190000 ภูมิ ๓๑-พ่อท่าน-ทำวัตร-แดนอโศก.txt

กล้าเป็นจิตที่มันตัดสินก็ไม่กล้าตัดสิน ล่ากระทำสิ่งใดลงไปโดยที่เรียกว่าจะเข้าใจแจ่มชัดมันก็ยังไม่กล้าลังเลอยู่อย่างนั้นแหละเรียกว่าจะกล้าทำดีก็ไม่กล้าทำจะทำอย่างนี้อย่างนี้ก็ว่ากระทำไม่ลงมันยังอ่อนแอมันไม่ต้องเพราะมันไม่แข็งแรงทนไม่ได้ฝืนไม่ได้รู้ว่าจิตของอสุรกายผู้ได้จริงก็คืออินทรีย์กับภาระมันยังไม่แข็งกล้าเลยนั้นเองทรงตัวเป๊ะๆก็คืออินทรีย์กับภาระมันยังไม่แข็งไม่กล้าที่ไม่แข็งไม่กล้าก็เพราะเหตุว่าตั้งแต่ศรัทธาไปจนถึงปัญญา อัตราวิริยะสติสมาธิภาระให้สมาธิปัญญาเรียกว่าอินทรีย์ 5 หรือพละ 5 มันไม่พรั่งพร้อมมันยังไม่บริบูรณ์เข้าใจก็ยังไม่มีความเข้าใจต้องพร้อมศรัทธาเชื่อถือก็ยังไม่มั่นคงและความวิริยะผ่าเปรี้ยงก็ยังไม่มากสติที่รู้สดใสคลุมอยู่ที่ประสงค์แจ้งอยู่ก็ยังไม่เก่งไม่กล้าคิดก็ยังไม่มั่นคงสมาธิก็ยังไม่มั่นคงเหมือนเดิมจึงเป็นจุดที่อยู่ในลักษณะที่เรียกว่าทำอะไรก็ไม่ได้ในนี้ก็บอกว่าสัตว์ที่ไม่มีความสนุกมันจะไม่สนุกยังไงก็ไม่รู้นะก็คงจะไม่สนุกแล้วมันทำอะไรก็ไม่ได้เออสัตว์นรกหรือจิตที่เป็นวิริยะภูมิที่บอกตรงตัวเลยจะเป็นอาการอย่างไรก็ตามแต่ ที่มันเศร้าหมองหม่นหมองทุบทนหม่นหม้ายคือเรียงความเรื่องความมันทุกข์ทนหม่นไหม้มันเฝ้ามองด้วยความเร่าร้อนดิ้นรนหรือว่ามันไม่กล้าจะกระทำหรือว่ามันจะเป็นยังไงก็ตามแต่ที่อินทรีย์พละมันไม่ให้ทำนี่แหละมันก็ยังไม่สมใจอยู่นั่นเองก็เรียกว่าเป็นสัตว์นรกรวมความอยู่ในนี้เป็นวิริยะภูมิเหมือนกับเราไม่รู้จิตของเราแม้แต่ลักษณะของมันว่ามันเป็นจิตที่ไม่มีความรื่นรมย์ไม่มีความยินดีไม่มีความที่จะเป็นไปในทางเบิกบานอะไรมีแต่ความทุกข์ทุกๆอย่างนี้ก็บอกสัตว์ที่ไม่มีความสุขสัตว์ที่ไม่มีความสุขถ้าเรารู้ได้ว่าจิตของเราเป็นทุกข์เราก็เปลี่ยนซะแล้วก็เปลี่ยนมาเป็น โหดเป็นความยินดีพยายามเข้าใจลักษณะอาการที่มันแตกต่างกันของจิตและจิตที่มันทุกข์ทนหม่นไหม้มันเศร้าหมองมันไม่ยินดีปรีดาอะไรน่ะมันเป็นอย่างไรก็เปลี่ยนจิตมาเป็นยินดีปรีดาเบิกบานแจ่มใสสดใสปราโมทย์ยินดีซึ่งเป็นสภาพของสวรรค์ก็ยังดีแล้วเราก็ค่อยเปลี่ยนจากสวรรค์มาเป็นนิพพานอีกทีนึงตามที่เราเคยพูดกันเสมอเสมออธิบายกันเสมอๆมันก็จะเป็นการฝึกที่ดีจริงๆมนุษย์จิตจับจิตได้กับอาการกับอารมณ์ส่วนใหญ่คนไม่ค่อยรู้จิตตัวเองมันจะเป็นยังไงมันก็ครอบงำตัวเองไปหมดเลยมันจะหม่นหมองมันจะโกรธมันจะเคืองมันจะโลภมันจะรักมันจะต้องการมัน อยากอะไรอย่างไรก็ไม่ค่อยรู้ตัวตนไม่รู้จิตจิตนั้นเป็นตัวสั่งทุกอย่างแล้วมันก็บงการกายบงการวจีมันทำอย่างโน้นทำอย่างนี้ด้วยความที่สมในอยากสมในค่ายมันจะทราบว่ายังไม่รู้เลยว่ามันตกทุกข์ตกนรกไปแท้ๆไม่ได้ปรุงคือสัตว์วิริยะภูมิจึงหมายความว่าตกนรกอยู่แท้ๆเฝ้ามองทุกคนหม่นหม้ายอยู่แท้ๆเย็ดนรกยังไม่รู้ว่าตัวเองเศร้าหมองหม่นไหม้เป็นไปด้วยความไม่มีแม้แต่สวรรค์ก็ไม่ได้อยู่ในสภาพที่โลกเขาก็เห็นแจ้งแจ้งชัดๆตัวเองก็ยังไม่ยอมเห็นเนี่ยเรียกว่ากรรมนรกแท้มีระยะภูมิแพ้ใครๆก็เห็นใครๆก็รู้อยู่รู้ได้เห็นได้ชัดๆอย่างนี้ มันออกแสดงออกมาข้างนอกนะแต่ถ้ามันไม่แสดงออกมาข้างนอกมันมีอยู่ข้างในเป็นจิตหรือเป็นปูนติดที่ยังมีความเศร้าหมองหม่นหมองแต่ว่าไม่ได้แสดงออกมาทางข้างหน้าสีหน้าสีตาอะไรยังเรียกว่ายังสงบระงับยังคุมไม่ได้อยู่เขาเรียกว่ายังเก่งอนาคตอื่นไม่รู้ด้วยแต่ตัวเองก็น่าจะรู้ตัวเองได้สำหรับอาการของจิตอย่างนี้แล้วส่วนภูมิที่ 3 ถ้าภูมิที่ 4 ที่เรียกว่าเดชานั้นก็คือความโง่ความมีโมหะมีอวิชชามากจุดที่มันยังไม่รู้แจ้งไม่รู้แจ้งอะไรไม่รู้แจ้งจิตตัวเองนี่แหละเป็นสำคัญก่อนอื่นไม่รู้อารมณ์ไม่รู้รูปร่างไม่รู้รถของจิตไม่รู้อาการของมัน ไม่รู้ว่ามันเป็นยังไงจับจิตยังไม่ได้ก็เรียกว่ายังโง่อยู่จะโง่อยู่มึงไม่รู้ก็ทำอะไรไม่ได้แก้ไขไม่ได้อย่างว่านั้นแม้แต่จะตกทุกข์ได้ยากดูหม่นหมองเศร้าหมองโศกเศร้าอาดูอยู่อย่างไรเทวะปริตเทวัญอาการมีชรามรณะโสกะปริเทวะอะมีความสุขมีสุขภาพปริเทวะอาการคือคร่ำครวญโอดโอยอย่างไรก็ไม่รู้มีทุกข์มีโทรมานัดคืออาการของจิตอันที่เรียกว่ามันเป็นไปในทางที่ไม่ดีนั่นแหละโทรมานัดช่วยอธิบายให้ฟังแล้วมันเอียงไปข้างฝ่ายไม่ดีกูตายยากก็ยังมีต้อยติ่งต้อยติ่งไปที่วิทยาลัยอยู่ในความทุกข์ นางเอกเป็นนางฟ้าทุกข์โศกมันก็ค่อยละเอียดละเอียดขึ้นไปไม่รู้ได้เมื่อไม่รู้แม้กระทั่งทรุดโทรมก็ไม่รู้เขาเรียกว่าแก้ไขตัวเองให้พ้นทุกข์แม้แต่แค่นี้จากสวรรค์ก็ไม่ได้ก็ไอ้นี่จากนรกก็ไม่ได้ก็ยังอยู่ในนรกอยู่อย่างนั้นเองเพราะว่าเราจะต้องเข้าใจอันนี้ได้แล้วก็รู้จิตของเราย่อมไม่ทำตนให้ตกนรกก่อนอื่นจับจิตให้ได้ก่อนก่อนมันเป็นเอดส์มาจับได้แล้วรู้รสของจิตรู้อารมณ์ของจิตเรียกว่ามีวิจารณ์เออจับผิดได้เลยว่ามีวิตกรู้รถรู้อาการรู้อารมณ์ของจิตเรามีวิจารณ์แล้วก็เปลี่ยนเสียเปรียบ เพราะฉะนั้นถ้าจิตใจยังโง่อยู่ยังตรงขึ้นๆลงๆตามสภาพของอำนาจกิเลสตัณหาข้างในมันบดบังมันให้เราต้องดิ้นรนอยู่ในทางสามแพร่งเดรัจฉานคือประเดี๋ยวก็เป็นนรกบางทีก็ลบเผลอสมใจก็เป็นสวรรค์อะไรอย่างเงี้ยเป็นนรกขึ้นสวรรค์แล้วก็กลับมาเป็นกลางๆเป็นมนุษย์เพราะฉะนั้นมันก็วุ่นๆอยู่ที่สร้างสรรค์ก็ไม่รู้อะไรได้สักทีนึงที่จริงเงินอันนี้เขาเคยแปลกันว่าจะได้ช้านี่ก็แปลกันว่าคือเป็นจิตที่มัน ขวางทางนิพพานเคารพแปลแต่นี่ไปเอาเป็นสัตว์ตัวตนบุคคลเลยว่าสัตว์ที่เดินขวางโดยฝ่ายหน้าไปสู่ข้างล่างเขาเขาแปลกันเป็นตัวสัตว์อย่างนั้นเลยเอ้าก็เอาแล้วก็ยังบอกอยู่ด้วยว่าที่เห็นกันอยู่ทุกวันนี้ซะด้วยนะเห็นไปด้วยนะคือได้แค่สัตว์เดรัจฉานต่างๆที่เป็นตัวของทางบุคลากรที่ฐานแท้นะก็เข้าใจก็ไปกันและกันเราก็ไม่ว่าอะไรเราก็ไม่ไม่มีอะไรสงสัยทำความเข้าใจให้ได้ว่ามันก็ไม่น่าสงสัยอะไรมันไม่มีเรื่องอะไรที่จะน่าสงสัยอะไรหรอกมันก็เป็นจริงก็เห็นได้แต่ว่าเขาจะแยกมาเป็นตกปลาอธิษฐานให้เห็นชัดไม่เข้าใจเจ็บได้นี่เป็นภูมิต่ำที่สุดที่เราจะต้องรู้ก่อนอื่นถ้าเราไม่รู้ภูมิต่ำ เราก็จะหนีจากทุกข์ไม่ได้เป็นจุดแรกเพราะว่าการพ้นทุกข์ของศาสนาพุทธนั้นให้รู้จริงๆให้รู้อบายภูมิให้รู้อบายมุขก่อนแล้วก็เนื้อขึ้นมาจากอบายติดอบายได้จริงไม่มีจิตของเราที่จะไปโดยที่เรียกว่าไปสู่สภาพที่เป็นสัตว์เดรัจฉานเป็นสัตว์นรกเป็นกับอสุรกายอย่างนี้ปิดก่อนแม้เราจะเป็นเปรตอยู่แม้เราจะเป็นเปรตอยู่เรียกว่ากูยังมีความใคร่ความยากยังหลงในการยังหลงในโลกกระทำอื่นอยู่บ้าง ก็จะเหลือแต่เท่านั้นที่จะปรุงเป็นผู้ที่จะพูดอย่างสับสำนวนของสมัยธรรมดาเขาก็เรียกว่าขอส่วนบุญบุญคืออะไรบุญคือการชำระขอส่วนบุญก็คือขอให้ได้ชำระกิเลสของตัวเองออกมาให้ได้สูงขึ้นจากเปรตไปอีกเพราะฉะนั้นสัตว์ 3 ชนิดนี้ต้องทำให้ได้ก่อนเหตุผลโมหะหรือพ้นจากความโง่จับผิดให้ได้เมื่อรู้จิตได้แล้วก็จะรู้ว่ามันทุกข์เป็นสัตว์นรกไม่รู้ว่ามันทุกข์เป็นสัตว์นรกก็พยายามเปลี่ยนจิตให้เป็นรู้ว่าสัตว์ที่เป็นอสุรกายคือตัวเองติดตัวเองมันเป็นจุดที่มันไม่กล้าจะทำความดีหรือมันไม่กล้าที่จะถ้า ผ่านขึ้นไปหาจิตดีมันก็ไม่กล้าทำมันก็ทำอยู่แต่ในตัวที่ว่าเมื่อเวลามันไปอยู่ในภูมิหรือว่าอยู่ในที่ที่เป็นอบายอย่างโลกเลยที่ว่าไปอยู่ในอบายมุขต่างๆเนี่ยมันก็ไม่กล้าทนไม่กล้าฝืนไม่กล้าทำดีไม่กล้าที่จะพรากเพียรอดทนก็ทำตอนนั้นจิตใจอย่างนี้ที่เรียกว่ามันไม่มีกำลังเลยมันไม่มีสิ่งที่จะพยายามใฝ่ดีไม่มีวายามะไม่มีวิริยะอะไรก็ไม่มีทางที่จะได้เกิดสูงขึ้นไม่มีทางจะบวกที่เกิดขึ้นเพราะว่าเราก็จะต้องหลงกระทำแต่ในสิ่งที่ก็ปิดประยุทธ์อยู่นั่นเอง เพราะเราจะต้องทำให้ขึ้นให้มันได้แต่ก่อนมันขึ้นมันได้ให้มีสมาชิกเมื่อเวลาเรากล้าทำความดีเราก็จะพยายามมันก็จะทำให้เรามีอานิสงส์ล้างจิตที่เป็นเปรตคือความอยากที่เคยมีมันอยากอยู่และในขณะที่เราเริ่มกล้าทำเมื่อใดเมื่อลงมือกล้าทำกล้าฝืนกล้าอดกล้ามคมมันก็จะต่อต้านกับจิตตัวเองติดตัวอย่างจิตก็ปรารถนาดิ้นรนมันก็จะสู้กันจะต่อต้านกันเองแล้วมันก็จะค่อยลดลงเพราะฉะนั้นเมื่อเรากล้าเป็นสุระไม่ใช่อสุราเป็นสุระเป็นความกล้าแผนภาพ มันจึงจะไปดักปลุกเสกตัวนั้นได้มันแม้แต่ปลูกกะลาอธิษฐานหรือว่าในโลกของธรรมดาของโลกที่บอกว่าอบายมุขต่างๆถ้าเราจะทำอย่างนี้เราถึงจะพ้นอันนี้ขึ้นมาได้เป็นโสดาบันบุคคลได้แต่ในเรื่องของจิตโดยตรงแล้วก็โสดาปัตติมรรคก็ติดโสดาปัตติผลและจิตในขณะที่ฟังไปเนี่ยรู้แล้วรู้ก็รู้แล้วเข้าใจได้แล้วเพราะเป็นโสดาปฏิบัติผลขึ้นมาขณะที่ทำอยู่มันก็พากเพียรอยู่เรารู้ได้แจ่มแจ้งไม่มีพ้นวิกฤตอิจฉาน่ะเป็นโสดาอย่างชัดเจนเป็นโสดาบันด้วยก็ได้แล้ว ทำที่ผิดของเราจับผิดให้ถูกนะถ้ายังจับจุดไม่ถูกก็จะเอาเพลงฟังก็เป็นแต่เพียงปริยัติก็มีแต่โสดาเฉยๆโสดายังไม่เข้าเขาร่องเขาลอยอะไรเจ้าโสดาแท้ต้องไปจับจิตจริงๆรู้สึกชัดๆอย่างนั้นถึงจะเป็นโซดาแท้อันนี้ปูนของที่ต่ำที่สุดนี่ก็เปลี่ยนตัวนี้มีต่อผมขึ้นมาอีกปุ่มอื่นเรียกว่าเป็นจุดที่ขึ้นสวรรค์มายังไม่ขึ้นสวรรค์หรือว่าผมกลางผมที่ 5 แสดงว่ามนุษย์กับภูมิอ่ามนุษย์ตะปูก็มีอุณหภูมิเดียวแหละในนี้ก็บอกว่ามนุษย์ตะปูคือสัตว์ที่มีจิตกล้าหาญทั้งในทางดีและทางชั่วได้แก่คนเรานี่เอง นี่ก็อธิบายเป็นเป็นบุคลิกฐานหมดเป็นตัวตนบุคคลเราเขาหมดเป็นสมมติบัญญัติหมดทั้งๆที่เขาบอกว่าเนี่ยเป็นหนังสือที่จะเรียนเป็นแบบอภิธรรมหรือเป็นปรมัตถ์แต่แท้จริงมันเป็นอย่างนี้หมดไม่พยายามอธิบายกันให้เห็นว่าเป็นสภาพอย่างไรจิตมนุษย์คือจิตอย่างไรจิตมนุษย์คือจิตกลางๆและฝ่ายดีจิตมนุษย์คือกิจการและฝ่ายดีมนุษย์ท่านแดงภาษาออกไปอีกเป็นมนุษย์ทั้งหมดมันมี 3 อย่างหนึ่งมนุษย์ชมพูทวีปมนุษย์ทวีปคือมนุษย์ที่มีใจเป็นกลางๆและก็มี พร้อมของกำลังจิตความพร้อมของรูปและนามมีสติมันโตหมายความว่ามีสติพร้อมมีสุระพาโวหมายความว่ามีสภาพที่พร้อมทั้งรูปทั้งนามสติเป็นนามสุรภามีรูปพร้อมฟังพร้อมฟังทีเดียวพร้อมกลับไปด้วยความกล้าแข็งและก็เพราะความเป็นมนุษย์นี่เองจึงมีอิทธิพลจริยะพรหมจริยาวาสพรหมจริยาวาสคือเป็นแดนณที่นี้หมายความว่า พี่นี่เองณที่นี้แหละจะเป็นที่ที่พระพุทธเจ้าที่อื่นไม่แสดงใดแดนนี้นะทีนี้อย่าไปหลงผิดเป็นอันขาดเธอหลงผิดแล้วก็ไม่มีทางณที่นี้แต่มันรู้ได้เป็นสูงสุดเป็นพรหมจรรย์มนุษย์เรียกว่ามนุษย์ชมพูทวีปส่วนมนุษย์อีกอย่างหนึ่งเรียกว่ามนุษย์อุจจาระกุรทวีปมนุษย์อุจจาระก็รู้ทวีปและที่จริงมามากกว่านั้น มีหลายหลายมนุษย์ก่อนหน้านี้มี 34 มนุษย์เดี๋ยวๆค่อยต่อเดี๋ยวค่อยต่อมนุษย์อุจจาระกุรุทวีปคือมนุษย์ที่ประกอบไปด้วยความไม่มีทุกข์ความไม่มีทุกข์เขาไม่มีทุกข์นี่ก็แปลจากคำว่าโมหรืออะมาที่จริงก็หมายความว่าไม่ยึดติดมันเองมากมายไม่ยึดติดเอามาหมดแล้วคือไม่หวงไม่เห็นปลดปล่อยไม่หวงแหนไม่ยึดถือแล้วประดิษฐ์ก็โห แล้วก็เป็นนิยตอายุโปเตโต้คือมีอายุที่แน่นอนมีอยู่ที่แม่นอนมนุษย์อุจจาระกูรุแท็กซี่นั้นก็คือจิตมนุษย์ก็คือมนุษย์ก็คือจิตวิทยาที่ได้เกิดแล้วเป็นแล้วอย่างดีถึงเรียกว่าผู้วิจัยสูงแต่เอาความภูมิใจสูงแต่มนุษย์อุจจาระก็รู้ทวีปเนี่ย ก็คือจุดที่เป็นจิตอยู่ในสภาพของพระอริยะพระอรหันต์อุจจาระมนุษย์อุจจาระอุรุกวัยทวีปกฎหมายความว่านั่นแหละผู้อยู่เหนืออยู่ในแดนที่เหนือกว่ามนุษย์อีกเรียกว่าเนื้อโลกนั่นแหละแรงง่ายๆแต่ภาษามันเยอะเขาตั้งภาษาขึ้นมาคนนั้นคนนี้จะเรียกเปลี่ยนภาษาอะไรก็ได้ไปเพื่อที่จะทำความเข้าใจใหม่ให้แก่คนที่ว่าใช้ภาษาเก่ามันเซ็งแล้วเขาก็เปลี่ยนภาษาใหม่ไปแล้วแต่ว่าอาจารย์หรือว่าผู้ที่เข้าใจอะไรจะพยายามใช้ภาษามันก็มีไปเรื่อยๆเพราะฉะนั้นถ้าเราเข้าใจสภาวะก็ไม่มีอะไรก็คือจิต ติดตนเองมีสภาพหมดความหวงแหนบทความยึดถือไม่ยึดถือไม่หวงแหนอีกแล้วไม่สวยเอาไว้ไม่เอาเป็นของของตนไว้นั่นเองจึงเป็นผู้ที่แล้วก็มโนคือไม่ยึดติดไม่มีทุกข์ก็แปลคำว่าเอามามองว่าเป็นผู้พ้นทุกข์เป็นผู้ไม่มีทุกข์ก็จริงเพราะว่ามีแต่เจ็บรู้จักจิตเฉยๆแล้วก็ไม่ยึดตัวยึดตนบางทีก็แปลว่าไม่มีไม่ยึดตัวตนเอามามองแปลว่ามายึดตัวตนที่ดีกว่านี้จะตายอยู่โกนั้นก็หมายความว่า สามารถที่จะให้สิทธิ์ของเราเกิดและสามารถจะทำให้จิตของเราดับได้เองโดยความสามารถจึงเรียกว่าเป็นผู้กำหนดอายุให้แก่ตัวเองได้จึงเรียกว่าผู้มีอายุที่เที่ยงนิยตไปว่าเที่ยงอายุอายุอายุอายุอายุโตแต่ผู้มีอายุผู้มีอายุที่เที่ยงเที่ยงแน่นอนตั้งมั่นแล้วผู้ใดที่สามารถควบคุมจิตตัวเองได้ควบคุมจิตตัวเองให้เกิดให้ดับได้หรือกลุ่มได้ลุงได้และก็หยุดปรุงได้ปรุงให้ ตัวเองปรุงไปเป็นปุญญาภิสังขารเป็นวิสังขารอันใดมีวิชามีปัญญาแท้ควบคุมจิตตัวเองจะให้มันเกิดท่านก็เป็นผู้ให้เกิดเองเจ้าของกิจนั้นเป็นผู้ให้เกิดเองจะหยุดจะดับจะให้จิตนั้นหยุดเกิดไม่ปรุงไม่สังขารหมดสังขารเมื่อใดก็เป็นผู้ให้กระทำเป็นผู้กระทำให้แก่จิตของตัวเองจึงเรียกว่านิยตต้องเข้าใจอายุอย่างนี้ให้ได้ไม่ใช่หมายความว่าเป็นอายุเป็นผู้มีอายุที่เพียงแล้วก็ยิ่งใหญ่กันเป็นบุคคลตัวตนเราเขาอะไรไปเลยก็เลยกลายเป็นก้อนไปเลยพออยู่ที่เหตุการณ์เป็นก้อนไปเลยกลายเป็นพระเจ้าไปเลยก็ได้ อธิบายเลยว่าพระเจ้าไปเลยก็ได้แต่พระเจ้าก็ไม่มีตายนะนี่ก็เรื่องมันไปตายก็ได้เขาเป็นอมตะแล้วก็เป็นภาษาเดี๋ยวมันจะวนไปคนไม่เข้าใจเลยยุ่งกันใหญ่อันนี้เรียกว่ามนุษย์โส 2 ชนิดที่มีมนุษย์อีก 2 อย่างนะที่เขาเรียกเหมือนกันก็อธิบายแต่ไม่น่าจะเรียกว่ามนุษย์เพราะว่าเป็นพวกที่ยังติดยึดอยู่ในใจยังไม่สูงแท้แต่ถ้าเผื่อว่ารู้เท่าทันเราก็เรียกมนุษย์ได้ถ้ารู้เท่าทันเราก็เรียกมนุษย์ได้ถ้าไม่รู้ถ้าไม่รู้ทันก็เลยบอกยังไม่ใช่มนุษย์ที่แท้จริงมันยังถูกสภาพจิตอย่างนั้น กลิ่นตัวอยู่คือมนุษย์ปลุกพระวิธีหักทวีปกับมนุษย์อัปลักษณ์โคยานทวีปมนุษย์ปลุก 9 วิธีหาทวีปก็คือจุดที่มันประยุทธ์ประยุทธ์อยู่ที่อดีตแล้วก็เอาอดีตนั่นแหละเป็นแท่งเป็นก้อนฝังมั่นอยู่อย่างนั้นวิธีหักหมายความว่าเป็นรูปเป็นร่างอย่างยิ่งเคหะแปลว่ารูปแปลว่าทรงแต่ว่าแพงแปลว่าก้อนอะไรก็ได้เคหะเคหะแปลว่าอย่างยิ่งทรงไว้อย่างนั้นเป็นอยู่อย่างนั้น บุปผาแปลว่าเขาก่อนจิตมันประยุทธ์ไอ้สิ่งที่เป็นเรื่องเก่าเรื่องก่อนเรื่องอดีตแล้วก็ส่งไว้ยึดไว้อย่างยิ่งอยู่อย่างนั้นแหละโดยที่ประวัติทะลุตัวก็รู้ว่าเป็นมนุษย์ถ้าไม่รู้ตัวไม่เข้าใจไม่เข้าใจผิดของตัวเองประยุทธ์อยู่อย่างนั้นก็ถูกอดีตจะมากินมันก็ปรุงก็แต่งก็เป็นทุกข์ก็เป็นทุกข์แต่เป็นสุขก็เป็นสุขไปตามมันเรื่อยเปื่อยๆไปเรื่อยก็เรียกว่าเป็นผู้ที่ยังมีกลุ่มโดยไม่รู้ไม่เป็นมนุษย์ที่แท้ถ้ารู้แต่ว่าก็ยังปลดไม่ได้ก็ยังเรียกว่าเรากำลังอินทรีย์เราไม่กล้าเราตัดกิเลสตัณหานั้นหยุดมันไม่ได้เลิกมันไม่ได้วางมันไม่ได้แต่ถ้าผู้ใดเลิกได้ด้วยวางได้ด้วย เอาภาระกันเรื่องของอดีตเข้าใจแท้ส่วนตัวไม่ให้มันมีฤทธิ์เหนือเราเลยเราไม่ผูกไม่ยึดไว้แล้วกูก็ยึดไว้เลยนะแล้วก็ไม่เอามาเป็นภาระไม่มีจริงไม่มีตังค์คนนั้นได้คนนั้นก็สบายก็ไม่เป็นมนุษย์อย่างนี้มนุษย์อย่างนี้เขาก็ไม่ได้เอามาอธิบายกันไว้อย่างนี้แล้วก็เอามันระดับของมนุษย์ 2 อันนี้มาพูดกันมากมนุษย์อัปลักษณ์ก็คือนักเพ้อจุดที่มันเอาแต่เพ้อแต่ฝันสร้างอนาคตไปเรื่อยไปละมาเป็นภาระเปาไปเรื่อยเลยไม่มีหยุดไม่มีหย่อนในอื่นไม่รู้มีแต่สร้างทางที่มันจะต่อไปเรื่อยๆเรื่อยๆเรื่อยๆเรื่อยๆ หลวงปู่ทิมหลงในจิตนวตัณหาต่างภพสร้างชาติหมายเรียกไปเรื่อยจิตใจที่มันสร้างภพสร้างชาติต่อไปเรื่อยคิดถึงคิดวุ่นคิดก็คิดสร้างคิดทำคิดโน่นคิดนี่ภายในถึงด้านข้างหน้าเรื่อยไปผิดอย่างนี้มันก็ไม่รู้จักจบไม่รู้จักจบถึงเรียกว่ามนุษย์อัปลักษณ์ทวีปที่จิตของมนุษย์เทวดาเทวดาภูมิทั้งนั้นเราก็ปลงก็เทวดาแต่ทีหลังนี่เขา ตั้งชื่อเรียกกันในพระไตรปิฎกไม่เคยเห็นว่าเรียกพระพรหมวัดเทวดาอะไรเรียกแต่พรหมก็เป็นเรื่องอีกเรื่องหนึ่งแต่ว่ารักเค้าตั้งอย่างนี้ก็แยกแยะมาก็เอาเพราะว่ามันก็มีสภาวะที่จะแยกกันได้เหมือนกันแหละมีอีก 6 ภูมิสำหรับเทวดาภูมิเริ่มต้นตั้งแต่จากมหาราชิกาจะจาตุหรือจตุก็ตามใจแปลว่า 4 จตุจักรที่กามหากษัตริย์รัชกาลที่ 9 แต่ว่าราชวงศ์มหาราชิกานี้เป็นภาษาเรียกจิตที่มันไม่รู้เหนือรู้ใต้ไม่รู้ตะวันออกไม่รู้ตะวันตกมันจะใหญ่ มันจะใหญ่สุดเพราะความหลงในโลกทั้ง 4 ทิศโลกธรรมทั้ง 4 ทิศก็คือรากยศสรรเสริญสุขหลงในสิ่งที่มันจะเป็นใหญ่ลาบมันก็จะเป็นใหญ่ยศมันก็จะเป็นใหญ่สรรเสริญมันก็จะเอาใหญ่มันก็จะเอาใหญ่ทั้งนั้นในนี้ก็อธิบายเป็นอุปกรณ์ได้แก่ที่อยู่ของท้าวมหาราช 4 องค์เป็นชั้นที่ 2 จากมนุษย์ตั้งอยู่ระหว่างเขาสิเนรุอ้ออยู่นี่เองตั้ง ระหว่างเขาสิเนรุเป็นสถานที่ของเทวดาจำพวกหนึ่งที่เท้ามหาราชทั้ง 4 เป็นผู้ปกครองแต่สัตว์ที่อาศัยเขาสิเนรุก็มีหลายจำพวกเช่นหน้าครุฑกุมภาพันธ์ยักษ์เป็นตนหวานเลยหนักควบคุมพรรณยักษ์พวกนี้หวานเลยเดี๋ยวจะอธิบายให้ฟังเดี๋ยวจะอธิบายในสติปัฏฐานอธิบายรายละเอียดกันเยอะแยะเทวดาทั้ง 4 มีชื่อว่าสุวรรณโณ 1 มีชื่อว่าวิรุณปัก 1 2 มีชื่อว่าฤดูหนาวพระเวสสุวรรณโณเนี่ยก็คือพ่อค้าร่ำรวยลาภ รูปสัตว์แปลว่าพ่อค้าเลิศสระวัณโณก็แปลว่ารูปแปลว่าผิวเป็นเครื่องศรีสะเกษได้ง่ายเห็นได้ชัดเป็นรูปเป็นผิวก็เป็นพ่อค้าเป็นเศรษฐีคนร่ำรวยจึงเรียกว่าท้าวเวสสุวรรณโณอีกชื่อนึงเขาเรียกว่าท้าวธนบดีเทศน์คณะกรรมการรับทรัพย์สมบัติมหาศาลธนบดีเทศน์อีกชื่อหนึ่งเขาเรียกคนนี้มีชื่อหลายชื่อพระองค์นี้มีหลายชื่อแต่ชื่อที่สำคัญที่สุดก็คือเท้ากุเวรเป็นคนที่บาปมากบาปหนักกูก็แปลว่าบาปเวรและก็แปลว่าบาปเวรนี่แหละแต่ว่าบาปแต่ละความอยากความต่ำกูก็แปลว่าอย่าแปลว่าต่ำ แปลว่าอยากไปวัดตับเท้ากุเวรคนที่ยังมีบาตรคนที่ยังมีความตักไม่ได้เป็นท้าวเพ้ออะไรมากอะไรหรอกหน่าเป็นยักษ์เราดีๆนี่เองจะกินก็ตะพึดจักนะเช้ากูเห็นแต่ทีนี้ก็ไม่รู้กันมาอธิบายเป็นอะไรแต่ไรแล้วก็เป็นหลงจนกระทั่งพูดไปจนถึงว่าใช้คำว่าเป็นเทวดาเป็นชั้นเทวดาข้าอธิบายว่าเป็นชั้นเทวดาเท่านั้นแหละก็เลยบอกว่าเออเป็นยักษ์ไม่ได้ที่จะต้องเป็นสัตว์ที่จะต้องยกย่องสูงส่งแท้จริงมันไม่สูงมันสูงมันแก่แค่นี้มันก็ยังไม่สูงอะไรมากมายดังนั้นถ้าผู้ใดพ้นภูมิของอบายภูมิมาแล้วและอย่ามาหลงเสกมีแต่ถ้าไม่มีฉันนะอธิบายกันไม่ได้ถ้าไม่มีฉัน ขึ้นเหนือขึ้นมาว่าเป็นเทวดาแล้วเนี่ยแล้วก็ให้อธิบายเรื่องชั้นนี้ออกมาด้วยนะไม่ได้เพราะต้องให้เขาเลื่อนชั้นมาเอาเถอะเอามีลาภเป็นโสดาบันที่ว่าเนี่ยโสดาบันขยันหมั่นเพียรก็อ้าวมีลาภมียศมีสรรเสริญอะไรก่อนไม่ว่าทีนี้พอมันเป็นโสดาบันแล้วอยากมีความบาปยังมีความสับไม่มีความบาปความต่างอยู่มันเป็นคนแก้เป็นสภาพที่ยังว่ายังหลงจิตที่ยังหลงรักชัดๆก็คือติดมันยังบาปอยู่ท้าวกุเวรก็คือจิตที่ยังบาปอยู่ยังเป็นยักษ์เป็นมารยังไม่ดิบดีอะไรเพราะฉะนั้นก็ต้องรู้จิตของเราให้ได้ว่าสิ่งที่ได้อยู่ได้สมใจอะไรของเราอยู่เป็นทรัพย์สมบัติมหาศ เป็นคณบดีต่างๆเป็นธนทรัพย์อะไรสมบัติต่างๆเนี่ยก็จงให้รู้จักการแจกจ่ายถ่ายทอดทำทานอย่าทำตัวเป็นคนยังบาปเป็นต่ำอยู่ยังทำเป็นกุเวรอยู่ไม่เอาถ้ารู้ถ้าไม่รู้เข้าใจอย่างนี้ไม่ได้ก็ไม่มีสัมมาทิฏฐิเพราะฉะนั้นก็ไม่รู้จิตของตัวเองว่าตัวเองรวยลาภรวยยศอะไรต่ออะไรอยู่มีลาภมากๆใหม่ๆมีทรัพย์สมบัติมหาศาลมีทรัพย์สนิมทานอะไรมากมายเนี่ยเราก็ยังหลงตัวเองว่าเป็นเทวดาแท้เป็นคนผิดคนดีมันก็ล้มตัวเป็นคนดีไม่รู้จนว่าตัวเองมีจิตที่ดีจิตที่เราสั่งสมาบเป็นของเราสุจริตอะไรก็ตามแต่ เดี๋ยวไปติดพิดโลกมากในลาภในทรัพย์ศฤงคารอยู่ก็เลยนึกว่าจุดนี้ไม่ผิดจิตนี้ยังเป็นสิ่งที่ดีอยู่ถ้าไม่ต้องเข้าใจอย่างนี้ก็ยังไม่ถูกยังไม่ถูกยังเป็นกูเลยรักยังเป็นบาปเป็นความต่ำยังเป็นผู้ที่ยังชั้นอยากช้ากูก็แปลว่าอยากใช้เวลานี้ก็ไปว่าอย่าช้าแต่ลำบากแล้วยังเป็นยักษ์อยู่มันจะกินอะไรท้องโตๆยักษ์ในปากใหญ่ๆกว้างๆท้องโตๆนะท่านอธิบายให้ฟังเพลงให้ฟังเป็นท้องโตๆตัวใหญ่ๆกินไม่รู้จะอิ่มปากกว้างครับเอาของเข้ามาเรื่อยไม่รู้จักจุดจอดยากจึงเรียกว่าเป็นเจ้าแห่งยักษ์ เขาอธิบายเป็นอุปมาอธิษฐานก็ถูกๆแต่ไม่รู้สภาพความเป็นจริงไม่ได้ว่าตัวติดยากอย่างนี้แหละไม่รู้จักไม่รู้จักพอจะฆ่าจะกินจะเอาจะกรอบจะโกยข่มขู่คนอื่นข่มเหงคนอื่นเบียดเบียนเขาตะพึดตะพือมีไม้กระบองเป็นไม้กระบองศักดิ์สิทธิ์ซะด้วยตีเขาเอาที่เขาเอาถ้าไม่ได้รู้จิตของเราเป็นอย่างนี้ก็จะต้องพ้นจากคำว่าหลงรักตัวสินค้ามาให้ได้วิรุณปรับอย่าเพิ่งบวกคำว่าวิรูป ก็คือวิรูปนั่นเองมีรูปวิรูปักคือรูปประหลาดลูกพิการดูพิการพระอะไรมีพฤติการณ์เกิดอารมณ์มากกินมากนอนมากพุงออกเยอะร่างกายปิดตลาดคนไปหาร่างกายปิดตลาดคนไปเนี่ยเรียกว่าพวกญี่ปุ่นลงในตำแหน่งลงในยศศักดิ์พวกนี้เขาเรียกว่าพวกกุมพันธ์กุมภาพันธ์ คำแปลแบบตรงๆแล้วขยายความรู้เนื้อหัตถาลงมาแล้วน่ากลัวกุมภาพันธ์แปลว่าผู้ที่มีอัณฑะโตทมอกลุ่มพระไว้ว่าเหมาะกับแปลว่ามีอัณฑะโตทมออาเป็นพวกที่หลงในกามคุณอะไรต่ออะไรมากมายหลงฉันฐานะไอ้ความใหญ่ของตัวเองแล้วก็เอาไปเสิร์ฟตามอย่างหนักเป็นยักษ์ประเภทหนึ่งไม่รู้จักพอเหมือนกันแต่ยักษ์ตนนี้น่ากลัวนักเรียนด้วยรูปร่างก็เป็นคนพิการยังไงเราขนาดรูปร่าง กันทะโต๊ะหมอแล้วก็ไม่ไม่ไหวแน่เลยเห็นแล้วก็ต้องวิ่งกันแน่ล่ะมันต้องผิดคนพิการขนาดหนักและเป็นภาษาของเขาแท้ๆจริงๆไม่ได้ไปเที่ยวภาษาอะไรของเขาหรอกในนี้เขาก็บอกไว้นี่มีนาคมีชุดมีกุมพันธ์อะไรเลยเออพวกนี้หลงที่ท่านยกตัวอย่างว่ามีอัณฑะเหมาะกับการมากเกือบเทียบเหมือนคนมองฟังแล้วก็น่ากลัวน่ากลัวน่าเกลียดด้วยถ้าไม่รู้อย่างนี้ก็จะหลงยินดีทั้งๆที่ท่านอธิบาย ก็ไม่เอาเพราะว่าเข้าใจสาระอัตลักษณ์แล้วมันก็มีหลักมีฐานอิงอยู่เนี่ยมีภาษาอ้างอิงอยู่เนี่ยฉันจะบอกว่ายักษ์ก็ไม่เคยกลัวนึกว่าตัวเองอยากจะเป็นยักษ์เป็นการ์ตูนมหาลัยที่กาจะเป็นพวกจอมยักษ์กุมพันธ์ไม่ไหวเลยทีนี้เป็นพวกที่ดิน 6 ไม่รู้หนูก็หลงหมดเลยลาภยศสรรเสริญเออชอบให้เขายกย่องชูเชิดลอยฟ้าฤดูร้อน จอมขุดเลยเรียกว่าจอมขุดจอมขุดยังไม่ค่อยน่ากลัวเท่าไหร่แต่คลิปมันก็สัตว์ร้ายนะไม่ใช่สัตว์ดีหรอกเล็บเหยี่ยวปากทั้งปากทั้งเล็บสัตว์ร้ายยกย่องกันเป็นสัตว์ที่สูงเท่านั้นเองแต่โดยแท้จริงก็สักลายประเทศเดียวเป็นสัตว์ที่สมมุติขึ้นไม่มีไม่มีจริงนะเอาปากที่แสนคมมาใส่ปากกาใหญ่แข็งแรงมาใส่ที่ขาให้แก่นกชนิดหนึ่งสร้างรูปตัวเองปั่นสมมุติขึ้นมาก็เป็นนกครุฑแล้วมันยังไงล่ะมันก็ ไปเที่ยวเขาภูเขาขูดเขาติดเขากินเขาอำนาจใหญ่เพื่อที่จะโฉบสาวกับความสูงความสูงชอบการยกยอปอปั้นสรรเสริญอันนี้เรียกว่าวิรุฬหกเป็นเจ้าแห่งครุฑปีนี้ 9 แห่งอีกอันนึงคือเจ้าแห่งนากาเห็นหน้านี่ก็คือเจ้าเสด็จสู่ฝั่งเท่านี้ก็รู้แล้วเจ้าเหตุการณ์เสพติดเกิดคะแนนชี้นิ้วเอาทุกอย่างเลยจะนอนจะกินจะหยุดนะท้าวทศรถแปลว่าทรงไว้รับพระไปว่าอาณาเขตก็คือแผ่นดินกันเองลดระดับ สถานีเองแหละพระพุทธรูปทรงไว้ทรงไว้ซึ่งเป็นเจ้าแห่งแผ่นดินเลยทีเดียวถ้าพูดจริงๆก็อาณาเขตคือหมายความว่าจะสะสมความสุขให้เป็นอาณาเขตกว้างไว้ตลอดกาลเลยทีเดียวให้มากมายแล้วก็ไ