สื่อธรรมะพ่อครู(อุปาทาน) ตอน รักษาโรคด้วยพลังจิตมีจริงไหม.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(อุปาทาน) ตอน รักษาโรคด้วยพลังจิตมีจริงไหม _ร่างกายถูกไฟไหม้ ต่อมามีคนมาเป่าคาถาหยุดพิษไฟหลายครั้งอาการแสบร้อนหายไปมันเป็นอุปาทานหรือเปล่า แล้วอาการแสบร้อนจริงๆมันคงอยู่ใช่ไหม พ่อครูว่า..การเอาคาถามาดับพิษร้อนนั้น คนเป่าคาถาไล่เราไม่รู้สึกร้อนความร้อนหายไป อย่าว่าแต่เป่าคาถาเลย คนเดินลุยไฟนี่ก็ไม่ร้อนและไม่ไหม้ด้วย ไม่พองด้วย เห็นไหมพลังมันทำได้ 1 ได้จนกระทั่งทำให้พลังงานของเนื้อหนังมังสามันคงทน ทนทานต่อพลังงานทางอุตุนิยามได้ มันก็เป็นจริง พลังงานนี้สู้ได้ตามแต่บารมีของแต่ละคนฝึกมา ทุกวันนี้ก็ยังเล่นกันอยู่ทั่วโลก มันมีพลังงานจริง พวกนี้แต่หมดพลังงานแล้วไม่ได้ ได้แต่เพียงชั่วขณะ ไม่ถาวรไม่เที่ยงแท้เลย อวดเก่งอวดดีไปเท่านั้นเอง ดีไม่ดีพลาดท่าก็ตาย อย่างหน้าเจนี้ก็ทำได้ชั่วครั้งชั่วคราวแล้วไปเข้าใจว่า เป็นเรื่องของเจ้ามาเข้าอีก มันไม่ใช่สิ่งศักดิ์สิทธิ์อะไร แต่เราไปอาศัยอุปาทานนั้นทำให้จิตใจของเรายึดมั่นถือมั่นแล้วเป็นได้ มันเป็นได้ทั้งนั้นเลยในอุปาทาน เราศึกษาอุปาทานได้แล้วเราก็ไม่ต้องไปเป็น อาตมาเคยทำมาทั้งนั้นแล้ว เล่นได้จริง อาตมาเคยทำมาแล้ว ลืมไปเยอะแล้ว มันไม่ใช่สิ่งถาวรมันไม่ได้ลดกิเลส ทำไปแล้วยังเพิ่มกิเลสอีกมันก็ยิ่งเสียเวลา แล้วมันจะไปถึงนิพพานได้อย่างไร ถ้าคุณจะมาเอานิพพานก็ทิ้งไปเลย ถ้าคุณไม่เอานิพพานก็แล้วไป คุณจะติดยึดในเรื่องฤทธิ์เดช ความเก่งในการสร้างลาภยศสรรเสริญโลกียะพวกนี้ คุณก็ยังวนเวียนอยู่ในโลกีย์ คุณก็ใช้ความสามารถแข่งกันสิ แข่งกันใหญ่แข่งกันชนะแข่งกันโก้ วิเศษวิเสโส ก็อยู่แค่นั้นเอง จะมาลดกิเลสแล้วเรื่องนี้มันจิ๊บจ๊อยชาวอโศกเข้าใจเรื่องนี้ฤทธิ์เดชเดรัจฉานวิชชาพวกนี้ ไม่มีเลยในสังคมชาวอโศกเรา ใครจะบอกว่าเราไม่เก่งไม่เป็นไร อาตมาเคยท
อ่านต่อ
ำได้มาแล้ว เรามาลดกิเลส มันช่วยทั้งตัวเราและสังคมมนุษยชาติให้อยู่เป็นสุข แต่อย่างนั้นมีแต่การแข่งขันไปอวดดีกัน ดีไม่ดีก็ทะเลาะวิวาทกัน หนักเข้าก็ฆ่าแกงกันไม่ได้เรื่อง มันเป็นเรื่องโลกีย์ เข้าใจอันนี้ให้ชัด ประเด็นที่มันคงอยู่ไหม มันก็ไม่เที่ยง อยู่ได้ขณะหนึ่งเท่านั้นแล้วคุณก็ต้องทำใหม่ มันมีตำนาน ฤาษีเหาะได้ เมื่อผ่านสระน้ำคลองในวัง เห็นผู้หญิงนุ่งน้อยห่มน้อยโป๊ๆเปลือยๆอาบน้ำ กามขึ้นก็ตกปุ๊บเลย อายขายขี้หน้าเหาะไม่ขึ้นเลย ก็เดินก้มหน้ากลับขายขี้หน้า เป็นเรื่องที่เอามายกตัวอย่างเป็นตำนานที่เขามีไว้ มันเป็นเรื่องจริง อาตมาไม่ได้สงสัยอะไร เรื่องนี้จริงมันเป็นเช่นนั้น มันเป็นอุปาทานให้แสบร้อนหายได้ชั่วคราว แต่แผลมันมีอยู่ ปฏิกิริยาไม่ดียังคงอยู่ก็ต้องรักษามันไป อาตมาเคยสะกดจิตให้คนปวดฟัน หมอฟันเขาไม่รักษาขณะปวดฟัน ให้หายก่อนจึงรักษา มาปรึกษาอาตมาก็สะกดจิตให้เขาไม่ปวดแล้วหมอก็รักษา ภายใน 7 วันไม่ได้ถาวร อย่างเก่งก็ไม่ปวดได้ใน 7 วันเขาก็ไปทำ หมอทำให้ก็ไม่ปวด ถ้าปวดอยู่หมอตรวจสอบไม่ได้ มันจะแผลมาก ประสาทรับรู้ไม่ได้มันปวด ไม่รู้ว่าเจ็บปวดมากไหมน้อยไหม เพราะฉะนั้นถ้าไม่ปวดด้วยวิธีสะกดจิตหรือฉีดยาชาเขาก็ทำได้620318_รายการสำมะปี๋ซี่วิต บ้านราชฯ ครั้งที่ 44