สื่อธรรมะพ่อครู(บวร) ตอน อโศกอยู่ได้เพราะความดีโลกุตระ.docx

โฟลเดอร์ธรรรมะพ่อครูตัดเป็นหัวข้อย่อย
ประเภทไฟล์เอกสาร (application/vnd.openxmlformats-officedocument.wordprocessingml.document)
ขนาดไฟล์9.68 KB
วันที่แก้ไข2 มีนาคม 2562

เนื้อหาในไฟล์

สื่อธรรมะพ่อครู(บวร) ตอน อโศกอยู่ได้เพราะความดีโลกุตระ พ่อครูว่า...เมื่อกี้ค้างไว้จะอธิบาย...อยู่ได้เพราะความดีหรือความไม่ดีกันแน่ จริงๆแล้วเราอยู่ได้ด้วยความดี แม้ว่าความดีนั้นจะเป็นรูปธรรมเรื่องเข้าใจได้ง่ายๆเรื่องหยาบก็ยืนยันได้ เช่น ความดีที่พวกเราทำ ความดีของโลกีย์ที่เขาบอกว่ารวยดีก็เถอะ แต่พวกเรานี้มาทำตนเองให้เป็นคนจน ดีกว่ารวย คนที่เข้าใจความลึกซึ้งอันนี้ว่า คนเรามาปฏิบัติเป็นคนจนดีกว่า เขาจะรวยก็รวยได้ แต่เขากลับไม่รวยกับเสียสละออก เขาก็ต้องเหลือน้อยลง แล้วเขาก็ยินดีอยู่กับความจนอย่างนี้อย่างสุขสำราญเบิกบานใจ อย่างพอมีพอกินอุดมสมบูรณ์ ยังมีเผื่อแผ่เกิดการแจกจ่ายคนอื่นด้วย เป็นสภาพเหมือนรอบเชิงซ้อนของคนที่รวมหมู่กันแล้วก็มีพฤติกรรม เป็นเศรษฐศาสตร์ แม้แต่นักเศรษฐศาสตร์ระดับ Post Doctor ก็ยังไม่กระเตื้องเลยเรื่องนี้ แก้ปัญหาให้คนมาเป็นคนจนแบบนี้แหละแล้วสังคมจะสงบสุข เจริญยาวนาน ยั่งยืนด้วย ไปแข่งกันรวยนั้นเป็นสมบัติผลัดกันชมมันไม่จบมันไม่แล้วมันไม่สงบ ยืนยันได้เลยถ้ามาจนศูนย์แล้วก็สบายพออยู่พอมีพอกิน ปฏิบัติตนเป็นผู้มักน้อยสันโดษแล้วก็แข็งแรงอายุยืนยาวมีความสุขสบายดีทุกอย่าง ไม่ได้ทรมานทรกรรมอะไรเลยไม่มีทุกรกิริยา ดีทั้งมวล สิ่งเหล่านี้เป็นนัยยะที่ลึกซึ้งต้องมาศึกษาให้ดี ไม่ใช่เข้าใจกันได้ง่ายๆ อาตมาก็เข้าใจพวกที่จบปริญญาเอกด้านเศรษฐศาสตร์ก็ไม่ได้เข้าใจได้ง่ายๆ จึงเห็นใจอยู่ ก็ค่อยๆแสดงไป หมู่ชาวอโศกมาเป็นคนจน อันนี้เป็นความดีที่คนมีภูมิปัญญารู้ได้ว่าคนมามักน้อยสันโดษไม่แย่งชิงเขาเป็นคนสร้างสรรค์ ตนเองพึ่งตนเองได้ มีเหลือเฟือเพื่อแจกจ่ายคนอื่นอีก เผื่อแผ่แก่คนอื่นได้อีกเขาพอเข้าใจขึ้นได้แล้ว คนเหล่านี้ก็ยกย่องนับถือชาวอโศก เพราะ ชาวอโศกปฏิบัติแบบนี้มันทวนวกระแ

อ่านต่อ

สชาวโลกเขา แบบรวยนั้นคนก็เข้าใจกันผ่านมากันหมดโลภโมโทสัน เป็นตัวกูของกูเป็นโลกธรรมธรรมดา แต่นี่มันไม่แล้วจะรวยก็ได้ แต่มันไม่รวยมาแย่งของคุณหรอก แล้วก็ชวนกันมาให้มาอยู่พอกินพออยู่แค่นี้ก็พอ แล้วก็ช่วยกันสร้างสรรให้มีมากมีเกินแล้วก็สะพัดให้แก่คนอื่นต่อไป มันเป็นสภาพหมุนรอบเชิงซ้อนที่โอ้โห สุดยอด มันมีแต่สร้างสรรและก็เสียสละ สร้างสรรและก็เสียสละสร้างสรรและก็เป็นผู้ให้ สร้างสรรและก็เป็นผู้ที่อุปการะผู้อื่น รังสรรและเป็นผู้เกื้อกูลผู้อื่น ส่วนตัวเองนั้นก็ไม่ได้ทรมานตนเองเลยไม่ได้ลำบากลำบนใจอะไร ทั้งกายทั้งใจไม่ได้ลำบาก เขามีระบบวิธีอยู่กันในหมู่นี้ เป็นสาธารณโภคี คำว่าสาธารณโภคีนี่แหละมันจะยิ่งใหญ่ที่สุดทั้งโลก ศัพท์ภาษาอังกฤษเต็มๆจะใช้ Welfare มันก็ยังไม่ครอบคลุม ต้องมารวยร่วมกันจนร่วมกัน อาจจะช่วยคนอื่นได้ “มาจนร่วมกันกระทั่งรวยช่วยคนอื่นได้” คมเสียไม่มี บาดเลือดไหลซิบๆ จนคนเดียวช่วยคนอื่นไม่ได้ ต้องมาจนร่วมกัน มาจนร่วมกันกระทั่งรวยช่วยคนอื่นได้ คนจนร่วมกันนี้มันเป็นคนเจริญ เพราะเป็นคนขยันหมั่นเพียร มีสมรรถนะ มีความสามารถ แล้วไม่สะสม นิยามแค่นี้ ขยันหมั่นเพียรมีความสามารถ สามารถแล้วก็ขยันสร้างสรรค์อยู่มันก็เกิดผลผลิต แล้วตนเองก็กินน้อยใช้น้อยไม่ได้ทรมานตัวเองเลย สุขภาพแข็งแรงพออยู่พอกินสบายไม่เดือดร้อนอะไรเลย เสร็จแล้วเราก็ไม่สะสมเป็นของตนเองเอาออกไปร่วมกันเป็นส่วนกลาง แล้วก็ช่วยกันสะพัดให้แก่ผู้อื่น มันสุดยอดจริง ถ้ามีกรรมการรางวัล nobel prize มีปัญญา ก็จะให้ nobel prize อาตมามานานแล้ว เรื่องเศรษฐศาสตร์บทนี้ มีคนเข้าใจเศรษฐศาสตร์เรื่องนี้คือในหลวงรัชกาลที่ 9 ให้คนมาจน เอาแบบคนจนขาดทุนของเราคือกำไรของเราท่านตรัสสั้นๆ แล้วท่านก็พาทำ แต่อาตมานั้นทั้งพาทำและพาให้เกิดผลจริงมายืนยันจนเกิดเป็นหมู่กลุ่ม มีชุมชนอโศกอยู่ ตั้งแต่ไม่รู้ตอนนี้รวบรวมเป็นเก้าชุมชนที่เป็นหลัก อยู่ในประเทศแม้จะเกาะกลุ่มเล็กน้อยอยู่ในประเทศอื่นก็มีอยู่ในสวิตเซอร์แลนด์ก็มี เดนมาร์คมีกี่คน มีคนเดียวเรียกหมู่ได้อย่างไร อย่างละ 5 คนจึงจะเรียกเป็นหมู่ สวิสก็มีเกิน 5 คน อเมริกาก็มี อะไรอย่างนี้เป็นต้น ดาบบุญก็เคยไปเผยแพร่ที่อเมรริกา หมอเขียวไปอเมริกาต่อยอดไปอีก สรุปแล้วพวกชาวอโศก เป็นชุมชนที่มีหลักตามหลักเศรษฐศาสตร์ โลกุตระ เศรษฐศาสตร์โลกุตระนั้น ไม่ใช่เศรษฐศาสตร์แบบโลกีย์ ต้องทำความเข้าใจให้ชัดเจนแล้วให้เป็นได้จริงด้วย คนจนผู้ยิ่งใหญ่คนจนมหัศจรรย์เป็นคนจนจริง แต่ช่วยเหลือคนอื่น คนจนที่ช่วยคนรวย สั้นๆ คนจนที่ให้คนรวย ว่างั้นเถอะ คนรวยก็เอา ตะกละ แต่คนจนก็ยิ่งให้ ไปห้ามเขาไม่ได้หากเขาไม่ผิดกฎหมายทางโลกยังยอมให้เขาดูดเอาตามวิธีการตามกลเม็ดที่เขาเลือกก็ได้ เขาก็ได้ไม่มีจบไม่มีพอรวยเท่าไหร่ก็ไม่มีทางขายออก แต่ของเราจนเท่าไหร่ก็ไม่กลัว ของเขานั้นกลัว กลัวจะจน รวยเท่าไหร่ไม่รู้จักพอ กลัวแต่จะจน แต่นี้จนเท่าไหร่ก็ไม่กลัวจะรวย จนจะไปกลัวรวยทำไม เราไม่รวยแล้วจะไปรวยทำไม ใครรวยบ้าง…. ต้องมาจน จนจนไม่กลัวรวย เพราะแน่นอนเราไม่เอารวย ฟังทันไหม

1.มาจนให้เห็น 2.มาขยันให้เห็น 3.มีการสร้างสรรผลผลิต 4.นำผลผลิตเหล่านั้นมาสละออกไม่สะสม แม้แต่คงคลังก็มีบ้างนิดหน่อย ไม่ต้องมีมากจนกลัวจะไม่พอใช้กลัวจะขาดแคลน ต้องไว้ใจตนเอง ไว้ใจคนในกลุ่ม ไว้ใจสมาชิกของสังคม ว่าอย่างไรก็ไม่ลำบาก อย่างไรก็ไม่ run shot ก็มีคนสุขภาพแข็งแรงดีมากพอ มันไม่ป่วยพร้อมกันครึ่งหนึ่งหรอก มันก็มีป่วยนิดหน่อยคนที่แข็งแรงก็จะช่วยคนอื่น ทำให้เกิดการสร้างสรรอย่างอุดมสมบูรณ์ขึ้นไปอยู่ได้ ไม่ขาดแคลน ไม่ขาดตอน มีความเป็นจริงได้มีความไม่ประมาทในตัว ด้วยเหมือนกันไม่ใช่ทำเป็นประมาทอวดดี ก็ไม่ได้ประมาทอะไรจริงๆ ทำอย่างเข้าใจที่พอเป็นไปได้ในเหตุปัจจัย 620224_วิถีอาริยธรรม บ้านราชฯ มาจนร่วมกันกระทั่งรวยช่วยคนอื่นได้

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน