สื่อธรรมะพ่อครู(สังโยชน์ 10) ตอน คุมกิเลสนอกได้แล้วจะคุมจิตฟุ้งซ่านได้อย่างไร.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(สังโยชน์ 10) ตอน คุมกิเลสนอกได้แล้วจะคุมจิตฟุ้งซ่านได้อย่างไร ก่อนจะได้ลงรายละเอียด ก็จะอ่าน คำถาม _ขันติคือความอดกลั้น เป็นธรรมเครื่องเผากิเลสอย่างยิ่ง ถ้าเป็นกิเลส กาย วาจา ข้าพเจ้าคิดว่าอดกลั้นได้ แต่ถ้าเป็นกิเลสทางใจ คือ จิตคิดฟุ้งซ่านไร้สาระ ตัวเราเองไม่ได้อยากจะไปคิด แต่มันคิดขึ้นมาเองควบคุมไม่ได้ จะมีวิธีปฏิบัติอย่างไรให้เลิกคิดฟุ้งซ่าน ต้องสร้างบารมีขนาดไหน จึงสามารถนำพาญาติพี่น้องมาสู่หมู่โลกุตระได้ ถ้าเราทำไม่ได้จะทำใจอย่างไร? ตอบ...ประเด็นแรกที่ว่าจิตฟุ้งซ่าน อดไม่ได้ ถ้าควบคุมกายวาจาก็อดทนได้ แสดงว่ามีพลังงานทางธรรมขนาดหนึ่ง กดข่มด้วยเจตนาเลย ถ้าเป็นอนาคามี เป็นผู้ที่มีจิต ภายนอกทางกายวาจา จะเป็นกิเลสยั่วยวนมอมเมาจัดจ้านอย่างไรก็ไม่ตอบสนอง ทนได้ จะมีกิเลสที่เหลือก็ไม่ออกมาแสดงออกภายนอกแล้ว ถ้าเป็นอนาคามีที่สูงแล้วก็ได้โดยไม่ยากไม่ลำบาก ถ้าอนาคามีต้นๆ ก็ต้องพยายามมากหน่อย พยายามสำรวม อดกลั้น อดใจไว้เยอะ ถ้าจริงๆข้างนอกเราก็ละอาย กลัว เรารู้วิบากบาปมีจริง เราก็ไม่สร้างอกุศลวิบากเพิ่ม จะเป็นคนเชื่อกรรมวิบาก เชื่อในความตรัสรู้ของพระพุทธเจ้า ถ้าคนอดกลั้นได้จริงๆ เป็นการเข้าเขตอนาคามี ทางกาย วาจา ข้างในก็อดกลั้นได้ไม่ให้รุนแรง แต่ใจคิดฟุ้งซ่านไร้สาระอยู่ ก็เป็นธรรมดา เป็นรูปภพก็แรงหน่อย เบาลงก็อรูป แม้เบาลงก็มีซ้อนเป็นมานะ เป็นอาสวะ มานะ อุทธัจจะ อวิชชาก็ค่อยๆทำไป ถามว่าจะทำอย่างไร ใจอยากได้เร็วนะที่ถามมา ไม่อยากฟุ้งซ่าน ก็เจอทุกคน อาตมาก็เจอ ก็ต้องค่อยๆปฏิบัติ ถามว่าทำอย่างไรก็ทำตามทฤษฎีที่เราทำ อย่าใจเร็ว พากเพียรให้เต็มที่ อย่าให้เกิดให้เสื่อม ชักฟุ้งซ่านอยากออกจากหมู่ก็จะเสีย พวกเราอย่าใจร้อน อันนี้ใจร้อนไป อาตมาว่าไม่ต้องใจร้อนมากไปหรอก พย