สื่อธรรมะพ่อครู(สาราณียธรรม 6 พุทธพจน์ 7) ตอน สาธารณโภคีมีได้ในฆราวาส.docx

สาธารณโภคีมีได้ในฆราวาส ธรรมะของพระพุทธเจ้าจึงเป็นเศรษฐศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ แล้วเศรษฐศาสตร์ที่ทำอย่างสมาธิที่สัมมาปฏิบัติ มันจะเกิดสภาพที่ ช่วยเหลือ เกื้อกูลอุดหนุน เสียสละสร้างสรรที่แบ่งแยกกันได้ทั่วถึง สุดยอดเลย เช่น ชาวอโศกเราทำได้สำเร็จถึงขั้นสาธารณโภคี สำเร็จมานานถึง 30 ,40 ปี แต่เศรษฐศาสตร์ทางโลกเขายังมองไม่ออก ยังไม่เห็นสิ่งที่สุดยอดของเศรษฐศาสตร์ คือ สุดยอดของเศรษฐศาสตร์ ที่ชาวอโศกทำได้ถึงสาธารณโภคี คนที่อยู่ในสังคมสาธารณโภคี คนอยู่ในสังคมนี้สมาชิกของสังคมนี้ ทำงานอยู่ในสังคม ทำงานเสร็จ จ่ายภาษี 100% หมายความว่าอะไร หมายความว่าทำงานแล้ว ตัวเองไม่เอาอะไรกลับคืนมาเลย ทำให้แก่กองกลางหมดเลย รายได้เอาเข้ากองกลางหมด ทุกคนทำงานฟรี มันเหนือชั้นกว่าคอมมิวนิสต์ เหนือชั้นกว่าประชาธิปไตย ของประชาธิปไตยต้องตั้งภาษี จัดไว้หลายอย่างขั้นตอนมากมาย เป็นการบังคับจิตใจ แต่ของพุทธนี้แก้ไขที่ทำสำเร็จที่ใจ ไม่ต้องมีการบังคับจิตใจกันทำอย่างเต็มใจ ในสมัยพระพุทธเจ้าทำได้ในวงสงฆ์ ไม่สามารถทำในฆาราวาสได้ ก็ตกอยู่ในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ พระเจ้าแผ่นดินมีอำนาจสูงสุด จะไปละลาบละล้วงถึงประชาชนไม่ได้ อย่างสมบูรณาญาสิทธิราช ต้องเสียภาษีให้แก่พระเจ้าแผ่นดิน จะมาทำอย่างนี้ไม่ได้ ที่เราทำอย่างนี้ได้ ไม่ผิดกฎหมายด้วย ถ้าทุกคนพอใจที่จะทำเอง เพราะยุคประชาธิปไตยมีอิสระเสรีภาพ เขาให้ด้วยเต็มใจ เขาเต็มใจที่จะทำแล้วเอาเข้ากองกลาง แล้วกองกลางก็มีคณะบริหารจัดงานเรื่องการเงินข้าวของ ที่เป็นของส่วนกลาง ก็ช่วยกันบริหาร แจกจ่ายเจือจาน อย่างที่เราทำกัน ชาวอโศกเกิดมา 30 - 40 ปีก็มีชีวิตอย่างนี้ ดี อาตมาว่า มันเป็นตัวอย่างของสังคมโลก ที่เขาแสวงหาระบบวิธี ว่าทำอย่างไรจะให้คนมาอยู่ร่วมกัน ไม่แย่งชิง ไม่ทะเลาะวิ