สื่อธรรมะพ่อครู(จิตว่าง) ตอน สภาวะของธรรมจักรกัปปวัฒนสูตร.docx

ความทุกข์ไปด้วย พระพุทธเจ้าท่านฉลาด จะบอกว่าดับเหตุแห่งความสุขคนก็ไม่ฟัง ก็เลยบอกว่าดับเหตุแห่งทุกข์ คนก็จะเห็นว่าดีนะ แท้จริงความสุขนั่นแหละคือความทุกข์แท้ๆ เป็นสิริมหามายา เป็นมายาสุดยอด เพราะฉะนั้นคนจะสามารถรู้ว่าอาการความสุขและเขาบอกว่าเป็นความสุขอย่างยิ่ง ปรมังสุขังเขาแปลว่า สุขอย่างยิ่ง ก็เลยยิ่งชื่นชอบ เสพสุขอยู่ในความสุขไปกันใหญ่เลย ซึ่งมันไม่มี ที่จริงเขายืมภาษามาว่าเป็นความสุขเท่านั้น ขอยืมภาษามาใช้ ปรมังสุขัง แปลว่า ยิ่งกว่าสุข ถ้าตายยังหลอกอีกก็แปลว่าสุขอย่างยิ่ง แต่ถ้าไปอย่างโลกุตระก็คือยิ่งกว่าสุข คือมันมีความว่าง สุ แปลว่า ดี ข แปลว่า ว่าง มีความสุขความทุกข์อยู่มันไม่ดี ว่างๆนี่แหละดีกว่าเป็นจิตว่างกลางๆเป็นจิตอุเบกขาไม่มีสุขไม่มีทุกข์ ไม่มีกามไม่มี อัตตา เข้าไปหาธัมมจักกัปปวัตตนสูตร การแสดงธัมมจักกัปปวัตนสูตร เพราะว่ามันเป็นตัวเนื้อใหญ่ กามคืออยากภายนอก อัตตาคืออยากภายใน ก็คือสุข ทุกข์ กาม ก็เรียกว่าสุขขัลลิกะ อัตตาก็เรียกว่า กิลมถะ ทุกข์ คือชื่นใจกับไม่ชื่นใจ ชื่นใจก็สุขขัลลิกะ ไม่ชื่นใจก็กิลมถะ เราสามารถรู้เนื้อแท้ในภาษาพยัญชนะต่างๆ จนละเอียดไปถึงขนาดอาการไม่มีกาม คืออาการว่าง อุเบกขา อัตตาก็ไม่มี ว่างจากอัตตา ไม่มีทั้งกามและอัตตา เป็นอุเบกขาก็ไม่มีทั้งความสุขความสุข อทุกขมสุข หรือไวพจน์ชัดเจนหรืออุเบกขา คือสภาวะเดียวกัน สรุป ทั้งอุเบกขา และอทุกขมสุข คือจิตของคนที่รู้ศึกษาแล้วทำให้จิตปราศจากกิเลสทั้งกามและอัตตา สะอาด บริสุทธิ์ ปริสุทธา คือสะอาด ปริโยทาตา บริสุทธิ์ยิ่งขึ้นคือแม้จะอยู่ในโลก กระทบสัมผัสด้วยเหตุแห่งตัวเร้า ตัวเร้าทั้งกามและอัตตาทำให้จิตไม่บริสุทธิ์ มันก็ยังบริสุทธิ์อยู่อย่างนั้น นี่เรียกว่าสภาวะธรรมของ ปริโยทาตา อาตมาอธิบายด้วยสภาวะ ไม่ได้แปล ปริโยทาตาด้วยพยัญชนะเท่านั้น ไม่ได้เอาคำของเกจิอาจารย์อรรถกถาจารย์โบราณอาจารย์คนไหนมาพูด อาตมาแปลด้วยสภาวะธรรมของอาตมาขอยืนยันว่าแปลถูกไม่ได้แปลผิดในสภาวะธรรม ถ้าใครไม่มีอคติจะฟังเข้าใจ อาตมาแปลด้วยภาษาไทยให้คนเข้าใจในสภาวะรอบถ้วน พระพุทธเจ้าท่านให้ใช้ภาษาถิ่น ภาษาที่คนฟังรู้เรื่อง ไม่มีกามไม่มีอัตตาเป็นภาวะบริสุทธิ์ปริสุทธา ปริโยทาตา แม้จะมีสิ่งเร้ากระทบกระแทกสัมผัสกิเลสก็ไม่เกิดอีก บริสุทธิ์ขาวรอบ ปริโยทาตา แปลเป็นไทยว่าผุดผ่อง ที่จริงก็ขาวรอบแข็งแรงตั้งมั่นคงเดิม มุทุ เป็นคุณสมบัติลำดับที่ 3 ของจิต ถ้าอุเบกขา 5 คือฐานนิพพาน คือจิตว่างของพระพุทธเจ้ามีคุณสมบัติ 5 อย่างนี้ มุทุ เป็นคุณสมบัติพิเศษของจิตเร็วไว นิ่ง ทั้งเจโตทั้งปัญญา แล้วเขาแปลว่า อ่อน เอาพยัญชนะแปลว่าอ่อน คือ ประสิทธิภาพของจิตใจทั้งเร็วทั้งไว ทั้งนิ่ง อาตมาแปลตามสภาวะ ไม่มีอรรถกถาคนไหนแปลอย่างนี้ อาตมายืนยันว่าแปลอย่างถูกต้องไม่ได้แปลผิด มุทุ คือ ประสิทธิภาพของจิต มันจะยิ่งดีขึ้นเก่งขึ้น เพราะจิตเป็นมุทุภูตธาตุ เป็นจิตที่เป็นจิตหัวอ่อน ไวทั้งปฏิภาณปัญญา เจโตก็ไว ปรับได้ง่าย ตามที่มีปัญญา วสวัตตี ยังจิตให้เป็นไปในอำนาจได้เร็วปรับปรุงได้เร็ว จะปรุงแต่งกับโลกเขา สัมผัสเกี่ยวข้องกับพวกเขา เหมือนอย่างกับมีกิเลส อย่างอาตมาเหมือนอยากอวดแสดงตัว เหมือนยกตัวตน อาตมาพูดไปเป็นสิริมหามายา โลกเขามองว่ามีกิเลสอยากแสดง อยากอวดตัว ว่าคนนั้นคนนี้ เขาก็ตำหนิได้ จะว่าอาตมามุมไหนก็ได้ แต่อาตมาไม่มีอย่างที่เขาติ เขาเข้าใจไม่ได้ก็ว่าไป ทำไปไม่มีอกุศลอย่างที่เขาใส่อาตมา เมื่อมีจิตตัวนี้ แล้วจิตก็ขาวผ่อง แม้จะกระทบอยู่กับโลกอย่างไรจิตใจก็แข็งแรงยืนยันบริสุทธิ์สะอาดขาวรอบอยู่ตลอดเวลา เพราะฉะนั้นจิตนี้จึงเป็นจิตที่เอามาทำงาน กัมมัญญา จิตนี้เป็นจิตของพระอาริยะพระอรหันต์หรือพระโพธิสัตว์ อาตมามีจิตตัวนี้จริงจึงอธิบายได้ถูกต้อง อธิบายได้ดี จึงสามารถที่จะทำกรรมเรียกว่า กัมมัญญา กรรมที่ควบคุมด้วยอัญญา อัญญาแปลว่าความรู้ยิ่งเป็นธาตุรู้ใหม่จากโลกีย์ พระพุทธเจ้าท่าน ใช้การทักอัญญาโกณฑัญญะ เป็นธาตุ ความฉลาดแบบใหม่ ไม่ใช่ความฉลาดแต่เฉโก หรือเฉกะ ไม่ใช่ความรู้ความฉลาดแบบโลกียะ แต่เป็นความรู้ที่เป็นโลกุตระเป็นปัญญา อัญญา เต็มสภาพเรียกว่า ปัญญา เพราะฉะนั้นคำว่าปัญญา จึงเป็นความรู้ เดียวกันกับ อัญญา ไม่ใช่ความรู้ เฉกาหรือเฉกตา เฉโก ที่พยัญชนะกำกับไว้ ของชาวโลกีย์เทวนิยมที่ไม่ออกจากโลกวงวนโลกีย์ เขาจะไม่ออกจากกรอบเดิม แต่นี่ออกมาจากกรอบเดิม เป็นของพระพุทธเจ้าเป็นโลกุตระธรรม พวกเรามีปัญญาออกจากกรอบของโลกียะ เข้าใจอย่างมีปัญญา อัญญธาตุนี้ เข้าใจตรงนี้ได้ นั่นแหละ จึงจะเจริญทางโลกุตรธรรม ผู้ใดไม่เกิดสัมมาทิฏฐิออกมาโดยเข้าใจว่าโลกุตรธรรมเป็นอย่างไร โลกุตรธรรมจะต้องรู้สภาวะ 2 สภาพ 2 รู้รูปนาม รู้โลกียะ โลกุตระ หรือสภาพ 2 หรือเทวะ หรือ อีกคำหนึ่งสองก็คือ กาย กายคือรูปกับนาม แยกเทวะได้ หนึ่งเป็นเทวะ หรือเป็นรูปกับนาม หรือภาวะสอง ภาวะหนึ่งเรียกว่าอิตถีภาวะ อีกภาวะเรียกว่าปุริสภาวะ หากคุณไม่สามารถแยกรูปแยกนาม แล้วทำให้มันเป็นไปตามที่เราต้องการ สอง ที่จริง สองมันมีสอง แล้วทำสองให้เป็นหนึ่ง หรือ 1 กับ 0 มันก็ 2 แต่ทำ 1 ให้เป็น 0 ก็ได้ ผู้ทำ 1 ให้เป็น 0 ได้คือมีสุญญตธรรม 0 คือความว่างจากกิเลส สูญจากเหตุของโลก เรียกว่าโลกสมุทัย คือไม่มีสมุทัย เรียกว่าโลกนิโรธ ก็คือสภาวะสองอย่างคือมีกับไม่มี630124_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ สภาวะของธัมมจักกัปปวัตตนสูตร