สัจจะมีหนึ่งเดียวในโลกคือคำสอนของพระพุทธเจ้า.docx

้วยตรรกะ ของศาสนาเทวนิยมก็พูดเท่ๆ แต่เขาไม่รู้เรื่องหรอก เพราะมันไม่มี นี่คือมันไม่มีจริงๆมันไม่มีตัวตนจริงๆ เขาก็ตัวตน อัตตา อาตมัน คือพระเจ้า ปรมาตมัน เขามีนิรันดร เทวนิยมต้องมีนิรันดร เขาไม่สามารถที่จะเลิกล้างความเป็นอัตตา ความเป็นความรู้สึกได้จึงเป็นองค์ความรู้สึกอยู่ จึงเป็นมนุษย์สุขนิยม เป็นมนุษย์สุขนิยมจะเอาจะสุขจะทุกข์ แต่ไม่รู้ว่าสุขทุกข์นี้เป็นภาวะอนัตตา สุขไม่มีตัวตนจริงมันเป็นของจริงมีตัวตนจริงหรอก มันเป็นความหลงของธาตุรู้ที่เรียกว่าวิญญาณ มีศาสนาพุทธเท่านั้นที่ตรัสรู้ พระพุทธเจ้าตรัสรู้ศึกษาและค้นพบจนกระทั่งสลายธาตุจิตวิญญาณได้ แม้ยังไม่สลายบรรลุอรหันต์แล้วก็ทำจิตให้ไม่มีสุขไม่มีทุกข์ เป็นจิต กลางๆเป็นอุเบกขา จิตกลางๆ จิตอุเบกขานี่แหละไม่สุขไม่ทุกข์นี่แหละที่จึงไม่สุขไม่ทุกข์กับอุเบกขา อุเบกขามันนึกว่าไม่สุขไม่ทุกข์ แต่ไม่มีพยัญชนะก็เลยใช้ 2 ตัวนี้เป็นไวพจน์กัน แต่เป็นซินโนนีม คำใช้แทนกันไปใช้แทนเท่านั้นจริงๆและอุเบกขามันสุดจบกว่าไม่สุขไม่ทุกข์ ความไม่สุขไม่ทุกข์ก็พอให้คนที่ไม่รู้จักอุเบกขา แต่เขารู้สึกทุกข์ก็พอสัมผัสได้

อุเบกขานี่เขาสัมผัสไม่ได้ ก็มีผู้ที่ศึกษาอย่างมิจฉาทิฏฐิเป็นนั่งหลับตาทำ อุเบกขาในขณะนั่งหลับตาเขาก็ได้อุเบกขานะอุกเบกขา จะเป็นอุเบกขาแบบโลกีย์ แบบคนโลกๆมันไม่ว่างจากกิเลส มันไม่รู้จักกิเลสทำกิเลสออกไปไม่มีแล้ว เป็นจิตบริสุทธิ์จึงเรียกว่าอุเบกขาจะเป็นประโยชน์กับโลก อื่นๆใดๆไม่รู้จักอุเบกขาหรอกเป็นสมมติกลางเฉยๆข้างๆเป็นสมมติสัจจะจิตที่เป็นอุเบกขาจริงๆเขาไม่รู้ แม้แต่ในศาสนาพุทธทุกวันนี้คำสอนพุทธเจ้ายังอยู่แต่หาคนที่จะมารู้จักอุเบกขาจริงๆอาตมาว่าไม่มีหรอก นอกจากอาตมา ขออภัยจริงๆนะพูดแล้วยกตัวเองจริงๆไม่มี อันนี้โลกุตระอาจจะไกลเกินไป แต่จะสร้างสิ่งเหล่านี้ขึ้นมาได้อย่างไรเราจะรู้ได้ด้วยการศึกษา เราไปติดอะไรที่มันสุขมันทุกข์ มันมีอารมณ์สุขอารมณ์ทุกข์ ที่เราไปติดไปยึดอยู่ มันมี อันนี้เรื่องจริง ก็ต้องได้ตรงนี้ ต้องเป็นสัมผัสในสัมผัส แล้วก็สุข ถ้าสมมุติตามจะหยุดถ้าไม่ได้ตรงตามสมมุติก็ไม่สุข สุขมากสุขน้อยไปตามลำดับ เพราะฉะนั้นถ้าเราเรียนรู้จักอาการหรืออารมณ์ของความรู้สึกที่ว่าเนี่ยตั้งแต่ไปสัมผัสกับเหตุปัจจัยอะไรเกิดอารมณ์ขึ้นมาก็เรียนรู้ เรียนรู้จนชัดเจน มันเป็นความสุขความเจริญเป็นสภาพ 2 อย่าง จนสามารถสัมผัสแล้วมันก็ฝึกฝนไปทำปัญญาให้แจ้ง ไปนั่งสะกดจิตเนี่ยนั่งหลับตามันไม่มีทางที่จะรู้ความจริงได้ มันไม่มีตาหูจมูกลิ้นกายที่จะรู้สึกครบบริบูรณ์ของคนธรรมดาที่มีความตื่นเต็มชาคริยาเต็ม มันก็เลยมันก็มืดๆอยู่งั้น อยู่ในภพที่มันไม่เปิดตาปฏิบัติธรรมเรียนรู้ มันไม่ใช่ของพระพุทธเจ้าเลยไม่ใช่ของศาสนาพุทธเลยจริงๆเลยมาถึงปีนี้ 50 ปี พูดเรื่องนี้สอนเรื่องนี้ มาเรื่องหลับตาหน่อยว่ามันไม่ใช่ของพุทธ ที่พูดเรื่องนี้สอนเรื่องนี้มากว่าเรื่องหลับตาหน่อย ว่ามันไม่ใช่ศาสนาพุทธ อ่านพระไตรปิฎกไปเลย เล่มที่ 9 อ่านดีๆไปเลย แต่อ่านไม่แตกหรอกเพราะเขายึดติดอย่างนั้น มันมีเหตุปัจจัยเยอะในพระไตรปิฎกฉบับนี้มันเป็นของพระกัสสปะ ซึ่งเป็นสายหลับตาสายติดเทวนิยม อะไรต่างๆรวบรวมพระไตรปิฎกด้วยไป อะไรหลายๆอย่างยิ่งยากใหญ่เลยแต่ก็ไม่รู้จะทำยังไงเพราะว่าเรามีฉบับนี้แต่ถ้าเข้าใจจริงๆก็ไม่มีปัญหา

630907_รายการโสเหล่โลกุตระ ออนไลน์ ครั้งที่ 7