สื่อธรรมะพ่อครู(กรรม) ตอน กรรมในอดีตส่งผลอย่างไรในปัจจุบัน.docx

พระพุทธเจ้านั้นจะต้องให้ล้างกิเลสในปัจจุบันเหมือนกัน ในทุกปัจจุบันนอกจากจะทำให้เป็นกุศลเป็นบุญแล้ว จะต้องลึกซึ้ง ของพุทธนี้จะต้องมีตัวที่ไปด้วยกัน ต้องรู้จักกิเลสว่ามันเกิดพร้อมกันในจิตของเรา จิตชั่วก็เกิดกิเลสจิตดีก็เกิดกิเลสได้ จิตใจที่ดีก็เกิดกิเลสได้ใจที่ชั่วก็เกิดกิเลสได้ ต้องอ่านกิเลสให้เป็นแล้วอย่าให้เกิดกิเลส เมื่อไม่เกิดกิเลสได้นั่นคือความจบสมบูรณ์คือความเที่ยง แม้แต่กุศลคุณก็จะเที่ยง อกุศลก็จะไม่มีอย่างเที่ยงเลยไม่มีอกุศลไม่มีบาป สัพพปาปัสสะ อกรณัง ทุกกรรมกิริยาก็จะมีแต่กุศล กุสะลัสสูปะสัมปะทา จะมีอย่างนั้นจริงๆนี่คือสัจจะของกรรม ในกรรมต่างๆ อธิบาย 12 กรรมก็เป็นพยัญชนะ เขาแบ่งเป็นหมวดๆ หมวดละ 4 เราก็สรุปสั้นๆว่ากรรมดีกรรมชั่วกับกรรมที่กลางๆ 1. กรรมที่ทำ แล้ว อัพยากฤต ไม่รู้ว่าดีหรือชั่วไม่เข้าใจก็ไม่รู้จึงต้องพยายามรู้ในกรรม ว่ากรรมอย่างไรดี อย่างไรชั่ว เรียกว่าผู้พ้น อัพยากฤต ผู้พ้นอัพยากฤตแล้ว รู้ว่ากรรมอะไรดี กรรมอะไรชั่วจนกระทั่ง ทำกรรมที่ไม่มีอะไรดีอะไรชั่ว คือผู้ที่สูงสุดในปรมัตถ์ เป็นกรรมที่ไม่มีดีไม่มีชั่ว ผู้นั้นทำกรรมอะไรก็ไม่มีความชั่วแล้วกรรมนั้นของผู้นั้นจึงมีแต่ดี แต่ทำกรรมดีแล้วผู้นั้นก็ไม่ยึดกรรมดีนั้นเป็นของเราเป็นตัวเราทำกรรมแล้วจบ ไม่มีสาเปกโข ทำกรรมแต่ดีแล้วไม่ยึดกรรมนั้นเป็นเราเป็นของเรา นี่คือจบสูงสุด เป็นปริสุทธา ปริโยทาตา มุทุ กัมมัญญา ปภัสสรา เป็นองค์ธรรม 5 ของอุเบกขา เข้าใจกันดีกรรมชั่วแล้วกรรมที่กลางๆเท่านั้น นอกนั้นก็อธิบายเป็นภาษา ที่จริงพระพุทธเจ้าไม่ได้ตรัสกรรม 12 ที่เป็นของอรรถกถาจารย์ทั้งนั้น เป็นการเรียนในศาสนาฮินดูศาสนาที่เป็นพระเวทย์ฟุ่มเฟือย เราก็ศึกษาในศาสนาพุทธไม่ทำกรรมชั่วทำแต่กรรมดีและไม่ติดกรรมดี ล้างกิเลสออกให้หมดคุณก็จะมีแต่ทำดีไม่ทำชั่วเลยชีวิตก็จบเป็นพระอรหันต์ก็จบ สู่แดน...เหมือนพ่อครูเคยสอนอโหสิกรรม ในพระไตรปิฎกนั้นไม่มีอโหสิกรรม พ่อครูว่า...อโหสิกรรมคือที่พูดไปเมื่อกี้จบไปแล้ว ทำกรรมดีแล้วเราไม่ยึดถือ คืออโหสิกรรม เราปล่อย อโหสิ ทุกอย่างเราไม่ติดไม่ยึด อโหสิ อโหสิ คือ เลิกในเรื่องกรรมอะไร เขาอธิบายให้ชัดเจนคือใครมาทำร้ายเราเราก็ไม่จองเวรไม่ขอแก้แค้นอะไรมันเข้าใจง่าย แม้แต่เขาทำดีกับเรา อันนี้แหละที่มันจะย้อนแย้ง ใครมาทำร้ายเราเราจะจองเวรแก้แค้นอันนี้ไม่ดีแน่ แม้ใครเขาทำดีกับเราแล้วเราก็ไม่เห็นว่าเขาทำดีกับเรา เราก็อย่าไปยึดติดอีกมันก็ไม่ดี ใครทำดีกับเราแม้หนึ่งแม้น้อยเราก็ต้องคิดถึงว่านี่เขาทำดีกับเรา เราควรจะกตัญญูกตเวที ซึ่งมันต่างกันกับความอาฆาตพยาบาทจองเวร ในการอธิบายในการฝึกฝนเรียนรู้การทำใจในใจ ถึงมีความหลากหลาย ต้องมีปฏิภาณปัญญาเข้าใจว่าอันนี้ควรจะเป็นเช่นนี้ ก็ควรจะทำให้มันถูกต้อง 630511_รายการเอื้อไออุ่นออนไลน์(สำมะปี๋ซี่วิต) ครั้งที่ 3 ทะเลธรรม ชเลขวัญ