนานา จากนั้นก็ตัดขาดการติดต่อไปเลย จนสุดท้ายเมื่อได้รับแจ้งว่า จะถูกพิจารณาโทษความผิดขั้นปาราชิก จึงยอมคืนของมาให้ส่วนหนึ่ง มูลค่าประมาณ ๒ แสนบาท คณะเอาภาระสงฆ์(คภส.)ของชาวอโศก ได้นำเรื่องนี้ เข้าที่ประชุมพิจารณากันหลายครั้ง รวมทั้งได้ฟังความเห็นจากอดีตสมณะหินกลั่นโดยตรงอีกด้วย แล้วจึงได้ตัดสิน ตามวินัยบัญญัติว่า “ภิกษุใด ถือเอาทรัพย์(สิ่งของ)ที่เจ้าของมิได้ให้ ต้องอาบัติปาราชิก(ความผิดหนักขั้นขาดจากความเป็นภิกษุ) ด้วยอาการ ๕ อย่าง คือ ๑. ทรัพย์(สิ่งของ)นั้น มีผู้ครอบครองอยู่(เป็นเจ้าของ) ๒. สำคัญว่า เป็นทรัพย์(สิ่งของ)ที่มีผู้ครอบครองอยู่ ๓. ทรัพย์(สิ่งของ)นั้น มีค่าราคาตั้งแต่ ๕ มาสก(ปัจจุบันตีราคาประมาณ ๕๐๐บาท)ขึ้นไป ๔. มีไถยจิต (มีจิตนำเอาของนั้นไป เยี่ยงอย่างขโมย คือกระทำโดยที่เจ้าของไม่ได้ให้) ๕. ภิกษุได้เอาของนั้นไปแล้ว (คือภิกษุได้ทำให้ทรัพย์สิ่งของนั้น เคลื่อนที่ไปแล้ว ย่อมต้องอาบัติปาราชิก) นั่นคือ สมณะหินกลั่น ได้กระทำความผิดหนัก ถึงขั้นขาดจากความเป็นภิกษุแล้ว

พ่อครูอ่านจบแล้วก็สรุปว่า นั่นคือสิ่งที่เหมือนกับผู้พิพากษาได้อ่านคำพิพากษาให้เป็นที่รับรู้กันชัดเจน ไม่ใช่เรื่องที่อมพนำ หรือจะมาประจาน แต่เป็นเรื่องต้องบอกความจริงต่อสังคมที่ประชุม หมู่กลุ่มให้รับทราบความจริงนี้ เพราะนี่คือความมหัศจรรย์ของมหาสมุทรข้อที่ 3 คือมหาสมุทรย่อมไม่เกลื่อนด้วยซากศพ คลื่นย่อมซัดซากศพขึ้นสู่ฝั่งโดยพลัน นี่เป็นความมหัศจรรย์เป็นจริง....

กรณีนานาสังวาสในชาวอโศก

ฝั่งบุญ ถามว่า....“โครงการของพี่หนึ่งฟ้า โครงการต่างๆนานา ..หลวงพ่อเดินดินก็เห็นต่างกัน หลวงพ่อไปถามพ่อครูว่า ถ้าความเห็นต่างอย่างนี้ให้ทำอย่างไร พ่อครูก็ตอบว่า ในเมื่อคนหนึ่งดำคนหนึ่งขาว จะให้ตอบอย่างไร ถ้าอย่างนั้นคุณก็นานาสังวาสกันกับหนึ่งฟ้า (น่าจะเป็นความเข้าใจของคุณฝั่งบุญไปเองที่อาจจะได้ยินต่อๆ กันมา โดยไม่มีการถามการตอบอย่างที่ว่ามา) พอต่อมา พวกเราก็ได้รับอนุญาตให้ไปจองพื้นที่นาโม พอไปจองแล้ว พวกเราก็ทำกิจกรรมกระบวนการกลุ่ม ....แต่ก็เกิดความขัดแย้ง ไม่เป็นระบบสาธารณโภคี....ก็ต้องนิมนต์พ่อครูช่วยไขประเด็นนี้ค่ะ” พ่อครูตอบว่า…ตกลงอาตมาตอบ คุณจะถือว่า จบด้วยการต้องเป็นนานาสังวาส ก็ได้ คุณก็เป็นนานาสังวาสกลุ่มน้อย ทางนี้เขาเป็นนานาสังวาสกลุ่มใหญ่ คุณก็อยู่ของคุณ เขาไม่ว่าอะไร เขาก็แบ่งที่ให้ส่วนที่จะเป็นนานาสังวาส คุณก็อยู่แล้วนี่ คุณจะต้องการอะไรอีก ฝั่งบุญ…อย่างพ่อท่านแยกออกจากมหาเถรสมาคมยังทำได้ อันนี้ทำไมต่างกัน พ่อครู… ไม่ต่าง เราก็ทำของเรา ฝั่งเถรสมาคมท่านกระทำของท่านอยู่ ทางเราหมู่ใหญ่ก็ทำอยู่ ตั้งหมู่กลุ่มก็ทำไปสิ ไม่ได้ไปบังคับใคร ใครจะเข้ากับหมู่คุณ ก็ทำสิ ฝั่งบุญ… ขอเบิกตังค์ก็ไม่ให้ พ่อครู… ก็นานาสังวาส คุณก็เบิกตังค์ของคณะคุณสิ ทางนี้ก็เบิกตังค์ทางนี้สิ ฝั่งบุญ… นึกว่า เป็นสาธารณโภคี พ่อครู… อย่างเราประกาศออกมาแล้วก็เป็นนานาสังวาส คุณจะไปเอาเงินทางเถรสมาคมมาใช้ได้ไหม เขาให้ไหม ก็ไม่ได้ ฝั่งบุญ… ก็อยู่มา 30 ปี ตั้งหลักตั้งฐาน ก็ขอช่วยเหลือเกื้อกูลบ้าง พ่อครู… ก็ชัดๆ คุณจะเบิกตังค์ ของเถรสมาคมได้ไหม ก็ไม่ได้ เราจะไปขึ้นรถไฟเขาก็ยังเก็บเงินเราเต็มราคาเลย ไม่ให้เรามีสิทธิ์เหมือนทางโน้นเลย แล้วคุณจะมาเรียกร้องเอาสิทธิ์ได้อย่างไร คุณถือว่า คุณเป็นนานาสังวาส ถ้าคุณล้มเลิกนานาสังวาสมาอยู่ทางนี้ ก็จบ แต่คุณจะดันอยากเป็นนานาสังวาส คุณก็ต้องยอมรับ ถ้าจะอวดดี นานาสังวาส คือแยกไป ก็ต้องช่วยตัวเองให้รอด....ช่วยไม่รอดคุณก็ตายอย่างเขียด เหยียดขาตาย เอาให้ชัด ดี ที่จริงมันก็ไม่น่าจะมีประเด็นอันนี้แถมขึ้นมา ก็ดีเหมือนกัน แถมขึ้นมาก็ได้รับเพิ่มเติมชัดเจนขึ้นอีก (ติดตามได้ทางยูทูป : 650213 117 1 ก่อนฉัน เปิดงานพุทธาภิเษกฯ ครั้งที่ ๔๖)

สุขภาพของพ่อครู

วันที่ ๒๙ มกราคม ๒๕๖๕ เริ่มใช้เครื่องพ่นละออง ปัจฉาเดินดินเรียนปรึกษากรณีที่พ่อครูไอมากขึ้น ทางหมอก็แนะนำให้ใช้เครื่องพ่นละอองยา ช่วยหายใจและขับเสมหะ ..พ่อครูก็ตกลง จึงได้เริ่มใช้เป็นบางช่วง เรื่องการฉีดวัคซีน วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2565 พ่อครูอ่านดูเอกสารที่ป้ามิ่งกับคุณหมูนำมาถวายแล้ว ..ปัจฉาดินไทชี้แจงสรุปว่า มีพวกเราเห็นว่าพ่อครูไม่ควรฉีด เพราะมีข้อมูลเหตุผลมากมาย เช่น อันตรายจากวัคซีน และฉีดก็ป้องกันไม่ได้ ส่วนข้อมูลที่เห็นควรฉีดก็มีเหตุผลว่า คนที่ติดเชื้อโควิดแล้วอาการหนักหรือถึงตาย คือคนที่ไม่ฉีดจะมีมากกว่า พ่อครู.... ฉีดหรือไม่ฉีดวัคซีน อาตมาไม่ได้กังวลหรอก แต่คนเขายึดถือว่า ถ้าไม่ฉีดวัคซีนก็ทำอะไรไม่ได้ เช่น ขึ้นเครื่องบินไม่ได้ เป็นต้น เราก็เลยต้องฉีด .. วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2565 เมื่อพ่อครูตกลงจะฉีดวัคซีน ทางทีมดูแลสุขภาพพ่อครูจึงได้ประสานงานให้ไปฉีดที่โรงพยาบาลเย็นวันนี้ แต่ช่วงเช้า ป้าใบฟ้าขอเสนอข้อมูลให้พ่อครูงดการฉีดวัคซีน เพราะมีอันตรายต่างๆ ฯลฯ พ่อครู..... คนเขาฉีดกันเยอะไป ไม่เป็นไรหรอก ต่อมาป้ากิ่งรักโทร.มาขอร้องพ่อครูว่าอย่าฉีด โดยให้ปรึกษา นพ.ธีระวัฒน์ เหมะจุฑา ก่อน พ่อครูตกลง ไม่ฉีดก็ไม่ฉีด สรุปเรื่องนี้ ทำให้พวกเราได้เห็น “อนุปคัมมัง” ความไม่มีตัวตน โดยไม่ยึดมั่น- ถือมั่น ของพ่อครู แต่ก็ต้องยอมตามความยึดมั่นของลูกๆ ที่ยังยึดกันอยู่ ซึ่งพ่อครูไม่ได้กังวลกับโรคโควิด และสามารถเปลี่ยนแปลงได้เสมอ

ประชุมก่อสร้างสะพานโค้งรุ้ง

วันที่ 3 มีนาคม 2565 เวลา 07.00 น. พ่อครูประชุมออนไลน์ผ่าน Application Zoom กับทีมงานที่จะช่วยกันสร้างสะพานโค้งรุ้ง ที่พ่อครูดำริว่า จะเป็นผลงานสิ่งปลูกสร้าง ๑ ใน ๒ ชิ้นสุดท้ายที่จะทำ (งานอีกชิ้นคือ ภูเขาตะนาวศีล) ต่อไปก็จะไม่สร้างอะไรใหญ่โตอีกแล้ว ผู้เข้าร่วมประชุม มีคุณหนึ่งพุทธ วิมุตินันท์ คุณแซมดิน เลิศบุศย์ ดร.อภิสิน ศิวยาธร และ คุณสุชาติ ลีรคมสัน ดร.อภิสิน รายงานเรื่อง ความคืบหน้า การเซ็นสัญญาดำเนินการก่อสร้างเสร็จแล้ว ก็จะเริ่มทำการก่อสร้างต่อไป โดยกำหนดจะเสร็จในปีนี้ งบประมาณ 15.22 ล้านบาท ค่าเสาเข็ม 6 ล้าน เหล็กเส้น 9 ล้าน ราคาลดลงด้วยการลดค่า % การดำเนินการ คุณสุชาติ รายงานว่า สะพานยาว ๒๐ เมตร กว้าง ๙ เมตร เริ่มดำเนินการ ๘ มี.ค.๒๕๖๕ แล้วเสร็จ ๒ ธ.ค.๒๕๖๕ ใช้เวลา ๒๗๐ วัน และงบประมาณจะไม่บานปลายออกไปอีก จะดำเนินการก่อสร้างตามแบบในสัญญาเท่านั้น จนแล้วเสร็จภายในปีนี้

พ่อครูฉีดวัคซีนเข็มแรก

สืบเนื่องจากพ่อครูตกลงจะรับการรักษามะเร็งในต่อมน้ำเหลือง โดยการใช้ยามุ่งเป้า ประกอบกับสถานการณ์การระบาดของโรคโควิด 19 พ่อครูซึ่งอยู่ในภาวะเสี่ยงที่จะติดไวรัสโควิด 19 แล้วเป็นอันตรายมาก ทางทีมงานผู้ดูแลสุขภาพพ่อครู ที่ประกอบไปด้วย สมณะปัจฉาฯ แพทย์หลายสาขา พยาบาลวิชาชีพ และแพทย์แผนไทยและแผนทางเลือก จึงได้ประชุมกัน และเห็นว่ายามุ่งเป้าจะไปกดภูมิคุ้มกันจากวัคซีนป้องกันโรคโควิดได้ จึงเสนอให้พ่อครูฉีดวัคซีนก่อน จึงได้ประสานงานกับทางโรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์ วันที่ ๔ มี.ค. ได้รับความเอื้อเฟื้อจากทางโรงพยาบาล จัดส่งเจ้าหน้าที่มาฉีดวัคซีนให้พ่อครู สมณะ สิกขมาตุ และญาติธรรม ที่เฮือนศูนย์สูญ จึงได้มาฉีดกัน รวมทั้งสิ้น ๒๖ คน โดยพ่อครูได้รับการฉีดวัคซีนซิโนฟาร์ม คณะปัจฉาและทีมดูแลสุขภาพได้นิมนต์พ่อครูพักผ่อนดูอาการ เพื่อป้องกันผลข้างเคียงจากวัคซีน โดยงดเทศน์รายการเย็นไป ๑ สัปดาห์ ตอนค่ำ พ่อครูนอนพักดูข่าว ปัจฉาตรวจอาการ ไม่มีอาการปวดแขน ไม่มีไข้ ไม่มีความผิดปกติหลังจากการฉีดวัคซีน

อิริยาบถผ่อนคลาย ( Relax กับ reuse & recycle ) ทุกวินาทีของพ่อครูเป็นทุกวินาทีที่มีคุณค่า มีคุณประโยชน์ต่อมวลมนุษยชาติ แม้ในห้วงอิริยาบถผ่อนคลาย กิจวัตรพ่อครูที่ปรากฏเห็นได้บ่อยๆ คือพ่อครูให้รายละเอียดกับการจัดการขยะ โดยเฉพาะขยะจากกระดาษ ที่พ่อครูจะได้รับอยู่เสมอ จากรายงานการประชุมต่างๆ รายงานบัญชี กระดาษถามปัญหาจาก sms ที่ตอบในรายการเสร็จแล้ว และอื่นๆ เช้าวันที่ 12 มีนาคม 2565 ระหว่างที่พ่อครูสนทนากับคณะปัจฉาและทีมดูแลสุขภาพ พ่อครูหยิบกระดาษที่อ่านแล้ว มาแกะลวดเย็บกระดาษออก บีบลวดเย็บที่กางออก หนีบให้ติดกัน เพื่อไม่ให้ลวดชี้ไปตำมือใคร แล้วเก็บในกล่อง เพื่อนำไป recycle ได้อีก เพราะลวดเย็บกระดาษเป็นอะลูมิเนียมสามารถนำไปหล่อใหม่ ทำขาเทียมสำหรับผู้พิการได้ พ่อครูดูที่กล่องที่เก็บลวดเย็บไว้หลายปีแล้ว บอกว่า...เก็บตั้งนานยังไม่เต็มเลย อยู่ที่สันติอโศกก็มี อรรถาธิบายบอกเรื่องการตัดกระดาษใช้แล้ว ตัดเลาะช่วงกระดาษขาวที่ไม่มีตัวหนังสือเป็นแผ่นเล็ก แผ่นใหญ่ รูปทรงและขนาดไม่เท่ากัน ไม่เหมือนกัน ขึ้นอยู่กับพื้นที่ว่างของกระดาษ บริเวณที่ไม่มีตัวหนังสือเหลืออยู่ พ่อครูบอกว่าเป็นการ relax และทุกครั้งที่ตัดมีความพยายามตัดให้ตรงด้วย การ reuse recycle เป็นกระบวนการจัดการทรัพยากรให้เกิดประโยชน์สูง ประหยัดสุด จิตโพธิสัตว์จัดการกับจิตวิญญาณ จนมีปริสุทธา ปริโยทาตา มุทุ กัมมัญญา ปภัสสรา ปรากฏให้เห็นเป็นภาวะที่ประกอบกิจวัตรปฏิบัติกิจกรรมใดๆก็ดู relax ๆๆ อยู่เสมอ..

อำนาจยิ่งใหญ่เหนืออาวุธ วันที่ 14 มีนาคม ปัจฉาเดินดินรายงานพ่อครูว่า สถานการณ์สงครามยูเครน-รัสเซียในขณะนี้ ทำให้รัสเซียไม่ส่งปุ๋ยเคมีมาขายเมืองไทย(รัสเซียเป็นผู้ส่งออกปุ๋ยเคมีรายใหญ่) จึงเป็นโอกาสของกสิกรรมไร้สารพิษ และปุ๋ยอินทรีย์ ที่จะต้องขยายตลาดทางเลือกให้กับเกษตรกรให้หันมาทำเกษตรอินทรีย์ โรงปุ๋ยเราคงได้โอกาสที่จะช่วยเหลือเกษตรกรที่จะเดือดร้อนกับราคาปุ๋ย วันที่ 19 มีนาคม พ่อครูเดินออกกำลังกายยามเช้าไปที่ warehouse โกดังเก็บปุ๋ย บริเวณลานหน้าโรงปุ๋ยพลังชีวิต สมณะเดินดิน สมณะรูปอื่นๆ และญาติธรรม กำลังช่วยกันขนส่งปุ๋ยลงสายพานขึ้นรถบรรทุกที่มารับปุ๋ย อาละอองนิล ผู้ดูแลโรงปุ๋ยแจ้งว่า วันที่ 9-15 เมษายน โรงปุ๋ยพลังชีวิตจำหน่ายปุ๋ยในราคาอาริยะ ต่ำกว่าทุน กระสอบ 25 กก.เหลือ 90 บาท 50 กก.เหลือ 180 บาท สามารถซื้อได้ตามฮับต่างๆกว่า 20 แห่ง ทำให้ช่วงนี้ต้องเร่งส่งปุ๋ยไปตามฮับต่างๆ แผ่นดินไทย เป็นแผ่นดินธรรม แผ่นดินทอง อุดมสมบูรณ์ด้วยพืชพรรณธัญญาหาร พ่อครูมีปณิธานในเรื่อง ๓ อาชีพกู้ชาติ ที่จะช่วยให้สร้างชาติ ส