190409 บุพเพนิวาสานุสติ-งานอบรมบำเพ็ญสติปัฏฐานครั้งที่1-พ่อท่าน-ศีรษะอโศก.txt

ี่ดีที่ควรแล้วก็จะทำสิ่งที่ดีที่ควรรู้จักพัฒนาจะปรับปรุงจะตกแต่งกระดาษแปรงจะทำให้มันดีขึ้นดีขึ้นเราคิดอย่างนั้นอยู่กับคิดแล้วก็ลงมือทำในช่วงที่คิดดีก็เรียกว่ามีกรรม มีการกระทำอันดีอยู่ในจิตมาก่อนถึงเรียกว่ามโนปุพพังคมาธัมมามโนเสฏฐามโนมยาคือมันมีจิตนี่แหละมาก่อนอื่นแล้วมันถึงจะมาเป็นกายกรรมมันถึงจะมาเป็นคำพูดมาเป็นวจีกรรมเราต้องพยายามควบคุมให้เข้าไปถึงจิตไม่ได้มีสติสัมปชัญญะรู้กายรู้ว่าจิตและรู้ให้ละเอียดถึงมโนฝึกอย่างนี้เสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอแต่จะเก่งขึ้นเรียกว่าฝึกสติปัฏฐานให้ยังลงมีเข้ามาเริ่มขึ้นเรื่อยๆเริ่มขึ้นเรื่อยๆเริ่มขึ้นในชีวิตหลักฐานนั้นแปลว่าเริ่มก่อขึ้นหลักฐานสติปัฏฐานสติก็คือสติให้เราเป็นผู้ที่มี มาเรื่อยๆเริ่มก่อสติขึ้นมาเรื่อยๆอย่างลงเป็นฐานะของเราก่เข้ากรอบเข้าให้มันมีสติให้มากที่สุดก็คือตัวที่มันรู้มันรู้ตัวคำว่าสติคือตัวที่มันรู้หรือตัวที่มันรู้ตัวกายกรรมขณะนี้กำลังจะฆ่าสัตว์แล้วก็รู้ตัวนี่มันไม่ดีนี่เราเคยจำได้อยู่ว่าการฆ่าสัตว์เป็นบาปเป็นอกุศลกรรมเป็นการกระทำที่ไม่ดีไม่งามเราจะต้องหยุดมันจะทำด้วยความเคยหรือว่าทำด้วยความโกรธหรือว่าทำด้วยความรัก ลูกค้าได้ตั้งแต่ความโกรธข้าได้ทั้งในความรักรักมันมากจนมันจะเอามันมาเป็นเนื้อเดียวกับเราจะแจ้งตอนนี้ไม่รักมันมากยิ่งมันชักโครกเถอะแล้วจะได้เอาเนื้อมันมาเป็นเนื้อเดียวกับเรารักมันมากไม่ได้โกรธนะเวลาก่อนยิ้มก่อนด้วยนะฟังดีๆมีมันมีไม่ได้ฆ่าเขาด้วยโกรธนะข้าเขาได้รักเหมือนนกตัวนี้โอ้ดีจังเลยรักมันจังเลยยิงสักโป้งแล้วตายแล้วก็เอาเนื้อมันมาปิ้งแล้วเอาเนื้อมันมาแกงใส่ไปในกระเพาะเราให้มันเป็นตัวเรามีแต่ว่าฆ่าเขาเพราะรักรักมากรักจนมันเป็นตัวเราเลยทีเดียวจะรักจนจะเอามาเป็นตัวเรา เอามันมาแกงกินน้ำมันมะพร้าวผัดกินก็แล้วแต่นี่เรียกว่าถ้าเขาได้รักถ้าเขาได้โกรธไม่ชอบใจจะทำให้เขาตายลงไปไอ้นี่เข้าใจง่ายๆอันนี้ฆ่าเขาได้โกรธนี่เข้าใจได้ง่ายเข้าใจถ้าเขาได้รักนี่ก็อธิบายให้ฟังอย่างนั้นน่ะแล้วคนเรานี่ค่ากันถ้าคนฆ่าคนส่วนมากก็ไม่ฆ่าไม่รักหรอกข้าได้โปรดส่วนมากนะแต่ถ้าได้รับก็มีหวงแหนเกินควรอย่างผัวเมียหรือว่าเป็นแฟนกันเนี่ยพอไปเป็นอื่นเป็นแบ่งใจให้คนอื่นไปรักคนอื่นหรือว่าไปแค่ได้ยุ่งกับคนอื่น หวงแหนจะให้เป็นของตัวข้าข้าเอาไว้หวงแหนถ้าเอาไว้เป็นของตัวเองคนเดียวแต่ฆ่าแล้วไม่รู้จะเอาวิธีไหนมาเป็นของตัวเองคนเดียวนะทาแล้วตายไปก็คือไม่ให้ไปยุ่งคนอื่นแทนมากมีค่าด้วยรักเหมือนกันรักมากหวงแหนมากไปยุ่งกับคนอื่นไม่ได้ถ้าได้รักรักแล้วมันก็กลายมาเป็นโกรธเป็นแค้นที่จริงโลภะก็โทรสามีมันต่อกันรากเน่าจริงๆมันมาจากโลกพระซะก่อนแล้วมันก็เป็นโทรศัพท์มันไม่ชอบใจก็เพราะว่ามันชอบใจมันชอบใจที่ให้อยากจะให้เป็นอย่างที่เราหมายอย่างที่เรามุ่งหมาย เราไม่ต้องการให้มันมาใกล้ถ้ามันมาใกล้เราก็โกรธเราต้องการให้มันอยู่ใกล้ถ้ามันไม่อยู่ใกล้ก็โกรธอย่างนี้แหละไม่ต้องการให้มันมาแตะต้องเราถ้ามันมาแตะต้องเราเราก็โกรธต้องการให้มันอยู่ใกล้เราแตะต้องอยู่กับเราถ้ามันห่างไปฟากไปจากไปก็โกรธน่ะมันต่อกันอย่างนี้เพราะความโกรธกับความรักหรือความโลภกับความโกรธฉันมันต่อกันอยู่เสมอโทรศัพท์มันเกิดทีหลังรูปพระจริงๆพิจารณาให้ออกพิจารณาให้เห็นเพราะงั้นเราจะเอาไม่เอาเราโทรสระเบอร์โทรศัพท์เป็นการทำลายมีการทำลาย การฆ่าแกงกันเป็นการที่ทำอะไรรุนแรงโทสะแรงเราไม่เอามันเป็นทุกข์ตัวร้ายเพราะเกิดโทสะเกิดความโกรธเกิดความโมโหเราที่ให้เป็นกรรมฐานไปแล้วรู้จิตใจของเรามีสติรู้ถึงแม้ว่าจิตของเรามันจะเกิดอาการโกรธขึ้นมาแล้วเราจะถูกหรือเราจะผิดไม่ให้มีโกรธทั้งนั้นแม้เราจะเป็นผู้ถูกอยู่อย่างจริงเราก็ไม่โกรธใครจะมาทำผิดยังไงเราก็ไม่โกรธยิ่งเวลาทำผิดแล้วเราอย่าไปโกรธเขาล่ะต้องรู้ตัวนะตรวจตนเองถ้าตัวเองทำอะไรอยู่เป็นกายกรรมก็ดีเป็นวจีกรรมก็ดีหรือแม้แต่คิดคิดเลวคิดชั่วคิดไม่ดีเป็นจุดอยู่แท้ๆ เราเองก็เป็นคนที่มันควรจะลงโทษตัวเองกลับไปโกรธยิ่งไม่ได้เรื่องใหญ่ว่าเราจะไม่โกรธด้วยประตูใดๆแม้ว่าเราจะถูกหรือเราจะผิดเราก็ไม่โกรธเพราะมันเป็นทุกข์โปรดขึ้นในหัวใจแล้วมันเป็นทุกข์เราไม่ให้จิตใจของเรามีตัวโปรดให้ได้เป็นอันดับที่ 1 เนี่ยเราจะต้องกระทำมีสติระลึกย้อนลงไปถึงเมื่อวานนี้ว่าเราเองเราได้มีกายกรรมมันเป็นทุจริตที่เรียกว่าไม่ดีทำกายข้าจะฆ่าเขาน่าจะรักของเขาจะเอาของเขาจะไปประพฤติผัวเขาเมียเขาไปหรือพูดพูดไม่ ดีแล้วพูดเป็นมุสาวาทเป็นโกหกพูดเป็นผรุสวาทเป็นคำหยาบพูดเป็นอะไรกับชินวัตรจ้าซึ่งเรียกว่าเป็นคำตอบเสี่ยหรือสัมภาระเป็นพวกที่พูดเพ้อเจ้ออย่างที่อธิบายฟังแล้วพูดไปไม่ได้เรื่องไม่ได้ราวพูดไปต่อเสียให้เขาทะเลาะกันพูดหยาบภาษาหยาบภาษาไทยภาษาถิ่นไม่ดูไม่น่าฟังหรือโกหกคิดฮอดตอแหลต่างๆเราไม่เอาทั้งสิ้นและเรารู้ตัวเราแล้วเราก็จะตั้งใจของเราใหม่เรียกว่าอธิษฐาน ตั้งใจนี่คืออธิษฐานพอเรานึกย้อนดูแล้วเมื่อวานนี้เรามีกายกรรมทุจริตอย่างนี้วจีกรรมทุจริตอย่างนี้คือมันไม่ดีมันไม่ดีกายกรรมอย่างนี้ไม่ดีวจีกรรมอย่างนี้ไม่ดีหรือแม้ที่สุดมโนกรรมของเราไปติดไปเสพติดไปมัวเมาไปหลงร้องให้เธอหายไปไปเป็นเศษรถเศษชาติเสพผู้เสพเสียงเสพกลิ่นไปหลงลาภหลงยศไปหลงมัวเมาไอ้โน่นไอ้นี่ที่เขาหลอกเขารอเขาอยู่กับเขาอยู่เราก็มาตรวจสอบรู้พอรู้แล้วก็ตั้งใจให้ดีตั้งขึ้นใหม่ตั้งจิตให้มั่นทีเดียวบอกว่าเราจะทำใหม่แล้ววันนี้ทั้งวันตั้งแต่เช้าไปจนกระทั่งจบถึงนอนนั่นแหละ เราจะไม่กระทำสิ่งที่มันเป็นมาแล้วอย่างเมื่อวานนี้ย้อนไปถึง 2 วันที่แล้ว 3 วันที่แล้ว 4 วันที่แล้ว 7 วันที่แล้วเดือนที่แล้วปีที่แล้วอันใดที่เรารู้ว่าเรายังหยาบคายอยู่เราได้กระทำชั่วมาก่อนเก่าทำอันนั้นมาไม่ดีทำอันนี้มาไม่ถูกต้องหรอกควรจะแก้ไขปรับปรุงอันนี้มันหยาบมากไปแล้วเปลี่ยนมาคนที่ละเอียดยิ่งขึ้นหรือคนที่สูงแล้วก็จะเห็นความหยาบของเราเนี่ยอย่างละเอียดอย่างสูงให้พี่ยามากๆเราได้ปรับปรุงและได้เปลี่ยนตัวเราแล้วเราไม่หยาบคายมากมายแต่เราไม่ได้ไปผ่านวันหนึ่งวันหนึ่งเราก็ไม่ได้ไปเล่นอบายมุข ไม่ได้ไปเล่นการพนันไม่ได้ไปที่เด็กกินสิ่งเสพติดอันหยาบคายหรือไปติดมัวเมาไปเมาในสิ่งที่เสพติดหยาบคายยิ่งเรื่องผู้หญิงผู้ชายก็ไม่ได้มีแล้วนะถ้าพูดที่สูงสูงนะไม่ได้มีตรวจสอบดูแล้วก็ไม่มีเรื่องผู้หญิงผู้ชายตากระทบลูกตาเห็นผู้หญิงพอได้ยินเสียงผู้หญิงอยู่ใกล้ผู้หญิงได้กลิ่นลิ้มรสอะไรสัมผัสต่างๆเราก็ไม่ได้มีเกิดอารมณ์แล้วไม่มีอารมณ์ในการที่จะไปเกิดสำหรับใครหรือว่าชาวชิงชังอะไรครับแม้แต่เรื่องของลาภยศเราก็ไม่ได้ยินดียินร้ายอะไรผู้ที่เป็นพระ ชั้นสูงจะเห็นตัวเองระลึกย้อนไปก็จะเห็นแต่สิ่งที่ละเอียดอยู่ในจิตก็ไอ้พวกนี้เราผ่านหมดแล้วพวกนี้ไม่มีบาปไม่มีภัยอะไรวันนึงคืนนึงเราผ่านไปเราก็ไม่มีบาปไม่มีภัยอะไรในจิตใจไม่ได้มีกิเลสเป็นโลภะไม่ได้มีกิเลสเป็นโทสะเพราะเหตุนั้นเหตุนั้นเพราะราบก็ไม่มีประโยชน์ก็ไม่มีเพราะลูกก็ไม่มีเพราะเสียงก็ไม่มีเพราะกลิ่นก็ไม่มีเพราะลิ้นก็ไม่มีเพราะกายสัมผัสก็ไม่มีแม้เพราะใจเองใจของเราคิดชั่วคิดเลวคิดจะไปก่อไปสร้างคิดจะไปหาไอ้นั่นไอ้นี่ที่มันเป็นเรื่องเกินฐานะเกินขอบเขตไปไม่เหมาะไม่สมก็ไม่มี ถึงแม้แต่ใจของเราเองไปเอาคิดจะหยุดเอาแต่หยุดหยุดหยุดหยุดหยุดหยุดหยุดหยุดสงบไม่ทำงานทำการกลายเป็นกรุศรีษะเป็นโฆสะคือกลายเป็นคนเกลียดคร้านเฉื่อยชาอึดอัดครึ้มๆจนกระทือไม่ได้รถไม่ได้ชาติอะไรไม่ได้ฐานะไม่ได้การไม่ได้งานอะไรเหมือนแท่งหินก้อนดินและอย่างนี้เราก็รู้ว่าเราเกินไปแล้วอึดอัดซึ่งช้าช่วยไม่ได้เรื่องได้ราวเกินไปก็ไม่ดีหรือว่าคิดฟุ้งซ่านมากมายที่จะก่อนอกจะก่อหนี้เกินกำลังจนฐานะจน เวลาเดินขอบเขตมากไปเรียกว่าฟุ้งซ่านเราก็ลดลงวันนี้เราคิดเกินไปที่กรอกคิดสร้างเกินไปหรือคิดหยุดคิดไม่ทำอะไรมากไปรู้ตัวด้วยจิตทั้งหมดเราไม่ได้ทำแล้วอย่างหยาบก็ไม่มีแม้แต่จิตของเราในจิตของเราก็ไม่ได้คิดชั่วคิดเลวไม่เกินไปในทางต่ำไม่เกินไปในทางมากไปไม่เกินเป็นไปในทางน้อยไปเราทำพอดีพอควรพอเหมาะพอสมกับการงานวันๆนึงตามเหมาะตามควรไม่ดิ้นรนจนเกินไปและก็ไม่ดูดายเฉยเมยจนเกินไปจนไม่พยายามแสวงบ้างหรือว่าพยายาม รังสรรค์ต่อริเริ่มหรือว่าสร้างบาปก็ไม่ใช่เราจะต้องมีการสร้างสรรค์ริเริ่มและจะต้องมีการรู้จักเกินฐานะรู้จักเรามากไปรู้จักว่ามันโลภมากเราไม่ทำในโลกมาเป็นพระอริยะเป็นพระผู้ที่ไม่มีสิ่งอยากกินตำแล้วก็จะนึกถึงทบทวนอย่างนี้จิตใจของท่านจะตรวจสอบตื่นเช้าขึ้นมานั่งรับอากาศสดใสสดชื่นและท่านก็จะไตร่ตรองทบทวนดูเมื่อวานนี้เรียกว่าบุพเพสันนิวาสอะไรมันเกิดขึ้นเราทำอะไรให้เกิดขึ้นบ้างที่ดีและเราได้ดับกิเลสอะไรส่วนละเอียด เหลือของเราบ้างเมื่อวานนี้หาระดับได้สนิทแล้วหรือยังก็นึกทบทวนของเราดูเออดีเราได้ดับเมื่อวานนี้กิเลสส่วนนั้นส่วนนี้เราได้พากเพียรมีสติสัมปชัญญะรู้แล้วว่าไอ้นี่เป็นอกุศลจิตเป็นสิ่งที่ไม่ดีไม่งามและได้ตัดได้ปล่อยได้เลิกได้ละได้ผ่าเพียงจะทำพระอริยะชั้นสูงสูงท่านก็จะไตร่ตรองดูเห็นไอ้นี่เป็นสิ่งที่ลึกละเอียดบางเบานี่แต่ก่อนเราไม่รู้มันจับมันไม่ได้จับมันไม่ติดตอนนี้รู้ตัวมันแล้วนี่เป็นอารมณ์ไม่เข้าท่าไม่ติดไม่เข้าท่าเป็นจิตที่ดีและหากกุศลและจิตหากเป็นเชิงไปในทางโรงพักมูลนิธิไปในเชิงเป็นทางในโทรศัพท์มูลนิธิยังเป็นสิ่งที่คับแค้นใจเป็นอุปายาส สิ่งที่เป็นโทมนัสใจเป็นสิ่งที่มันยังไม่สบายอยู่ในหัวใจเป็นสิ่งที่ถือว่าเป็นทุกข์เป็นปริเทวะนาการเป็นสิ่งที่ยังผูกพันชีวิตที่ไร้เหตุผลต้องแต่งอยู่ไม่รู้จักสัตว์ไม่รู้จะปล่อยเลยว่าปริเทวะเป็นสิ่งที่ทำให้เราหมองเราเศร้าเราโสดอยู่รู้ชัดเจนแล้วเราก็พยายามล้างออกตัดออกปล่อยออกคลายออกหาเหตุผลเพื่อที่จะปล่อยมันหรือตัดได้ทันทีโดยที่ไม่ต้องหาเหตุผลและโยนมันทิ้งได้ติดตัวใหม่มาใช้เลยเอาจิตที่สดใสเบิกบานเป็นผู้ที่ไม่กล่าวไม่มองไม่มีปริมาณเทวดาการยุ่งเกี่ยวข้องเป็นสิ่งที่ไม่ทุกข์เป็นสิ่งที่ไม่โทรมา เป็นกิจที่มันอึดอัดขัดเคืองขัดแค้นคับแค้นหรือว่าลำบากอยู่ในใจเป็นอุบายญาติเราไม่มีจิตเหล่านี้อยู่ในใจหาแล้วก็ทำให้ได้รู้ให้ได้ว่ามันมีเมื่อไหร่ระลึกย้อนไปดูจิตดูใจและนึกย้อนไปดูทั้งวจีที่เราได้พูดมาแล้วพูดกับญาติโยมพูดกับหมู่ฝูงอธิบายธรรมะบางทีแรงไปบางทีจัดไปปรุงให้เขาแรงมากไปบางทียังไม่พูดไม่งามบางทีพูดอย่างนี้ยังไม่เหมาะสมกับคนนี้ควรพูดขนาดนี้แต่คนนี้คนพูดขนาดนี้จมูกกลุ่มอย่างนี้ควรพูดอย่างนี้กับหมู่กลุ่มอย่างนี้ควรพูดอย่างนี้วาระอย่างนี้หรือกาละอย่างนี้ควรพูดขนาดนี้ควรพูดเท่านี้ควรพูดอย่างนี้ ตรวจสอบดูภาษาคำพูดที่เราได้พูดมาแล้วตรวจดูกายกรรมเราได้ทำอย่างนี้เราได้ทำงานอันนี้เราได้ทำสิ่งนี้ดีหรือไม่ดีรู้ตลอดเวลาทบทวนเสมอๆเราก็จะเป็นผู้ละเอียดลึกซึ้งขึ้นไปเรื่อยๆๆๆๆตอนขึ้นตอนขึ้นพระอริยะชั้นสูงท่านจะนึกทบทวนอย่างนี้อะไรควรจะหยุดควรจะเลิกควรจะดับเสียมันเป็นอกุศลมันยังไม่งามพร้อมท่านจะปรับเปลี่ยนเปลี่ยนมาเป็นสิ่งที่เป็นกุศลเป็นสิ่งที่งามยิ่งขึ้นแม้กายกรรมแม้ว่ากิจกรรมท่านก็จะปรับปรุงถ้าจะเปลี่ยนขึ้นวันทุกวันทุกวันทุกวันโดยตั้งใจเรียก ฐานอธิษฐานอย่าแปลว่าขออธิษฐานไม่ใช่ไปขออธิษฐานหมายความว่าตั้งใจตั้งให้ดีว่าเราจะทำอย่างนี้ตั้งใจแล้วก็ตั้งเป็นกฏขึ้นอีกก็ได้เป็นศีลต่างเป็นสัจจะต่างเป็นข้อที่จะให้เรากระทำขึ้นแล้วเราก็กระทำในวันต่อไปเราก็จะมีสติว่าเราได้ตั้งศีลตั้งคอหรือตั้งอธิษฐานให้แก่ตนอย่างไรและเราก็จะทำให้ได้ตามนั้นปรับปรุงไปอย่างนี้มากขึ้นมากขึ้นผู้นั้นก็จะสูงขึ้นยิ่งละเอียดขึ้นแม้พวกเราพูดที่เริ่มต้นก็ตามเราก็จะเริ่มต้นด้วยบุพเพนิวาสานุสติญาณ ที่อาตมาบอกว่าให้ตื่นขึ้นมารับอากาศแจ่มใสอากาศสดชื่นสมองโปร่งไม่มีอะไรเรื่องยุ่งอยู่ในจิตเนี่ยถ้าตื่นขึ้นมาแล้วระลึกดูนี่ใช้วิชาใช้วิชาของพระพุทธเจ้าเรียกว่าใช้อภิญญาหรือมาใช้วิชา 1 วิชา 2 วิชา 1 ก็คือระลึกจรถึงเรื่องเก่าบุพเพสันนิวาสสติให้เกิดญาณยานี่หมายความว่ารู้หรือปัญญาให้เกิดปัญญาระลึกไปรู้ว่าอ๋อไอ้นี่ดีไอ้นี่ชั่วไอ้ที่ปกครองแล้วไม่ดีเพราะฉะนั้นเราจะดับเราจะเลิกเราจะหยุดเราจะไม่ทำอีกจะให้มีในตัวเราตัวเราจะไม่ก่อกรรมมีตัวเราจะไม่กระทำอย่างนี้เพราะว่ามัน เพราะว่ามันไม่งามเราตั้งใจให้แก่ตัวเราเองอย่างนี้ตั้งใจอย่างนี้เรียกว่าอธิษฐานตั้งใจทีเดียวรู้ให้ได้รู้ได้เลยว่ายานปัญญาเรียกว่าญาณหรือปัญญาหรืออภิปัญญารู้ให้ได้ว่าอย่างนี้ชั่วอย่างนี้ควรปรับปรุงขึ้นใหม่อย่างนี้ควรทำอย่างนี้ควรทำอย่างนี้ทำอย่างนี้ดีกว่านะเมื่อวานนี้เราทำอย่างนี้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ถ้าทำให้ดีขึ้นกว่านี้จะเป็นอย่างนี้เราคิดเห็นใส่ซองคิดได้หรอกคนใส่จองได้คนให้ทำจริงๆอย่าเอาไปฟังพูดอาตมาพูดต้องทำจริงๆนะพยายามระลึกขึ้นมาจริงๆเมื่อวานนี้ระลึกง่ายเพราะวันที่แล้วก็ระริกยากหน่อย 3 วันผ่านมาก็ยิ่ง ก็ไปยากขึ้น 4 วันผ่านมาก็ยิ่งยากขึ้น 5 วัน 7 วันเดือนนึงที่ผ่านมามันยิ่งจำได้ยากจำได้ก็เลยนึกเอาบางเรื่องอาจจะเรียกว่ามันฝังใจบางเรื่องที่ผ่านมาหลายวันแล้วเรียกว่าฝังใจแล้วก็อาจจะระลึกย้อนไปถึงเรื่องนั้นได้ง่ายมันฝังใจมันจำได้แม่นเรื่องนี้เราไปทำเลวไว้จับไปทำเลวไว้มากมายเหลือเกินมันเลวมากๆอันนี้เราจะต้องเลิกให้ได้เป็นประกายยะเป็นเรื่องหยาบเรื่องใหญ่พอจะเลิกไม่ได้จริงๆตั้งใจทีเดียวนี่เรียกว่าเราใช้วิชาสามของพระพุทธเจ้ามาทำเกษตรกรรมและก็มาเพื่อที่จะปรับปรุงตนไปวันต่อวันเราจะมาปรับปรุงตน ต่อวันใช้วิชา 3 คือบุพเพนิวาสานุสติญาณไตร่ตรองระลึกย้อนความเก่าความที่ผ่านมาแล้วก็ไตร่ตรองปรับปรุงแก้ไขให้เกิดปัญญาให้เกิดญาณให้เกิดรู้แยกออกว่าอย่างนี้เป็นกุสลาธัมมาอย่างนี้เป็นอกุสลาธัมมาหมายคำว่าแยกออกไปอย่างนี้เป็นธรรมะที่ชั่วอย่างนี้เป็นธรรมะที่ดีและอย่างนี้เป็นเรื่องที่มันไม่ค่อยงามอย่างนี้เป็นเรื่องที่งานแล้วจะทำให้มันงามให้ได้แต่เรื่องย่ออย่างนั้นเรียกว่าเราทำความเกิดความดับทำความเกิดความดับหรือว่าจิตศัตรูประปากะให้เกิดญาณให้รู้ด้วยปัญญาว่าเกิดคืออย่างนี้ดับคืออย่างนี้เกิดก็คือทำขึ้นให้มันเกิดขึ้นให้มันก่อขึ้นให้มันเป็นไป ดาบก็คือเลิกหยุดเสียระงับเสียกายกรรมอย่างนี้เราเคยกระทำเคยฆ่าสัตว์เนี่ยดับมันเสียอย่างข้าการกระทำอย่างนี้อย่าให้มีที่เราเรียกว่าดับถ้าเราฆ่าสัตว์อยู่มันก็เป็นกรรมเป็นบาปเป็นอกุศลกรรมอยู่เพราะระดับกุศลกรรมได้เด็ดขาดไม่เวียนกลับไปทำอกุศลนี้อีกผู้นั้นก็หลุดพ้นหลุดพ้นไม่เผลอด้วยมีสติสัมปชัญญะอย่างจริงไม่เผลอทำได้ตลอดเวลาผ่าตัดก็ไม่ฆ่าลักทรัพย์ก็ไม่รักเรื่องผู้หญิงผู้ชายก็ไม่มีพูดก็ไม่พูดแล้วพูดทีไรมีสติสัมปชัญญะพูดไม่ต่อเกียรติไม่พูดหยาบไม่พูดเพ้อ ยังไม่เสพไม่ติดอะไรมีสติสัมปชัญญะอยู่รู้ตัวเราไม่เสพอันนี้เราไม่ติดอันนี้เราไม่มัวเมานี้ที่เราจะทำก็เพราะว่ารู้ว่าไอ้นี่ดีเราจึงทำกระทำเพราะเห็นแจ้งเข้าใจอย่างชัดเจนเลยว่าดีมีเหตุมีผลถ้าไม่ดีเราดับเลิกไม่ทำนี่เป็นความรู้เป็นสิ่งที่เราใช้สูตรหรือใช้วิชาของพระพุทธเจ้าที่เคยพาทำมาทำเพราะงั้นเราต้องพยายามระลึกจริงแล้วก็ทำเป็นจริงทำความเข้าใจให้ได้แต่มาพูดไปวนมาอธิบายไม่ได้เอาหลักอะไรมากหรอกเอาหลักสำคัญสำคัญของพระพุทธเจ้ามาพูดหูฟัง ตัวแล้วก็ตั้งใจให้ดีแล้วก็ทำโดยเฉพาะเราจะต้องทำเป็นอธิษฐานตั้งใจให้ดีเพื่อที่จะกระทำดีในวันทุกวันที่เรามาอบรมเช้าๆนี่ก็คือการตั้งใจทุกคนมานั่งฟังนี่ฟังเพื่อที่จะรู้รู้ธรรมะหรือรู้คำสอนที่ดีๆแล้วก็ตรวจกับตนเองตนเองแล้วก็เอาไปทำเป็นอธิษฐานแบบที่เราฟังอาตมาอาตมาเป็นสังฆังสะระณังคัจฉามิอาตมาเป็นถือว่าอาตมาเป็นที่พึ่งเป็นผู้รู้ก่อนอาตมาก็สาธยายเป็นภาษาพูดให้ฟังเรียกว่าพระธรรมแล้วก็ญาติโยมก็รับฟังไปพิจารณาเห็นตามก็ตั้งไว้ในจิตเรียกว่าอธิษฐานไว้ตั้งไว้ในจิตแล้วเราก็จะกระทำการกระทำในโลกนี้สิ่งที่ดีที่สุด รวมเมตตาเขาเรียกว่าเมตตาอธิษฐานแล้วก็ย้อนมามีเมตตาเมตตาก็คือการช่วยผู้อื่นการกระทําด้วยพอสมควรตอนนั้นอย่าเปลืองตนจะได้รับประโยชน์จากสิ่งก่อสร้างในโลกเหมือนกันเช่นว่าเรากินข้าวถ้าเราสร้างข้าวขึ้นมาเราปลูกข้าวขึ้นมาแล้วก็กินข้าวแต่เราก็ไปกินมากกินไม้อะไรเรากินกับเราทำ เครื่องถอดทุ่นแรงแล้วเอามาไว้ใช้เพื่อที่จะสร้างจะก่อสิ่งที่ดีแล้วก็สร้างก่อขึ้นมาใช้หรือสร้างก่อขึ้นมาเพื่อให้คนอื่นเอาไปใช้เรามีเมตตาอย่างนี้เรามีสร้างกอบเป็นวัตถุได้ก็สร้างก่อนวัตถุหรือว่าเราจะมีเมตตาคนอื่นนอกจากสร้างก่ออะไรต่ออะไรทำอะไรไม่ได้เรามีแต่เที่ยวจะแรงจะเอาแรงเท่าแบบเอาแรงก็หาว่าแรงก็ช่วยแล้วก็ใช้แรงของเราคอยช่วยเรียกว่าเมตตาเกื้อกูลกันแต่ทำเพื่อประโยชน์ขึ้นมาในโลกและอธิษฐานตั้งใจไว้ดีแล้วก็กระทำตนให้เป็นประโยชน์เรียกว่าเมตตาแต่เอาง่ายๆว่าเมตตาคือผู้กระทำตนให้เป็นประโยชน์แก่ การตั้งใจอย่างนี้และการทำจริงๆนั้นเรียกว่าเป็นผู้แผ่เมตตาไปทั่วสรรพสัตว์ไม่ใช่หมายความว่าเราก็ต้องเช้าขึ้นมาแล้วก็แผ่เมตตาเอาแต่เพลงปากพูดบางทีพูดภาษาบาลีทองโอ๊ยสวดภาษาบาลีที่เขาแผ่เมตตานี้มีตั้งหลายบทสัพเพสัตตาก็มีอะไรอิมินาอะไรก็ได้เยอะแยะแผ่เมตตาน่ะมากมายหลายบทสวดกันสวดไปเฉยๆแต่เสร็จแล้วพอออกมาจากที่เราสวดก็ไปโหดร้ายไปแย่งชิงเป็นโรคมากแทนที่จะเป็นประโยชน์แก่เขาช่วยเหลือเกินฝ่ายสร้างก่อให้แก่ผู้อื่น ไปทำการเอาเปรียบเอารัดกดขี่ข่มเหงขี้โกงขี้ฉ้อพูดแต่จะเอากายกรรมก็ไปฉกไปชิงเอาไปดึงไปยื้อไปแย่งเอามาเป็นของเราอันนี้มันไม่ใช่มีตาอย่างนี้หมายความว่าเราเองเบียดเบียนจงกันข้ามกับเมตตาเราจะไม่เป็นคนเบียดเบียนเราจะเป็นผู้เมตตาเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่นอยู่เสมอให้ได้มากที่สุดคนไหนที่มีชีวิตเกิดมาแล้วเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่นได้มากที่สุดอยู่ตลอดเวลาผู้นั้นก็ประเสริฐสุดประเสริฐและต้องการสิ่งที่เกิดมาเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่นได้มากที่สุดคนเราเกิดมาแล้วเป็นแต่ผู้เผาผลาญ เอาคนเรานี่ถ้าพบว่าเกิดมาแล้วเป็นแต่ภูเขาเผาผลาญไม่ได้พูดทำลายแล้วก็แย่งชิงโลภเอามาไว้เป็นของตัวคนเดียวคนนั้นไม่มีประโยชน์ในโลกไม่ทำไม่ก่อไม่สร้างด้วยมีแต่จะหาจะหอบหวงเอาเอามาเอามาให้ตนคนนั้นไม่มีประโยชน์ในโลกอารมณ์ไม่ต้องการคนแบบนี้เลยเกิดมาหนักแผ่นดินโลกต้องการคนที่เรียกว่าประเสริฐหรือเรียกว่าพระคนที่เป็นพระพระคำนี้มาจากภาษาบาลีคือพระหรือว่ารักวอแหวนก็รอเรือหรือพพานกับรเรือพรเนี่ยพระเรียกว่าพรก็ได้แล้วรีบบอกพระก็ได้อันเดียว คำเดียวกันแปลว่าความประเสริฐหรือความดียอดเยี่ยมคนเราจะมีความประเสริฐความมียอดเยี่ยมนี่ก็คือเป็นประโยชน์เกิดมาแล้วเป็นประโยชน์เป็นผู้สร้างเป็นผู้ก่อและเป็นผู้ที่ไม่ทุกข์แม้จะสร้างจะก่ออะไรก็ไม่ทุกข์ไม่โลภไว้ไม่หวงแหนหาไม่รู้เอาไว้ไม่หวงแหนสร้างกอก็ไม่หวงแหนเพราะผู้ใดจะมีฐานะสร้างก่ออะไรก็ทำถ้าเป็นฆราวาสก็สร้างก็ตามฐานะฆราวาสตามแบบฉบับเพราะฆราวาสกินมากใช้มากเป็นครอบครัวก็ต้องทำมากน้อยละถ้าเป็นพระเนี่ยไม่ไม่สร้างมันไม่กินมากแล้วล่ะเพราะว่าไม่สร้างไม่ก่อไม่มีข้อไม่มีครัว เพราะฉะนั้นพระก็ทำงานที่เป็นงานสอนเป็นงานบอกความจริงถือโอกาสหรือถึงเวลาเอาเวลาจะไปสอบจะเอาเวลาต่างๆไปบอกไปสอนและอธิบายทำความเข้าใจให้ได้รู้ถึงความจริงแท้ว่ามนุษย์เกิดมาทำไมมนุษย์ก็เกิดมาเพื่อแสวงหาสิ่งที่จะมาปฏิบัติตนให้เป็นผู้ประเสริฐประเสริฐเพราะเป็นผู้สร้างผู้ก่อที่ดีกับประเสริฐเพราะเป็นผู้ที่ไม่มีทุกข์ไม่เดือดร้อนหัวใจไม่ทุกข์ไม่อิจฉาริษยาใครไม่ได้กลัวแม้กระทั่งตายมันไม่ทุกข์ไม่กลัวแม้กระทั่งตายไม่กลัวว่าจะไม่ได้สิ่งนั้นไม่ได้สิ่งนี้ก็ไม่กลัวไม่กลัวเลย สบายใจผ่องใสอยู่ไม่ได้อะไรก็สบายทำงานอะไรได้ก็ทำแจกจ่ายไปไม่หวงไม่เห็นนี่พระผู้ประเสริฐหรือคนเกิดมามีความประเสริฐเป็นอย่างนี้ไม่ถูกหัวใจไม่เศร้าซอยโสกาดูใครจะว่าใครจะสู้ทวงใครจะด่าก็เฉยๆไม่ๆๆรู้อยู่ว่าเขาด่าเขาด่าถูกหรือด่าผิดถ้าเขาด่าถูกเราชั่วจริงเราก็แก้ไขตัวเองถ้าเขาด่าไม่ถูกหรอกเราไม่ชั่วแต่เขาเข้าใจผิดนะแต่เราก็เฉยๆเพราะว่าเขาไม่รู้เขาโง่เขามาด่าเราเพราะเขาไม่รู้ความจริงที่จริงเราไม่ผิดหรอกแต่เขาก็ด่าเราเราก็จะไปโกรธเขาทำไมเราก็จะไปชวนเค้าทำไมก็เฉยๆอยู่ทำงานอะไรที่ดีได้แล้วก็คิดอ่านทำงาน ทางไปเป็นผู้สร้างผู้กองที่ดีและเป็นผู้ไม่ทุกข์ในหัวใจเป็นผู้มีความสงบระงับอยู่ในหัวใจอย่างแท้จริงเป็นผู้ไม่มีทุกข์ได้เดือดร้อนเลยไม่กลัวแม้กระทั่งตายเข้าใจความจริงว่าเกิดมาแล้วต้องตายไม่มีใครเกิดมาแล้วไม่ตายเกิดมาแล้วกระทำทุกสิ่งทุกอย่างที่กระทำได้ตามที่เราสามารถกระทำแล้วก็แจกจ่ายออกไปไม่ใช่หวงไว้ไม่ใช่ว่าทำแล้วเราจะต้องไม่พรากจากกันจะต้องอยู่กับเราจนตายสุดท้ายคนมันก็จะต้องตายจากสิ่งที่ตัวเองสั่งสมไว้หรือสร้างไว้ทั้งนั้นแหละเราสร้างอะไรไว้เราก็จะต้องตายจากสิ่งนั้นทุกๆคนไม่มีใครไม่ตายทุกคนต้องตายคิดหาความจริงให้เจอตายจะต้องจ่าย สิ่งที่ดีที่สุดที่เราสร้างมันขึ้นไว้แล้วว่าเป็นสิ่งที่ดีที่สุดเราก็จะต้องตายจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าสร้างศาสนาขึ้นไว้เป็นสิ่งที่ดีที่สุดสร้างพระธรรมคำสอนเกิดมาและกระทำทุกสิ่งทุกอย่างที่กระทำได้ตามที่เราสามารถจะทำแล้วก็แจกจ่ายออกไปไม่ใช่หวงไว้ไม่ใช่ว่าทำแล้วเราจะต้องไม่พรากจากกันจะต้องอยู่กับเราจนตายสุดท้ายคนมันก็จะต้องตายจากสิ่งที่ตัวเองสั่งสมไว้หรือสร้างไว้ทั้งนั้นแหละเราสร้างอะไรไว้เราก็จะต้องตายจากสิ่งนั้นทุกๆคนไม่มีใครไม่ตายทุกคนต้องตายคิดหาความจริงให้เจอตายจะต้องจ่ายจากสิ่งที่ดีที่สุดที่เราสร้างมันขึ้นไว้แล้วว่าเป็นสิ่งที่ดีที่สุดเราก็จะต้องตาย พระสัมมาสัมพุทธเจ้าสร้างศาสนาขึ้นไว้เป็นสิ่งที่ดีที่สุดสร้างพระธรรมคำสอนสร้างสัจธรรมเป็นแบบเป็นอย่างพูดเอาไว้ตั้ง 45 ปีโอ้เยอะแยะมากมายคำสอนสร้างศาสนาสร้างคนที่มีความรู้สร้างคนที่หมดกิเลสสร้างคนที่เป็นพระไว้สอนไว้อบรมไว้สืบต่อให้มันมีอยู่ในโลกสร้างไว้แล้วพระพุทธเจ้าก็ต้องตายจากสิ่งที่ดีที่สุดคือศาสนาหรือพระธรรมพระพุทธเจ้าเองแท้ๆก็ต้องตายจากไม่มีใครที่ไม่ตายเพราะมันสมบัติอื่นที่มันไม่มีค่าเท่าศาสนาสมบัติอื่นไม่มีราคาแพงเท่ากับพระธรรมเป็นแค่เงินทองเข้าของวัตถุ อะไรต่างๆก็ต้องจากมันต้องตายจากมันเหมือนกันให้เป็นยอดเพชรให้เป็นยอดทองคำให้เป็นยอดสมบัติเป็นเงินเป็นกี่ล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านล้านก็ตามมีที่หน้าที่ดินมีบ้านมีช่องมีเรือนมีชานมีของวิเศษวิโสมีของอะไรมากมายขนาดไหนก็ตามรับทราบไว้ก่อนไว้แล้วก็แจกจ่ายให้คนอื่นใช้ให้คนอื่นได้ประโยชน์บ้างอย่าไปหวังไว้หวงไว้ให้ตายยังไงเราก็ต้องตายจากมันตายจากใครมีวิธีการที่จะตายแล้วสร้างเงินสร้างทองสร้างเพชรสร้างพลอยได้มากๆแล้วมีวิธีการที่จะออกไปตอนตายด้วยใครมีวิธีมั่ง มีไหมอธิษฐานดูซิมีไหมใครจะคิดหาออกก็วิธีที่ตายแล้วจะเอาพวกนี้ไปด้วยมีไหมพระพุทธเจ้าตายแล้วยังเอาศาสนาไปด้วยไม่ได้เลยพระพุทธเจ้าสร้างศาสนาขึ้นไว้ในโล