สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยบุคคล) ตอน ลำดับของคนจนอาริยะ.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยบุคคล) ตอน ลำดับของคนจนอาริยะ เข้ามาสู่เรื่องของความจนที่มีสัมประสิทธิ์ ต่ออีกว่า เรากำลังขยายความจนอย่างหนึ่ง ว่าความจนไม่ใช่เรื่องน่ากลัว ความจนไม่ใช่เรื่องน่าเกลียด ความจนไม่ใช่เรื่องที่ผ่านทุกข์ร้อนอะไร ความจนเป็นสิ่งประเสริฐด้วยซ้ำ จะได้ดูมวลมิตรกัน อยู่กับมนุษย์ มนุษย์จะต้องไปมีมากๆมันจะต้องแย่งกันกอบโกยกันไปตามกิเลสของเขา ต้องคนกิเลสหมด อรหันต์ถึงจะสูญสนิท อนาคามีก็เริ่มสูญแล้ว อนาคามี แปลว่าผู้ที่ไม่สะสมทรัพย์สินเงินทองบ้านช่องเรือนชาน อยู่กับหมู่ เป็นอนาคามีจะเข้าใจเลย บอกว่าผู้ไม่มีบ้านช่องเรือนชาน แต่ผู้นั้นจะมีบ้านช่องเรือนชาน เพราะอยู่กับหมู่ อยู่กับกลุ่มหมู่ ไม่ต้องมีบ้านเยอะ กลับไปกลับมาสลับไปสลับมา คนไม่มีบ้านช่องเรือนชานแล้ว แต่มีบ้านช่องเรือนชานเยอะ ยิ่งไม่มีกลับมี คนที่ยิ่งมียิ่งไม่มี นี่เป็นสัจธรรมที่ไม่ใช่พูดเล่น เราเสียคือ เราได้ เราได้นี่แหละเราเสีย เราจนนี่แหละเรารวย สุดท้ายภาษาที่มันเป็นปฏิโสตัง ทวนกลับไปกลับมาเหมือนคนกลับกลอกตลบตะแลง เต็มจะไปใช้คำว่าตอแหลนะ มันไม่ถึงขั้นตลบแตลงกลับกลอก แต่เป็นการใช้ภาษาพูดเหมือนกลับกลอก แต่สัจจะมันนิ่งมันเที่ยงมันจริง อาตมาตั้งแต่บัดนั้นจนถึงบัดนี้ อาตมาก็เป็นคนจนไม่มีทรัพย์สินเงินทองส่วนตัวเลย ข้าวของอะไรก็ไม่มีส่วนตัวทั้งนั้น อาศัยใช้สอยไป เป็นประโยชน์คุณค่า ไม่ได้ยึด ไม่ได้รู้สึกว่าเป็นเราของเราจริงๆ ถ้าเราสามารถเข้าใจถึงจิตเจตสิกต่างๆ ยึดมั่นถือมั่นอุปาทาน เราไม่ได้ยึดมั่นถือมั่น เราก็ยึดไปอาศัย เราไม่ได้ยึดมั่นถือมั่น แค่เป็นสมาทาน ไม่ถึงอุปาทาน ยึดอย่างสมณะ สูงสุดแล้ว สมะ ยึดแค่สมะ เพราะฉะนั้นจึงเข้าใจพยัญชนะจากสภาวะที่เราสื่อถึงกัน ผู้รู้พระพุทธเจ้าท่านก็ใช้พยัญชนะเหล่านี้ แล้วเราก็มาป
อ่านต่อ
ฏิบัติให้เกิดสภาวะที่ตรงกับพยัญชนะพวกนี้ ภาษาไทยคำว่าจน เราก็รู้ว่า จนคือไม่มีอะไร เราไม่ได้สะสมอะไรเป็นของเราจริงๆ อยู่กับหมู่ เป็นของส่วนกลาง เศรษฐศาสตร์รู้เศรษฐกิจสาธารณโภคีที่มีทรัพย์สินส่วนกลาง แล้วเราก็มีสิทธิ์ในนั้น ใช้สอยตามบารมี บางทีเราอยากจะใช้ ผู้ดูแลพนักงานกรรมการไม่ให้เราก็ไม่ได้ ถ้าเขาให้เราก็ได้สบาย มันก็อยู่ที่เหตุปัจจัย อยู่ที่คุณความดีอย่างแท้จริง ต่างๆนานาพวกนี้เป็นเรื่องจริงทั้งสิ้น เพราะฉะนั้นคนจนว่าไปแล้วไม่ต้องแบกหามไม่ต้องมีต้องพก มันดีจะตายเบาสบาย หลายๆมุมในมิติของความจนที่เป็นสิ่งที่ดีพูดกันรู้เรื่อง ในคนที่มีทัศนคติตรงกันแหละ มันดีจะตาย เสร็จแล้วก็เป็นระบบที่คนจนอยู่รวมกันแต่เป็นคนจนพิเศษ เป็นคนจนอาริยะ เป็นคนจนโลกุตระ มีลำดับ โสดาบัน สกทาคามี อนาคามี อรหันต์ ถึงแม้แต่ผู้ที่พากเพียรปฏิบัติ ยังไม่เป็นผู้ที่ตัดโคตร โคตรภูญาณ ยังข้ามมาเป็นโลกุตรบุคคลไม่ได้ มาเป็นอาริยชนไม่ได้แต่ก็พากเพียรปฏิบัติไปกับหมู่ ปฏิบัติธรรมหน้านองน้ำตาอยู่ก็ตามอย่างนี้เป็นต้น ก็พากเพียรปฏิบัติประพฤติได้มรรคผลไปด้วยกัน ก็ค่อยๆ เอื้อมเอื้อเกื้อกว้างสะสมไป ไม่ได้แย่งชิงใครมา บางคนก็บุญถีบส่งถูกบังคับมา แต่เขามาได้ก็เป็นสิ่งที่ประเสริฐที่แท้จริง ถ้ายิ่งเป็นผู้เต็มใจเห็นเอง ก็ยิ่งไปดี นัยต่างๆ จะเห็นว่ามีความละเอียดส่งเสริมสนับสนุนกัน ขัดกันในเชิงได้ดี หรือเชิงทำลาย ก็จะเข้าใจละเอียดลึกซึ้งลงไป
610301_ทวช.พุทธาภิเษกฯ ครั้งที่ 42 ปฐมอโศก ความจนที่มีสัมประสิทธิ์ ตอน 4