หลงผิดติดยึดว่าตายแล้วไม่เน่านี้ดี เป็นมิจฉาทิฏฐิ.docx

หลงผิดติดยึดว่าตายแล้วไม่เน่านี้ดี เป็นมิจฉาทิฏฐิ _ไหม พวธ.: ฝากเรียนถามมาว่า การจัดงานศพแบบบุญนิยม (เฮือนสุดชีวิต ) ไม่ต้องเก็บศพไว้นาน 1-3 วัน ที่เหมาะสมในยุคเศรษฐกิจที่เป็นคุณค่าประโยชน์อะไรบ้าง ที่คนจะนำไปใช้ประโยชน์ในชีวิตได้พอเพียง ประหยัด เรียบง่ายคะ พ่อครูว่า...ก็พูดมาเองตอบเอง ก็สบาย ได้ประโยชน์พอเพียงเรียบง่ายประหยัด ก็ขอขยายความนิดนึงว่า คนตายแล้ว แล้วยังติดในพิธีกรรม ในอะไร มันเป็นเรื่องของโลกโลกีย์ทั้งนั้น เป็นเรื่องของ ลาภ ยศ สรรเสริญ โลกียสุข สักการะ ความยกย่อง เอาเท่ เอาเก๋ เอายิ่งใหญ่ เอาแบบโลกีย์ทั้งนั้น ถ้าเข้าใจแล้ว โดยหมู่อย่างชาวอโศกเราเป็นผู้ที่เข้าใจแล้วไม่ได้ไปติดยึด ตายแล้ว ร่างกายก็เป็นซากศพ เมื่อร่างกายเป็นซากศพ มันก็คืออุตุนิยาม แม้แต่พีชะ มันก็ไม่เป็นแล้ว นอกจากคุณจะไปหลงผิด ตายแล้วก็ยังเอาศพมาใส่ในโลงแก้วเอาไว้ เล็บก็ยาวออก ผมก็ยาวออก ใช่ มันมีพลังงานแล้วไปติดยึดไม่ปล่อยอัตตาตัวเอง ตายไม่รู้ตาย เป็นไม่รู้เป็น ตายแล้วก็ไม่รู้จักทิ้งร่าง เข้าใจผิดมีมิจฉาทิฏฐิว่า ติดยึดในตัวกูของกู อวิชชา ก็เลยยิ่งเคารพศพที่ไม่เน่า แห้งลงแห้งลง จริง ตามเหตุปัจจัยมันสังเคราะห์ในตัว มันน้อยลงๆ มันก็เหี่ยวลงไป มันก็ไม่เน่าเพราะมันสังเคราะห์ แต่มันก็เจริญออกไปได้ เล็บก็ยาวออก ผมก็ยาวออก เนื้อหนังมันก็ค่อยๆทรุดเสื่อม มันยังไม่เน่าไปทีเดียว แต่มันค่อยๆแห้งมันก็ไม่เป็นไร มันก็เป็นไปตามสัจจะ ที่วัตถุมันสังเคราะห์กัน มันเป็นเรื่องของอุตุแล้ว มีพลังงานเหลือนิดหน่อย พลังงานก็ไปตามลำดับ เพราะฉะนั้นคนไม่เข้าใจไปกราบเคารพบูชาว่า ตายแล้วไม่เน่านี้สุดยอด นั่นเป็นมิจฉาทิฏฐิจะบอกให้ ตายจริงแล้ว ก็ไปฝังไปเผากัน ข้อสำคัญว่า ตายจริงหรือเปล่า ถ้าตายจริงแล้วก็เอาไปฝังไปเผาก