610613_พ่อครูดำริให้ลดชนิดของอาหารที่จัดมาให้ (โภชเนมัตตัญญุตา).docx

พ่อครูว่า...เขาทำรากฟันเทียม ให้ ฟันใช้ได้อย่างสบาย และก็ไม่ได้มี plaque มากด้วย หมอฟันเขาก็ขัดฟันให้ก็ไม่ต้องขัดมากเลย ฉันวันละมื้อเดียวด้วย ฉันเสร็จสีฟันเสร็จก็ไม่มีอะไรที่ทำให้เกิดฟันเสียจากแมงกินฟัน ….หมอฟันถามว่ามีความลับในการรักษาฟันอย่างไร ก็เลยบอกว่าฉันมื้อเดียว ฉันเสร็จแล้วก็สีฟัน ดื่มน้ำดื่มท่ามันก็มีแต่ล้างออกไปอีก มีแต่สะอาดกับสะอาดไม่มีขี้ฟันอะไร เขาก็ว่า เวลาจะกรอฟันไม่มีplaque ให้กรอออกไป มันไม่มี tartar ไม่มีขี้ฟันให้ขัด ...จบ บทสนทนา

สื่อธรรมะพ่อครู(จรณะ 15 วิชชา 8) ตอน อาหารอร่อยไม่ใช่อาหารปราณีต _อโศกสัมปวังโก ในธรรมบทต่างๆได้กล่าวถึงการรับโภชนะอันละเอียดประณีตของหมู่พระภิกษุ ไม่ปรากฏว่าพระพุทธเจ้าไม่ได้ห้ามฉันของอย่างนั้น แต่ปรากฏชาวอโศกบางกลุ่ม ได้สมาทานอาหารจืดไม่ละเอียดไม่ประณีต และได้เพ่งมองชาวอโศกที่กินอาหารประณีต ว่ายังมีกิเลสอยู่ ขอให้พ่อท่านให้ความ กระจ่างด้วยครับ พ่อครูว่า...อาหารอร่อย ว่าเป็นอาหารประณีต คุณไปถือว่าอาหารอร่อยคืออาหารละเอียดประณีต แล้วมีคนตู่ว่า คนทานอาหารละ ก็คนทานอาหารจืดไม่ต้องแสวงหาความอร่อย กับคนที่แสวงหาความอร่อยอยู่ใครเป็นกิเลสหนักกว่ากัน ก็ไปแสวงหาอยู่ก็เป็นภาระเป็นทุกข์ แล้วคุณจะเอายังไงแบบมีกิเลสกับไม่มีกิเลส ถ้าอยากจะมีกิเลสอยู่ก็ไปทานอาหารอร่อยแล้วบอกว่าเป็นอาหารประณีต ส่วนคนทานอาหารจืดและบอกว่าไม่ละเอียดประณีตได้กิเลสมันก็หมดไปหมดไปเลือกเอาอย่างหนึ่งเถอะ รู้มากยากนานในพยัญชนะแสดงว่าไม่เข้าถึงสภาวะ ก็ถ้าทานอาหารจืดแล้วกิเลสลดลงไปลดลงไปจนหมดมันก็ดีกว่า นี่คือการไปติดในพยัญชนะในภาษา อย่างคุณอโศกสัมปวังโก อาตมาวิจารณ์ได้ว่าไปติดในภาษาไทยจะชนะมากกว่าไปทำในสภาวะ ตัวหนังสือคุณก็เป็นระเบียบเรียบร้อยทุกทีเลย เพราะติดในบัญญัติหมด ตัวหนังสือขึ้นไปเทียบกับท่านประยุทธ์ ปยุตโตนี้ คนละโลกเลย ลายมือท่านประยุตต์นี้อาตมาอ่านได้ยากมาก ท่านเขียนถึงใครก็เขียนอย่างนั้น ให้เอาแต่พอดี หวัดเกินไม่ดี งามเกินก็ไม่ไหว 600924_วิถีอาริยธรรม บ้านราชฯ ต่างคิดต่างสิทธิ์ ตอน 1

สื่อธรรมะพ่อครู(จรณะ 15 วิชชา 8) ตอน กินมากจนแน่นท้องทุกวันเป็นสักกายะไหม _ผมมีกิเลสกินแน่นท้องทุกวันครับ เท่าที่รู้น่าจะมีกิเลสติดรสชาติ ชอบกินพวกผัดๆครับจึงตักไว้เยอะ บางวันก็กินไม่หมด คำถามคือใช่เป็นสักกายใหญ่ใช่ไหมครับ ตอบ..ใช่ เรื่องกิน ทุกวันนี้คนยั่วยวนหลอกเยอะ มาพูดถึงกินง่ายอยู่ง่าย มาอยู่กับคนกลุ่มนี้ ถ้ามีกิเลสแรงหนา ถ้ามาอยู่กับหมู่ คุณก็ทำเองได้ ที่นี่ไม่โหดร้ายขนาดไม่ให้เติมรสชาติเลย ก็มีการอนุโลมอยู่ได้ไม่ถึงตายหรอก ให้กิเลสมันได้ทรมานมั่ง อย่าไปตามกิเลสมันมากนัก ถามว่าเป็นสักกายะก็ใช่ พระพุทธเจ้าถึงได้ตั้ง หลัก โภชเนมัตตัญญุตา ชาคริยานุโยคะ ให้มาปฏิบัติธรรมกับเรื่องอาหาร มีกิเลสรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัส เรียนได้จนเป็นพระอรหันต์ เมื่อเป็นอรหันต์แล้วก็ต้องกินอาหาร แต่หลายอย่างเป็นพระอรหันต์แล้วไม่ต้องยุ่งกับมันเลยก็ได้ห่างมันไปไกล แต่กินนี่ทิ้งไม่ได้พระพุทธเจ้ายังต้องกิน ยิ่งคนจะเอาอาหารประณีตสุดยอดเยี่ยมมาให้ เหมือนกับยั่วยวนพระพุทธเจ้าผู้ปฏิบัติธรรมเสมอๆ จะเป็นอย่างนี้แหละ คุณจะได้ไม่ต้องห่วง หัดเรื่องกินนี่แหละสำคัญมาก อาตมาเคยพูด นึกถึง พันตำรวจตรีอนันต์ เสนาขันธ์ เขาว่า อะไรปฏิบัติธรรมไม่มานั่งหลับตา มาพูดแต่เรื่องกินเรื่องกินเรื่องกิน ตะกละ แกว่าอาตมา ว่าพวกบ้ากินหลงกิน ไม่ไปนั่งหลับตา พูดกันอยู่จนหนวกหู พูดแต่เรื่องกินไม่ได้ปฏิบัติธรรม แกว่า แต่พูดไปก็ยังนึกถึงสงสารแก เราไม่เคยโกรธไม่เคยเกลียด แกติดคุกเราก็ส่งอาหารให้ แกก็เขียนจดหมายถึงอาตมาว่า “ข้าวของท่านมียาง” ใช้สำนวนเหลือร้ายเลยนะ ก็ขอระลึกถึงขอบคุณ แต่มีอัตตามากไม่ขอบคุณง่ายๆ เราส่งข้าวน้ำแกตอนแกติดคุก 600821_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ พ่อครูคือสยังอภิญญา