สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยสัจ 4) ตอน คนรวยกับคนจนอย่างไหนรู้ทุกข์อาริยสัจได้ง่ายกว่า.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(อาริยสัจ 4) ตอน คนรวยกับคนจนอย่างไหนรู้ทุกข์อาริยสัจได้ง่ายกว่า _ฮวก พรชัย · กราบเรียนถามพ่อท่าน เราจะรู้จักทุกข์อริยสัจได้อย่างไร ถ้าเราเกิดในครอบครัวที่ค่อนข้างสุขสบาย เราจะรู้จักมันยากขึ้นหรือไม่ครับ พ่อครูว่า… คนจะเป็นคนจนหรือคนรวยก็ตาม รู้จักทุกข์อาริยสัจยากทั้งนั้น ภาษาอื่นๆว่า คนรวยเขาคงมีสุขไม่มีทุกข์ เขาก็คงมีสุขโลกีย์ เขาก็ไม่รู้จักทุกข์อริยสัจอยู่ดี เพราะฉะนั้นสุขที่เป็นอริยสัจไม่มี สุขที่เขาเป็นสุขอย่างนั้นไม่ใช่อริยสัจ เป็นสุขขัลลิกะ เป็นสุขเท็จ แต่เขามีสุขเท็จนี่แหละ มันจะมองเห็นทุกข์อริยสัจได้จริงมันยาก เพราะฉะนั้นคนที่ครอบครัวค่อนข้างสุขสบายมีเงินมีทอง เพราะฉะนั้นก็บอกได้เลยว่า อย่าไปมีเงินมีทองมากเลยมันหนัก มันถูกสุขขัลลิกะ สุขเท็จนี้หลอก ก็เลยไม่รู้จักทุกข์อริยสัจได้ง่าย ที่นี่พวกจน จนนี่จะไม่เดือดร้อนแม้จะจน ก็ไม่มีทุกข์อะไร ทุกข์อาริยสัจ รู้แล้วว่าการยึดมั่นถือมั่นที่อยากจะรวยมีเงินมีทองมีข้าวของ ถ้าหากไม่ยึดมั่นถือมั่นแล้วชีวิตเราก็ดี ไม่ต้องรวยนี่แหละสบาย เพราะไม่ต้องป้องกันทรัพย์สิน ไม่ต้องรักษาทรัพย์สิน ไม่ต้องกลัวโจรมาปล้น ไม่ต้องกลัวถูกทำลายที่เขาจะมาแย่งทรัพย์สิน แม้แต่รักษาไว้ก็ทุกข์ กลัวมันจะหาย สารพัด เพราะฉะนั้นไม่ดี อย่างพวกเราไม่ต้องดูแลเงินทองข้าวของอยู่กับส่วนกลางจะกินจะใช้ คนที่จะต้องใช้เงินใช้ทองก็ต้องใช้กับส่วนกลาง ส่วนตัวเรานั้นสบายดีแล้ว หรือว่าเรื่องเดือดร้อนส่วนตัวจะเจ็บป่วยจะต้องใช้อย่างสมเหมาะสมควรก็ใช้กับส่วนกลางได้สบาย เรื่องของคนจนที่เข้าใจแล้วมาอยู่กับระบบคนจน มันเป็นสิ่งที่ประเสริฐ เป็นสิ่งที่จัดสรรให้เกิดสภาพนี้ได้ยาก อาตมาทำได้สำเร็จก็เลยภาคภูมิใจ แม้ในยุคทุนสามานย์ คนไม่เข้าใจในทุกข์อริยสัจ คนที่ไ
อ่านต่อ
ม่ต้องติดยึดเรื่องเงินทองข้าวของอะไร ก็เป็นคนที่รู้จักทุกข์อริยสัจ แล้วเป็นคนที่ไม่ต้องติดในลาภยศสรรเสริญโลกียสุข แล้วชีวิตมาเจริญ มาเป็นคนที่ดีมากเป็นคนขยันหมั่นเพียร ไม่มีโลภโกรธหลง ความโลภเราน้อย มีวิธีการปฏิบัติเกี่ยวกับหมู่กลุ่มทำให้กิเลสเราน้อยลงด้วย มันเป็นเรื่องของคนมีปัญญาแท้ๆ รู้จักทุกข์อริยสัจ รู้จักความจริงอันประเสริฐ แล้วพวกเราก็อยู่กับความจน อย่างมีความสุขสำราญเบิกบานใจ ใช้ภาษาเรียกว่าสุขสำราญเบิกบานใจ ที่จริงมันไม่ได้สุขอย่างโลกีย์ที่ สุขที่มีลาภยศสรรเสริญ มีความสุขภาวะเสพในกามคุณ 5 มีความต้องการใดๆมาบำบัดบำเรอใจเราถึงมีความสุข บำเรอกิเลสไม่ว่าจะเป็นกิเลสกาม กิเลสอัตตา บำเรอแล้วสุข แต่เราไม่ได้บำเรอกิเลสของเราแต่เราก็อยู่อย่างสุขสบาย เราก็อยู่กันอย่างมีสัมมาทิฏฐิ สัมมาสังกับปะ สัมมาวาจา สัมมากัมมันตะ สัมมาอาชีวะ ก็ขอย้ำว่าคนที่มาอยู่กับพวกเราแล้ว เพราะมีงานสัมมาอาชีพ มีงานค้าขายเราก็ไปช่วยกันทำร้านขายของสดร้านขายอาหารก็มี มีร้านปันกันขายของ มีร้านขายอาหาร พวกเราไปทำกันบ้าง ออกร้านขาย บางคนก็ทำขายแล้วใส่กระเป๋าตัวเอง ไม่ให้กองกลางเลยก็แล้วแต่ บางคนก็แบ่งให้กองกลางบ้าง อาตมาว่า พวกเรามีจิตใจที่มีหิริโอตัปปะ มีผักพืชอะไรก็เอาไปขาย เอาไปใส่กระเป๋าเราคนเดียวจะมีความละอายหรือเปล่าก็ไม่รู้ คนมีความละอายก็จะเปลี่ยนแปลงตัวเอง ของเราเป็นคนชั้นสูงแล้วให้อิสระ ถ้าชั้นต่ำก็ต้องมีคนบังคับ แม้แต่โรงเรือนบวรเรา ข้างนอกเขาจะใช้สถานที่ขายสินค้า โดยไม่ต้องเสียค่าเช่าอะไรเลย ขอประกาศใครจะมาอาศัยที่นี่ขายของ อาตมาสร้างอาคารเอาไว้ อาณาบริเวณ11 ไร่ คุณมาใช้ขายของแห้งของสด ก็มาเถอะ อาตมาเจตนาอย่างนั้น ทำเพื่อเป็นตลาดประชาราษฎร์ ให้ราษฎร มาขายของได้ ก็บอกไปทั่ว บอกได้ คนมันไม่มากเท่านั้นแหละ ไม่พลุกพล่าน ลูกค้าไม่มาก แต่ถ้าคุณเต็มใจก็มา เรายินดีให้ขาย ต่อไปในอนาคต ลูกค้ามีมาก พื้นที่เต็มจะมาร้องไม่ได้นะ จริงๆอาตมาอยากจะทำงานเพื่อสังคม เพื่อช่วยคนที่เขาเดือดร้อน เราก็มีแรงพอทำขึ้นมาให้ ยิ่งชาวบ้านแถวนี้ จะมีตลาดที่ขายถูกขายฟรีมีได้ยาก อย่างน้อยพวกเราก็ได้พึ่งพาอาศัย เป็นการเกื้อกูล โดยเฉพาะพวกเราไม่ขายขูดรีด เราดูแลกันอยู่ อย่าไปอย่างชาวโลกเขา ขายต่ำกว่าราคาตลาด ราคาเท่าทุน ราคาต่ำกว่าทุน แจกฟรี ก๋วยเตี๋ยวเราชามละ 20 บาท ข้างนอกราคาอย่างต่ำ 30 บาท แต่เป็นอาหารมังสวิรัติทั้งนั้นนะไม่มีอาหารเนื้อสัตว์นะ มังสวิรัติเป็นอาหารชั้นดีนะไม่ใช่อาหารของพวกซีกุ้ย เป็นอาหารเซียนนะ ซีกุ้ยคือผีนรก แม้แต่จีนทางเจเขาก็ว่าอย่างนั้นนะ พวกคนรวยรู้จักทุกข์อาริยสัจ ยากหน่อย ทุกข์เพราะไม่มีลาภยศสรรเสริญมาบำเรอตัวเองมันขาดแคลนมันก็เห็นทุกข์ง่ายกว่า พวกเราเป็นคนที่มีเศรษฐศาสตร์ชั้นสูง นอกจากไม่แย่งชิงแล้วยังสร้างสรรค์เผื่อแผ่ก็กดอีกด้วย เราไม่ทำให้ก่อเกิดสงครามแย่งชิงเรื่องวุ่นวาย ด้วยลาภยศสรรเสริญโลกียสุข มันจึงเป็นเรื่องประเสริฐ 610903_สำมะปี๋ซี่วิต บ้านราชฯ ครั้งที่ 11