ชาวอโศกโชคดีแค่ไหนที่ได้รู้จักทางโลกุตระ.docx

ชาวอโศกโชคดีแค่ไหนที่ได้รู้จักทางโลกุตระ _สินอโศก : กราบนมัสการพ่อท่านด้วยความเคารพเจ้าค่ะ นึกอยู่ว่าหากแม่เสถียรไม่นำพาให้มารู้จักอโศก ดิฉันก็คงไม่รู้ว่าชีวิตจะเดินไปทางไหนเจ้าค่ะ พ่อครูว่า...ดีนะที่พบทาง พระพุทธเจ้าเป็นคนเหมือนเรา ผ่านชีวิตมามาก จนสุดท้ายจะมีอะไรก็ได้นะ แต่ก็ไม่เอา มาเป็นคนไม่มีอะไรเลย ทรงดำเนินด้วยพระบาทเปล่า ไม่ต้องไปมีอะไร มีแต่ผ้านุ่งห่ม 3 ผืน ไปอย่างไม่สะสมอะไรเลย แม้แต่ข้าวในแต่ละวันก็ไม่สะสมกินแล้วก็เลิก บิณฑบาต ถ้าให้กินอยู่ก็กิน ถ้าไม่ศรัทธาจะให้กินแล้วก็ไม่ต้องกิน แต่มันเป็นไปไม่ได้เพราะท่านมีคุณธรรม ขนาดเราเป็นพระบาตรก็ยังได้เต็มบาตร ซึ่งเป็นสัจธรรมที่สุดยอดจริงๆ ผู้ที่รู้จักทางแล้ว อาตมาก็พยายามบอกความจริงให้รู้อย่างมีสติสัมปชัญญะ ปัญญาปฏิภาณ ชีวิตมันไปอย่างนั้น ถ้าเราจะเพลิดเพลินไป เรายังไม่เป็นเศรษฐีพันล้านหมื่นล้าน ยังไม่ได้เป็นผู้มีอำนาจบาตรใหญ่ครองโลก เราก็ต้องไปเป็นก่อนถึงจะมา คนคนนั้นก็สร้างวิบากไปเรื่อยๆ มันจะมีกรรมวิบากที่สร้าง กว่าจะได้เป็นอย่างนั้นต้องมีคู่วิบากไป คู่วิบากมีทั้งคู่รักคู่วิบากมีทั้งคู่แค้นคู่แย่งคู่ชิง คุณก็จะต้องมีสัมภาระวิบากไป คุณไม่รู้กรรมวิบากเป็นอจินไตย ที่เกิดในแต่ละชาติมันเป็นทุกข์ในทุกชาติ แต่คุณอวิชชา คุณไม่รู้ทุกข์ เพราะฉะนั้นคำว่าทุกข์คำนี้มันจึงลึกซึ้งมากจริงๆเลย อาตมาพูดมาตั้งแต่ต้นว่าเบื่อชีวิตจริง แต่เมื่อเรารู้แล้วเราไม่ได้ติดยึด เราก็เห็นมันมีประโยชน์คุณค่า ก็ยังประโยชน์คุณค่าไปก่อน อาตมาติดอยู่ที่เห็นประโยชน์คุณค่า ก็พยายามทำประโยชน์คุณค่า ไม่ยึดติด ไม่พยายามทำจิตเราไม่ให้ได้ยินดี แต่ให้ทำจิตยินดีปฏิภาณปัญญาทำประโยชน์ โดยเฉพาะสืบสานศาสนา อันนี้ก็สำคัญ หากว่าอาตมาไม่เกิดมาต่อโลกุตระธรรมมัน