ความต่ำความสูงของบัญญัติกับสภาวะจริง.docx

ยู่มะรอมมะร่ออยู่แล้ว.. นั่นไงล่ะ.. ด้วยความเคารพครับ.." พ่อครูว่า...ตอบว่า ได้ ว่า อาตมาบัญญัติ สิ่งที่พระพุทธเจ้าไม่ได้บัญญัติได้ คำว่าบัญญัติคำนี้เป็นภาษาที่หมายความว่า กำหนดหมาย อธิบาย กำหนดหมาย ตั้งคำกำหนดหมายกับอธิบายความขึ้นมา สภาวะอันหนึ่งตั้งชื่อกำหนดหมายขึ้นมา แล้วก็ขยายความขึ้น ทีนี้ ตั้งชื่อก็ดี กำหนดหมายขยายความอันนั้นให้คนเข้าใจก็ดี ด้วยภาษาตัวเอง ที่ยุคนี้ ต้องใช้ภาษานี้ อธิบาย อันนี้แหละพระพุทธเจ้าอนุญาตแล้ว คุณเดชา อัมพร ไม่มีความรู้อันนี้ ยุคนี้ไม่ใช่คำพูดของพระพุทธเจ้า ยุคนี้เอาภาษาพระพุทธเจ้ามาพูดไม่รู้เรื่องกันหรอก โดยเฉพาะไทยต้องแปลจากภาษาที่ง่ายๆ ก็คือมาจากบาลี เป็นต้น เอามาเป็นไทย กระนั้นก็ยังรู้ยากเลย อาตมาก็ต้องมาขยาย กำหนดเป็นภาษาไทย ขยายความเป็นสำนวน ไทย เนื้อหาไทย ให้พวกคุณได้รู้ อาตมาทำตามคำสอนพระพุทธเจ้าที่อนุญาต 100% เต็ม คุณเดชา อัมพร ไม่ใช่คุณอย่าตู่ อย่าเอาบัญญัติมาขู่อาตมาเลย อาตมาเป็นผู้เรียบเรียงโพธิสัตว์ 9 ระดับขึ้นมา ซึ่งมันเป็นสภาวะที่เป็นสัจจะจริง ที่มีขึ้นมาแล้ว คุณก็พูดถูก อาตมาจะแข่งขันเพื่อไปชิงเอารางวัลอะไรก็แล้วแต่ อาตมาก็คือต้องทำนำหน้าไปให้คนได้รับรู้ความรู้ที่มากขึ้น ความเจริญที่เจริญขึ้น ไปสู่ที่สุดที่สูงให้ได้ สัมโพธิปรายนะ อาตมาทำไม่ได้ผิดคำสอนพระพุทธเจ้าหรอก อาตมาต้องทำ มันยังมีที่สุดที่สูงให้ไปสู่ความจริง แต่คุณจะไปตัดทั้งความจริงที่สูงนั่นแล้วไม่ต่อ ก็เรื่องของคุณ แต่อาตมาต้องต่อให้สุดให้สูง ขนาดอาตมาก็ยังไม่สุดไม่สูงและยังมีที่สุดที่สูงที่อาตมารู้ แล้วเป็นสัจจะด้วย อาตมานำมาจึงไปอยู่เรื่อย คุณตามความสูงความสุดนี้ไม่ได้ แล้วคุณตามไม่ได้ และคุณคิดจะต้านอาตมาก็ไม่เป็นไร จะเอาอะไรมาหักล้างก็ว่ากันไป คุณเสนอมา คุณเดชา อัมพร มีต่ออีก...เป็นการยอมหรือยกให้อย่างที่คุณว่า การเป็นกษัตริย์ที่ใน อัมพัฏฐสูตร ว่า กษัตริย์กับพราหมณ์นักบวชกับกษัตริย์ อัมพัฏฐะบอกว่า กษัตริย์เป็นแค่คฤหัสถ์ เขาใช้หลักเกณฑ์นี้ เพราะฉะนั้นคฤหัสถ์ต้องไหว้พราหมณ์ เพราะว่าพราหมณ์เป็นนักบวช พราหมณ์ต้องสูงกว่า อัมพัฏฐะเขายืนยันอย่างนั้น ถกกันไปถกกันมา สุดท้ายพระพุทธเจ้าก็บอกว่า ตกลงพราหมณ์สูงกว่ากษัตริย์ กษัตริย์ต้องไหว้พราหมณ์ ตกลง จบพระพุทธเจ้าก็ยอมเป็นผู้แพ้ยกย่อง แต่มันก็ยังมีประเด็นต่างๆที่พระพุทธเจ้าท่านว่าไว้ แต่อัมพัฏฐะไม่ยอม อัมพัฏฐะเข้าใจไม่ได้ ไม่ยอมให้กษัตริย์เหนือกว่าพราหมณ์ สุดท้ายพระพุทธเจ้าก็ต้องยอมตกลง คุณจะว่า พราหมณ์ ทุกวันนี้ก็เป็นอย่างนั้นแล้ว คฤหัสถ์แม้แต่กษัตริย์ต้องไหว้พระ พระอยู่ในเครื่องแบบ เมืองไทยก็เป็นอยู่ ไม่มีปัญหา มันก็จบ เหมือนกับอาตมายอมเป็นผู้แพ้ ก็จบ ไม่มีปัญหา สู่แดนธรรม... คุณเดชาเพ่งมองพ่อท่านว่า ชอบที่จะยกตนเป็นวรรณะ เป็นชนชั้น พ่อครูว่า... ก็ตอบว่า ความเป็นจริงแล้ว ขั้นชั้นหรือชั้นชน มันมี แต่มันไม่ได้ยึดมั่นถือมั่น มันเป็นความจริงตามความจริงของชั้นชนหรือขั้นชั้น ไม่ต้องเอาคำว่าตนไปใส่ในขั้นชั้นก็ได้ ในความเป็น วรรณะ 9 มันก็มีขั้นชั้นตามจริง ทุพรรณะ สุพรรณะ ก็ต่ำ สูง มันเป็นตามความจริงของความเป็นจริง ถ้าคุณเห็นว่าทุกอย่างไม่มีสูงมีต่ำมันเสมอกันหมดเลย คุณก็คิดเอาเองเถอะ คุณเดชา คุณก็วนเวียนอยู่ในความงงๆงวยๆ ของคุณ ว่ามันเสมอภาค มันไม่สูงมันไม่มีต่ำ แล้วมันมีต่ำมีสูงด้วยเหรอ คุณก็วนไปของคุณเรื่อย ไม่เป็นไร (พ่อครูไอตัดออกด้วย) สมณะฟ้าไท... สิ่งที่พ่อครูได้ระลึก มันเป็นความจริงด้วย แต่คนยึดถือว่าไม่ได้ แต่พ่อครูเอาสิ่งที่เป็นประโยชน์มาสอนมากกว่า พ่อครูว่า... ที่ว่า ยังติดสรรเสริญ มี ทิฏฐิพระ มานะกษัตริย์นั้น ถ้าอาตมาต้องการเอาอดีตชาติที่เคยเป็นกษัตริย์ เป็นอะไรใหญ่ๆมาก่อนมาพูดแล้ว ทำไมจะต้องพูดชมหรือโชว์ตัวเองบ่อยๆ อาตมาก็ไม่ได้เจตนาจะทำ ไม่ค่อยได้ทำ แต่ก็มีอ้างอิงบ้าง บางครั้งบางคราว เพื่อประกอบการศึกษาว่า ทุกอย่างมันเป็นเรื่องที่จะต้องเป็นเรื่องที่จะเป็นจริง อาตมาจะไม่พูดความไม่จริง อาตมาจะพูดความจริงเท่านั้น ไม่ต้องการที่จะมาครอบงำทางความคิด หรือว่าใช้พยัญชนะ ใช้ภาษา พูดย้ำซ้ำซากเพื่อจะให้เชื่อ ใครจะเชื่อว่า อาตมาเคยเกิดเป็นกษัตริย์ อันนั้นอันนี้ที่เคยยกอ้างเป็นผู้ที่สำคัญที่ผ่านมาในอดีต ใครจะเชื่อหรือไม่เชื่อ อาตมาว่าเป็นองค์ประกอบ คุณเอาปัจจุบันนี้สิ อาตมามีความจริง อาตมามีความรู้ คุณต้องเพ่งเข้าไปที่ความจริงและความรู้นี่แหละ เป็นเรื่องของพฤติกรรม เป็นเรื่องของพฤติกรรมจริงๆ มากกว่าหลักเกณฑ์. กฎหลักเกณฑ์ พฤติกรรมจริงๆมากกว่า จริงกว่าหลักเกณฑ์หรือพยัญชนะ เอาสภาวะจริง พฤติกรรมจริงนี่สิ คุณอย่าสับสนสิ คุณยังสับสน 2 ภาษา และก็ 2 สภาวะนี่แหละ กฎหลักเกณฑ์กับ พฤติกรรมจริง หรือพยัญชนะกับสภาวธรรม นี่แหละ คู่นี้เป็นคู่เอกของมหาจักรวาล ของเอกภพ ก็ขอบคุณที่เคารพ ไม่วิจารณ์วิจัยต่อ ดี คุณศึกษาก็ดีแล้ว แต่พยายามสรุปลงที่สภาวะพฤติกรรมจริงให้ได้ อย่าไปวนเวียนอยู่แต่ในหลักเกณฑ์ อย่าไปวนเวียนอยู่ในเหตุผล ในพยัญชนะอะไรมากนัก มันเป็นของขยายความ จริงๆจะบอกว่ามันไม่มีความเป็นประโยชน์ก็ไม่ได้ เพราะมันมีประโยชน์มาก สู่แดนธรรม... คนที่พยายามจะถามแบบคุณเดชา ผู้ฟังหลายคนก็พิจารณาคำถามไป เหมือนอ่านเจตนาเขาว่า เป็นคำพูดรุกรานสมณะ แบบนี้เขาจะมีวิบากไหมครับ พ่อครู… มีแน่นอน แต่เราไม่อยากไปพูดหรอก ไม่อยากขยายความ กรรมเป็นอันทำ กรรมนิด กรรมน้อย แม้แต่คิด ยิ่งพูดมีเจตนาอย่างจริงจัง สู่แดนธรรม... คนที่วิจารณ์แบบสัมมาพอควรกับแบบก้าวล่วงพระอาริยะ พวกเราจะได้สังวรณ์ กันไว้ครับ พ่อครูว่า... ดี ต่อไปจะเอาสิ่งที่เป็นปรากฏการณ์จริงอยู่ในสังคมนี้ 650831 สภาพ 2 ของ กฎหลักเกณฑ์กับพฤติกรรมจริง พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ