สื่อธรรมะพ่อครู(สาราณียธรรม 6 พุทธพจน์ 7) ตอน หมู่บ้านสาธารณโภคีราชธานีอโศก.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(สาราณียธรรม 6 พุทธพจน์ 7) ตอน หมู่บ้านสาธารณโภคีราชธานีอโศก พ่อครูว่า…พูดถึงสถานะอันนี้ให้ฟังเรื่องน้ำ จะเรียกว่าเป็นบารมีก็เป็นเรื่องที่คิดไม่ถึงกัน บ้านราชฯนี่เริ่มต้นเข้ามาอยู่ที่บ้านราชฯ พยายามจะหาน้ำใช้ ก็เลยจะเอาน้ำบาดาล เจาะบาดาล แต่น้ำใช้ไม่ได้ เหลืองเหมือนมีสนิมโลหะ ไม่ได้เรื่องเลย ตอนแรกนึกว่าเราอยู่วารินชำราบน้ำเยอะ แต่ที่นี่น้ำใช้ไม่ได้ ก็ไปได้ที่ดินฝั่งหมู่บ้านคำกลาง ข้ามช่องของแม่น้ำมูลไปฝั่งโน้น อยู่หมู่บ้านคำกลาง เป็นที่มีน้ำซับไหลตลอด เราเอาน้ำไปตรวจค่า ปรากฏว่าเป็นน้ำสะอาดเป็นน้ำแร่ชั้นดี ก็เลยลงทุนทำท่อน้ำยาวลอดใต้แม่น้ำมูลมาเลย เสียค่าท่อเป็นล้านบาท ตั้งแต่นั้นมาเราก็ได้ใช้น้ำนั้นมาในที่นี้ทั้งหมู่บ้าน ทั้งเป็นน้ำใช้น้ำกินน้ำล้างก้นน้ำล้างส้วม ที่นี่เลยกลายเป็นหมู่บ้านที่มีท่อประปาหมู่บ้านเปิดท่อไหนก็ใช้ดื่มอาบกินทำกับข้าวได้หมด เป็นน้ำแร่น้ำบริสุทธิ์ทั้งนั้นเลย ตั้งแต่บัดนั้นจนถึงบัดนี้ เราก็เลยมีน้ำมีใช้ตลอดเวลา แล้วมีการไปตรวจสอบดู มีภาพถ่ายทางอากาศเห็นเลยว่ามีน้ำเป็นแอ่งอยู่ใต้ดินใช้ได้เป็นร้อยปีพันปี เป็นกุศลที่ชาวบ้านราชได้ใช้อาศัยตลอดเวลาเลย สิ่งนี้อาตมาถือว่าเป็นเรื่องดี เราเคยเสนอให้อบต.ของหมู่บ้านคำกลางใช้ แต่เขาก็บอกว่าไม่ต้องการ เราไม่ได้คิดเงินทองอะไรเลยเรามีเผื่อแผ่ ก็ที่เล่าสู่กันฟังเป็นความจริง ให้เห็นถึงจิตใจมนุษย์ที่มีความถือดีถือตัว มันก็ไม่เข้าท่า แต่ก็เอาเถอะ สมณะฟ้าไทว่า..เป็นเรื่องแปลกที่น้ำเป็นน้ำที่ดีและบริสุทธิ์เขาควรจะแย่งกันใช้ แต่เราให้เขาก็ไม่เอา เป็นเรื่องตลกที่สุดเลย เป็นเรื่องวิบากกรรมของมนุษย์ หยิบยื่นสิ่งที่ดีให้แก่คุณแล้วแต่คุณไม่เอา พ่อครูว่า...หมู่บ้านคำกลางนี้ อาตมาว่าอาตมาเป็นชาวประชาธิปไตยสาม
อ่านต่อ
ารถแบ่งสาธารณูปโภคให้กันได้ เหมือนกับรัฐบาล เราเคยเสนอถนนให้หมู่บ้านนี้เขาก็ไม่เอา แต่ทางหมู่บ้านกุดระงุมนี้ไม่มีปัญหาเขาเอาเราก็ไปช่วยเขาได้หลายอย่าง สมณะฟ้าไทว่า..วิบากกรรมเป็นเรื่องอจินไตยที่เราคิดไม่ออก พ่อครูว่า...จริงๆแล้ว มีชาวหมู่บ้านคำกลางเคยมาฟ้องร้องเรา ด้วยเขามายึดครองที่สาธารณะที่เป็นพื้นดินในบ้านราชฯเขาก็ยึดครองก็ไม่มีปัญหา สมณะฟ้าไทว่า..พ่อครูเคยพูดว่า คนดีที่เป็นอาริยชนไปอยู่ที่ใดจะมีสายน้ำใส่ทองไปอยู่ น้ำนี่มันอยู่ไม่ใช่หมู่บ้านเรา แต่เราไปซื้อที่เหมาะพอดีเลย (สม.กล้าฯว่าตอนซื้อจะใช้เป็นที่จอดเรือ) พ่อครูว่า...มีที่สวนวังไพรก็มีน้ำแบบนี้ สมณะฟ้าไทว่า..คนที่เสียสละทำความดี ตกน้ำไม่ไหล ตกไฟไม่ไหม้ เป็นผู้ที่ให้สิ่งที่ดีที่สุดแก่ประชาชน เหมือนเรื่องบริจาคเรือ เขากู้เรือกันทั้งคืนไม่ได้นอนเลย กว่าจะได้เรือมา ค่าขนมา ลำละเป็นล้าน ชีวิตของคนดีโลกุตระไม่เหมือนปุถุชนทั่วไป คนดีเราก็จะมาเป็นคนจน จนสุดๆ จนหมดตัวหมดตน แต่ก็กลับอีกด้านหนึ่งมีทุกอย่างเลย ลดจนหมดแล้วก็มีได้ทุกอย่าง มีก็เอาไว้ให้ คนคิดเอาไม่ได้ แต่ต้องปฏิบัติจริงจึงพบเจอ คนรวยเป็นพันล้านหมื่นล้าน ไม่มีน้ำตกรอบบ้านหรอก แต่ที่นี่มีน้ำตกรอบทิศเลย ร้อนขนาดนี้คนก็ยิ่งมา เป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่เราทำได้ เป็นการเสียสละแก่ผู้อื่นช่วยเหลือเกื้อกูลเขา พ่อครูก็พาพวกเราทำ ในยุคคนเห็นแก่ตัวมากร้อนแรงรุนแรง เหมือนการเมืองทุกวันนี้คนก็จ้องแต่จะเอาตำแหน่ง อยากจะได้เป็นของตัวเองก็ว่าคนอื่นให้เสีย ให้กับตนเองได้ แต่โลกุตระมีแต่เสียสละให้คนอื่น 620522_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ เศรษฐกิจที่ดีที่สุดคือเศรษฐกิจคนจนแบบอโศก