โควิดมาทำให้รู้ว่าปัจจัยอะไรจำเป็นต่อชีวิต.docx
เนื้อหาในไฟล์
โควิดมาทำให้รู้ว่าปัจจัยอะไรจำเป็นต่อชีวิต _อ๋อย บริงโซ เดนมาร์ค...ไม่มีคำถามเช่นกัน แจ้งในใจ แต่มันยากที่จะทำค่ะ ว่าจะเล่าเรื่องโควิดที่นี่ให้ฟังนิดนึง เมื่ออาทิตย์ที่แล้วมีคลื่นลูกที่ 2 เข้ามา สาเหตุก็เกิดจากโรงฆ่าสัตว์ คนที่ทำงานในโรงฆ่าสัตว์ติดกันเยอะ 30 กว่าคน เขาก็ปิดโรงงาน ดิฉันก็คุยกับพ่อบ้านบอกว่า เธอเห็นไหมล่ะ เราไม่กินเนื้อสัตว์เราสบายเราไม่ติดเชื้อโรค เขาก็บอกว่าเรื่องของเธอๆ เขายังไม่ค่อยอินเท่าไหร่ค่ะ คนที่นี่เขาพึ่งจะสอนให้ใส่หน้ากากอนามัยกัน เขาไม่บังคับ แต่ขอร้อง ให้คนที่ใช้พื้นที่สาธารณะใส่หน้ากาก แต่คนส่วนใหญ่ก็ให้ความร่วมมือแล้วก็ตอนนี้หน้ากากขาดตลาด ดิฉันก็เลยบอกว่า ทำกันเองสิ พ่อบ้านก็บอกว่าทำเองเดี๋ยวไม่ได้มาตรฐานคุ้มกันไม่ได้ไม่ได้ผล ดิฉันก็ว่า ที่นำมาจากเมืองไทยก็เป็นโฮมเมดทั้งนั้นแล้วเธอก็ใช้ มีอะไรก็จะไปซื้อไม่ยอมพึ่งตัวเอง คนที่นี่ก็บอกว่ารัฐบาลก็หามาสิ เขาจะได้มีเงินไปซื้อได้ ไม่มีใครสอนให้ทำเอง มันก็เป็นสังคมแบบนั้น เขาก็คิดว่า ก็มีเงินก็ไปหาซื้อเอา ข้อดีของโควิด คือ นักล้วงกระเป๋าตกงาน เพราะทุกคนรักษาระยะห่าง สถิติการแย่งชิงวิ่งราวลดลงไปมาก พ่อครูว่า...นี่ก็เป็นอีกประเด็น โควิดนี้ยอดเยี่ยม ทำให้พวกล้วงกระเป๋าตกงาน พวกอบายมุขก็ตกงานไปเยอะ แม้แต่พวกน้ำมันก็ทรุดโทรม แต่ทองคำราคาขึ้น แต่ลึกๆ อาตมารู้สึกว่ามันเป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมจริงๆมันจะแสดงตัวของความจริงในโลกมนุษย์ ทองคำราคาขึ้น อาวุธราคาตก เงินดอลลาร์ราคาตก อาหารก็มีความสำคัญคือ แต่ที่มันซ้อนก็คือ อาตมาก็บอกว่าอาหารสำคัญขึ้น แต่ให้ราคาอาหารแพงไม่ได้ เพราะถ้ายิ่งแพงก็ยิ่งเดือดร้อนไปทั่วโลกเลย มันซับซ้อนอย่างนี้ สุดยอดเยี่ยมเลย อาตมาถึงเขาบอกว่าพวกเราชาวอโศกนี้ เร่งผลิต พืชพันธุ์ธัญญาหารออกไป
อ่านต่อ
เพื่อที่เราจะได้เป็นคนที่มีประโยชน์คุณค่าต่อมนุษยชาติ เพราะสร้างสิ่งที่จำเป็นสิ่งที่สำคัญ คืออาหาร มันเดือดร้อนกันทั่วโลก เพราะฉะนั้นสร้างขึ้นมาเลย ทุกคนที่ไม่เคยทำกสิกรรมก็ลงทำกสิกรรมเลย ยิ่งไฮโซก็ลงมาทำให้ได้เถอะ เป็นเรื่องที่เป็นประโยชน์คุณค่าเป็นเรื่องประเสริฐ ถ้าคิดถึงชีวิตจริงๆแล้ว อาหารเป็นของที่มีค่าที่สุด อะไร ๆ ก็ตาม เพชรนิลจินดา ทองคำก็ไม่มีค่าเท่ากับอาหาร หากจะพูดถึงวัตถุ ไม่ต้องไปพูดถึงอาวุธยุทธภัณฑ์ราคาแพง ตีกลับเลยมันยิ่งเลวร้าย แม้แต่จะเป็นเพชรนิลจินดาทองคำ เรื่องของโลกที่เป็นธรรมชาติอย่างหนึ่งที่มันหายากเขาตีราคาสูง มันก็ยังสู้อาหารไม่ได้ สู้เมล็ดถั่ว สู้ยอดไม้สู้ยอดผักสวยๆ กินดีๆมีคุณสมบัติมีวิตามินมีธาตุอาหารดีๆ ให้กับชีวิตมนุษย์... สุดประเสริฐ อาตมาถึงบอกว่า ทำอย่างไรคนเราจึงจะเข้าใจที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสว่า อาหารเป็นหนึ่งในโลกนี้ มันสุดยอดจริงๆเลย แล้วอาตมาก็ อธิบายไม่เก่ง แต่ก็พยายามอธิบาย อาหารของพระพุทธเจ้ามีอาหาร 4 กวฬิงการาหารเป็นหนึ่งในโลกแล้ว ถ้ารวมอีก 3 อาหารก็เป็นหนึ่งในโลก ผัสสะ เป็นหนึ่งในโลก มโนสัญเจตนา เป็นหนึ่งในโลก วิญญาณเป็นหนึ่งในโลก ท่านรู้ว่ามันเป็นหนึ่งในโลก สำคัญทั้ง 4 อันเลย แล้วท่านก็เปรียบเทียบไว้ น่าจะเขียนหนังสือเขียนให้ดีๆ อุทาหรณ์ที่ท่านเปรียบเทียบ กวฬิงการาหาร เหมือนผัวเมียกับลูก เดินทางในที่กันดารจะหาสิ่งที่ดีที่สุด ตัวเองก็ไม่ได้มีความรู้อะไรเดินอยู่ไหนที่กันดาร เสร็จแล้วก็เปรียบเทียบว่าไม่มีอาหารจะยังชีพ แล้วไม่รู้จะกินอะไร อยู่ในป่าพืชพันธุ์ธัญญาหารมีกินนะแต่กินไม่เป็น ต้องกินเนื้อลูก ฆ่าลูกกินเป็นอาหารทั้งๆที่กินผลไม้กินเมล็ดพืชก็อยู่ได้แต่มันไม่รู้จักกิน ต้องกินเนื้อลูก ความซับซ้อนอุทาหรณ์ของพระพุทธเจ้าท่านตรัสไว้สุดยอดเลย เป็นคนที่โง่เง่าไม่รู้จักชีวิต กินก็ไม่รู้จักกิน พืชพันธุ์ธัญญาหารนั้นหากินได้ง่ายกว่าไปกินเนื้อสัตว์ ซึ่งจับก็ยาก โอ้โห แย่จริงๆเลย แม้แต่ข้อ 2 ผัสสาหาร เหมือนกับวัวที่ไม่มีหนัง ทุกอย่างกระทบแสบไปหมดเลย ทวารทั้ง 5 คนจะต้องรู้สึกความทุกข์ได้จะต้องมีผัสสะ แต่เมื่อไม่มีผัสสะ คุณเหมือนด้านๆ ทั้งๆที่คุณเปิดหนังไปหมดเลย น่าจะแสบ แต่คุณก็ไม่รู้เรื่องอะไรเลย คุณยังโง่ดักดานจนกระทั่งไม่รู้จักผัสสะที่จะต้องศึกษา คุณทุกข์ อะไรที่มากระทบแสบ มโนสัญเจตนาหารก็ตาม เหมือนหลุมถ่านเพลิง มีเจตนาจะขึ้น แต่ก็ทวนอธิบายเป็น 2 นัย นัยทางโลกเขาจะดึงขึ้น หรือเหมือนโจรร้ายดึงลง คือ ไม่รู้จักว่าจิตตัวเองเกิดมามุ่งหมายจะเอาอะไร ถ้ารู้ว่าเจตนามีชีวิตเกิดมาจะเป็นอย่างไร ชาวอโศกนี้อาตมาอนุโมทนาสาธุเลย มีความคิดที่ดีว่าชีวิตของเราทั้งชีวิต จริงคนมารู้ตั้งแต่อายุยังน้อย มันสุดยอดเลย คนที่มาอายุมากแล้วมาเจอก็เอาเถอะ มันยังไม่รู้มาก่อน แต่รู้แล้วไม่มานี่สิพวกนี้ จะโง่ดักดานไปถึงไหน รู้แล้วพบแล้วแต่ไม่เอา ไปหลงระเริงอยู่ในโลกีย์ ไม่รู้จักว่าชีวิตเกิดมาจะเอาอะไร เอาความประเสริฐ เอาความสุดยอดในชีวิตอย่างไร ซึ่งอาตมาว่า อาตมาอธิบายไม่เก่ง พยายามพูดนี้ไม่รู้จะเข้าใจแค่ไหนพระพุทธเจ้าท่านไม่ได้ศึกษาอะไร ท่านศึกษาเรื่องคน ท่านศึกษาเรื่องสังคมมนุษยชาติ คนเกิดมาจะอยู่กับสังคมมนุษยชาติ อันนี้เป็นเรื่องสำคัญที่สุดไม่มีอย่างอื่นมากกว่านี้เลย ถ้ารู้ความจริงอันนี้ได้แล้วสบายแล้ว มาปฏิบัติเป็นพระโสดาบันก็สบายระดับหนึ่งสกิทาก็สบายอันดับ 2 ยิ่งเป็นอรหันต์แล้ว ในโลกนี้ไม่มีปัญหาเลยมีแต่ปัญญา อยู่สบายหมดเลย ปัญหาอยู่กับคนอื่นหมดเลย เราก็เห็นว่าเราทำได้ดีอย่างชาวอโศกนี้ อะไรมาก็ไม่มีปัญหา ข้าวมีกิน ดินมีเดิน พี่น้องมีเสร็จ เห็ดมีเก็บ ...สุดยอดเลยถ้าเรียนจบ อาตมาว่าอาตมาเกิดมาในชาตินี้ อาตมาสำเร็จผลทำงานสำเร็จผล พวกเราก็ช่วยกันเผยแพร่ อาตมาพักเถิดตอนนี้ แต่มันก็ยังไม่พักก็ทำได้อยู่ ก็ไม่มีปัญหาหรอกไม่เสียหายอะไร
630803_รายการโสเหล่โลกุตระ ออนไลน์ ครั้งที่ 2