190407 พิธีเปิดอบรมบำเพ็ญสติปัฏฐานครั้งที่1-พ่อท่าน-ศีรษะอโศก.txt

ข้าพเจ้านอบน้อมพระสงฆ์นะโมตัสสะภะคะวะโตขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้นอะระหะโตซึ่งเป็นผู้ไกลจาก สัมมาสัมพุทธัสสะตรัสรู้ชอบได้โดยพระองค์เองนะโมตัสสะภะคะวะโตขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระเจ้าพระองค์นั้นอะระหะโตซึ่งเป็นผู้ไกลจากกิเลสสัมมาสัมพุทธัสสะตรัสรู้ชอบได้โดยพระองค์เองนะโมตัสสะภะคะวะโตขอนอบน้อมแด่พระผู้มี พระภาคเจ้าพระองค์นั้นอะระหะโตซึ่งเป็นผู้ไกลจากกิเลสสัมมาสัมพุทธัสสะปฏิเสธตรัสรู้ได้โดยพระองค์เองนะโมตัสสะภะคะวะโตขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระเจ้าพระองค์นั้นอะระหะโตซึ่งเป็นผู้ไกลจากกิเลสจักร อะโวคาโดก็กิตติศัพท์อันงามของพระผู้มีพระเจ้านั้นได้พุ่งไปแล้วอย่างนี้ว่าอิติปิโสภะคะวาเพราะเหตุอย่างนี้ถ้าผู้มีพระเจ้าอังเป็นผู้ไกลจากกิเลสสัมมาสัมพุทโธเป็นผู้ตรัสรู้ชอบได้โดยพระองค์เองเป็นผู้ถึงพร้อมด้วย แล้วจะแล้วนะดูการ์ตูนเป็นผู้ไปแล้วด้วยดีโลกะวิทูเป็นผู้รู้โลกอย่างแจ่มแจ้งอนุตตรารอบริษัทธรรมศาสตร์ราศีเป็นผู้สามารถฝึกบุรุษที่สมควรได้อย่างไม่มีใครยิ่งกว่าศรัทธาเทวดาเป็นครูผู้สอนของเทวดาและมนุษย์ทั้งหลายโคตรพ่อเป็น ผู้ตื่นผู้เบิกบานด้วยธรรมภะคะวาติเป็นผู้จำเริญจำแนกธรรมสั่งสอนศาสนาอิสลามใดที่ข้าพเจ้าก็ทำแล้วในพระพุทธ ปวดคอปาฏิหาริย์หาตัวอาจารย์ขอพระพุทธเจ้าจงทอดทอดซึ่งทอดล่วงเกินอนันต์สวรรคตทานตะวันตาธัมโมพระธรรมเป็นสิ่งพระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสแล้วดีแล้วสันติที่ก่อเป็นสิ่งที่ผู้ศึกษาและปฏิบัติเพิ่งเห็นได้ด้วยตนเองเป็นสิ่งที่ ปฏิบัติได้และให้ผลได้ไม่จำกัดการเกิดเป็นสิ่งที่ควรกล่าวกับผู้อื่นว่าท่านจงมาดูเธอเป็นสิ่งที่ควรน้อมเข้ามาใส่ตัวปัจจัตตังเวทิตัพโพวิญญูหิติเป็นสิ่งที่ผู้รู้ก็รู้ได้แต่พอตอนดังนี้ใจเย็นสบายสบาย ด้วยกายก็ดีด้วยวาจาก็ดีด้วยใจก็ดีทำไมกูกัมมังปลากะตังมะยายังทำหน้าที่เพียงใดที่ข้าพเจ้าก็ทำแล้วในพระธรรมธรรมโมปฏิญาณตนอัจฉริยะตังขอพระธรรมจงงดซึ่งโทษล่วงเกินการงานการันตีตั้งวาลีโอเพื่อการสำรวมระวัง ในพระธรรมในการต่อไปสุปฏิปันโนภะคะวะโตสาวะกะสังโฆพระสงฆ์สาวกของพระผู้มีพระเจ้าหมู่ใดปฏิบัติดีแล้วกูถูกปฏิปันโนภะคะวะโตสาวะกะสังโฆสองสาวกของพระผู้มีพระเจ้าหมู่ใดปฏิบัติตนแล้วอย่าอย่าปฏิบัติสงสาร บ่ได้ปฏิบัติเพื่อลู่ธรรมเป็นเครื่องออกจากทุกข์แล้วสามีเจโนภะคะวะโตสาวะกะสังโฆสงฆ์สาวกของพระผู้มีพระเจ้าหมู่ใดปฏิบัติสมควรแล้วยาที่ทางได้แก่บุคคลเหล่านี้คือจัดการคู่แห่งบุรุษสี่คู่นับเรียงตัวบุรุษ ภะคะวะโตสาวะกะสังโฆนั่นแหละสงสาวกของพระผู้มีพระเจ้าเอานายโยเป็นของแก่สักการะที่เขานำมาบูชาปางในอยู่เป็น 2 แก่สักการะที่เขาจัดไว้ต้อนรับครับเป็นผู้ที่บุคคลทั่วไปควรทำเป็น อาโนตารางปูนยาเขตตังโลกัสสาติเป็นเนื้อนาบุญของโลกไม่มีนาบุญเดินยิ่งกว่าดังนี้กาเยนะวาจาอย่าว่าเจตะวาด้วยกายก็ดีด้วยวาจาก็ดีด้วยใจก็ดีสังฆเภทกรรมอันใดที่ข้าพเจ้าจะทำแล้วในพระสงฆ์สังคม ปฏิภาณฮาโตอาจารย์ขอพระสงฆ์จงอดทนซึ่งทอดล่วงเกินอนันต์การันตีสังวริวัดสังฆทานเพื่อการสำรวมระวังในพระสงฆ์ในการต่อไปศาลาที่ตามองเห็นดาราเทวีอะนะตีโตเรามีความแก่เป็นธรรมดาไม่ล่วงพ้นความแก่ไปได้แต่ยาที่ตามองเห็นพระ อนาถติดต่อเรามีความเจ็บไข้เป็นธรรมดาไม่ล่วงพ้นความเจ็บไข้ไปได้มรณะถ้ามองเห็นมรณังราตรีโตเรามีความตายเป็นธรรมดาไม่ล่วงพ้นความตายไปได้ประเภทประเภทต่างๆคือว่าอย่าพลาดจากของรัก ของชอบใจทางเส้นไปกรรมสิทธิ์กรรมฐานจะโทรกลับมาอยู่นี้กรรมพันธุ์พุทธประวัติเรามีกรรมเป็นของตนมีการเป็นผู้ให้ผลมีกรรมเป็นแดนเกิดมีกรรมเป็นเผ่าพันธุ์มีกรรมเป็นผู้ติดตามมีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัยมีกรรมมาแต่กำเนิดศาสนา เราจะทำกรรมอะไรไว้เป็นบุญหรือเป็นบาปคือว่าจะได้รับรับผลของกรรมนั้นสืบไปที่วางตามหาพื้นฐานปัจจัยผีตาพังเราทั้งหลายควรพิจารณาอย่างนี้อย่างนี้ทุกวันเกิดต่อไปนี้อย่าได้สมาทานศีลอันเป็นข้อว่า บาทในการอบรมสมาทาสมถกรรมฐานในวันนี้ข้าพเจ้าทั้งหลายมีใจใสศรัทธาเพื่อจะนำเข้าวัดไปปฏิบัติราชการวาจาใจเพื่อความสงบเรียบร้อยโดยไม่เป็นพิษเป็นภัยแก่ตนและผู้อื่นในการสมาทานกรรมฐานกรรมฐานในวันนี้ข้าพเจ้าได้ตกลง ปลงใจสมาทานแล้วต่อหน้าพระภิกษุสงฆ์ที่ท่านนั่งตรงอยู่นี่และข้าพเจ้าจะได้เริ่มต้นจะมาทานเพื่อรับเอาศีลคือศีล 8 เป็นศีลอุโบสถไปรักษาที่ที่ถึงกำหนดแล้วข้าพเจ้าก็จะได้ออกและข้าพเจ้าเมื่อออกไปแล้วจะนำไปปฏิบัติเท่าที่ทำได้เป็นศีล 5 อยู่ในฆราวาสกองเรียนใน เป็นต้นว่าหมากโพลีข้าพเจ้าก็ได้สมาทานเรียบร้อยแล้วว่าจะเอาเข้า LINE ตามแต่เจตนาข้าพเจ้าได้กำหนดไว้แล้วตอนนี้ไปท่านจงสมาทานศีลอันเป็นศีล 8 สาธุมายังสาธุ วันนี้เป็นวันแรกมื้อแรกที่เราจะได้มาตั้งใจบำเพ็ญเรียกว่าบำเพ็ญธรรมสติปัฏฐานเด็กเต็มๆมาอบรมฝึกบำเพ็ญธรรมสติปัฏฐานสิ่งเราจะสมาทานศีล 8 ด้วยซึ่งได้กำหนดการกินการใช้อะไรไปหมดล่ะนอกจากจะสมาทานศีล 8 แล้วเราก็จะได้อธิบายถึงเรื่องสติปัฏฐาน เครื่องมาร์คมักวิธีหรือเรียกว่าบอกวิธีการบอกอุบายและการที่จะกระทำกับตนเองเพื่อที่จะวิรัชหรือเพื่อที่จะกระทำให้มีสติปัญญาเกิดความระลึกรู้เกิดความเป็นอยู่ที่สำรวมกายสำรวมวจีสำรวมมโนได้จะทำให้เราเป็นผู้ที่ลดกิเลสลดปัญหาต่างๆเป็นผู้ปฏิบัติตนอยู่ในกุศลทั้งหลายได้ขึ้นมาเรื่อยๆการจะเข้ามาอบรมก็เพื่อว่าจะมารับเอามักวิธีต่างๆมีให้รู้แล้วก็ เกียรติบัตรลองดูแล้วต่อไปออกจากนี่ไปไปที่บ้านกลับไปบ้านแล้วก็ให้เอาไปปฏิบัติต่อให้มีความระมัดระวังต่อเท่าที่ทำได้อยู่ที่นี่มาอยู่ที่นี่อบรมแล้วก็ต้องเคร่งครัดเราไม่ต้องไปกังวลใส่ใจในเรื่องการงานทั้งบ้านมากมายในขณะนี้ 7 วันเราขอเวลามาเอาใจใส่เอาจิตใจมาอบรมมารับฟังแล้วก็มาลองปฏิบัติมารองประพฤติมารองกระทำจะได้ค่อยๆบอกให้ไปตั้งแต่ว่าเราจะอยู่ยังไงจะเดินจะเดินชายหาดเดินยังไงจะมีการระวางยังไงมีท่าทียังไงแล้วก็จะนั่ง ตอนเราจะทำยังไงแม้แต่การนอนตื่นมาตั้งแต่ตื่นเราจะมาอบรมฟังธรรมกันต่ออบรมฟังธรรมแล้วก็จะถึงเวลาประกอบการงานในนี้บ้างช่วยการงานในนี้บ้างในขณะปฏิบัติการงานเราก็ระมัดระวังมีสติมีสติจะทำสติยังไงจะหัดทำตัวยังไงจะรู้ยังไงจนกระทั่งถึงการกินอาหารแล้วก็จะกินอย่างมีสติอย่างรู้มีความรู้ว่ากินเผื่ออะไรกินไปทำไมแล้วจะทำจิตทำใจยังไงในเวลากินกินเสร็จแล้วก็แปลกใจกันไปผู้ที่จะปรึกษาหารือไถ่ถามธรรม ผู้รู้อื่นก็จะถามบ้างโทรมาถามจะออกไปสงบพัดระมัดระวังปากคอเราจะไม่หัดพูดละจะงดพูดจาบ้างปากนี่มันพูดแล้วมันพูดเลอะเทอะมากนักจะหัดระวังปากคอไม่พูดจะพูดกันน้อยๆอย่างนี้เป็นต้นหรือว่าเราจะออกไปตีไปนั่งสงบหรือว่าไปเดินสำรวจระวังให้มีจิตอยู่กับตนอยู่ในมุมไหนของป่ามีสถานที่เยอะแยะก็ได้จนกระทั่งถึงเย็นเราก็จะมาฟังธรรมกันต่อ 4 โมงฟังตามกันต่อไปถึง 5 โมง 5 โมงแล้วก็แยกย้ายกันไป ถ้าเราจะนอนเราจะไม่นอนดึกกลางวันเนี่ยเราจะบำเพ็ญแล้วเราก็จะทำงานพอสมควรใครจะทำงานอื่นก็ได้จะทำงานปัดกว่าจะทำงานเช็ดถูจะทำงานตักน้ำตักท่าใส่ตุ่มใส่อะไรล้างส้วมล้างที่บูรณะสิ่งที่ควรบูรณะแม้แต่จะทำศาลาไปพลางถ้ามีอุปกรณ์มีของมีเขาจะทำก็ทำงานไปได้ทำงานเป็นการปฏิบัติธรรมไปด้วยให้มีสติสัมปชัญญะธรรมจะตอกเราจะต้องมีสติอยู่กับตัวให้ช้าลงหน่อยอย่ารีบร้อนไม่เร่งร้อนเราจะทำให้เย็นสุขุมประณีตให้เรียบร้อยเป็นคนที่มีสติสตางค์เป็นคนที่ทำอะไรให้รู้จักจังหวะจากคนเราจะค่อยๆบอกกันไปเป็นชั้นๆๆแต่ราคา จนกระทั่งถึงเวลาเย็นฟังธรรมเสร็จแล้วแยกย้ายกันไปอาบน้ำอาบท่าอะไรก็ได้แล้วก็จะนอนทุ่มนึงประมาณทุ่มนึงเราจะนอนกันหัดนอนให้ได้มันเคยนอนดึกๆก็หัดนอนดูทุ่มนึงการนอนเราควรจะนอนสักกี่ชั่วโมงก็จะพูดสู่กันฟังนอนจะนอนยังไงดีจะทำท่ายังไงจะมีสติสตางค์ในการนอนยังไงจะบอกนะจะอธิบายสู่กันฟังเป็นชั้นๆไปหาบ่นอนแล้วตื่นเราควรจะกำหนดตื่นนอนกี่ชั่วโมงตื่นขึ้นมาจิตใจให้ผ่องใสกำหนดตื่นขณะนั้นให้ได้ถ้าติดมากๆนอนแล้วก็อยากนอนอีกมันเป็นกิเลสเราจะผ่าตัดกิเลสและ ตื่นขึ้นมาดูโลกที่มันสงบตื่นเช้าๆลองดูใครตื่นตี 1 ตี 2 ได้ก็ตื่นตื่นตี 3 ด่านก็ตื่นอากาศในตอนตี 1 ตี 2 ตี 3 อากาศสงบสดชื่นหน้าเบิกบานจิตใจนี่จะผ่องใสสมองโปร่งตื่นขึ้นมาดูมันบ้างก็ได้ถ้ามันเดินจงกลมหัดเดินให้ระวังวางแผนวางขายังไงอาการเดินเราควรจะสำรวมยังไงเรียกว่าเดินสำรวมเดินอย่างพระยังไงเรียกว่าเดินเหมือนคนซัดส่ายมีนับจากอันไม่ควรการพูดเป็นยังไงพูดอย่างพระ ส่งสำเนียงเวลาปล่อยเสียงออกมายังไงมันถึงจะเป็นเสียงอย่างพระยังไงจะเป็นอย่างคนเราจะมาทำตนฝึกตนเป็นพระพระทั้งๆที่หัวดำหัวขาวนี่แหละพวกที่ฝึกตนได้เราเรียกว่าพระอริยะทำได้สำเร็จจนถึงจิตเลยบริสุทธิ์ผุดผ่องขึ้นมาเรียกว่าพระอริยะเป็นพระโสดาเป็นภาษาอังกฤษทางขึ้นมาตามลำดับตามลำดับเราจะนำมาทำตนเป็นพระกันจริงๆมันจะเอาจะเรียนรู้บุญนี่คือทำตนให้เจริญขึ้นทำตนให้เป็นพระให้ได้นะเราจะมาทำค่อยๆขึ้นมาตี 1 ก็ตามที่ 2 ก็ตามที่ 3 ก็ตามจนถึงตี 4:00 น นี่ต้องตื่นแน่เพราะตี 4 จะฟังธรรมทุกคนต้องพยายามตื่น ไม่ให้ตื่นสายกว่าตี 4 ถ้านอนตั้งแต่ทุ่มนึงถึง 4:00 น อีกกี่ชั่วโมงเท่าไหร่ 549 ชั่วโมงตั้ง 9 ชั่วโมงแล้วนะ 9 ชั่วโมงนี่มากนะนอนคนเรานี่นอน 9 ชั่วโมงนี้มากเพราะงั้นไม่ได้ตี 4 ต้องตื่นทุกคนต้องพยายามตื่นแล้วก็มาพร้อมกันที่ศาลาฟังธรรมฟังธรรมไปตี 4:00 น 5:00 น ตี 6 แยกย้ายกันไปทำธุรกิจเราไปอยู่เงียบๆเราไม่มีเพื่อนคุยแล้วไม่มีใครรู้ไม่มีใครสุงสิงไม่มีใครยุ่งรับรับ ถ้าไม่รับก็พยายามฝึกหัดต้องหัดกำหนดจิตหากฝึกจิตไม่สติปัฏฐานฝึกกําหนดจิตให้สงบให้เงียบไม่หยุดมันไม่รับก็นอนนิ่งๆไม่ต้องไปเอาใจใส่กับใครอยู่ไปอย่างนั้นสะกดจิตไว้ที่ตัวสะกดจิตไม่ติดตัวให้สำรวมนิ่งลงให้รับจะดูลมหายใจของเราเข้าออกอยู่แค่นั้นก็เอาใครเคยมาก็เอานอนดูลมหายใจยาวออกเข้าออกข่าวอะไรก็ได้แล้วก็กำหนดให้จิตสงบสงบสงบหลับๆๆบอกตัวเองหลับๆๆไปเรื่อยๆต้องทำฝึกหัดดูเราจะต้องเป็นผู้ที่จะรู้จะรับก็รับได้จะตื่นก็ตื่นได้ฉันจะเรียกว่าอยู่เหนือหลักอยู่เหนือ ต้องทำได้จริงๆถึงจะได้ว่าเป็นผู้อยู่เหนือโลกแล้วจะสอนธรรมะจะให้ฝึกหัดธรรมะแบบเนื้อโลกโลกุตตระธรรมะที่ทำตนให้เนื้อสิ่งที่เป็นกิเลสทั้งหมดทั้งมวลมันจะตามใจกิเลสมันไม่ได้มันบอกว่าไม่หลับนอนไม่หลับหรอกไม่ได้ต้องไปหายามากินอีกก็อย่างนั้นมันคนหลงๆเราจะต้องเหนือคนนอกโลกน่าจะต้องทำให้ได้เดินมาฟังทำเสร็จแล้ว 6 โมงน่ะพระจะเตรียมตัวออกเป็น ให้เรากินบ้างก็เอาตังค์อย่าให้เอาอาหารมีเนื้อสัตว์มานาให้ลูกให้หลานเอามาส่งแล้วใครจะเป็นเด็กก็ให้พ่อให้แม่เอามาส่งอะไรก็อย่าให้เอาอาหารที่มีเนื้อสัตว์มาเอามาส่งที่นี่หาใครไม่มีใครเอามาส่งก็ไม่เป็นไรคอยกินไปกับหมู่แต่ใครมีก็บอกที่บ้านทั้งบ้านให้มาทำบุญทำบุญกับพระโยคาวจรขณะนี้พวกเรานี่เรียกว่าพระโยคาวจรคือผู้กำลังบำเพ็ญถูกกำลังฝึกหัดปฏิบัติธรรมทำบุญกับพระโยคาวจรนั้นได้บุญมากผู้บำเพ็ญธรรมหัดตัดกิเลสตัณหาอย่างนี้นี่เป็นคนที่กำลังปฏิบัติจริงอย่างนี้ปฏิบัติพระกรรมฐานอย่างนี้คนที่ กำลังฝึกตนเป็นพระที่แท้คนมาทำบุญกับพระโยคาวจรพระติดฝึกหัดบำเพ็ญอย่างแท้จริงเอาใจใส่อย่างนี้ได้อานิสงส์สูงได้บุญมากบอกกันบอกญาติโยมมาทำบุญกันพระอภัยมณีบิณฑบาตมาทางนี้ก็จะมีมีญาติโยมอาหารมาก็เอามาทำบุญแล้วก็มีเท่าไหร่ก็แจกกันกินอ่าจ่ายกันกินไปเท่าที่มีดูซิว่าญาติโยมจะมาทำบุญไหมมาเอาเท่าไหร่ก็เท่านั้นมีมาม่ามากมีมาน้อยก็น้อยถ้ามีมาน้อยพระจะอดก่อนให้โยมกินถ้ามานอนไม่พอกินพระจะอดก่อนแล้วจะให้โยมกินเพราะพวกเราจะอดให้ดูถ้ามันมีไม่พอกินพระจะอดก่อนมีเท่าไหร่ก็ให้ยอมกินยอมสมาทานแล้วว่าจะกินข้าว บางคนทนไม่ไหวจริงๆจะกิน 2 คนก็เอาละแต่ใครทำได้หนนึงก็ลองดูเป็นดีแล้วล่ะอาหารเท่าที่ได้เท่าที่มีเท่าที่กินแล้วจะกินกันเท่าที่ได้เท่าที่มีลองดูมันจะตายง่ายๆหรือถ้าลองดูถ้ามีญาติโยมก็เอามาให้กินพอเพียงเราก็กินพออิ่มแต่ใครจะขับรถไปให้มากแค่นั้นก็ตามใจไม่เป็นไรหรอกแต่อย่าไปอัดกรอบมากจนเกินไปจนทรมานตนไม่เอาให้พอเหมาะพอควรเดี๋ยวเราจะหัดแม้กระทั่งการกินกินแล้วแต่ก็อีกแหละต่อไปก็เหมือนเดิมใครจะแยกย้ายกันไปบำเพ็ญธรรมจะไปอยู่สงบสงัดไม่หัดพูดให้มากอยู่กับบ้านก็ช่องมันเคยมันพูดไม่รู้จักพูดและพูดแค่พูดโกหก มากมายมาตอนนี้จะระงับจะระมัดระวังไม่พูดอะไรมากมายละมันพูดบาปมามากแล้วนี่พูดไอ้โน่นไอ้นี่อะไรก็ได้มันไม่มันเรียกว่ามันร่วงศีลอ่ะมันบด 10 ศีลที่เกี่ยวกับวจีกรรมเนี่ยวจีกรรม 4 เนี่ยมันบาปมามากแล้วใช่ไหมโยมนะมันบาปมากๆแล้วมาตอนนี้ก็มาหัดให้ปากมันเป็นบุญบ้างลดลงพูดน้อยถ้าจะพูดก็พูดแต่ธรรมะสอบถามคุยกับพระอาจารย์ท่านองค์ศีลองค์ธรรมอันนู้นอันนี้เป็นยังไงเราเองนี่เป็นอย่างนั้นอย่างนี้จะเอากรรมฐานยังไงปฏิบัติจะดีอย่างนี้พูดไปได้พูดอย่างนี้มันไม่พูดบาปบุญอย่างนี้พูดเพราะฉะนั้นเราจะหัดทำมันจะไม่พูดเป็นบาปเป็นเรื่องโรคเรื่องคนนั้นคนนี้ คนนั้นคนนั้นเป็นอย่างนี้คนนี้หยุดมันซะทีนึงมันพูดบาปมาเยอะแล้วแต่ถ้าเกิดวันพยายามหัดระงับมีสติให้รู้ว่าที่ให้รู้กายกรรมทั้งหลายแหล่เอาที่นี่ก็จะขอบอกกายกรรมซะก่อนนะกายกรรมที่เราควรจะมีนี่ก็ให้ดูพระท่านเป็นตัวอย่างท่านเดินทางไปท่านมามือเราเดินอย่างคนที่นัดจะคีตะวาทิตะวิสู มันเลอะเทอะมันไม่น่าดูมันคนละเต้นแร้งเต้นกาอยู่ดีๆไม่ชอบกรีดกรายร่ายรำไปเลยเดินไปก็รำไปป้อไปอะไรแต่ทำไมมันน่าเกลียดนั่นยางโลกๆไม่เอาเราจะไปปฏิบัติตนให้มันสุภาพเรียบร้อยเป็นผู้ดีเป็นผู้ดีแล้วก็มาหาระวังเดินขาก้าวเดินให้ระวังขานะขาขวาให้เดินอย่าให้มันเตะออกไปอย่าให้มันดีดออกไปไม่ต้องเดินเร็วนักหนาเพราะว่าถ้าเดินเร็วเกินไปแล้วเราจะควบคุมขาไม่ค่อยได้ก็เดินพอสมควรดูก็เห็นพระเดินแล้วไม่ใช่แล้วพวกพระพวกอาตมานี่เดินก็เห็นไม่ใช่เหรอเคยเห็นแล้วนะหัดเดินไปดูตัวอย่างพระกันดูอย่างผู้ที่บำเพ็ญเรานี่ก็เดินเป็นอย่างนี้ไปไหนๆเราก็เดิน อยู่ที่นี่ก็เดินอย่างนี้ไปไหนมาไหนแล้วก็เดินอย่างนี้เดินให้จนกระทั่งเป็นปกติทุกวันทุกวันเราก็เดินอย่างนี้ตื่นขึ้นมาเพื่อว่าจะเดินก็เดินอย่างนี้แหละไม่ใช่ไปเดินอย่างคนโลกๆเพราะฉะนั้นเราจะรู้ได้ว่าพระกับคนนี่มันเดินไม่เหมือนกันนะแต่ถ้าพระที่เขาไม่ปฏิบัติก็ไม่รู้เลยนะเดี๋ยวพาไปปฏิบัติก็ไม่รู้ด้วยแต่ถ้าปฏิบัติแล้วเราจะรู้ได้ว่าพระเดินไม่เหมือนคนหรอกคนน่ะมันเดินเอาแต่ใจมันอยากเตะมันก็เตะมันอยากดีดมันก็ดีมันอยากเดินแผลเดินแขกอะไรไปยังไงมันก็เดินถ้าอย่างนั้นมันไม่มีสติสตางค์มันไม่รู้จักกำหนดสำรวมมันไม่มีการสำรวมมันไม่มีการสงบมันมีการสุภาพเพราะเราจะต้องมาเดินหัดเดินให้สุภาพเราเรียกว่าจงกลมถ้ามัน ไม่ต้องว่าวก็เดินธรรมดานี่แหละให้ดูมีสติมีใจรู้ว่าเราเดินเราก้าวขาอย่างนั้นอย่างนี้ก็กล้าให้มันเรียบร้อยไม่ต้องว่าวไม่ต้องพูดอะไรนะเดินให้เรียบร้อยให้ครับบ่ต้องว่าหยังให้ฮู้อยู่กับฮู้นั้นฮู้อยู่กับเขาแข่งเดินก้าวไปก็ให้มันจะให้มันไม่ไปก็ให้มันช้าแหน่มันไปให้มันตายแล้วให้มันเดินตรงๆให้มันเรียบร้อยจัดการให้มันส่งให้มันเรียบร้อยให้มันสุภาพเบิ่งดูอย่างพระพระมันเดินจังใดก็เบิ่งก็ดูเอาอย่างพระ ถ้าเกิดว่าเผื่อญาติโยมเขาอยากจะใช้กสิณอะไรมาใช้เนี่ยเพราะว่าเขายังไม่เข้าใจขั้นสูงนะพอจะให้เขาใช้ได้ไหมครับเกษียณที่เขาเคยใช้อยู่อะไรเป็นหลักใครไปเคยหัดเดินอย่างที่เขาพาเดินมันก็ยังข้ามหนุมานเรียกว่าคณะอนุบาลคือคันเด็กๆหัดเดินใหม่ๆเดินจงกรมก็ 9 น้อเอาสาย 9 แต่มันก็เด็กตั้งไข่นั่นน่ะเอาใครไม่ไม่มันไม่ไหวเลยหัดเดินก็เดินไม่เป็นแต่ละวัดระวังขาให้มันเรียบร้อยเหมือนอย่างพระท่านทำนี่เราก็จะทำอย่างนี้ก็ทำไม่ได้จะไปหาเจ้าชายเหมือนเด็กอนุบาลตั้งไกลแล้วก็สาย 9 อย่างน้อยยกล้อเหยียบหนอแล้วก็คว้ายกกับขวาอย่างขวาก้าวขาเหยียบเขาจะเอายังไงก็เอาถ้าจะทำถ้ามัน เป็นเหมือนอย่างฟ้านี่มันทำไม่ได้ก็จะเอาอย่างนั้นก็เอาไม่ว่าดิอ่าจะเอาอย่างนั้นก็เอามาเออมันไม่ได้เรื่องหรอกมึงเด็กอนุบาลหัดเดินมันเกินไปมันโหดไปเดินกับแหนมทำไมมันจะเดินเรียบๆอย่างนี้ไม่ได้เลยถ้าเดินก็คือการสำรวจการเดินให้มันสุภาพเรียบร้อยให้มีสติอยู่กับการเดินทางมันเดินเตะเดินควงเดินถีบเดินชนยกแขนยกขามันไม่ยกให้พอดีพอดีเกินไปนักมันไม่รู้จะหัดให้มันยังไงก็เอาที่ไม่ว่าอะไรนะใครจะมีกรรมฐานมีกฐินอย่างนั้นเคยผ่านมาอย่างงั้นก็เอาหัดเดินจงกรมจะเดินอย่างนั้นก็เอาก็ได้ไม่ว่าความมุ่งหมายคือต้องการให้จัดค้าจัดแข่งให้ควบคุมมันได้ แบบนี้ออกไปจากนี่แล้วจะไปไหนก็เดินถีบเดินเตะเดินสายเดินดีดดิ้นเหมือนอย่างเก่ามาหัดเดินทำไมจงกรมถ้าเดินแล้วก็ไม่ได้อะไรมีแต่เดินอย่างนี้ให้มีสติรู้ดูเดินมาให้มันงามมันสำรวมมันเหมาะสมกว่าเดิมนี่เหมือนพระเป็นพระมีความสำรวมมีนับจากเนี่ยอยู่ในข้อศีลว่านับจากคือท่าทางแม่ท่าทางการเดินก็เดินเรียบร้อยสำรวมสุขุมนอสงบหนอมันไม่เหมือนคนคนเขาเดินอีกไม่ได้เรื่องไอ้หนุ่มไอ้นั่นอย่างนี้แล้วเดินไม่เป็นภาษาแล้วเดินไปกำลังมากๆดีดไปควงไปวิ่งไปเนาะอย่างนั้นมันเรียกว่ามันไม่ไหวมันไม่เอานะเราไม่เอาอย่างนั้นถ้าจะมาหานี่เรียกว่ากำหนดการเดินก็ได้ ตื่นๆขึ้นมาดึกๆถ้าเกิดว่าเราง่วงตื่นขึ้นมาแล้วเราจะกำหนดนอนนอนสัก 6 ชั่วโมงตื่นถ้านอนตั้งแต่ทุ่มนึงก็ 6 ชั่วโมงก็ไปตื่นแล้ว 1:00 น ตื่น 01:00 น ขึ้นมาแล้วมันยังตื่นไม่ไหวกำหนดว่าจะนอนตื่น 01:00 น นี่แหละ 6 ชั่วโมงมันก็ยังง่วงอยู่ก็ลุกขึ้นมาเดินเดินก็เดินอย่างจงกรมเดินไม่ดีกำหนดให้มีการจะทำท่าทำทียังไงมันจะเหมือนพระก็เห็นแล้วนี่ตัวอย่างอ่ะพระเดินพวกอาตมาก็เดินก็เดินอย่างนั้นไม่ใช่แกล้งนะนี่หัดมาฝึกมาแล้วเป็นไปจริงแล้วเราก็รู้ว่าเรียบร้อยสุขุมอย่างนี้แหละใครเห็นใครก็บอกเออดีไม่ใช่ว่าเดินอย่างนี้แล้วมันก็ดูน่าเกลียดมันก็ไม่น่าเกลียดอะไรมันก็สุภาพดีเรียบร้อยดีสุขุมสำรวมดีแล้วนอกจากขาแข็งจ่ายไปแล้วมือก็อย่าตัดสาย ใบขับขี่มันไม่ต้องไปแกว่งดีดดิ้นเดินไปกับกวาดแกว่งเหมือนกับชาวบ้านชาวช่องดีไม่ดีเดินไปก็ลำยกต่อไปรามาไม่เอาอย่างนั้นไม่เอาอย่างนั้นแบบคนเราจะมาทำแบบพระต้องเดินเรียบมือก็อยู่กับที่มันจะตัดสายอะไรไปมากแม้แต่เวลาเราเดินนี่ก็ยังหัดพริกนี่ดูโน่นดูนี่มองโน่นมองนี่อะไรมากมายนักแต่อย่างนั้นแบบคนที่มีกิเลสมากเดินก็มองโน่นมองนี่มองไปเดินโน่นอันนี้ประเดี๋ยวก็ชนถนนอันนี้อะไรกันอย่างนี้เป็นคนไม่เอาแล้วเดินให้มีการพุ่งข้างหน้ามองข้างหน้าข้างๆนี่ก็มองได้มันมีสายตาหรอกมันมีสติมองมองออกไปได้รู้ข้างๆนิดหน่อยไม่ต้องมาบอกแปลกๆอย่างพระของท่านบอกว่ายังพระอรหันต์ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเดินตรงไป มองสายตาตรงหน้าตรงหน้าก็นิดหน่อยพอช่วยออกงานเลยแอบนิดหน่อยอะไรประมาณว่า 2 วาไปข้างหน้าก้มนิดหน่อยไม่ใช่หน้ามองเริดมองแล้วก็ไม่ใช่อย่างนั้นไม่ใช่แบบพระแบบพระที่นั่งเดินก็เดินสงบหน้าตรงมองไปชั่วแอบก้มหน้าหน่อยๆไม่ตัดสายอย่างนี้เรียบร้อยสุภาพสำรวมอ่ะเรามาหัดตนเป็นพระมือก็รวมไว้กับที่วางไว้ข้างหน้านี่ถือว่าอย่างนี้ก็ได้นี่หมายความว่าจับมันไว้มีสติก่อนตอนนี้เริ่มต้นก็หัดทำกันจะสบายไม่ต้องเดินสายเดินสัตว์เดินเหวี่ยงเดินดีเดินขวางอะไรออกไปไม่เอา แด่ท่านขาก็ให้ระวังมือให้ระวังลำตัวก็ไม่เดินโยกทางดีๆนะนี่กำลังอบรมแล้วนะอบรมสติปัฏฐานแล้วนะมีอบรมสติปัฏฐานแล้วนะอบรมไปตั้งแต่กายกรรมที่เราเรียกว่ากายกรรมให้สำรวมกายกรรมให้นิกายอันสุจริตเป็นผู้ที่เป็นพระแม้ตั้งแต่กายที่เห็นว่าเป็นผู้สงบระงับเป็นผู้ที่สำรวมระวังอยู่ในองค์ศีลสำรวมระวังอ่าอยู่ในองค์ศีลสังวรศีลนี่คือกำลังพูดนี่เรียกว่าศีลเป็นข้อเป็นหลักเกณฑ์ที่บอกให้แล้วก็เอาไปสำรวมกายตาหูจมูกลิ้นกายทั้งหมดทั้งรวมแม้กระทั่งตาหูจมูกลิ้นกายแต่ละตาหูจมูกลิ้นไม่ค่อยว่ากันอีกทีนึงในสำรวมกาย เราจะเป็นอยู่ยังไงจะเดินจะไปจะมานี่ว่าตอนเดินก่อนนะตอนนี้บอกแต่ก่อนตอนตื่นก่อนแล้วก็จะระวังกายเดินก็ไม่ให้มันโคลงมันส่ายเดินไปโยกไปเอนไปส่ายไปไม่เอาให้เดินให้มันทำตัวให้มันดีให้มันตรงมันจะไปตามรูปการเดินไปนิดหน่อยพอทรงตัวไก่พอดีพอดีอย่าให้ฝ่ายจัดอย่าให้โครงเครงๆๆไปมามันดูไม่เรียบร้อยนะดูไม่สุขุมดูไม่สมบูรณ์ดูไม่งามเหมือนพระให้กายก็อย่างนั้นด้วยครับทำดูตัวอย่างเพราะงั้นพวกเราจะทำทั้งเด็กทั้งเล็กทั้งผู้ใหญ่ผู้แก่ผู้เฒ่านี่มาหัดเอาตอนเช้านี้ก็เอาแต่รู้ดีนี่เด็กๆขนาดนี้ดีท่านแดงมาอบรมอย่างนี้บ่อยๆบ่อยๆแล้วเด็กจะเรียบร้อย มีแต่คนๆนี้เป็นพระเดินกันแม้แต่เดินก็เดินอย่างพระในการเดินทีนี้การนั่งคนไทยเรานี่นิยมวันนั่งพับเพียบมีสุภาพพระเทพคนตายนั่งขัดสมาธิก็ได้นั่งพับเพียบแล้วก็ให้มันอยู่ในท่าทีที่ดีไปนั่งไปพลิกไปพลิกมาดิ้นไปดิ้นมาไม่เอาแล้วท่านนั่งก็ให้สำรวจอยู่มือไม้ก็ให้มันมีที่ไว้หัดดูพวกเราดูอย่างพระเนี่ยพออาตมานี่ฝึกมาหัดมาแต่ละคนก็ฝึกมาหัดมาพยายามมาก็ดูพวกเรามีกันแค่ชี้ให้ดูไม่ใช่ว่าไม่ใช่อ้วนแล้วก็มีไว้อย่างนี้ทำอย่างนี้มาแล้ว ไม่รู้ด้วยแต่พระที่ฝึกแล้วหัดแล้วก็จะอยู่มีสัมมาคารวะมีการสำรวมระวังเป็นพระอยู่หรอกน่าดูเอาเอาแล้วก็พยายามหัดนั่งหัดอะไรนี่เป็นการมีสติกำหนดสติปัญญาลงนามแล้วนั่งแล้วนั่งเราก็จะต้องมีการนั่งอันงามมีการนั่งอันเป็นระเบียบเรียบร้อยเป็นผู้ดีเป็นพระฝึกตนเป็นผู้ดีนางไม้ขัดทรายนั่งไปดีดไม่ดิ้นนั่งไม่พบศพลุกไปลุกมาเบี้ยวไปเบี้ยวมาไม่เอาจะหยุดท่าไหนก็นั่งท่านั้นให้พอสมควรก็ค่อยๆลุกค่อยๆขยับมันปวดเอวมันปวดขามันเจ็บขาก็ขยับท่าทีไปเอาท่าใหม่ก็ได้ ฉายาพับเพียบถ่านนี้มันปวดขาแล้วมันชาขามันเป็นอย่างนั้นอาจจะขยับท่าใหม่ก็ค่อยลุกแล้วค่อยๆเปลี่ยนผ้าค่อยๆขยับออกขาออกข้างนี้ซะบ้างหรือว่านั่งพับเพียบมันเจ็บมันปวดขามากแล้วก็จะเปลี่ยนไปฆ่าขัดทำงานก็อ้าวก็เปลี่ยนมาเป็นข้าขัดสมาธิแต่ถ้านั่งชันหัวเข่านี่มันไม่งามนะเออเอาค่าพับทำงานนี่พ่อ 2 ท่านผู้หญิงนี่ก็พักเทียบกันให้ได้มากๆที่ผู้หญิงขัดทำงานก็ไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ผู้หญิงผมก็ผู้หญิงก็ต้องพับเพียบนี่แหละพริกไปพริกมาซ้ายขวาซ้ายขวานี่แหละมากๆหน่อยสำหรับผู้ชายจะได้กำไรหน่อยนึงขัดสมาธิบ้างก็ได้ฉันว่าข่าวนี้จะเอาเลยนะแหมหัวข่าวยาวพระพุทธเจ้าก็ไม่ได้มี มือไม้ก็ให้มันไม่น่าจะไปอะไรก็ให้มันอยู่เนี่ยมันอยู่กับที่มันอยู่จับกันอยู่ระหว่างตาหรือว่าจะออกมาว่าอย่างนี้มันนิ่งอยู่อย่างนี้ก็ได้อยู่ระหว่างเขาและวางอะไรก็นั่งไปจะคุยอะไรไปไม่พอยกก็ไม่ต้องยกให้มันอยู่กับที่มันไม่ให้ดีดดิ้นตรงนี้รหัสสติให้มันอยู่รู้มือลูกค้ารู้ตัวรู้อาการหนักแล้วมือขาเราก็อยู่กับมันถ้ามันเจ็บมันปวดก็พยายามไม่งั้นมันทนมากนะมันทุกข์แล้วก็ไม่ไปทรมานตัวอะไรกับพี่ชายแล้วถ่ายรูปเออเราจะพลิกมาพยายามฆ่าเขย่าแข่งไปผ่าไม้หน่อยจะให้พระธาตุสุภาพเหมือนกันแหละก็เปลี่ยนภาพนิดหน่อยมืออย่างนี้ก็เออแม่มันทรมานเอาไว้อย่างนี้นานๆเขาก็ทุกข์ทนไม่ไหวอ้าวเปลี่ยนวันนี้หน่อยแล้วก็เปลี่ยนมา จำกันไว้ก็ได้พอสมควรให้หัดรู้มือรู้แขนลูกค้ารู้ถ้ารู้สงบรู้ระงับตรงนี้แม้แต่ท่านนั่งก็นั่