สื่อธรรมะพ่อครู(เศรษฐศาสตร์บุญนิยม) ตอน จนมหัศจรรย์ จนสำเร็จ.docx

งกันข้ามกับศาสนาพุทธ ศาสนาพุทธจะต้องมีพอ และน้อยลงน้อยลงมีที่จบ ส่วนการไม่พอไม่มีที่จบบานเป็นปากกรวย เพราะฉะนั้นคนนั้นเป็นคนที่น่าสงสารที่สุด เพราะจะเป็นนิรันดรมีอยู่นิรันดร และอยากใหญ่อยากมาก บานเป็นปากกรวยนิรันดร ส่วนคนที่ลดลงน้อยก็พอ สันตุฏฐิ อัปปิจฉะ แต่เขาแปลเบี้ยวบาลีว่า พึงพอใจในสิ่งที่ตนมีอยู่ อาตมาก็ว่าไปถามบิลเกตต์สิว่า เขาพอไหม ถ้าเขามีมากขึ้นอีกเขาจะพอใจไหม ถ้าพึงพอใจในสิ่งที่ตนมีอยู่ก็ดี ไม่ไปเอาของคนอื่น แต่มันเบี้ยวบาลี สันโดษแปลว่าใจพอ ในหลวงรัชกาลที่ 9 เราเป็นคนที่มีใจพอ มีเศรษฐกิจพอเพียง ถ้าไม่รู้จักพอ บานปลายไม่มีที่สิ้นสุด อัปปัญญาคนนี้บ้าเลือดเลย กิเลสทะลุทะลวงไปรอบโลกเลย ตายพอดี ศาสนาพุทธ ให้มีที่สิ้นสุด จนสูญก็จบ ตกลงผู้ที่มาถึงศูนย์แล้วก็พอที่สูญ คืออรหันต์ ก็จบ เมื่อปฏิบัติธรรมมีความเข้าใจผิด มีทิฏฐิผิดก็เลยซวย อย่างศาสนาที่ไปมุ่งสะสมความรวย อาตมาถึงพูดชัด และในหลวงเราก็เป็นพระโพธิสัตว์ที่ตรัสตรงๆ แต่คนไทยเป็นพุทธศาสนิกชน 95% ไม่ฟัง อาตมาก็เอามาออกอากาศ ที่อื่นไม่เห็นมีโทรทัศน์ช่องไหนเอาไปออก ไม่ขานรับด้วย แต่เห็นว่าเป็นของในหลวง เป็นพระราชดำรัสของในหลวงก็เลยไม่แตะไม่กล้าวิจารณ์ ลึกๆนึกๆก็คงว่าช่องบุญนิยมบ้าหรือเปล่าเอามาออกเป็นประจำเลย ขออภัย อย่าหาว่าหมิ่นพระบรมเดชานุภาพหรือเปล่า เขาคงหาว่าอาตมาไปส่งเสริมในหลวง ในหลวงตรัสว่าต้องมาเอาแบบคนจน ขาดทุนของเราคือกำไรของเรา ไปส่งเสริมอะไร? ใครจะหาว่าจะมาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพก็แล้วแต่ แต่อาตมาว่าในหลวงตรัสไว้ถูกแล้วมีพระปัญญาธิคุณยอดเยี่ยม ตรัสว่า ถ้าจะมาแก้ปัญหาบริหารประเทศแบบเอาทฤษฎีแบบคนจน ถ้ามาศึกษาปฏิบัติให้ได้ จนคนไทยเป็นนักกล้าขาดทุน ไม่ต้องไปเอากำไรเลย ไม่ต้องกำไรชาวโลกไม่ต้องกำไรกันและกัน มีแต่ขาดทุนให้กันและกันประเทศไทยจะเป็นมหาอำนาจเป็นประเทศที่เจริญที่สุดในโลก อาตมาสนับสนุนส่งเสริมในหลวง ใครจะหาว่าบ้าบอเลอะเทอะก็ช่าง อาตมาว่า พูดด้วยสัจธรรมความจริง เป็นเรื่องลึกซึ้ง เป็นเรื่องทวนกระแสโลก เป็นความเข้าใจที่ต้องมีภูมิปัญญาจริงๆ ทีนี้ขออภัยอีกครั้ง อาตมาประสบความสำเร็จ พาให้คนมาศึกษาทฤษฎีพระพุทธเจ้าให้มาจน มาตั้งใจจน เต็มใจจน มาปฏิบัติตนให้เป็นคนจน จนสำเร็จ อาตมายังนึกเลยว่า นี่หมู่บ้านราชธานีอโศกเป็นคนจน อยู่ในระดับที่ 5 อาตมาว่า ไม่มีความรู้ในการตรวจสอบ ต้องเป็นระดับที่ 1 สิ เขานึกว่าหมู่บ้านอื่นเขาจนกว่าราชธานีอโศก แต่จริงๆแล้วชาวอโศกนี้จนกว่าทุกหมู่บ้านโดยค่าเฉลี่ย แต่เขาไม่รู้ก็เลยคำนวณอย่างไร ตรวจสอบอย่างไร เขาคำนวณไม่ออกหรอก ที่อาตมาพูดเช่นนี้ เพราะพวกเราตั้งใจจน มาเต็มใจจน แต่พอมีบ้าง แล้วไม่ได้อยากมีมากอะไร แต่ก็มีประสิทธิภาพมีความขยันหมั่นเพียร สร้างสรรทำงานเป็นส่วนได้ส่วนมีหมุนเวียนออกไป แต่ไม่สะสม มีก็นิดๆหน่อยๆ เพราะฉะนั้นจึงอยู่ในอันดับที่รวยเพราะใช้ได้ จนในระดับที่ 5 แต่จนระดับที่ 4 3 2 ก็แย่กว่า อ้าวหมู่บ้านจนอันดับหนึ่งคงไม่มีกินมีใช้อะไรเลย

คนจนอันดับแรกคือคนไม่มี ถ้าคนมีก็คือคนรวย ทำไมเขาไม่มี 1. มันขี้เกียจ มันไม่ทำอะไรก็ต้องจนแน่ 2. มันผลาญพร่า 3. มันพิการ ทำอะไรไม่เป็นอีเดียดโมรอล ไร้สมรรถนะก็เลยจน แบบนี้เขาทำอย่างนั้นก็เลยจน แต่คนจนที่เป็นคนจนมหัศจรรย์เป็นคนจนอาริยะ เป็นคนจนแสนประเสริฐ อันนี้ศาสนาพุทธสอน ในหลวงตรัสว่า มาเอาแบบคนจน เป็นคนจนผู้ประเสริฐ เป็นคนจนที่ 1. เป็นคนเลี้ยงง่าย 2. บำรุงง่าย 3. กล้าจนหรือมักน้อยอัปปิจฉะ 4. ใจพอสันตุฏฐิ 5. มีการขัดเกลาใจ 6. มีศีลเคร่ง แต่มีศีลได้แล้วท่านไม่รู้สึกเคร่ง แต่คนอื่นจะมองว่าเคร่ง สุดโต่งไป เช่น เขาว่าคนอโศกกินมื้อเดียว ไม่ใส่รองเท้าเอาแต่ทำงานสารพัดจะว่าอโศก คนที่ไม่เข้าใจ ธูตะ ไม่เข้าใจว่าคนที่มีศีลเคร่งได้ด้วยความสบาย เขาจะรู้สึกว่าเป็นคนสุดโต่ง 7. ปาสาทิกะ เป็นคนมีอาการน่าเลื่อมใส กายกรรมวจีกรรมมโนกรรม 8. ไม่สะสม ทั้งวัตถุและกองกิเลส อปจยะ 9. ยอดขยัน ขยันเสมอ ปรารภความเพียร เป็นคนขยันอยู่เสมอ แต่จน ขยันแต่จน ขยันสร้างสรรแล้วมีความสุจริต ไม่เอาเปรียบเอารัดอีกต่างหาก ก็สร้างสรรมี แต่จน มี แต่จน เพราะไม่เอาไว้มากมันจึงมีน้อย คนมีน้อยคือคนจน คนมีมากคือคนรวย คนมีน้อย แล้วอยู่ได้อย่างสบาย อิ่มหนำสำราญ อยู่ได้อย่างเบิกบานร่าเริง อยู่ได้อย่างแข็งแรงสุขภาพดี อยู่ได้อย่างสดชื่น Fresh up เป็นคนจนประเสริฐตามที่ในหลวงรัชกาลที่ 9 เรามุ่งหมาย ว่าให้มาเอาแบบคนจน มาขาดทุนดีกว่า แล้วเป็นคนจนได้ไหม ขาดทุนได้แต่อยู่ได้ เขาเรียกว่าคนเหนือคน คนแบบนี้เป็นคนเหนือคน อยู่ได้อย่างเบิกบานแจ่มใสยินดีปรีดาอยู่ได้อย่างเป็นสุข อยู่ได้อย่างสงบสงัดอบอุ่น เป็นคนจนที่ช่วยเหลือผู้อื่น เป็นคนจนที่เกื้อกูลผู้อื่นเสมอด้วย แล้วในกลุ่มตนเองอุดมสมบูรณ์ คนจนที่อุดมสมบูรณ์มีอยู่มีกินมีใช้ สิ่งที่ฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือยหรูหราฟู่ฟ่าไม่มี ไม่นิยม แต่สิ่งที่เป็นปัจจัยชีวิตอุดมสมบูรณ์ แต่สิ่งฟุ้งเฟ้อหรูหราไม่ต้องสะสมไม่มี นี่คือคนรู้จักสาระ ผู้รู้จักสาระทำชีวิตให้เป็นสาระ เพราะฉะนั้นการจะบริหารประเทศ แบบคนจน หรือแบบขาดทุนของเราคือกำไรของเราที่ในหลวงท่านได้สรุปลงไปแค่ว่า เศรษฐกิจพอเพียง มาบริหารแบบคนจนนี่แหละคือเศรษฐกิจอันยิ่งใหญ่ ประเสริฐ ให้ประเทศเป็นคนจน เราไม่รวยเราไม่อยากรวย แต่เราก็รวยพอสมควร ในหลวงท่านได้ตรัสว่า เราไม่อยากก้าวหน้าอย่างชาวโลกเขา ก้าวหน้าอย่างชาวโลกเขานั้นยิ่งถอยหลัง ถอยหลังอย่างน่ากลัว ท่านตรัสสั้นๆ ทำไมเจริญแบบโลกๆร่ำรวยหรูหราเหมือนอย่างธัมมชโยพาให้ร่ำรวยแล้วมันเป็นเรื่องถอยหลังอย่างน่ากลัว จนกระทั่งยังไม่รู้ว่ามุดถอยหลังไปอยู่ไหนเลย เห็นความถอยหลังอย่างน่ากลัวไหม จนมีคนบอกว่าออกนอกประเทศแล้ว แต่หมอมโนยืนยันว่ายังอยู่ในประเทศไทย อยู่ในรูนั้นแหละ และเจาะได้เจาะดี มีหมายเรียกจับ แต่ทำไมยังไม่ตามจับให้ได้ จริงๆแล้วนี่ มันจะเข้าข่ายผิดกฎหมายมาตรา 157 หรือเปล่า ข้าราชการ ปล่อยปละละเลยไม่เอาคนผิดมาลงโทษ มีหมายเรียกด้วย แล้วตามไม่ได้ หนึ่งแสดงว่าไร้สมรรถภาพ สองไม่ทำตามหน้าที่ มันเป็นยังไง ขออภัยอาตมาพูดกระตุกให้ ต้องการให้มันชัดเจน มันเป็นเรื่องคาราคาซัง ประเทศถ้าจะมาปล่อยให้คนปลุกเร้าเอาแต่รวยไม่รู้จักสิ้นสุด โดยไม่มีที่สิ้นสุด ปล่อยบ้าบออะไรเหมือนอย่างธัมมชโยเขาปลุกเร้า แบบนี้มันค้านแย้งกับในหลวงที่เป็นผู้ยิ่งใหญ่สูงสุดในประเทศ มันผิด ใครก็ตามที่ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องตรัสให้เอาแบบคนจนก็มาศึกษา เป็นของแบบพระพุทธเจ้า เป็นสิ่งประเสริฐ ถ้าทำได้อย่างที่ในหลวงตรัสว่ามาเอาแบบคนจน ทุกคนเข้าใจว่าไม่ต้องไปมีชีวิตร่ำรวย มาให้น้อยเท่าไหร่ก็ยิ่งดี มีเจตนาทิศทางต้องพยายามไม่เอามาก ต้องพยายามลดลงให้ได้ เจตนาและปฏิบัติให้จริงได้ คือความจบ คือความพอเพียง แต่นี่ไม่ได้พยายามอธิบายไม่พยายามให้เป็น ในประเทศไทยมีคนที่พยายามทำอยู่คือกลุ่มคนอโศก กลุ่มคนอโศก ทั้งพากเพียรทำตนทั้งชี้ชวน เอาโฆษณาให้มาจนกัน มันนัยลึกซึ้งว่า จนแล้วอดอยากทุกข์ยากไปเดือดร้อนผู้อื่นหรือไม่ ก็ไม่ได้เป็นอย่างนั้นเลย ไม่อดอยากไม่ลำบากลำบน ไม่ไปเบียดเบียนวุ่นวายก่อความเดือดร้อน มีแต่ก่อความอุดมสมบูรณ์ ความเกื้อกูลช่วยเหลือกันและกันด้วยซ้ำ นี่เป็นธรรมะโลกุตระเหนือโลกีย์สามัญ เหนือความรู้สามัญของมนุษย์ธรรมดา เป็นความรู้ลึกซึ้งซับซ้อนว่าจนแล้วไปช่วยคนอื่นได้อย่างไร จนยังอุดมสมบูรณ์อย่างไร จนแต่แข็งแรงอยู่กันอย่างเป็นสุขสงบอบอุ่นได้อย่างไร ทำไมไม่แย่งชิง ไม่ตีรันฟันแทง เป็นความซับซ้อนลึกซึ้งเป็นความลึกซึ้งที่ซับซ้อน นัยยะลึกซึ้งซับซ้อนเป็นนัยยะโลกุตระที่คนเข้าใจปฏิบัติได้ ได้ชื่อว่าเป็นคนเจริญ เรียกว่าอาริยะ Civilization เป็นความเจริญที่เยี่ยมยอด เพราะฉะนั้นเมืองไทยมันน่าเสียดาย ที่ผู้บริหารนักวิชาการเรียนมา หัวผุหัวพัง แต่ไม่เข้าใจนัยยะสำคัญของพระพุทธเจ้าและในหลวง จะเป็นเพราะว่ารังเกียจพระโพธิรักษ์อธิบายหรือไม่ จะให้อาตมาหยุดคุณจึงจะเอาเรื่องแบบคนจนไปทำหรือ ถ้าเข้าใจได้แล้วมาประพฤติปฏิบัติมันจะเป็นความเจริญของชาติเป็นอาริยะประเทศที่เจริญยิ่งกว่าอเมริกาคือประเทศไหนๆ ไม่ว่าจะเป็นประเทศอังกฤษ เดี๋ยวประเทศอื่นใดก็แล้วแต่ เพราะเป็นสัจจะที่ยิ่งใหญ่ของพระพุทธเจ้า ยกตัวอย่างชาวอโศก มาปฏิบัติตนเป็นคนจนได้จนสำเร็จ กินไม่มากใช้ไม่มากสะสมไม่มากไม่สะสม สร้างสรรมากขยันมาก และก็เอาไปบริจาคเกื้อกูลอนุเคราะห์ช่วยเหลือแจกจ่ายผู้อื่น ทำอย่างจริงๆจังๆ ทำกันอย่างใจจริง ทำอย่างบริสุทธิ์ใจ ไม่ใช่ทำโก้เก๋อวดอ้างหรือไม่มีปัญญา ไม่ใช่เลย แต่เป็นการทำอย่างรู้และเข้าใจชัดเจน การปฏิบัติ หรือเรียนรู้จนทำได้สำเร็จ และเอามาชวนกัน ปฏิบัติประพฤติกัน ถ้าคนไทย นักวิชาการก็ดี ผู้บริหาร เข้าใจ แล้วปฏิบัติอย่างชาวอโศก งานบริหารแบบคนจนเป็นอย่างไร จะอยู่ได้อย่างไร จะมีความสุขอย่างไร สังคมจะสงบสุขอบอุ่นจะยั่งยืนหรือ เป็นคนจนอย่างไร ก็ต้องมีการมาลดกิเลส ลดกิเลสให้ได้เป็นคนขาดทุนให้แก่ผู้อื่นให้ได้จริง ขอถามพวกเราหน่อยว่า พวกเรานี่ ทุกวันนี้พวกเราได้ขาดทุนให้แก่สังคมไหม อาตมาว่าพวกเราขาดทุนให้แก่สังคมถึงขีดพอสมควรแล้วนะ สนองพระราชดำรัสในหลวงได้ มาเป็นแบบคนจนขาดทุนของเราคือกำไรของเราได้จริง เสร็จแล้ว เราถูกสังคมประท้วง พวกอโศกนี่บ้าๆบอๆ ปล่อยให้เขาบ้าไปเถอะ เขาจะทำเหมือนชาวอโศกไม่มีอยู่ในสังคมประเทศ ไม่ว่าจะเป็นสื่อสารมวลชน นักวิชาการ ผู้รู้ ผู้บริหาร เหมือนไม่มีอะไร เหมือนไม่มีชาวอโศกอยู่ในประเทศไทย มันน่าว้าเหว่เนอะ lonesome ๆ 600813_วิถีอาริยธรรม บ้านราชฯ มาเป็นคนจนมหัศจรรย์ จนสำเร็จ