สื่อธรรมะพ่อครู(โพธิปักขิยธรรม 37) ตอน เครื่องรับกับเครื่องส่งของธาตุรู้ในจิต.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(โพธิปักขิยธรรม 37) ตอน เครื่องรับกับเครื่องส่งของธาตุรู้ในจิต _สุดชดา ยังมีหนึ่งคำถามที่สงสัยมานานแล้วดังนี้ค่ะ พ่อครูคะสมัยเรียนชั้นมัธยมมีพระอโศก เดินผ่านหน้าโรงเรียนตอนนั้นรู้แต่ว่าเป็นพระแต่ไม่รู้ว่าพระอะไรเพราะไม่ได้สนใจ แต่หลังจากนั้นก็กินไข่ไม่ได้ เหม็นคาว ต่อมาดิฉันไปเรียน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่และไปหาซื้ออาหารซึ่งมีเนื้อสัตว์ตามปกติห่างจากพ่อครูไปเทศน์ราว 100 เมตรอยู่ๆก็เบื่อเนื้อสัตว์กินไม่ได้ เขี่ยให้เพื่อนซ้าย-ขวาทั้งๆที่ไม่ได้สนใจไปฟังธรรมแต่อย่างใด 2 เหตุการณ์พ่อครูเทศน์ พ่อครูสะกดจิตคนฟังหรือเปล่าคะ? ทำไมดิฉันถึงเหมือนถูกสะกดจิตและไม่เป็นตัวของตัวเอง หรือพ่อครูมีฤทธิแห่งธรรมมากจนเหนี่ยวนำให้ดิฉันเป็นแม่เหล็กตามเพราะถูกจัดอณูขั้วเหนือขั้วใต้แบบชั่วคราวใช่หรือเปล่าคะ?/ พ่อครูว่า…อาตมาตอบคุณไม่ได้จะมีส่วนหรือไม่มีส่วนแต่คุณมีสภาวะของคุณเองมาและมันก็เกิดไปตามธรรมดา ธรรมชาติที่คุณมี ไม่เหมือนกระแสวิทยุ แล้วมีเครื่องรับได้ ถ้าหากคลื่นตรงกันก็เข้า ถ้าหากคลื่นไม่ตรงกันก็ไม่ เป็นสภาวะธรรมดาธรรมชาติทุกอย่าง เป็นแต่เพียงว่าถ้าเป็นจิตนิยามมันมีตัว ธาตุประธานหรือแม้แต่พีชะก็เริ่มมีแล้ว พอเริ่มมีพีชนิยามก็จะมีตัวกำหนดรู้ อันไหน เอาอันไหนไม่เอา แต่ไม่ไปทำร้ายไปแย่งใคร หากแย่งได้ก็เอาแต่แย่งไม่ได้ สู้แรงไม่ได้ก็เอาไม่ได้ เท่าที่ตัวเองมีแรง ตัวเองรู้ว่าจะเอาอะไรมีแต่สัญญา อะไรเอาอะไรไม่เอา ไม่ใช่ไม่เอา เอาแต่ที่ใช่ มันมีตัวตนของตนขนาดหนึ่ง พอเป็นสัตว์จิตนิยามแม้ไม่ใช่ของกูก็เอามาก่อน อันไหนไม่เข้าก็เขี่ยทิ้งไป ส่วนมากสัตว์ตะกละเอาแล้วคายทิ้งๆเยอะเลย สัตว์ตั้งแต่เซลล์ชั้นต่ำ จะเป็นอย่างนั้น จนกระทั่งสามารถเลือกเอา กรองได้อย่างถี่มากขึ้นเรื่อยๆ จนสามารถมีพลังง