คนเราอาศัยสองสิ่ง คือความมีกับความไม่มี.docx

คนเราอาศัยสองสิ่ง คือความมีกับความไม่มี _สู่แดนธรรม... สรุปว่าทำไมคนเราเกิดมาต้องมีกิเลส..ก็เพราะว่าดวงจิตคนที่เกิดมา ยังไม่สามารถชำระให้หมดความไม่มีได้ เกิดมาศึกษา.. พ่อครูว่า... เป็นคำสองคำที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสว่า คนต้องอาศัย 2 สิ่งคือความมีกับความไม่มี เป็นสิ่งที่เรียนรู้ไปจนกระทั่งจบ ไม่จบก็ไม่จบอยู่ที่ความไม่รู้ความมีแต่ความไม่มี ถ้ารู้ความมีกับความไม่มีเสียแล้ว ชัดเจนว่าจบว่ามีเป็นอย่างนี้ไม่มีเป็นอย่างนี้ แล้วเราก็ทำความไม่มีได้ เหมือนอย่างที่ท่านตรัสไว้ในพระไตรปิฎกเล่ม 16 ข้อ 43 ความมีเป็นอย่างนี้ ความไม่มีเป็นอย่างนี้ แล้วท่านก็บอกว่า อ๋อ ความมีนี้กับความไม่มีเพราะฉะนั้นเราก็ทำความไม่มีได้ เสร็จแล้วมามีความไม่มี เอ๊..อย่างไร จบด้วยความไม่มีเหมือนกัน ทำให้เกิดความไม่มีให้ได้ แล้วก็มามีอีกทีนึง แต่ก็จบด้วยความไม่มี สุดท้ายก็จบด้วยความไม่มี ไม่มีคือไม่มีอะไร ก็ได้ขยายความไปหมดแล้ว ไม่มี คือ การทำธาตุจิตวิญญาณนี้ให้สลาย ธาตุรู้นิสัย เป็นอุตุเป็นดินน้ำไฟลมไป ทำได้ตั้งแต่ตอนเป็นๆ แต่เราไปยึดถือในโลก โลกที่เป็นอบายมุขโลกหยาบๆ ต่อไปมีเวทนานี่แหละไม่มีความสุขความทุกข์มีความเป็นความมี จนกระทั่งเลิกไม่สุขไม่ทุกข์ไม่ต้องเป็นไม่ต้องมีเลยกับสิ่งนั้น หยาบ กลาง ละเอียด จากนั้นมาเป็นรูป รส กลิ่น เสียง สัมผัสเราก็ทำได้อีก ละเอียดมาเป็นรูปเราก็ทำในภวตัณหา รูปเราก็ทำได้อีก เหลือบางเบาเป็นอรูป เราก็ทำได้อีกหมดเลย พยัญชนะมันก็มีสื่อได้แค่นี้ ผู้ที่รู้จักสภาวะ ทำได้เป็นจริง มีของจริง เป็นลำดับๆ เป็นลำดับลำดา ไปจนถึงขั้น อรูป ก็จะรู้ความจริง ตามความเป็นจริงแล้วปฏิบัติได้หมดถึงขั้น อรูป อาตมาพูดนี้ไม่ได้เอามาจากตำรา แต่เอามาจากตัวเองที่มีสภาวะพวกนั้น แล้วมาพูดสู่พวกค