ลักษณะ 4 ของรูปที่ 28 ที่พ่อครูใช้ในการขยายอายุไข.docx
เนื้อหาในไฟล์
ลักษณะ 4 ของรูปที่ 28 ที่พ่อครูใช้ในการขยายอายุไข _0852 : สมัยพุทธกาล พระอานนท์เป็นพุทธอุปัฏฐากองค์เดียว สมัยนี้พ่อครูมีปัจฉาหลายรูป สมัยก่อนหมอชีวกคนเดียวดูแลพระพุทธเจ้า สมัยนี้คณะหมอเกือบสิบคนดูแลพ่อครู ดูจะเว่อ ๆ นะครับ คณะหมอก็พยายามจะฝืนกฎอนิจจังหรือความเสื่อม คุณหมอพาตัวเองให้ถึง 80 ก็เลิศแล้ว เห็นแต่คุณหมอเฉก ธนศิริ ที่อายุยืน พ่อครูว่า...อาตมาไม่ได้เป็นคนเก่ง ไม่ได้เป็นคนมีความสามารถเหมือนพระพุทธเจ้าก็ต้องมีตัวช่วยเยอะหน่อย แต่พระพุทธเจ้านั้น ท่านแข็งแรง ทุกอย่างท่าน จริงๆไม่มีตัวช่วย ยังได้เลย เพราะฉะนั้นปัจฉาคนเดียวก็ได้ หมอคนเดียวก็เหลือแหล่ เพราะท่านแข็งแรง ทุกอย่างบริบูรณ์หมดแล้ว แต่อาตมามันยังไม่บริบูรณ์ เอาอาตมาเปรียบเทียบกับพระพุทธเจ้าอย่างไร สู่แดนธรรม... แม้แต่การแสดงธรรมพระพุทธเจ้าก็ไม่ไอใช่ไหมครับ พ่อครูว่า... ใช่ อาตมาก็พยายามอยู่ให้เกิน 120 เหมือนกัน ตั้งเป้าไว้ 133 ตอนนี้ลดลงมาจาก 151 แต่ก็รู้สึกว่าแย่เหมือนกัน รู้สึกว่าป้อแป้เหมือนกันแต่ก็พยายาม บางวันก็ โอ้โห Fresh up ดี กระปรี้กระเปร่า บางวันมันก็เมื่อยก็เพลียก็ว่าไป ก็พักผ่อนคือความไม่เที่ยง พระพุทธเจ้าท่านสอนเรื่องความไม่เที่ยงเป็นที่สุด ในรูป 28 อนิจจตา เป็นตัวสุดท้ายเลยในลักษณะ 4 ที่มี อุปจยะ สันตติ ชรตา อนิจจตา ลักษณะ 4 ลักษณะสุดท้าย คนเราก็มีรู้จักเกิดกับรู้จักหยุด คือไม่ต่อสันตติ คือหยุด กับอุปจยะคือเกิด เพราะฉะนั้นแม้ว่าคุณเอง คุณไม่ต่อสันตติแล้ว คุณก็จะยังมีโมเมนตัม มีสิ่งที่ยังจะต้องเฉื่อยต่อไปจนกระทั่งหมดเรียกว่า ชรตา ไปถึงที่สุด จะเร็วหรือช้าก็อยู่ที่แต่ละบุคคล บุคคลไม่เฉื่อยมากหรอก พอตัดปุ๊บตายปั๊บเลย บุคคลที่ทำไม่ได้ถึงขนาดนั้นพอตายปุ๊บก็เฉื่อยไปอีกสัก 2 ปั๊บ อีกคนก็แย่ก
อ่านต่อ
ว่านั้นหน่อย พอตายปุ๊บก็เฉื่อยไปอีก 3 ปั๊บ อีกคนแย่หน่อย พอตายปุ๊บก็เฉื่อยไปอีก 40 ปั๊บ จนถึง 100/200 ปั๊บ ปั๊บหนึ่งเท่าไหร่ไปคิดเอาเอง มันก็เป็นอย่างนั้น ใช้คำลักษณะนามเป็นปั๊บๆ ยิ่งกว่าวินาทีก็ได้เท่านั้นเองไม่มีอะไร แต่ในระยะทางที่จะ ชรตา ยังทิ้งปลายเปิดที่อนิจจตา ถ้าฮึดขึ้นมา ไม่เฉื่อยไม่สูญ อุปจยะต่อ.. ได้ ถ้าคุณมีบารมี แต่ถ้าคุณไม่มีบารมีนะ ปล่อยไปจนกระทั่งถึง อุปจยะ สันตติปล่อยไปชรตา จนกระทั่งคุณไม่มีบารมี จะขึ้นมาอีกก็ขึ้นไม่ได้ ต้องตาย โยมหน่อยต้องตาย ถึงวาระต้องตาย สู่แดนธรรม... ตรงข้อสุดท้าย อนิจจตา ถ้าจะฮึดอุปจยะ ต้องใช้สันทะใช่ไหมครับ พ่อครูว่า... ต้องมีบารมีพอ ถ้ามีบารมีไม่พอไม่ขึ้น ต้องใช้ฉันทะสิใช่ ฉันทะเป็นมูล นี่ยิ่งใหญ่ หมอเฉกก็ดูๆกันไปตอนนี้ก็ว่ากันไป อาตมาดูๆกันอยู่ก็หลายคนไม่ออกชื่อหรอก หลายคนก็ยังมีชีวิตอยู่ไม่ถึงตาย แล้วใครจะตายก่อนกันเนาะ อาตมากับหมอเฉก อาตมาใครคนอื่นอีกไม่ออกชื่อ หรือจะดูเจ้าน้อย สุรพล โทณะวณิกก็ได้ ตอนนี้นอนติดเตียงอยู่ ติดเตียงแล้วเขาจะตายก่อนอาตมาหรืออาตมาจะตายก่อนเขาก็ได้ คนอื่นๆอีกไม่ออกชื่อ ที่ว่าดูๆกันไปคือไปดูยังไม่มีการศึกษา แต่ดูว่าเขาก็สามารถที่จะยังชีวิต ยังอายุขัยของเขา เขาใช้อะไรหนอ อย่างเช่นหมอเฉกก็ใช้อย่างหนึ่ง อย่างสุรพล โทณะวณิกก็แน่นอน เขาก็ต้องใช้อะไรขนาดนั้น อย่างคนอื่นๆใครก็แล้วแต่ ที่เขาพยายามยังชีวิตของเขาไปต่อ เขาก็พยายามของเขาตามที่เขามีภูมิรู้ มีความพยายาม สู่แดนธรรม... มีความปรารถนาไม่อยากตาย พ่อครูว่า... อันนั้นเป็นตัวหลักเป็นเจตนาไม่อยากตาย ยังไม่อยากปล่อย มันก็เป็นไปตามธรรมชาติก่อน เป็นตัวนำเป็นตัวตั้ง ส่วนจะไปได้ตามที่ปรารถนาทำให้ได้ตามที่ต้องการหรือไม่มันก็มีเหตุปัจจัยอื่นๆอีกเยอะ 650117 รายการ ตุ้ม ตะลุ่ม ตุ้ม ม้ง ครั้งที่ 24 จากโสดาบัน 4 ไปถึงความมี ไม่มี อภิภู