สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน โอวาทปาติโมกข์ 3 กับบุญ.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(สมาธิพุทธ) ตอน โอวาทปาติโมกข์ 3 กับบุญ พ่อครูว่า...ศาสนาพุทธสอนเรื่องกรรม โอวาทปาติโมกข์ 3 สัพพปาปสอกรณัง(ไม่ทำบาปทั้งปวง) กุสลสูปสัมปทา(ทำกุศลให้ถึงพร้อม) สจิตตปริโยทปนัง(ชำระจิตของตนให้ผ่องแผ้วจากกิเลส) เท่ากับคนใดผู้ใดอ่านบาปในตนแล้วกำจัดบาปในตนให้หมด บาปก็สิ้นเกลี้ยงบุญก็หมดไปด้วย ปุญญปาปปริกขีโณ แต่กรรมยังมีอยู่ แต่ไม่มีบุญไม่มีบาปแล้ว สัพพปาปัสสอกรณัง บาปสิ้นไปบุญก็สิ้นไปด้วย มีแต่กรรมที่เป็นกุศล บาปกับบุญนี้เป็นสิ่งที่ไม่มีตัวตน แต่ที่มีตัวตนอยู่เพราะคนมีอนุสัยอวิชชา พอล้างอนุสัยหมดอวิชชา บาปก็หมดบุญก็หมด มีแต่กุศล แต่กรรมอกุศลไม่มีแล้ว กรรมเป็นสมบัติ บาปบุญไม่เป็นสมบัติ บุญฆ่าบาปเสร็จ บุญบาปก็หายไปวิบัติทั้งคู่ไม่เหลือเลย ส่วนกุศลเป็นสมบัติ อกุศลก็เป็นสมบัติ กุศลคือสิ่งที่ทำแล้วดี ส่วนอกุศลคือสิ่งที่ทำแล้วไม่ดีก็มีสมบัติที่ไม่ดี บุญกับบาปเป็นวิบัติทั้งคู่ ในตัวเราหากไม่สับสน บาปจริงๆแล้วไม่ได้สับสน บาปกับบุญเป็นปัจจุบันธรรม บาปที่เกิดต้องเกิดในปัจจุบัน การปฏิบัติธรรมพระพุทธเจ้าจึงเอาการปฏิบัติในปัจจุบันเป็นตัวตัดสิน ไม่ใช่ไปตัดสินที่ตัวอดีตหรืออนาคต เวทนา 108 เมื่อทำปัจจุบัน เป็น 0 สั่งสมเป็นอดีตอย่าง นิจจังทุวังสัสสตัง แม้อนาคตจะไม่มา แต่ทุกปัจจุบันยืนยันว่า จะมาอีกอย่างไรก็ทำให้กิเลส 0 ได้ตลอดกาลนานคือตัวตัดสิน อวิชชาข้อที่ 7 คนสับสนในอวิชชา 8 คือ ไม่รู้ในทุกข์สมุทัยนิโรธมรรค ห้าไม่รู้ส่วนอดีต หก ไม่รู้ส่วนอนาคต 7 ไม่รู้ทั้งส่วนอดีต อนาคต ส่วน 8 ไม่รู้ในปฏิจจสมุปบาท คนก็สับสนว่าทำไมข้อ 5 ไม่รู้อดีต ข้อ6 ก็ไม่รู้อนาคต แต่ข้อ 7 ทำไมต้องซ้ำอีกว่าไม่รู้อดีตและอนาคต หากไม่มีสภาวะก็ตอบยาก แต่อาตมารู้สภาวะก็ตอบได้… ส่วนอดีต เป็นส่วนที่ยังไม่เป็น