สื่อธรรมะพ่อครู(การเมืองบุญนิยม) ตอน ประชาธิปไตยไม่ใช่มีแค่เลือกตั้ง.docx

โฟลเดอร์ธรรรมะพ่อครูตัดเป็นหัวข้อย่อย
ประเภทไฟล์เอกสาร (application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document)
ขนาดไฟล์15 KB
วันที่แก้ไข14 ธันวาคม 2561

เนื้อหาในไฟล์

สื่อธรรมะพ่อครู(การเมืองบุญนิยม) ตอน ประชาธิปไตยไม่ใช่มีแค่เลือกตั้ง ตอนนี้ การเมืองหวือหวาฝุ่นคลุ้งเหลือเกิน เราก็ร่วมสมัยกับเขาบ้าง การเมืองเป็นเรื่องอะไรต่างๆนานา อาตมายืนหยัดยืนยันพูดว่า เรื่องประชาธิปไตยมันมีเนื้อหาสาระที่ลึกซึ้งจริงๆ แต่คนเขาไม่เข้าใจที่อาตมาพูด หรือเข้าใจแต่เขาไม่เชื่อว่าควรเป็นอย่างที่อาตมาพูด เขาก็ไม่เอา แต่ขอยืนยันว่าประชาธิปไตยที่อาตมาพูดมั่นใจว่าเป็น แก่นแกนของมนุษยชาติและสังคม ความรู้องค์รวมของอาตมาได้อย่างนี้ ประเด็นที่ 1 ประชาธิปไตยเลือกตั้งนี้ มันไม่เป็นประชาธิปไตย เลือกตั้งนี้ ไม่ใช่ประชาธิปไตย แต่ประชาธิปไตยที่ประชาชนเชิญให้ตั้ง ประชาชนเชิญตั้งผู้นั้นๆขึ้นมา ไม่ใช่ไปเลือกตั้งแต่ประชาชนมีกระแสมีเหตุปัจจัยอะไรของสังคม อย่างที่พลเอกประยุทธ์เป็นอยู่ขนาดนี้ พลเอกประยุทธ์เป็นนายกรัฐมนตรีของประชาธิปไตยของไทยเกิดจากประชาชนจริงๆ มวลประชาชนจริง อาตมามีส่วนร่วมในมวลประชาชนนี้ ถึงกล้าพูดอย่างเต็มความมั่นใจเลยว่า มันเป็นเรื่องของประชาธิปไตยของมวลประชาชน อาตมาร่วมด้วยไปไล่รัฐบาลไม่รู้กี่รัฐบาลออก มีฤทธิ์มีอำนาจมีอิทธิพลนะ รัฐบาลออกไปจริงๆ โดยพฤติการณ์ของการขับไล่นี้มันเป็น Neo protest เป็นการขับไล่ประท้วงชนิดที่แบบใหม่ ที่จริงมันแบบเก่าวนเวียนมา มันทำไม่ได้แล้วแต่เราทำขึ้นมาได้จึงเรียกว่าใหม่มาก Neo protest ซึ่งเป็นการขับไล่ด้วยความสงบความเรียบร้อยความสุภาพความจริง เอาออกมาย้ำยืนยันทั้งหลักฐานตัวจริงเหตุการณ์อะไรต่างๆนานาเลย เพื่อให้เขาจำนนและเขาต้องจำนน เป็นสัจจะของสัจจะมาสู้กันโดยตรง ไม่ได้เอาอาวุธเอาเขี้ยวงามาสู้กัน แต่เอาสัจจะความจริง เสร็จแล้วเขาก็ต้องพ่ายแพ้ไป จนชนะอย่าง Absolute Ultimate สุดยอดแล้ว เสร็จแล้วพลเอกประยุทธ์ต้องมาสวมมาสอดพร้อมให้

อ่านต่อ

ต่อเนื่อง เพราะเขาอยู่ในฐานะตำแหน่งผู้ดูแลความสงบของชาติ ทั้งตำแหน่งฐานะโอกาสถูกต้องหมดเลย ต่อเนื่องไป ด้วยเหตุปัจจัย เป็นไปโดยธรรม ตั้งแต่ 22 พฤษภาคม 2557 แล้วก็ปฏิบัติตัวเองในหน้าที่นั้นจนประชาชนคิดว่าเป็นนายกฯของประชาชน จนบัดนี้ก็ยังมีกระแสว่านายกฯตู่นี่แหละเชื่อมือแล้ว คนอื่นหากดูเบื้องหลังเบื้องหน้าดูพฤติกรรมแล้วยังไม่เชื่อมือ แต่คนที่ไม่ยอมแพ้เขาก็จะสู้จะแย้งเป็นธรรมชาติของประชาธิปไตยเป็นธรรมดาสามัญ ฉะนั้นเมืองไทยจึงเป็นเมืองตัวอย่างของประชาธิปไตยที่มีฝ่ายค้าน ประชาธิปไตยไม่ใช่ว่าไม่มีฝ่ายค้าน ประชาธิปไตยต้องมีฝ่ายค้านเสมอถ่วงดุลไว้และมีเหตุมีผล ใช้ความรู้ความสามารถอย่างผู้ดี ท้วงกัน เอาเหตุผลหลักฐานความจริงทุกอย่าง เพราะฉะนั้นในความเป็นประชาธิปไตยนี้ มันมีภาษาอยู่ 2 คำคือ มหาอำนาจ กับมหาภิบาล มหา คือใหญ่ อำนาจใหญ่กับอภิบาลใหญ่ การอภิบาล คือการดูแลอย่างไม่ต้องการเอาชนะ ไม่ต้องการเป็นใหญ่ ดูแลอย่างดีด้วยความช่วยเหลือ แต่อำนาจนั้นมันใช้ฤทธิ์แรง ใช้พลัง จะกดข่ม บังคับก็แล้วแต่ นั่นไม่ใช่ประชาธิปไตย ประชาธิปไตยต้องเอาสาระอยู่ที่การอภิบาล เพราะฉะนั้นผู้ใดแสดงสัจจะสาระที่ตรงกับพยัญชนะว่าอภิบาลนี้ จึงเป็นประชาธิปไตยกว่า ถ้าพฤติกรรม การกระทำการดูแลปกครองบริหาร เป็นการใช้อำนาจ มันไม่ใช่ประชาธิปไตย อาตมาว่า ประเทศไทยทำได้สวยทำได้ดีมากเลย ตอนนี้ก็มีการเรียกว่าแย่งชิงก็แย่งชิงต่อสู้กัน ต่างก็อยากได้อำนาจ ตำแหน่งหน้าที่ฝ่ายบริหารปกครอง มันเป็นธรรมดาธรรมชาติคนเราไม่รู้ตัวหรอก เราจะสู้เขาไม่ได้หรือได้นึกว่าตัวเองแน่กว่า หาเรื่องมาโกหกมดเท็จ เช่นบอกว่า เศรษฐกิจแย่ แต่คุณมีความรู้เศรษฐกิจแค่ไหน อาตมาไม่ได้จบป.ตรี แต่คิดว่าคุยกับนักเศรษฐศาสตร์ได้ พูดกับปริญญาเอกทางเศรษฐศาสตร์ได้ คำว่าเศรษฐศาสตร์เศรษฐกิจ มันหมายความกับประชาชนมนุษยชาติอย่างไร เสฏฐะแปลว่าเจริญ มนุษยชาติอยู่เย็นเป็นสุขเจริญ เจริญด้วยอะไรบ้าง เจริญด้วยปัจจัย 4 เจริญด้วยจิตวิญญาณที่มีวรรณะ 9 พุทธพจน์ 7 เป็นคนไม่ต้องสะสมกอบโกยแย่งชิง แม้ที่สุดยินดีในการไม่ต้องมีทรัพย์สินเลย แต่อยู่กับหมู่กลุ่มสังคมมีวัฒนธรรมมีพฤติกรรมสังคมอย่างที่เราทำสำเร็จแล้วชาวอโศก เป็นสาธารณโภคี เป็นของพระพุทธเจ้า เอามายืนยันในยุคนี้เลย ในยุคพระพุทธเจ้าก็ทำแต่มีข้อจำกัด ทั่วโลกก็เป็นสมบูรณาญาสิทธิราชย์เขาไม่เข้าใจหรอกแบบพระพุทธเจ้า เป็นยุคที่มนุษย์เป็นทาส ไม่รู้จักสิทธิมนุษยชนอะไร สิทธิในข้าวของ ในตนเอง นายทาสเป็นเจ้าของหมด ยิ่งกว่าสัตว์เดรัจฉาน จะให้ตายก็ได้ ฆ่าไม่ผิดกฏหมาย ประชาธิปไตยในยุคนี้จึงเห็นชัดเจนกว่ายิ่งกว่าในยุคสมบูรณาญาสิทธิราชย์ หากเข้าใจสัจธรรมพวกนี้ ความเป็นประชาธิปไตยอาตมาสรุปว่า 1. คนต้องมีอิสระ 2. ในตัวเองของคุณต้องรู้จิตวิญญาณคุณอย่าเห็นแก่ตัว ไม่มี อัตตาตัวตนได้ นี่เป็นเงื่อนไขหลักเลย 3. มีปัญญา ที่รู้จักเหตุการณ์สิ่งแวดล้อม แล้วจัดสรรความเหมาะสมขององค์ประกอบ พวกนี้อย่างนี้ให้พอเหมาะพอดียังมีสัปปุริสธรรม 7 มหาปเทส 4 ไม่มีอคติใดๆ ไม่เห็นแก่ใคร ลงตัวสมดุลพอเหมาะที่สุดอย่างนี้ เป็นประชาธิปไตยจริงๆ อาตมาว่า เมืองไทยมีความรู้มีทฤษฎีวิชาการพระพุทธเจ้าไว้หมดแล้ว พระพุทธเจ้าเป็นนักประชาธิปไตยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกที่อาตมาเข้าใจว่าประชาธิปไตยคืออะไร อาตมาจึงเห็นว่าโลกจะต้องไปอีกกว่ามันจะบรรลัยจักร กว่าจะถึงกลียุค ฆ่ากันอย่างไม่ไว้หน้า อาตมาเคยอธิบายรูปธรรม คนเก่ง 2 คนสุดท้ายมันจะฆ่ากัน มันทั้งเร็วทั้งไว แม่น เอาปืนใส่มือคนละกระบอก ปืนประสิทธิภาพเท่ากัน ทั้งยิงเร็วไวแม่นเท่ากัน กรรมการเป่าปรี๊ด มันเก่งทั้งคู่ เร็วทั้งคู่ แม่นทั้งคู่ ตายพร้อมกัน โดนหัวใจทั้งคู่(สมณะฟ้าไทว่า..ยกเว้นลูกปืนมาชนกันกลางอากาศก็รอด) อาตมามั่นใจว่าอาตมาเข้าใจเรื่องประชาธิปไตย แม้จะไม่มีเครดิตทั้งโลก ก็จะพยายามอายุยืนยาวแล้วจะพูดเรื่องประชาธิปไตยอย่างที่เข้าใจนี้ เพื่อให้นักรู้นักการเมืองนักรัฐศาสตร์นักวิชาการ ที่มีความรู้เรื่องประชาธิปไตย ฟังแล้วเข้าใจ อาตมาว่าประชาธิปไตยที่อาตมามั่นใจ ว่าเอามาจากพระพุทธเจ้า มันดีกว่าที่พวกคุณเข้าใจ คอนเซ็ปประชาธิปไตยของพวกคุณกับของอาตมามันต่างกัน อาตมาว่าอาตมาอย่างนี้แหละดีกว่า สรุปแล้วคนเดียวมันแสดงไม่ได้ต้องมีรูปธรรมอย่างชาวอโศก เป็นนักประชาธิปไตยที่เข้าใจแนวที่อาตมาเอามาให้พวกเราปฏิบัติประพฤติ พวกเราเป็นนักประชาธิปไตย เป็นหมวดหมู่องค์รวม ที่จะยืนยันไปเรื่อยๆ การเป็นอยู่ชีวิตของเรามีเศรษฐศาสตร์สาธารณโภคี มีการบริหารปกครองกันเป็นหมู่คณะมาร่วมกันพูดตกลงหรือบรรยายก็ไม่มีอะไรถกเถียง ตีรันฟันแทงขัดแย้งรุนแรงอะไรเรียบร้อย ราบรื่น ง่ายงาม

“ระบอบการปกครอง”ของมนุษย์ (๑) การปกครองมนุษย์นั้น แสนยาก เพราะมนุษย์หลายจิตหลาก กิเลสล้น แต่ละชาติต่างต้องพาก- เพียรสุด กำลังเฮย ทั้งพูดทำคิดค้น เพื่อได้ทางเจริญ (๒) ไม่เกินกว่ามนุษย์รู้ ศึกษา ทุกประเทศล้วนเสาะหา ทิศก้าว ตามภูมิแห่งเฉกา ที่ฉลาด สุดแล ใครไป่ปรารถนาน้าว ชาติให้เลวเลย (๓) แต่เคยสะดุดบ้าง มีไหม ว่า“ระบอบ”ดีสุดใด นั่นแท้ มี“ทิฏฐิวิเศษ”ไหน สร้างโลกุตร์ ตรา“กฎธรรมนูญ”แล้ เลิศพร้อมเพ็ญพูน (๔) “ธรรมนูญ”พุทธพิสุทธิ์แท้ รู้เถิด สามหมวด“ศีล”สุดประเสริฐ ยิ่งล้ำ “จุลศีล”หมวดหนึ่งเกิด อาริยะ- ชนเอย “มัชฌิมศีล”สองย้ำ ขยายซ้ำละเอียดเสริม (๕) เติม“มหาศีล”เข้าครบ หมวดสาม ข้อกำหนดห้ามปราม วิเศษนี้ หากใครปฏิบัติตาม พุทธสุด สะอาดแฮ ไร้“ดิรัจฉานวิช”ชี้ ศาสน์แผ้ววิสุทธิ์ธรรม (๖) กำหนดได้ระบอบนี้ ดีวิศิษฏ์ หลักพุทธแสนสุจริต ประสิทธิ์แท้ ปกครองมนุษย์ชนิด “ธรรมาธิ- ปัตย์”เลย ชัด“อัตตา-โลก”แก้ ปรับได้โดย“ธรรม” (๗) สัมฤทธิ์“อธิปัตย์”ล้วน พิเศษผล “ระบอบพุทธ”สัมมาชน สำเร็จได้ มี“ศีล”กำกับคน ตัดกิเลส “สมาธิ-ปัญญา”ไซร้ ชี้มนุษย์เจริญจริง. “สไมย์ จำปาแพง”๑๒ ก.ค. ๒๕๖๐ [นัยปก “เราคิดอะไร” ฉบับ ๓๒๕ ประจำเดือนสิงหาคม ๒๕๖๐] ประชาธิปไตยสามเส้า

(๑) ทุกชาติต่างเลือกเฟ้น ครรลอง เป็นระบอบการปกครอง ประเทศไว้ การเมืองเศรษฐกิจสนอง ชนรัฐ ตนแฮ โชค-เคราะห์ชาติใดได้ ต่างชั้นกันไฉน (๒) “อธิปไตย”อำนาจนี้ คือพลัง ปุถุชนหลงกันดัง พระเจ้า ต่างสร้าง“ใส่ตน”หวัง เป็นใหญ่ ลาภยศยกย่องเย้า ยั่วให้แรงคึก (๓) เชิญศึกษาเถิดถ้วน ตำรา “ไทยนิยม”อย่างราชา รัชชเก้า “อภิบาล”สุดวิเศษหา ใดเปรียบ ได้เลย คือ“อธิปไตย”สามเส้า เทิดเกล้าคนสยาม (๔) ตรงตามสัจจะทั้ง ศาสตรา หนึ่ง“กษัตริย์”-สอง“ประชา” ผนึกเข้า ผนวกสามอีก“วิญญาณ์” “อำนาจร่วม” กันเฮย ยอด“อธิปไตย”สามเส้า จิตไซร้เป็นประธาน (๕) ใช่พาล“รวบอำนาจ”ไว้ ใน“ตน” สิทธิ์ประชาแต่ละคน มอบให้ แก่เราที่เขายล เขาชื่น ชมเอง มิใช่เราอยากได้ แย่งยื้อมาครอง (๖) ตามสัจต้อง“รับใช้.. ปวงชน” แล้วประชาแต่ละคน จักให้ ลาภยศยกย่องขน มาข่ม ได้ฤา หาก“อภิบาล”วิสุทธิ์ไซร้ วิศิษฏ์แท้จึงจริง (๗) ยิ่งใครได้สัมผัสซึ้ง ตรึงใจ ศาสตร์พระราชาไทย ที่เก้า หา“ประชาธิปไตย”ใด ไป่เปรียบ ได้เลย คือ“อธิปไตยสามเส้า” วิเศษไท้ไทสยาม

“สไมย์ จำปาแพง” ๑๖ เม.ย. ๒๕๖๑ [นัยปก “เราคิดอะไร” ฉบับ ๓๓๔ ประจำเดือนพฤษภาคม ๒๕๖๑]

ประชาธิปไตยครบสูตร

(๑) “การปกครอง”รัฐต้อง ครบสาม หนึ่ง“มนุษย์”ผู้มีกาม ทุกข์แท้ สอง“กษัตริย์”ซึ่งทรงความ- ประสริฐสุด สาม“จิตวิญญาณ”แพ้- “โลก”..แพ้“อัตตา” (๒) ต้องศึกษา“จิต”ให้ อุตตระ “เหนือ”นี้ใช่ว่าจะ ง่ายรู้ จบเปรียญก็ใช่ชนะ “เหนือจิต” ได้เลย ต้องศึกษาฝึกสู้ กิเลสด้วยวิชชา (๓) ซึ่งหาได้จากผู้ เข้าถึง “สัตบุรุษ”ที่พึง สัมผัสได้ สอนรู้“จิต”จริงจึึง จักกำจัด กิเลสแล ตรวจสอบพุทธพจน์ให้้ ถูกพร้อมบริบูรณ์ (๔) ไม่พูนกิเลสเพิ่มซ้ำ “จิต”มนุษย์ ต้องพินิจให้พิสุทธิ์ ยากรู้้ กว่าจะสะอาดผุด ผ่องสุด เป็นสัจจ์ “อธิปไตย”จึ่งจักกู้ “โลก”ด้วย“ปัญญา” (๕) คือ“วิชชา”พุทธแท้ “โลกุตระ” ไม่่ใช่ฉลาด“เฉกะ” แค่นั้น นั่นฉลาดแบบ“โลกียะ” “เหนือจิต” มิได้เลย “โลก-อัตตา”นี้หลากชั้น หลอกผู้ปุถุชน (๖) คนจักสำเร็จแท้ ด้วย“จิต” “อุตตระ”จะพิชิต “โลก”ได้ “ธรรมะ”ชนะชนิด ยอดยิ่ง จริงจบ ถ้ากำจัด“อัตตา”ให้ หมดเกลี้ยงก่อนใด (๗) “อธิปไตย”ครบสูตรนั้น ใช่ใด ตัว“อัตตา”ที่อยู่ใน “ดนุ”นี้ “มนุษย์-กษัตริย์”ไม่กระไร กันหรอก “จิต”ไม่มี“อัตตา”ชี้ “โลก”แจ้ง“อุตตระ” (๘) ประชาธิปัตย์นั้น คือระบบ ยิ่งใหญ่สูตรครันครบ พรักพร้อม “วิญญาณ”จักบรรจบ จุดสำเร็จ “ไร้อัตตา-อิสรา”ล้อม ถักร้อย“อธิปไตย”

“สไมย์ จำปาแพง” ๖ ก.ค. ๒๕๖๑ [นัยปก “เราคิดอะไร” ฉบับ ๓๓๗ ประจำเดือนสิงหาคม ๒๕๖๑]

อาตมาพูดไปยืนยันไปนี้ครบถูกต้อง แต่คนจะรู้ได้เมื่อไหร่เท่านั้น อาตมาไม่ยอมแพ้และไม่ตายง่ายๆด้วย มันดี ไม่ใช่แค่ว่าอาตมาอยู่ แต่มันดีที่ทฤษฎีด้วย อยู่ยาวๆอย่างไม่ใช่เป็นคนชั่ว แต่เป็นคนดีด้วยทำประโยชน์ให้คนอื่นด้วย อย่างนี้น่าจะอยู่ แต่ถ้าอยู่อย่างหาเรื่องหาราว ทำความวุ่นวายยุ่งยาก มันควรจะลงเหว

ประชาธิปไตยไทยแบบพุทธ (๑) “ประชาธิปไตย”โลกร้อง เรียกหา ล้วนแต่หลง“มายา” อยู่แท้ หาใช่ยอด“สัจจา- ธิปัตย์”ไม่ แค่แข่ง“อำนาจ”แพ้- ชนะสู้กันไป (๒) ใครแย่งอำนาจได้ ใหญ่ครอง ข่มคนอื่นเก่งผยอง เบ่งบ้า เอาเปรียบโลกทั้งผอง ด้วยกิเลส แท้เทียว เห็นแก่ตัวกลั้วกล้า ไม่รู้“ตัวตน(อัตตา)” (๓) คนผู้นำไป่รู้ “อำนาจ” มีแค่“เฉกะ”ฉลาด ยึดไว้ หลงเต็มสิทธิ์ผูกขาด เบ่งใส่ “โลก”เลย ถือว่า“ตน”ใหญ่ ใช้ อำนาจชี้บงการ (๔) เป็นพาลใหญ่เบ่งกล้าม นักเลง ใช้“อธิปไตย(อำนาจ)”ข่มเหง บ่รู้ ไม่หัดฝึกตนเอง มี“สติ” ตื่นเต็ม “ความฉลาด”จึ่งไป่กู้ วิกฤติได้ใดใด (๕) ไม่เคยเรียนพุทธแท้ “โลกุตระ” มีแต่ฉลาด“เฉกะ” แค่นั้น นั่นฉลาดแบบ“โลกียะ” พ้นกิเลส มิได้ดอก “โลก-อัตตา”นี้หลากชั้น หลอกใช้ปุถุชน (๖) คนผู้“เป็นใหญ่”แท้ ที่“จิต” ตน“ใหญ่”เพราะพิชิต “ตน(อัตตา)”ได้ ไทยชนะชนิดวิศิษฏ์ เอาสงบ สยบอริ ชนจึ่งมอบ“อำนาจ”ให้ รับใช้ประชาจริง (๗) ทุกสิ่งไทยเลิศพร้อม ครบหมด มี“อิสระ”สุดใสสด วิเศษฟ้า “อัตตา”ก็หมดจด ดับสนิท สามมิติ ฝึก“จิต”จนกาจ”กล้า แกร่งแกล้วคุณธรรม (๘) ไทยสำเร็จหกถ้วน เป็นระบบ พุทธยิ่งใหญ่ครันครบ พรักพร้อม “วิญญาณ”ฆ่ากิเลสจบ บรรลุจุด สุดเฮย “กษัตริย์-ประชา”ล้อม ถักร้อย“อธิปไตย” “สไมย์ จำปาแพง” ๑๐ ส.ค. ๒๕๖๑ [นัยปก “เราคิดอะไร” ฉบับ ๓๓๘ ประจำเดือนกันยายน ๒๕๖๑] 611111_วิถีอาริยธรรม บ้านราชฯ ประชาธิปไตยครบสูตรสาธารณโภคี

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน