สื่อธรรมะพ่อครู(ธรรมะ 2) ตอน ศาสนาพุทธยิ่งใหญ่เพราะทำลายสุข ทุกข์.docx

ะ อเทวนิยมพ้นความเป็นเทวะทั้งมวล พูดไปแล้วเหมือนข่มไปทำลายเทวะ เขานึกว่าพระเจ้าคือเจ้าของสวรรค์นรก เขาไม่เข้าใจว่าสุข ทุกข์เป็นอาริยสัจ ศาสนาพุทธก็ไม่ยากเพราะมันอย่างเดียวกัน ดับมันไปหมดเลย นี่คือเคล็ดลับสู่การดับความสุขความทุกข์ คุณไปหลงความสุขใน อบายมุข สิ่งเสพติดในขั้นต่ำ หยาบต่ำ เราไปหลงเราควรเลิกเรื่องนี้มันเลว จัดจ้าน ไม่น่าจะไปเสียเวลากับมันแล้ว มีปฏิภาณรู้แล้วเรียนรู้อันนั้นเลย อ๋อมันเป็นความยึดติด มันไม่มีจริง อนัตตา จริงๆแล้วมันเป็นตัวทุกข์ต่างหากมันแปลงร่างเป็นเทวบุตรมาร

_สม.เป็นหญิง...สืบเนื่องเรื่องที่พ่อครูประกาศเรื่องสุข ทุกข์ เคยได้อ่านหนังสือว่า สมัยพุทธกาล มีเด็กกำลังเล่นลูกข่าง ภิกษุเดินผ่านไป เด็กก็ถามว่าทุกข์เกิดจากอะไรเกิดจากอะไร ภิกษุก็ตอบว่า สุขเกิดจากทุกข์ ความทุกข์เกิดจากความสุข เด็กคนนั้นเมื่อได้สั่งแล้วก็แลบลิ้นให้ แล้วกลับไปเล่นลูกข่างต่อ ก็มาฟังที่พ่อท่านประกาศต่อคนทั่วไป เขาก็คงเหมือนเด็กได้ฟัง เมื่อมีผู้ได้บอก ว่ารู้ต้นเหตุแห่งทุกข์ สุข แต่เขาก็เหมือนเด็กที่เล่นลูกข่าง พ่อครูว่า...บางคน ไม่ต้องเอาใครหรอก คุณไพศาล พืชมงคลบอกว่าทำไม พระยสะฟังธรรมพระพุทธเจ้ากัณฑ์เดียวก็เป็นพระโสดาบัน กัณฑ์ที่ 2 ก็เป็นอรหันต์ แต่เราอ่านพระไตรปิฎกไม่รู้กี่เที่ยวทำไมไม่บรรลุโสดาบันเสียที หรือพระพาหิยทารุจริยะ ฟังธรรม ไม่กี่ประโยคก็ได้เป็นพระอรหันต์ คนเหล่านั้นไม่ใช่คนที่ฟังแล้วรู้ได้ทันทีก็เพราะว่าสั่งสมบารมีมาก่อนแต่ชาติไหน ค่อยเพิ่มบารมีมา ในชาตินี้ได้พบสัจธรรมจากพระพุทธเจ้าก็ยิ่งแน่นอน ก็บรรลุได้เร็ว พบกับสัตบุรุษผู้รู้ อย่างเช่น อาตมา ขออภัยไม่ได้พูดอวดตัวตน อาตมาพูดสัจธรรม อาตมาเป็นอรหันต์โพธิสัตว์ก็ไม่ได้อวดตัวตน แต่คนเข้าใจไม่ได้ เพราะฉะนั้นเรื่องสุขเรื่องทุกข์เป็นเรื่องที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้ ขอย้ำว่าพระพุทธเจ้าศาสดาเรื่องสุขเรื่องพวกนี้แหละจึงได้เป็นพระพุทธเจ้า เมื่อไหร่จะเสนอเรื่องความดีความชั่ว ที่เป็นสมมติสัจจะ สม.เป็นหญิงว่า...เขาไม่ทราบเหตุแห่งทุกข์สุข ยกตัวอย่างเรื่องขนมจีน คนติดขนมจีน พ่อครูว่า... คนที่ไม่ติดขนมจีนก็ไม่ได้เป็นทุกข์เป็นสุขไปกับขนมจีน ขนมจีนก็คือขนมจีน บางคนกินข้าวดีกว่ากินขนมจีน คำว่าอุปาทาน ไม่ได้ติดยึดแค่ขนมจีน บางคนติดปลาร้าของหมักเน่า บางคนว่าของเน่าไม่เอาเลย แต่บางคนว่าชั้น1 เลย มันก็เป็นการติดยึด จะบอกว่ามันเป็นโทษหรือเป็นคุณนั้นอีกต่างหาก อะไรมากไปมันก็เป็นโทษ บางอย่างเป็นของหมักดองก็เป็นธาตุที่ดีได้ ใครที่ขาดธาตุไหน ขาดธาตุเน่า ธาตุสด ก็เอาไปใส่ให้สมดุล เป็นสัจจะที่ต้องศึกษา แต่สุข ทุกข์นั้นไม่ได้อยู่ที่ความเป็นจริงจะได้สมบูรณ์หรือถูกต้อง มันขาดมันเกินก็ต้องเพิ่มต้องลดอย่างนี้ไม่ใช่หรอก ความสุขความทุกข์เป็นเรื่องของจิตที่ไปติดยึดอุปาทานคุณไปปั้นเอง สมมุติเองแล้วก็สุขทุกข์เองคุณหลงตัวตนว่ามันเที่ยง สุขมันต้องเป็นยามา คือให้เวลาสุขมันนานไม่พัก ดุสิตจะพักก็ไม่ยอมพัก ดาวดึงส์ยามาดุสิต ต้องสุขตลอดเวลาให้อยู่นานๆ ไม่ต้องพรากจากนิรันดร เข้าใจสุขทุกข์ให้ได้แล้วไม่ต้องสุขทุกข์เลย จิตไม่ต้องมีอาการสุขเลยก็ไม่มีทุกข์หรือไม่มีทุกข์เลยก็ไม่มีสุข มันเป็นเหรียญคนละหน้า มันเป็นสภาพซ้อนอยู่เป็น hidden agenda สภาวะซ้อนอยู่ เป็นคู่หู 620204_รายการสำมะปี๋ซี่วิต บ้านราชฯ ครั้งที่ 37