สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยบุคคล) ตอน เป็นอยู่อย่างกัมมัญญาของอนาคามี.docx

ไตยอัตตาธิปไตยโดยมีธรรมาธิปไตย เรามีรายการหนึ่งชื่อว่า เป็นอยู่อย่างกัมมัญญา คือ การเป็นอยู่กับพฤติกรรมสังคมอย่างมีปัญญาแล้ว กัมมะ + อัญญา (ปัญญา) ซึ่งเป็นปัญญาโลกุตระไม่ใช่ปัญญาโลกียะด้วย เราก็อยู่กับกรรมกิริยาของ อัญญา เป็นตัวดูแลควบคุม แปลกัมมัญญาว่า ผู้มีการงานอันเหมาะสมควรหรือว่าผู้มีการกระทำอันเหมาะควร ก็มีการงานการกระทำอย่างเหมาะสมควรกับโลกเขา ไม่เกิดภัยเกิดโทษแก่โลกและควรจะเป็นประโยชน์คุณค่าต่อโลกเขาด้วย ขออภัยที่ต้องพูดความจริง ชาวอโศกทุกวันนี้มีเป็นผู้อยู่กับโลกทำประโยชน์ให้แก่โลกอย่างมาก อาตมาพาเราประพฤติ พาชาวอโศกมาตั้งแต่ทำงานศาสนามาเรื่อยๆ แม้จะไปประท้วงรัฐบาลก็มี ทำทางด้านเศรษฐกิจสังคม ศาสนา การสื่อสาร พาณิชย์ ทำด้านอะไรก็แล้วแต่อยู่ในโลกนี้ ล้วนแล้วแต่เป็นความรู้รวมยอดที่อาตมามีทั้งนั้น แล้วความรู้รวมยอดที่อาตมามีเป็นความรู้ระดับโลกุตระ การศึกษาก็โลกุตระ พาณิชย์โลกุตระ การสื่อสารโลกุตระ เป็นโลกุตระทั้งนั้น แปลง่ายๆ โลกุตระ คือ การรู้จักทุกกรรม กาย วาจา มโน แต่ละกรรมนั้น เรารู้ว่ามีกิเลสหรือไม่ ทางกายกรรม วจีกรรม มโนกรรมแล้วได้พยายามลดละกิเลสได้ นั่นคือผู้กำลังศึกษาเป็นเสขบุคคล ส่วนผู้อเสขบุคคลก็รู้กรรมกิริยาตลอดเวลาอย่างไม่มีกิเลสแล้วหรือว่าเป็นพระอนาคามีเป็นต้น ก็จะรู้ว่ากิเลสทางกามเราไม่มีแล้ว มันจะมีเหลือเล็กๆน้อยๆ มีพลังใจจิตเรา มีรูปภพ อรูปภพ มันมีฤทธิ์มีอำนาจที่จะไปแหยมทางกายกรรม วจีกรรม หากเป็นอนาคามีที่ยังไม่แข็งแรงก็ต้องระมัดระวัง จนกว่าจะเป็นอนาคามีที่แข็งแรงก็แทบจะไม่ออกข้างนอกเลย เป็นอนาคามีที่สมบูรณ์จะไม่ออกข้างนอกเลยไม่ว่าจะเป็น ภัยทางกาม ภัยทางโทสะ ไม่มี มันเป็นคุณสมบัติของมนุษยชาติที่แท้จริง จะมีกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมไม่เป็นโทษภัยกับใคร แล้วมีแต่ประโยชน์คุณค่าต่อมนุษยชาติต่อโลก มันเป็นการศึกษาที่ สอน ยิงเปรี้ยง ไปสู่จุดสำคัญของมนุษยชาติ มนุษยชาติแต่ละคนศึกษาอย่างนี้แล้วทำตนลดละไป การบริหารประเทศคือการบริหารสังคมไหนที่มีการศึกษาเช่นนี้ สังคมนั้นจะเกิดการดี เกิดการอยู่กันอย่างประเสริฐสงบ เพราะว่าคนได้เรียนรู้ต้นตอของการกระทำให้เกิดความเสียหาย ไม่ว่าจะเป็นเสียหายทางกาม ทางโทสะ ไม่มีโมหะ หลงเผลออะไรลดไปเรื่อยๆ ก็เป็นการทำทุกอย่างในสังคมมนุษยชาติให้ดี เพราะฉะนั้นการบริหารที่สำคัญถ้าเข้าใจยอดหัวใจของศาสนาพุทธแล้ว เอาอันนี้เป็นหลักเลย ผู้บริหารประเทศโดยเฉพาะเถรสมาคมไม่ได้รู้เรื่องเหล่านี้เลย มัวแต่หลงไปกับโลกลาภยศสรรเสริญโลกียสุขกันไป อาตมาเห็นแล้วสังเวชใจ สุดสงสาร ไม่รู้จะไปช่วยแก้ไขอย่างไร แทงด้วยหอกร้อยเล่ม เช้ากลางวันเย็นก็แทงไม่เข้า ไม่รู้สึกรู้สาอะไร ปล้นศาสนาทำลายศาสนาอยู่เป็นโจรปล้นศาสนา ที่พระพุทธเจ้าบอกว่าพระราชาเอาหอกให้ไปทิ่มแทง หอกหักไปหมดไม่รู้กี่ร้อยเล่มแล้ว การพูดสื่อที่อาตมาพูด เป็นเรื่องจริงไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ ชัดเจน ว่าได้คนมาชาวอโศกที่สนใจ แม้แต่ผู้ที่อยู่ในวงการเถรสมาคม ผู้ที่ไม่มีอคติสนใจศึกษาตามธรรมะพระพุทธเจ้า จะเห็นว่าอันนี้คือสาระสัจจะของพระพุทธเจ้า คือธรรมะของพระพุทธเจ้าจริงโพธิรักษ์นำพา แต่บางคนอยู่ในวงการมีข้อบังคับหน้าที่เขาต้องทำเข้าสู่กระแสโลกบีบบังคับ ก็น่าสงสาร ที่จริงก็ออกมาได้ แล้วเราก็ไปในทางที่ถูกต้อง แต่คนเราไม่มีกำลังที่จะออกจากโลกีย์ โลกที่ยังมีอำนาจมากมาย แม้รู้แล้วยังออกจากโลกีย์ได้ยากมันผูกติดเอาไว้ ใครแน่จริงก็หลุดออกมาให้ได้ 630501_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ สาธารณโภคีคือปู่ทวดของคอมมิวนิสต์