สื่อธรรมะพ่อครู(เศรษฐศาสตร์บุญนิยม) ตอน ทำอย่างไรจะจนอย่างสุขสำราญเบิกบานใจ.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(เศรษฐศาสตร์บุญนิยม) ตอน ทำอย่างไรจะจนอย่างสุขสำราญเบิกบานใจ _ทำอย่างไร ผมจะเป็นคนจนอย่างสุขสำราญเบิกบานใจคะ พ่อครูว่า...ก็ตอบวนเวียนซ้ำไป ทำอย่างที่ชาวอโศกเราพาทำ ไม่มีที่อื่นจะมีความจนอย่างสุขสำราญเบิกบานใจเหมือนชาวอโศก คือจิตใจมันจะมีปัญญา เข้าใจว่าความจนคนจนคืออะไร แล้วจนแล้วเรามีชีวิตอยู่อย่างสุขสำราญ อยู่อย่างสบายสงบสบายเลี้ยงตัวเองรอดมีความสงบอบอุ่น ไม่เดือดไม่ร้อนอะไร นั่นแหละ อยู่อย่างนี้ไม่เดือดร้อนอะไรเลยเพราะว่า พวกเราก็ไม่แสวงหาข้างนอกมากอะไรแล้ว อยู่ข้างในมีการกระทบกระทั่งกันบ้างมีวิบากบ้าง เราก็เรียนรู้ลดลง ใครกระทบเราๆก็ไม่มีปัญหาอะไรเราก็นิ่ง เราก็เฉยๆไม่ถือสา ก็รู้ว่าเขาก็ชอบเราอย่างนั้นอย่างนี้ เหมือนตบมือข้างเดียว เขาก็ตบไปเราก็เฉยๆ รู้ว่าเขาตบแรงคนนี้ คนนี้ตบเบา เราก็รู้ความจริงตามความเป็นจริง ไม่มีการศึกษาแค่นั้นแหละ ทำให้จริง เกิดปัญญา หรือทนได้ก่อน เสร็จแล้วต่อไปก็รู้ว่า มันก็ต้องเป็นอย่างนั้น บางทีเราบังคับเขาไม่ได้ เราก็หาทางหลีกเลี่ยง อย่าไปสัมผัสเกี่ยวข้องกับเขาเท่านั้น ถ้าเกี่ยวข้องกับเขาแล้วเขาเองจะขึ้น หากเราจำเป็นต้องพรากห่างจากกันก่อนก็ต้องทำ ถ้าจำเป็นต้องเผชิญหน้ากันก็หลีกเลี่ยงเอา อย่าไปเผชิญกันบ่อยมากนัก ถ้าจำนน จะมากระทบแรงมากหนักหนาสาหัสอย่างไรเราก็ทนได้ หรือไม่ต้องทนเลยสบายสบาย แล้วจะมี ซ้อนอีกอันคือ บารมี บารมี เป็นเรื่องลึกซึ้งอจินไตยมาก ผู้มีบารมีจะไม่มีใครกล้ามากระทบ อย่างพระพุทธเจ้านี้ไม่มีใครกล้าจะกระทบอะไรง่ายๆ ทุกคนเกรง มันเป็นบารมี ผู้รองลงมาจะมีบารมี แม้อาตมาถ้าจะมีที่ไม่กล้ามากระทบ แม้แต่คนใกล้ตัวก็จะคอยช่วย เป็นความเข้าใจที่เป็นปฏิภาณปัญญารู้กันอยู่ การจะเกิดความระหองระแหงกระทบกระทั่งกันแรงๆก็ไม่ม
อ่านต่อ
ี แสดงว่าพวกเรา เมื่อกระทบกระทั่งกันแรงก็เข้าใจแล้วไม่ติดใจ มันเป็นความซับซ้อนลึกซึ้งและได้ประโยชน์ได้ความร่วมมือ จึงอยู่กันอย่างสงบ ทุกคนก็บันยะบันยังของแต่ละคน 601224_วิถีอาริยธรรม บ้านราชฯ คนจนเป็นศูนย์ที่สุขสำราญเบิกบานใจ