สื่อธรรมะพ่อครู(ศีล สมาธิ ปัญญา) ตอน ศีลคือเกาะกันกิเลสท่วม.docx

โฟลเดอร์ธรรรมะพ่อครูตัดเป็นหัวข้อย่อย
ประเภทไฟล์เอกสาร (application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document)
ขนาดไฟล์8.43 KB
วันที่แก้ไข16 กรกฎาคม 2562

เนื้อหาในไฟล์

สื่อธรรมะพ่อครู(ศีล สมาธิ ปัญญา) ตอน ศีลคือเกาะกันกิเลสท่วม _ปุญญาธัมมา...คนมีปัญญาพึงสร้างเกาะที่น้ำหลากมาให้ท่วมไม่ได้ ด้วยความหมั่น ความไม่ประมาท ความสำรวม และความข่มใจ. ...เกาะที่ว่าคือ ศีลใช่หรือไม่ พ่อครูว่า…ได้ แน่นอน เพราะศีลจเป็นต้นทางแห่งความดีคุณธรรม ถ้าศึกษาดีๆแล้ว ศีล เป็นต้นทางแห่งคุณธรรมทุกอย่าง เจริญเป็นมนุษย์ที่มีคุณธรรมไปตามลำดับอย่างน่าอัศจรรย์ เช่น ศีลข้อ 1 ไม่เบียดเบียนสัตว์ไม่ฆ่าสัตว์ไม่ทำร้ายสัตว์ ไม่ใช้อาวุธ มีจิตเอ็นดูปราณี หวัง เกื้อกูลหวังประโยชน์ต่อสัตว์ทั้งปวงอยู่ มันเป็นเบื้องต้นเลยในโลกนี้ ถ้ามนุษย์มีปัญญาและเข้าใจว่า คุณจะต้องรู้ว่าสัตว์ทั้งหลายทั้งปวงในโลกคือเพื่อนเกิดแก่เจ็บตาย และมีจิตวิญญาณ สัตว์มีจิตวิญญาณมีรักมีชังมีพยาบาทมีผูกพัน เพราะฉะนั้นอย่าไปรักชัง พยาบาทสัตว์ แล้วยิ่งไปฆ่ามากิน ไม่มีสัตว์ตัวไหนที่มันยินดีให้เรามาฆ่ามันโดยไม่พยาบาท ศีลข้อนี้จึงชัดเจนที่สุด มีสัตว์ตัวไหนที่เจอคนแล้วดีใจจังเลยวิ่งมาให้คนฆ่ากิน ถ้าเข้าใจแค่นี้ที่อาตมาพูดแล้วก็รู้แล้วว่าคนจะไปกินสัตว์ได้อย่างไรมันเป็นเพื่อนเกิดแก่เจ็บตายกัน และมีวิบากร่วมกัน แล้วสัตว์มีกรรมวิบากร่วมกัน พีชะไม่มีกรรมวิบาก พระพุทธเจ้าถึงให้กินพืชอย่าไปทำร้ายสัตว์อย่าไปกินสัตว์เมตตาเอื้อเอ็นดูต่อสัตว์ทั้งปวงสิ ถ้าเข้าใจจะไม่มีการไปทำร้ายสัตว์ ในชีวกสูตรมี บาป 5 ข้อ ผู้นั้นกล่าวอย่างนี้ว่า “ท่านทั้งหลายจงไปนำสัตว์ชื่อโน้นมา” (อุทิศ, อุททิสสะ คือ เจาะจงมุ่งหมายไปที่สัตว์ชื่อนั้น) สัตว์นั้นเมื่อถูกเขาผูกคอนำมา ย่อมได้เสวยทุกข์โทมนัส ผู้นั้นพูดอย่างนี้ว่า “ท่านทั้งหลายจงไปฆ่าสัตว์นี้” สัตว์นั้น เมื่อกำลังถูกเขาฆ่าย่อมเสวยทุกข์โทมนัส ผู้นั้นยังตถาคตและสาวกตถาคต ให้ยินดีไปด้ว

อ่านต่อ

ยเนื้อ ย่อมประสพบาปมิใช่บุญเป็นอันมาก (ตถาคตํ วา ตถาคตสาวกํ วา อุทฺทิสฺส ปาณํ อารภติ โส อิเมหิ ปญฺจหิ ฐาเนหิ พหุง อปุญฺญํ ปสวตีติ) ชีวกสูตร ล.13 ข.60

เรากินพืช เราพัฒนาพันธุ์พืชให้มีสาระ มีสารอาหารมีโภชนาการดีขึ้นได้อีกด้วย คนมีความรู้ขนาดนั้น ไม่ต้องเลี้ยงสัตว์ ไม่ต้องใช้แรงงานสัตว์ไม่ต้องเกี่ยวกับสัตว์ สัตว์ก็อยู่ของเขาไป คนไม่เข้าใจแม้แต่จะไปเมตตาสัตว์ไปช่วยเหลือสัตว์ก็เป็นวิบากผูกพันที่เราจะต้องชดใช้กัน ก็ไม่จำเป็นเลยกับสัตว์ เพราะมีวิบากที่เราทำกับสัตว์ทั้งหลายในโลกก็นับไม่ถ้วนที่จะต้องไปใช้วิบากกรรมต่อกันแล้ว อนาคตเราสร้างกุศลกับสัตว์ทั้งหลายตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปแล้วจะเกิดหมุนเวียนร่วมกับสัตว์ทั้งหลายในวัฏสงสาร คุณก็จะไม่ถูกสัตว์ทำร้าย620612_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ ครอบครัวพญาแร้งแห่งแดนโลกุตระ

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน