สื่อธรรมะพ่อครู(อวดอุตริมนุสธรรม) ตอน มองอรหันต์ผ่านผลงานของท่าน.docx

ป็นสายปัญญาจะเป็นอรหันต์ก่อนพระอรหันต์สายเจโต เจโต จะไม่เป็นอรหันต์ได้ง่ายๆ จะเป็นทิฏฐิปัตตะก็ยาก จะกลายเป็นกายสักขีก็ยาก หากเป็นกายสักขี ยังมีอาสวะบางอย่างสิ้น ถ้าทิฏฐิปัตตะอาสวะก็สิ้นได้ แต่พระพุทธเจ้ายังไม่นับว่าเป็นอะไรเพราะว่าอาสวะยังไม่สิ้น ต้องเป็นปัญญาวิมุติเป็นต้นไปในระดับที่ 6 ในบุคคล 7 ปัญญาวิมุติ เป็นต้นไป อาสวะสิ้นทุกอย่างแต่ยังไม่หมดสิ้นอนุสัย ถ้าปัญญาวิมุติมีอาสวะสิ้นก็สามารถปรินิพพานเป็นปริโยสาน ยิ่งไปถึงอุภโตภาควิมุติ สิ้นอนุสัยด้วย ก็ยิ่งสมบูรณ์เลย อาตมาอธิบายลักษณะของบุคคล 7 เสริมเติม ไม่มีใครอธิบายอย่างละเอียดอย่างที่อาตมาอธิบายนี้หรอก ไม่มีตำราเล่มไหน ในพระไตรปิฎกก็ไม่ได้ขยายความละเอียดอย่างที่อาตมาพูด แต่ที่พูดได้นี้เพราะเข้าใจและผ่านบุคคลชนิดนี้มาหมดแล้วอาตมาเป็นผู้ที่เป็นบุคคลระดับ 7 อาตมาพูดไปแล้วก็เหนียมตัวเอง พูดไปก็ยิ่งยกตัวเองๆ ก็น่าเห็นใจคนที่เขาหมั่นไส้อาตมาว่าบ้าเอ๊ย ยกตัวเองอยู่ซ้ำซากอีกแล้ว คุณจะเข้าใจอย่างนั้นก็เข้าใจ อาตมาจำเป็นต้องย้ำให้ชัดเจนว่า ด้วยความจริงใจด้วยความปรารถนาดี ไม่ให้คุณไปเหลาะแหละ ให้มั่นคงปักมั่นกับสิ่งที่เป็นจริงที่ถูกต้องเป็นหนึ่งเดียว ไม่เหลาะแหละ คลุมเครือ ไม่มั่นคงอย่างที่อาตมาพูดหรอกเพราะฉะนั้นให้ตั้งใจให้ดีๆสนใจที่อาตมาพูด ในยุคนี้มันต้องพูดอย่างนี้ เพราะเหลาะแหละไม่ได้ ขนาดนี้ พวกที่ไม่มีภูมิปัญญามองสัจธรรมไม่ออกก็ได้แต่หาเรื่องมาว่าอาตมา อาตมาก็บอกตรงๆว่าไม่ได้แคร์หรอกคนที่ว่าอาตมา คุณแพ้ภัยตัวเองไปเสียหรอก ส่วนคนที่แสวงหาจะได้ อาตมาว่าจะต้องใช้เวลาพิสูจน์คน แล้วคุณจะค่อยๆรู้ สิ่งที่อาตมาปฏิบัติการพูดและเป็นจริง อาตมามี นิจจัง(เที่ยงแท้) ธุวัง (ถาวร) สัสตัง(ยืนนาน) อวิปริณามธัมมัง(ไม่แปรเปลี่ยน) อสังหิรัง(ไม่มีอะไรหักล้างได้) อสังกุปปัง(ไม่กลับกำเริบ) “นิจจัง-ธุวัง-สัสสตัง-อวิปริณามธัมมัง-อสังหิรัง-อสังกุปปัง” อาตมามีสภาวะนั้นจึงพูดอย่างมั่นใจ พระไตรปิฎกพระพุทธเจ้าตรัสไว้ด้วยคำเหล่านี้ มันเป็นเรื่องของสัจธรรมหนึ่งของพระพุทธเจ้าว่า ผู้ที่บรรลุอันนี้แล้วจะมีลักษณะพวกนี้ “นิจจัง-ธุวัง-สัสสตัง-อวิปริณามธัมมัง-อสังหิรัง-อสังกุปปัง” เป็นคุณสมบัติของนิพพาน นิจจัง(เที่ยงแท้) ธุวัง (ถาวร) สัสตัง(ยืนนาน) อวิปริณามธัมมัง(ไม่แปรเปลี่ยน) อสังหิรัง(ไม่มีอะไรหักล้างได้) อสังกุปปัง(ไม่กลับกำเริบ)

คำเหล่านี้สื่อเป็นสภาวะธรรมของโลกุตระที่สุดยอด จะไม่มีใครมาอธิบายอย่างซ้ำซากอย่างอาตมาหรอกไม่เหมือนใครผู้ที่เรียนจบเปรียญ 9 มา 8 ใบ จบด็อกเตอร์มาอีก 10 ใบก็ไม่มีทางอธิบายได้อย่างอาตมา ขออภัยที่พูดเป็นเชิงยกตนข่มท่านหนัก ไม่รู้จะทำยังไง ต้องพูดความจริงอย่างนี้แหละ ใครที่มั่นคงไม่ถือสาก็มาเอาที่สัจธรรม อาตมาบรรลุได้ด้วยตัวเองแล้วเอามาอธิบายมาประกาศผู้ที่มีปฏิภาณปัญญาอย่างพวกคุณเข้าใจก็มาฟัง เข้าใจแล้วปฏิบัติได้เกิดมรรคผล เอาธรรมะพระพุทธเจ้ามาตรวจสอบว่ามรรคผลเป็นอย่างไร มรรคผลเป็นคนมีวรรณะ 9 วรรณะ 9 เลี้ยงง่าย (สุภระ) บำรุงง่าย, ปรับให้เจริญได้ง่าย (สุโปสะ) มักน้อย, กล้าจน (อัปปิจฉะ) ใจพอ สันโดษ (สันตุฏฐิ) ขัดเกลากิเลส (สัลเลขะ) เพ่งทำลายกิเลส มีศีลสูงอยู่ปกติ (ธูตะ, ธุดงค์) มีอาการน่าเลื่อมใส (ปาสาทิกะ) ไม่สะสม ไม่กักเก็บออม (อปจยะ) ตรงข้าม อวรรณะ 9 ขยันเสมอ, ระดมความเพียร (วิริยารัมภะ) ยืนยันได้ว่าเพราะเรามีศีล 5 ศีล 8 ศีล 10 จริง พวกเรามีความหลุดพ้นมี ศีล สมาธิ ปัญญาวิมุติ จริงๆ มีอาการน่าเลื่อมใส่ อโศกนี้ผู้รู้จะมองอย่างไม่มีอคติว่าที่นี่น่าเลื่อมใส ปาสาทิกะ ไม่สะสม ไม่ใช่เรื่องเสแสร้ง มีชีวิตอย่างไม่สะสมต่อไปจนกระทั่งไม่สะสมอะไรเลย เป็นสาธารณโภคีพิสูจน์ได้ยืนยันได้ คำว่าสาธารณโภคีเป็นเศรษฐศาสตร์ที่สูงสุด อาตมาขอยืนยันว่าโลกนี้ในประเทศต่างๆในชุมชนต่างๆแม้แต่ในศาสนาใดๆยังเข้าใจไม่ได้ แต่เป็นจริงมีจริงได้ สังคมในกลุ่มในชุมชนไหนเขาทำได้ ...อโศก ทำได้ ซึ่งมันเป็นปรากฏการณ์จริงของมนุษยชาติที่เป็นแล้ว เป็นเศรษฐศาสตร์ที่ประพฤติปฏิบัติจริงเป็นจริงอยู่อย่างนี้ ซึ่งมันเป็นสังคมที่สุดยอด นักเศรษฐศาสตร์ทั้งหลายแหล่ยังไม่กระดิกหูเท่าไหร่ ยังฟังไม่เข้าใจฟังไม่ค่อยขึ้นบอกว่ามันเป็นเรื่องสุดซอย เป็นวาทกรรมทำเล่น แต่ว่าเราทำได้จริงอย่างเป็นสุขสบายด้วย แล้วชีวิตไม่ต้องห่วงหาอาวรณ์อะไรเลย มีชีวิตมาเป็นสมาชิกอยู่กับกฎพื้นฐานของที่นี่ อยู่ไปได้เลยพึ่งการเกิดแก่เจ็บตายได้เลย ผู้หญิงก็มาขึ้นคานที่นี่ได้เลย ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีลูกมาดูแลไม่ต้องห่วงเลย ไม่ต้องห่วงว่าจะต้องขึ้นคาน ผู้ชายก็เหมือนกัน ผู้หญิงเขาจะห่วงว่าจะขึ้นคานไม่มีลูกมาดูแลแต่มาอยู่ที่นี่สบายเลย อะไรหลายๆอย่างที่พิสูจน์ให้เห็นมีสาราณียธรรม 6 ก็ชัดเจนอยู่กันอย่างมี เมตตากายกรรม เมตตาวจีกรรมเมตตามโนกรรม มีลาภที่ได้โดยทำก็เอามารวมกันเป็นสาธารณโภคีกินใช้ร่วมกัน มีศีลสามัญญตา ทิฏฐิสามัญญตา ปฏิบัติไปเจริญด้วย พุทธพจน์ 7 สาราณียะ ปิยกรณฃะ คุรุกรณะ สังคหะ อวิวาทะ สามัคคียะ เอกีภาวะ เป็นเจตสิกต่างๆ 7 อย่าง ปฏิบัติแล้วมันเป็นอย่างนี้ได้อาตมาก็ยืนยัน แต่ว่าอวดตัวก็อวดเพราะว่ามันทำได้ ไม่ใช่พูดแต่ปากเปล่า คุณพูดไปแล้วไหนล่ะปฏิบัติได้หรือไม่ก็ไม่ใช่ ก็เพราะว่าไม่มีให้อวดใช่ไหม ถ้ามีก็อวดมา มายืนยัน พูดเท่ พูดอย่างไรทำได้อย่างนั้นบ้างสิ ธรรมะของพระพุทธเจ้า ยถาการี ตถาวาที ยถาวาที ตถาการี 620522_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ เศรษฐกิจที่ดีที่สุดคือเศรษฐกิจคนจนแบบอโศก