230629-F ทาน-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ023.txt

โฟลเดอร์2523 MP3 ทาน-ศีล-ภาวนา (6 ตอน) ถอดเสียงเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์131 KB
วันที่แก้ไข7 สิงหาคม 2568

เนื้อหาในไฟล์

พระเจริญธรรมญาติโยมทั้งหลายเอากรณีก็เป็นวาระจะฟังธรรมเทศนาซึ่งเป็นวัฒนธรรมไทยเป็นจารีตประเพณีที่เรานับถือศาสนาพุทธวันธรรมะสวนะคือวันที่เราจะไปพบคุณกับพระเพื่อจะมาเสพทำสะวันนานี่มันก็คือคำว่าเสพคำว่าเสวยคำว่ารับเข้ารับเข้าเราจะมารับทำข้าวการรับทำนี่รับได้อย่างละเอียดละออรับ ในการสัมพันธ์และเราเคยจะรับได้โดยอย่างรับบุคลิกรับมันคนเรานี่มันมีวิญญาณธาตุรู้นี่มันรับรู้หมดทุกทางรับรู้ต่างๆรับรู้ทางหูรับรู้ทางกลิ่นรับรู้ทางรถรับรู้ทางสัมผัสกายซึ่งการสัมผัสกายไม่จำเป็นจะต้องแตะต้องกันไม่ใช่ว่ารับมาสัมผัสทางกายนี่คือเอากายมาแต่กันและเราถึงจะรับรู้ไม่ใช่รับรู้ได้ด้วยการสัมผัสกายไม้ทั้งหมดทั้งที่จะรวมเอาได้ยินเสียงนิดได้เห็นรูปหน่อยได้กลิ่นนิด หรือกายที่มันมีบรรยากาศมีอะไรไตกระทบผลักดันอะไรกันอยู่พวกนี้ไม่มีรายละเอียดที่จะพยายามพูดให้คุณฟังกันสิ่งเหล่านี้เมื่อกระทบสัมผัสแล้วเรารับรู้เราจะเกิดรับรู้และถ้าใครเคยได้ยินได้ฟังเพลงชีวิตหมายเลขเท่าไหร่จำไม่ได้แล้วที่บอกว่าจิตวิญญาณนี่แม้เราไม่ได้รับรู้เราจะเห็นแม้แต่ผู้นั้นตาบอดมาแต่กำเนิดก็จะรับรู้จะเป็นผู้รู้ได้แม้ตาบอดมาแต่กำเนิดก็รู้จะเป็นผู้เห็นเห็นตามความหมายที่ว่ามัน รู้มันเห็นมันเข้าใจอยู่ในตัวเองเนี่ยก็เป็นรายละเอียดในความรู้ของผู้นั้นผู้นั้นเพราะการที่จะมาเสพคุณหรือมาวันธรรมะเนี่ยการมาวัดมาพบกับเพื่อนสหธรรมิกมาคบกับเพื่อนผู้ที่มาปฏิบัติธรรมกันโดยเฉพาะมีสัตบุรุษมีผู้ใฝ่ธรรมมีผู้รื่นเริงร่าเริงในธรรมชื่นชมในธรรมพอใจในการจะมีชีวิตอยู่กับธรรมะเราก็จะได้มาถ่ายทอดถ่ายเทมันเป็นการถ่ายเทที่ละเอียดละออบอก ได้ง่ายๆบอกแล้วว่ามันรับไปหมดทั้งทางตาทางหูทางจมูกทางลิ้นทางกายแม้จะไม่ใช่กายสัมผัสแตะต้องจับเนื้อจับตัวกันมันก็ถ่ายเทกันถ่ายทอดกันรับไปหมดอ

อ่านต่อ

ิริยาบทยืนเดินนั่งนอนขยับขับเคลื่อนอะไรต่างๆนานาหรือแม้แต่แสดงอาการกระพริบตากันเยี่ยวแขนไปขาเคลื่อนไหวอะไรต่างๆมันเป็นรายละเอียดที่ที่อธิบายไม่หมดถ้าเรียกว่าอันนี้ทัศนันท์ไม่รู้จะพูดยังไงให้ถูกไอ้ตัวเองมันรู้รู้อยู่ในนี้มากกว่านี้แต่ตอนนี้พูดด้วยภาษาออกมาให้สู่ฟังได้เท่านี้แต่บางคนฟังที่อาตมาพูดอีกแล้วนี่จะเข้าใจว่าเออเราเข้าใจ เราเข้าใจก็จะรู้จริงๆด้วยเพราะอะไรเพราะตัวเองถ้ามาปฏิบัติธรรมแล้วรู้สึกว่าเราได้รับรู้รับรู้ในการถ่ายทอดอย่างที่ว่านี้คืออะไรเพราะฉะนั้นการมาวัดบางคนนี่ไม่ค่อยพูดหรอกแต่รับเรื่อยไปบางคนไม่ค่อยฟังทีเดียวแต่ก็รับทำตาทางหูรับหูบ้างหูมันจะไม่ฟังก็ได้ยินทางตาด้วยทั้งจมูกทางลิ้นทางกายอย่างที่กล่าวนี้ไปหรือจริงๆแล้วเราก็ทำใจนี่แหละกระแสใจกระแสพวกนี้มีนะคุณพูดไม่ได้ในปากมันมีกระแสใจมันมีมันถ่ายเทถ่ายทอดกันอยู่การมาคลุกคลีเกี่ยวข้องกับ บัณฑิตหรือกับผู้ที่เป็นธรรมเราจึงจะได้รับทำอย่างแท้จริงดังนั้นการมีเวลาแล้วเราก็จะได้มาเสมอมาได้ฟังธรรมด้วยได้การสัมผัสอย่างอื่นด้วยมันก็เป็นการถ่ายเทถ่ายทอดถูกอกถูกลมตัวเราถูกอกถูกลมเข้าไปเสมอๆส่วนการพูดนั้นน่ะจริงมันชัดพูดบรรยายธรรมะเช่นเอาเนื้อหามาทีเดียวมันชัดมันมากอันนี้จึงเป็นเรื่องอีกเรื่องหนึ่งเป็นเรื่องที่ยายเป็นเรื่องที่จะต้องกระทำกันอย่างยิ่งจึงต้องมีเทศนาการแสดงธรรมเทศนาจึงเป็นวัฒนธรรมเป็น จารีตประเพณีของเราชาวพุทธหรือชาวไหนท่านก็ทำที่จริงชาวไหนท่านก็ทำแต่ของพวกเราด้วยว่าของชาวไทยเรานี่เราเรียกว่าเทศนาอาตมาวันนี้ก็ตั้งใจจะเทศต่อเรื่องทานเราได้แค่เดินผ่านมาดูเหมือนจะ 2 อาทิตย์แล้วอาตมาก็ว่างเว้นอันอื่นมาแซมขั้นก็เลยไม่ได้เทศน์ต่อจนลืมแล้วล่ะ 2 อาทิตย์ที่แล้วโน้นไม่รู้เทศว่ายังไงบ้างเรื่องทานแต่ไม่จนน่ะอาตมาไม่จนพูดเรื่องทานอีก 100 ปีพูดได้เพราะที่สุดแต่ที่สุดแล้วมันมาถามคนเราเกิดมามีทั้งจิตทั้งใจทั้งกายทั้งเวลาทุกอย่างมาเพื่อทานเพื่อให้เพื่อ เรามีตัวตนของเราเรามีชีวิตของเราทั้งสมรรถภาพและทั้งจิตวิญญาณปัญญาเรามีแล้วเราก็เอามันมาเดินเครื่องหรือให้มันประกอบประกอบการงานประกอบกรรมที่เป็นกุศลที่เราได้ใช้ปัญญากรองแล้วว่าเราจะให้มันออกมาทั้งกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมเราจะให้มันออกมาแต่เป็นเรื่องสุจริตเรื่องกุศลเท่านั้นพระพุทธเจ้าท่านใช้สำนวนนี้ว่ายังกุศลให้ถึงพร้อมเราจะยังกุศลให้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาทเสมอๆเราจะแสดงออกออกแล้วก็ให้หรือทานทำขึ้นมา เพื่อผู้อื่นให้ได้มากที่สุดนี่แหละเป็นยอดเอกเป็นยอดเอกแห่งทุกสิ่งทุกอย่างอาตมาจะพูดในหัวข้อของคำว่าทานในภาษาของศาสนาหลายๆหัวข้อแล้วจะเอามาแจกแจงอาตมาได้จะกล่าวคร่าวๆทวนเล็กน้อยว่าอาตมาเน้นในการทำทานนี้ได้เน้นเรื่องนี้จะทานเน้นเรื่องนี้จะทานแก่พวกเรานี้จะทานนั้นความหมายต้นความหมายอย่างก็คือหมายความว่าใส่บาตรทุกวันมีความหมายต้นด้วยความหมายอย่างของคำว่านิดจะทานแค่อาตมาต้องเอามาเน้นนั้นก็เพราะเหตุว่ามันเป็น อยู่อย่างหนึ่งที่พวกเราเนี่ยชักว่าวต่อศาสนาไม่ค่อยศรัทธาพระจึงเลิกใส่บาตรงดการใส่บาตรกันมากขึ้นมากขึ้นมากขึ้นจนแม้พระดีท่านมีอยู่ก็พลอยอดไปด้วยเพราะเราเลิกใส่บาตรพระดีพระชั่วเลยไม่ได้กินกันทั้งคู่ก็จริงสิเก่งสินะเออเราเองเราเองเราไม่อยากใส่บาตรเพราะพระธรรมไม่ดีเราก็ควรจะเน้นเป้าเขาไปว่าเราใช้ปัญญาของเราใช้ความรู้ของเราเรียนรู้แล้วก็ไม่รู้จริงให้รู้จริงว่าพระดีคืออย่างไรพระ พยายามสัมผัสแรกหรือแม้จะไปสืบให้ไม่รู้สัมผัสแรกก็รู้ได้ว่าอย่างนี้พอประมาณเอาได้ว่าดีๆพระองค์นี้ดีหรือไม่ดีก็ใช้วัดเป็นคราวๆถ้าอยากให้แม่ไปสืบรู้ว่าองค์นี้ท่านดีหรือไม่ดีเพราะงั้นถ้ามาผ่านหน้าบ้านเรานี่เราจะใส่บาตรส่วนมากเราก็ใส่บาตรที่หน้าบ้านเราเมื่อเรารู้แล้วว่าพระองค์นี้เราไม่ใส่ก็มาเป็นระบอบผ่านหน้าบ้านทุกวันทุกวันไม่ใส่หรือแม้จะไม่ทุกวันก็ตามพระองค์นี้เรารู้ว่าไม่ดีสัมผัสแรกก็ไม่ดีแล้วอย่าไปสืบข้างหลังเบื้องหลังเข้าที่ไม่ดีเลยจริงๆเราก็ไม่ต้องใส่เรามีสิทธิ์ที่จะเลือกใส่ที่จะอุดหนุนหรือว่าชูช่วยพระผู้ที่ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบไว้เท่านั้น ที่ไม่ปฏิบัติดีไม่ปฏิบัติชอบเราไม่ใส่มันควรจะไปเน้นประเด็นนี้ไม่ใช่ภาพและเบื่อเพราะส่วนใหญ่ไม่ทำไม่ดียิ่งพระส่วนใหญ่ทำไม่ดีเพราะส่วนน้อยท่านทำดีถ้าคุณคิดอย่างนี้แล้วเพราะส่วนน้อยตายเลยก็ส่วนน้อยนี่เลยตายเลยไม่ต้องได้กินเลยแล้วใครจะสืบศาสนาล่ะทีนี้พระส่วนใหญ่ก็ยิ่งเขาไม่ละอายคุณไม่ใส่บาตรให้ฉันไม่เป็นไรฉันหาวิธีค้าขายเอาก็ได้แน่พระส่วนใหญ่ที่ไม่เข้าท่าใช่ไหมมันเป็นอย่างนี้นะเพราะไม่เพราะไม่ได้ก็ไม่เป็นไรทำมาค้าขายหรือว่าหาเรื่องหาราวอะไรหลอกๆเลิกๆก็เลยไปเลยอย่างที่เป็นกันมานี่เลอะเทอะ แจ้งย้ายแล้วเรายิ่งไปเลี้ยงพระดีเอาไว้พระดีก็เลยต้องสึกออกมาทำงานศาสนาไม่ได้ไม่มีกำลังศาสนาก็ยิ่งเสื่อมยิ่งเสื่อมยิ่งเสื่อมบอกแล้วว่าพระไม่ดีน่ะเขาทำไม่ละอายต่อศีลต่อทำอะไรเขาก็ทำได้แล้วเขาก็ถือว่าเขาอยู่ในเครื่องแบบพระนี่แหละเลี้ยงตัวเลี้ยงตนอาศัยหลายๆอย่างของพระพุทธเจ้าเป็นอำนาจต่อรองอย่างหนึ่งเพื่อจะยังมีชีวิตอยู่แล้วเขาก็ทำอะไรแล้วๆแม้แต่ชาวบ้านเขาจับสึกแล้วจะกลับไปนู้นก็เหลืออย่างเก่าเพื่อที่จะทำมาหากินค้าขายอย่างที่เป็นอยู่แถวๆนี้ก็มีไม่ต้องไกลต้องไกลอ่ะถ้าจับสึกกันแล้วนะไปจับสึกกันโน่นเมืองเหนือนั่นกลับมานี่ก็เหลืออย่างเก่าเขาก็มาบอกตำรวจ ที่นี่บอกว่าทำไมไม่ไปจัดการตำรวจไม่กล้าทำอะไรทั้งๆที่ก็มีหลักฐานนะจับไปสึกสึกแล้วเรียบร้อยก็กลับมานุ่งผ้าเหลืองแล้วก็อยู่ในวัดนั้นก็ไม่ใช่วัดที่ถูกต้องตามกฎหมายด้วยถ้าจะเป็นพระที่อยู่ในเถรสมาคมก็ควรจะมีพระที่ถูกมากที่ถูกต้องตามกฎหมายนี่เขาไม่รับเลยแต่ต้องศึกษาก็ไม่รับกรมการศาสนาก็ไม่รับแล้วก็ยังอยู่ได้อย่างนี้เป็นต้นมีอื่นๆอีกที่ไม่โจ่งแจ้งถึงขนาดนี้เราเองก็จะต้องพยายามที่จะช่วยอุดหนุนพระดีต้องใช้ปัญญาศึกษาจริงๆพระดีที่ท่านปฏิบัติดีปฏิบัติชอบมีอยู่ไม่น้อยพระที่ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบมีเยอะนะ เรารู้ๆกันอยู่ขณะนี้ก็อย่างที่ท่านปัญญาท่านพุทธทาสที่องค์ที่ไม่ค่อยชื่อเสียงโด่งดังไม่เคยเทศน์ก็มีเข้าใจอาตมารู้ๆอยู่นี่ทั้งพระสายอีสานมีเยาะอยู่พระที่ท่านบำเพ็ญปฏิบัติในหลายองค์หลายๆรูปหรือแม้อยู่ในกรุงเทพฯนี่แล้วก็ออกไปจราจรอยู่เท่าที่อาตมาคิดว่าควรจะกล่าวชื่ออีกองค์หนึ่งก็คือพระมหาเทพเปรียญ 9 ประโยคในองค์นี้ท่านที่จริงและท่านสังกัดวัดชนะสงครามอาตมาไม่เคยรู้จักกับท่านหรอกองค์นี้ก็ไม่เคยรู้จักกับท่านแต่ก็สดับตรับฟังแล้วก็พยายามเช็คความจริงอะไรต่ออะไรตลอดมาเรื่อยจากสายการที่จะรับรู้ได้เราก็พอวัดพอคำนวณคำนึงหรือพอ จะมีญาณบวกลบคูณหารจะใช้ภาษาไทยภาษาฝรั่งเขาเรียกว่าโซนออกมาได้ว่าก็ก็เป็นพระที่หน้าบูชาน่านับถืออยู่นะมหาเทพท่านไม่ค่อยอยู่กับที่พระองค์นี้ตะลอนตะลอนไปพักตรงนี้ท่านอยู่อายุแก่กว่าอาตมาบวชมาตั้งแต่เป็นเณรจบเปรียญควรจะเขาจะให้ยศตำแหน่งฐานะให้ยศชั้นเจ้าคุณให้นั่นไอ้นี่ท่านวิ่งหนีตะพึดไม่รับแม้ทุกวันนี้ก็ไม่รับแล้วถ้าจะไปจาริกไปเรื่อยๆไม่ค่อยพูดไม่คลานไม่แย่งใคร แม่ค้ามาแย่งใครท่านจึงไม่มีไม่มีไม่มีชื่อเสียงแล้วท่านก็ไม่มีลูกศิษย์มีลูกศิษย์ของท่านแต่ลูกศิษย์ไม่มากไม่มากเพราะว่าอย่างนี้ถือว่าก็ไม่ค้านไม่แย่งไม่วิเคราะห์ไม่วิจัยไม่อะไรแบบนี้ถ้าเผื่อว่ามีอย่างท่านแบบนี้นะศาสนาก็เสื่อมนะมันไม่ใช่เสื่อมเพราะท่านเลวนะเสื่อมเพราะท่านดีเกินไปฟังดีๆนะคำนี้เป็นคำแดกดันเป็นคำแดกดันดีเกินไปที่จริงไม่ดีนะโดยสัจจะไม่ดีแล้วถ้าจะไม่ดีเพราะไม่มาเราขี้เหนียวเห็นแก่ตัวเราไม่มีความขวนขวายเราไม่เข้าอุตสาห์อุตสาหะวิริยะที่จะช่วยคนอื่นบ้างพยายามหาวิธีการสิแม้ว่ามันจะต้องปะทะมันจะต้องกระทบมันจะต้องมีเรื่องมี คนที่เห็นไม่เหมือนกันมันต้องมีแน่แน่ๆคนยิ่งทำงานมากยิ่งจะต้องกระทบสัมผัสยิ่งจะต้องมีเรื่องมีราวนะของแม่นั่งอยู่เฉยๆไม่ทำอะไรก็แน่นอนมันไม่กระทบกับใครไม่มีเรื่องกับใครแล้วจะบอกว่าคนไม่มีเรื่องโดยที่ไม่ทำอะไรเลยไม่มีเรื่องนั้นเป็นคนดีไม่ได้ไม่ได้นะแต่ท่านปฏิบัติตรงตามธรรมแต่ว่าท่านไม่มีส่วนที่จะสูงขึ้นไปส่วนนี้เท่านั้นยังไม่สูงขึ้นไปฟังดีๆอาตมายกท่านแต่ท่านก็ไม่สูงขึ้นกว่านี้เพราะท่านไม่เข้าใจจุดนี้ท่านเป็นพระบวชก่อนอาตมาถ้าเป็นเทคโนโลยีก้าวอาตมาจะไปสอนท่านไม่ได้เลยสอนถ้าไม่ได้โดยฐานะอะไรอาตมาก็สอนท่านไม่ได้และก็ไม่เคยพบกันท่านก็รู้จัก มาโดนขาอาตมาก็รู้จักท่านโดยข่าวโดยการกระแสวิญญาณนี่แหละมันก็วิ่งกันอยู่รู้กันอยู่ท่านก็ไม่ฉันเนื้อสัตว์ไม่มีเงินไม่มีทองตะลอนตะลอนไปด้วยนะมีผ้า 3 ผืนมีบาดใบเคร่งกว่าอาตมาอีกที่เคร่งก็เพราะว่าอาตมานี่ต้องอนุโลมอย่างงี้ๆๆนี่หลายอยากจะทำใหม่เลยท่านเคร่งเครียดเลยมหาเทพไม่จำพรรษาประจำที่ไปที่ไหนก็จำพรรษานี้ไปเอาปีนี้จะเอาตามประสาปีหน้าจะเป็นสาธารณะไปเรื่อยแต่อาจจะซ้ำบ้างแล้วล่ะเพราะว่าท่านก็บวชมาหลายสิบปีเต็มทีแล้วก็ไม่รู้นะไม่ได้ถามเธอไม่เคยเจอท่านอยู่แถวโคราชนี่เยอะปากช่องก็มีวันนั้น ใครไม่รู้อาตมาไปปักหมุดที่นั่นก็มาบอกว่ามหาเทพไปนี้ไปก็มาก็ต้องไปเพราะเป็นลูกศิษย์ศรัทธาเลื่อมใสท่านมากชื่ออะไรไม่รู้จำไม่ได้แล้วโยมคนนั้นเจ็บใจก็เห็นว่าท่านอยู่แถวนั้นแถวนั้นน่ะมีญาติโยมบอกบ่อยๆอยู่แถวนั้นบ่อยๆเอาพระดีๆอย่างนี้มีอยู่แล้วมีอีกหลายแม้จะมีจุดที่เรามองเพ่งเห็นว่าจุดนี้ท่านน่าจะสูงขึ้นถ้าไม่สูงก็ตามเถอะเราต้องรู้จักฐานะขณะนี้เราก็กราบก็ว่าได้ดีแล้วหรือแม้ไม่ดีเท่านี้ก็มีอีกที่เราหน้ากราบไหว้ได้เป็นอาหาร มาก็ให้พวกคุณสอดส่องอาตมาไปบอกเข้าไปเดี๋ยวจะเป็นการรับรองเงินเกินไปก็แนะนำแนะพระบางองค์ที่อาตมาแน่ใจนะว่าจะพอยกได้พูดได้แล้วก็เอามายกมาพูดเพื่อที่จะรู้พระดีแล้วเราก็ต้องพยายามใส่บาตรพยายามที่จะช่วยเหลือเกื้อกูลเลี้ยงท่านไว้เพื่อให้เป็นกำลังของศาสนาเป็นแก่นเป็นแกนอาตมาต้องมาเร่งรัดพวกเราให้ทำกับเพราะเหตุว่ามิตรจะทานหรือว่าการใส่บาตรนี้ไม่ใช่แต่เพียงเลี้ยงพระไว้เท่านั้นมันเป็นวัฒนธรรมชั้นสูงนี่ก็ทวนเป็นวัฒนธรรมที่เป็นการแสดงการเสียสละการให้และเป็นการให้ชั้นสูงและอาตมาได้พูดแล้วการให้ชั้น เพราะเราให้เขาแต่เราไหว้ผู้ที่เราให้นะตามธรรมดานี่ผู้รับของเขาต้องขอบคุณผู้ดีมาให้เราหรือว่าต้องไหว้เช่นขอทานนี้ต้องไหว้ไหว้คนที่เขาให้ผ่านเราแต่นี่เราให้พระท่านแล้วนี่แล้วให้ท่านแท้ๆแล้วเรายังต้องไปไหว้ท่านอีกเนี่ยมันมีสภาพหมุนรอบเชิงซ้อนมันมีความสูงมันมีสภาพซ้อนซ้อนชั้นที่เป็นความสูงซ้อนชั้นที่มันตีลังกากลับกันกับสิ่งที่เราเคยคิดเคยรู้หรือว่าแบบพื้นๆนี่มันสูงกับแบบพื้นๆที่เราต้องให้ท่านแล้วก็ต้องไหว้ก็เพราะว่าเราเราให้ในฐานะที่ท่านเองท่านไม่ใช่คนมีความโลภเพราะเราให้แก่เพราะเราถือว่า ได้แก่ความโลภคนที่เราให้นั้นท่านเป็นนาบุญเราจึงต้องไหว้และให้ท่านแล้วท่านต้องไปทำงานท่านต้องไปใช้ท่านต้องไปเป็นนู่นเป็นนี่อะไรอีกซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อคนอื่นเช่นคุณให้ข้าวมาให้อาตมากินอาตมาฉันข้าวเข้าไปแล้วเป็นเชื้อเพลิงมีกำลังเมื่อมีกำลังกำลังนี้ก็เอามาทำงานเดินเครื่องทำงานทำงานนี้แล้วไปไหนอาตมาไม่ได้ทำงานไปแลกนุ่นแลกนี้อาตมาแน่ใจว่าอาตมานี่พ้นมิจฉาอาชีวะสูงสุดอาตมาแน่ใจว่าอาตมาคนมิจฉาอาชีวะ 5 อาตมาเคยเล่าวิชาชีวะมันมีกุมารรัตนาในมีแต่ก็ตามแล้วก็ Lazada ที่สุดกี่คนขี้โกงทุจริตอย่างที่ต้องใช้ตำรวจรับปริญญาก็ยังต้องใช้ตำรวจและกฎหมายยังโกหกยังหลอกลวงยังมดเท็จยังทุจริตแต่ไม่หยาบเท่าภูพนาตัวนั้นอยากใหญ่หมดทุกอย่างส่วนรับมานานนะมันเน้นที่มันคั่นว่าจีกรรมยังขี้โกงขี้โกหกยังหลอกลวงยังทำอะไรไม่ถึงขนาดมิจฉาชีพขั้นปล้นฆ่าเดือดร้อนดุร้ายรับปัญหาขั้นวาจาเป็นขั้นที่เรียกว่า เต้นแรงมันอ่อนมากกว่าโกหกหลอกลวงขี้โกงกันน่ะตลกจะแรงคือยังไม่แน่ยังไม่เที่ยงยังรู้ว่าดีบ้างไม่ดีบ้างตลบตะแลงนี้แล้วก็แน่ใจว่าดีไปเดี๋ยวก็ไม่แน่ใจว่าไม่ดีพูดก็กลับไปกลับมาอยู่ยังไม่มีปัญญาสูงนักและก็ยังประพฤติไม่ได้สูงนักขั้นกลางๆมิจฉาชีพคั่นกลางส่วนในส่วนนี้แปลสะกดตามนั้นรู้อยู่ว่าดีไม่รู้อยู่ว่าชั่วรู้ว่าไอ้นี่ชัวร์และรู้ว่าไอ้นี่ดีแต่ยังไม่มีฤทธิ์มีแรงที่จะดียิ่งกว่านี้ได้ภาคเรียนอยู่ท่านเรียกว่ามอบตนอยู่ในทางผิดเช่นว่าเรารู้ว่าพวกกลุ่มที่เราอยู่ด้วยนี่เขาคอร์รัปชั่นเขาก็ยัง เขาก็ยังโกงเราอยู่บริษัทนี้บริษัทนี้ก็ยังเป็นความผิดมีความผิดอยู่แต่เราก็ยังมอบตนอยู่กับในทางผิดนี้ร่วมงานร่วมกันร่วมเป็นร่วมไปอยู่เลี่ยงไม่ออกเพราะจำเป็นเหลือเกินชีวิตมันจะต้องอยู่อาชีพจะต้องอยู่กันแค่นี้รู้แล้วว่าไม่ดีจึงเรียกว่ามอบตัวอยู่ในทางผิดมันจำเป็นต้องมอบตัวอยู่ในทางเพราะเราไม่เก่งกว่านี้ได้เราจึงมีมิจฉาชีพอยู่ในขั้นที่ 4 นี้อยู่ขั้นที่ 5 ก็สามารถพ้นจากสิ่งที่เป็นมิจฉาถึงขั้นไม่มอบตัวอยู่ในทางผิดได้แล้วแม้เราจะได้เงินถูกเราจะได้รายได้น้อยเราก็ไม่เกี่ยงเราอยู่บริษัทที่สะอาดที่สุดเราอยู่ในหมู่กลุ่มหรือว่าทำเอง โดยบริสุทธิ์ที่สุดแต่เราก็ยังใช้การแรกยังใช้ทำสิ่งนี้แล้วก็เอาไปแลกเอาสิ่งตอบแทนมาเรียกว่าลาเพลาพังไม่ใช่คิงสุทัตตาเรียกว่าใช้ลาภต่อลาภหรือใช้ลาภแรกลาภอย่างนี้ก็ยังไม่ใช่สัมมาอาชีวะนะคุณคุณนั่งอยู่นี่ไม่ต้องพูดหรอกอาตมากล้าท้าทายได้ไม่มีใครสัมมาอาชีวะเลยของพระพุทธเจ้านะ 5 ระดับระดับอัจฉริยะแต่ระดับขึ้นมาเรื่อยๆไล่ขึ้นมาอย่างที่อาตมาอธิบายสู่ฟังและเป็นขั้นๆขั้นสูงสุดจริงๆแล้วต้องพ้นแม้กระทั่งทำงานแล้วไม่แลกลาภอาตมากินข้าวกินเสร็จแล้วอาตมาก็ทำงานทำให้ฟรีไม่ไปตั้งราคาหรือว่าจะต้องแลกกันนั่นแหละอันนี้มาใหม่ทั้งจิตใจทั้งลูก ทั้งรูปทั้งนามแล้วไม่แลกอะไรเราไม่เอาไม่ต้องการแลกอะไรไม่ต้องแลกเปลี่ยนมาเพราะฉะนั้นเวลาอาตมาไปเทศน์แล้วเขาก็ให้ข้าเทพมาแหมดูถูกกันชะมัดเลยอาชีวะของอาตมาบริสุทธิ์กว่านั้นประเทศแล้วก็ให้ค่าเทพมาเงี้ยมันมันถูกกว่าจะมาไม่ได้เป็นมือปืนรับจ้างเลยเลิกแล้วไอ้เรื่องที่จะไปทำไอ้นั่นแหละไอ้นี่อะไรเลิกจริงๆแต่เราก็อธิบายเขาไม่ได้บางเจ้าเขาให้เงินเนี่ยอาตมาเอาคืนทันทีไม่ว่าเจ้านายอาตมาประเทศที่ไหนใส่ผ่านมาถวายแล้วมาหลอกอาตมาด้วยว่าปัจจัย 4 เงินนะมันหลอกอาตมาด้วยว่าปัจจัย 4 หน่อยเงินในพระพุทธเจ้าเรียกอสรพิษ เป็นวัตถุอนามาสเป็นสิ่งที่ไม่ควรแตะต้องไม่ควรจับไม่ควรจับได้มันไม่ร้อนหรอกไม่จำเป็นต้องเอาตะเกียบคีบใส่ย่ามจับได้แต่ว่ามันไม่ควรจะเอามาสะสมไม่ควรจะวุ่นวายไม่วุ่นวายจริงๆเรื่องเงินเรื่องทองอาตมานี่แม้จะพูดแล้วมันมากมันน่าภูมิใจที่เป็นมนุษย์ที่ไม่ต้องเห็นเงินเหมือนเศษหินเศษดินเห็นเงินเหมือนขยะอยากเยื่อแต่ก็ไม่ได้เกลียดไอ้ช้างนะก็เหมือนกับมันก็อย่างนั้นแหละก็ดูด้วยสมมุติโลกแล้วว่าเขาเองเขามีค่านี่เห็นราคา 500 บาท 1,000 บาท 10,000 บาทเป็นค่าของโลกไม่ได้โง่ไม่ได้โง่เข้าใจทุกอย่างแล้วคุณจะสมควรใช้กันหรือไม่ใช้กันอย่างไรเราก็ ดูด้วยไม่มีปัญหาแต่เราไม่ขึ้นไปลงกับอำนาจเงินมันจะมีกี่ล้านกี่ล้านแล้วจะมาแลกหรือเอามาเป็นอำนาจบังคับให้เราต้องทำนั่นทำนี่ให้เราต้องไปอย่างโน้นอย่างนี้โดยเฉพาะจะต้องให้ไปละเมิดเป็นทุจริตหรือเป็นอกุศลไม่เอาเราไม่ๆไม่เป็นภาพสิ่งเหล่านี้สิ่งเหล่านี้จะไม่มีอำนาจเหนือเราได้เราแน่ใจว่าเราไม่มีเงินสักบาทเราก็จะทำสิ่งอื่นที่ดีได้จริงๆเพราะฉะนั้นเวลาใครเอาสตางค์มาให้อาตมาเคร่งก่อนเลยเวลาไปเทศน์เป็นอะไรเนี่ยคือคุณทันทีเป็นขั้นตอนชัดเจนและยังแถมนั้นนอกจากสะพานแล้วก็ยังมีห่อๆเลยเหลืองๆอะไรอ่ะเอากระดาษแก้วเหลืองๆห่ออีกให้อีกมันไม่ใช่แต่เงินเงินเงินคืนแล้วไอ้ของคนนั้นอาตมาก็บางทีต้องอนุโลมรับมันดูแล้วก็เหมือนกับ ไปรับของแลกแต่มันก็ชัดแล้วเพราะว่าเงินบางทีมันมากกว่าไอ้ของไงของมาก็จะต้องมาสอนคนในที่ยิ่งรับน่ะรับสอนอาตมาบอกอาตมาจะต้องแก้หอบดูของถ่านนี้เป็นพระกินระยะทางก็ตามอาตมาแก้ห่ออันใดที่ไม่เหมาะสมจะเอามาไม่รับเช่นในห่อบางทีมีนบุรีใส่เข้ามาด้วยอาตมาแก้เลยมันสอนเขาบอกอาตมาไม่ติดแล้วฟินเหล่านี้ขึ้นไปบางคนก็นั่งเหมือนกันเพราะบางคนก็มาถวายนี่เขาก็ยังดูดบุหรี่ปุ้ยปุ้ยมาก็บอกกันพวกนี้มันฟินพวกนี้อาตมาไม่แสบไม่ติดแล้วเลิกแล้วคืนไปแม้แต่ชาขอชาอย่างเงี้ยอาตมาว่าอาตมาไม่มีหม้อชาแก้วชาแล้วอาตมาไม่ติดชาด้วยก็เอาไปชงกันเถอะอาตมาไม่ชงชากินน่ะ หรือว่าบางทีก็เป็นอาหารบางอย่างบางทีมีปลากระป๋องนี่ก็ต้องคืนแน่เลยเพราะอาตมาไม่ฉันเนื้อสัตว์หรือแม้แต่ถ้ามันเลยเที่ยงแล้วถ้าเป็นอาหารมาถวายในห่อนั้นเป็นเลยเที่ยงอาตมาก็ถอดคืนเหมือนกันบอกว่าอันนี้เลยเที่ยงแล้วอาตมารับไม่ได้หรอกอาหารอาตมาฉันมื้อเดียวฉันแล้วเลิกกันฉันแล้วไม่สะสมเอาไปหอบไปยังไงกันล่ะไม่ได้ฉันอีกแล้วถ้าเผื่อว่ามื้อนั้นมันยังไม่เลยเที่ยงอาตมาก็อาจจะรับมาเป็นพิธีก็พอได้ก็อนุโลมแล้วแต่ฐานะอันควรแล้วแต่กาลควรมีเป็นต้นแต่แท้จริงแล้วถ้าสัมมาอาชีวะแล้วไม่แลกอันนี้อาตมาไม่ถือว่าอาตมาด่างพลอยแต่อาตมาถือว่าเป็นเรื่องการสอนเป็นเรื่องการสอน อาตมาก็เลือกแฟนหรืออนุโลมไปตามขั้นตอนสิ่งที่สำคัญอาตมาคืนดังกล่าวแล้วเพราะฉะนั้นการจะบริสุทธิ์ด้วยสัมมาอาชีพนี้หรือพ้นมิจฉาชีพถึง 5 ระดับนี้ต้องศึกษานะไม่ใช่เรื่องเล่นคุณเองคุณทำมาหากินอยู่ทุกวันนี้คุณจะนึกว่าคุณเองคุณได้เลื่อนชั้นแม้แต่สัมมาอาชีวะของสัมมาอริยมรรคองค์ 8 เนี่ยสัมมาอาชีวะที่คุณเป็นอยู่เนี่ยคุณอยู่ขนาดไหนคุณได้เลื่อนตนไปอย่างไรคุณได้พยายามที่จะเปลี่ยนหลุดพ้นออกจากกลุ่มจากสิ่งที่มันไปสัมผัส เกาะอยู่ใกล้สวนนั้นสวนนี้ที่มันยังหยาบมันทุจริตดังที่กล่าวแล้วเป็นขั้นเป็นตอนคุณก็จับตัวกันขึ้นมาให้ได้นี่เป็นเรื่องที่ต้องรู้พระพุทธเจ้าสอนไว้ละเอียดลออในการพัฒนาตนและพัฒนาสังคมมันเป็นการต่อรองมันเป็นอำนาจในโลกที่เราเองเราปฏิบัติดีขึ้นมาเรากลายเป็นคนไม่ง้อไม่ง้อราบไม่ง้อยศไม่ง้อสรรเสริญแม้เราจะทำอย่างนี้คนเขาไม่รู้เขาจะตำหนิติเตียนก่อนเราก็ไม่หวั่นไหวเพราะเรารู้แล้วชัดว่าไอ้อย่างนี้มันดีควรไอ้อย่างนี้ไม่ดีไม่ควรและคนที่ทำดีได้มันก็เหมือนกับปลาย Pyramid และยอดพีระมิดแหละมันแหลมฐานก็มีมันตู้มันๆๆมันกว้างมันเยอะส่วนผู้ที่จะไปขึ้นสูงสู่ปลายมันต้อง ลงน้อยลงน้อยลงคนชั้นสูงก็ยิ่งหายากมันก็เป็นธรรมดาแต่เราอย่าไปหลงผิดว่าเราจะสูงเพราะว่าไอ้อย่างนี้คนน้อยๆไม่ทำมีคนทำได้น้อยหรือว่ามีคนทำน้อยๆแต่เป็นเรื่องพิเรนทร์ระวังนะเดี๋ยวจะไปเอาไปชนกันว่าเราทำดีได้เนี่ยทำดีๆอย่างนี้มันต้องน้อยแต่ไอ้ของดีที่คุณเข้าใจไหมมันกลายเป็นเรื่องพิเรนทร์ไม่ใช่เรื่องตามทำไม่ใช่เรื่องถูกทำต้องพิจารณาตรวจสอบหลักฐานพระพุทธเจ้าเทียบเคียงให้ดีแล้วเราจะได้เป็นผู้ที่สูงจะได้ช่วยกันพัฒนาตนพัฒนาบุคคลพัฒนาสังคมกันอาจทีนี้ก็ว่ากันทั้งเรื่องทานที่จะทานอื่นๆ จากที่ว่ามันเป็นวัฒนธรรมดังกล่าวนี้มันก็เป็นวัฒนธรรมที่จะรู้น่ารักน่านับถือน่าทึ่งน่าแปลกว่าคนเราทำไมถึงต้องทำทานแล้วก็เราก็เห็นว่าเออคนนี้มีจิตใจถ่านอยู่อย่างนี้นะมีกายกรรมทำทานประเทศไทยถ้าไปจังหวัดไหนที่ไหนที่ไหนคนอื่นๆก็ไม่เคยเห็นอย่างนี้มาดูก็บอกว่านี่อะไรนี่เขาทำทานใส่บาตรพระทุกวันนี้คือการทำทานแล้วทำทานทำไมต้องไหว้คนที่เราให้ด้วยอ่ะเอออธิบายแล้วก็อธิบายดังกล่าวได้และเป็นการแสดงออกที่จริงว่าเราให้มีการให้โลกนี้ยังมีคนให้ถ้าโลกนี้เกิดการขาด ขาดแคลนหรือว่าไม่มีคนให้แล้วมีแต่คนจะเอาลูกเดียวนะฝ่ายประไรกันเกิดตรงนี้ที่ไหนก็ที่นั่นน่ะไปปายกันเกิดตรงนั้นไม่รอดมนุษย์ไม่รอดเพราะฉะนั้นเรื่องนี้เป็นหลักของมนุษยชาติเลยเป็นหลักจริงๆต้องเอื้อเฟื้อเกื้อกูลต้องแจกจ่ายเจือจานให้เมื่อเราเองเรามาปฏิบัติตนทำชีวิตของเรากินและกินน้อยใช้เล็กใช้น้อยก็พอแล้วสันโดษได้แล้วแม้น้อยคำว่าสันโดษนี่ต้องกำกับคำว่าแม่น้อยนะแม้เป็นผู้มีน้อยแม่เป็นผู้ใช้น้อยแม่เป็นผู้ได้น้อยพอได้อย่าไปแปลว่าสันโดษโดยไม่มีข้อกำกับหรือไม่มีนิยามไม่มีเงื่อนไข กลับลงไปว่าพอใจในสิ่งที่ตนมีอยู่ศาสนาเสื่อมหรือว่าสังคมฉิบหายเพราะการแปลอย่างนี้นะคนที่เป็นเศรษฐีร้อยล้านฉันพอใจของฉันร้อยละของฉันที่มีอยู่ไม่เกี่ยวนี่ฉันไม่แจกจ่ายใครไม่ให้ใครฉันไม่ผิดนี่ฉันถือสันโดษที่ผิดอะไรก็พอใจในสิ่งที่ฉันมีอยู่ฉันมี 500 ล้านของฉันก็ฉันไม่ต้องให้ใครอ่ะฉันสันโดษแล้วโก้นะฉันโดนนิโกรเลยนะแต่แปลอย่างนี้มันเพี้ยนมันเพี้ยนอย่างที่อาตมาเคยอธิบายให้ฟังว่าสันโดษคืออะไรเราจะปฏิบัติมักของสันโดษคืออย่างไรมักคะวิธีที่จะเป็นสันโดษแล้วมันจะไปหาทิศทางไหนมันไปหาทิศทางความมักน้อยแล้วก็มี มีน้อยทำให้ตนอยู่ได้ด้วยความน้อยเพราะเรามันเฟ้อมันเคยชินในการที่จะชินโตๆแต่มันชินในการที่ทำโตๆๆโตขึ้นมาเรื่อยจนการกินก็โตกันนุ่งห่มก็โตการอยู่บ้านก็ต้องเอาตัวโตการกินยาก็ต้องเอาโตโตคำว่าโตโตนี่คิดดีๆมันมักใหญ่มักโตมันปูเฟืองหรูหราใหญ่มากขึ้นทุกทีโดยไม่สมส่วนเพราะฉะนั้นการที่จะอยู่อย่างใหญ่นั้นน่ะหนักแต่อยู่ได้อยู่ได้ที่จริงน่ะมันไม่ง่ายนะบ้านใหญ่ก็อยู่ยากมีเสื้อผ้าหน้าแพรเยอะๆก็อยู่ยากกินเข้าไปมากๆก็อยู่ยากก็พยายามที่จะทนให้มันได้ พวกเราอ่ะพยายามชนให้มันได้กินตะพึดกินเช้ากินกลางวันกินเย็นแล้วก็จะมีเวลาแซมเดี๋ยวนี้มากินสายกินบ่ายกินกลางคืนถ้านับหนี 6 ครั้งแล้วนะกินเนี่ย 6 ครั้งยังไม่พอยังมีกินเล่นกินหัวอีกพอกินช้ายังไม่ถึงสายก่อนจะถึงสายน้ำส้มอีก 2 แก้วโอเลี้ยงอีก 2 แก้วแหม่มมาหายักษ์มาหามารจริงๆแล้วไล่ไปที่ซอยไปในโอกาสไหนก็ตามแต่เราไม่มีปัญญาแล้วเราเองเราก็เป็นไปแบบนี้ไม่รู้จักชีวิตมันก็เท่านั้นแล้วเราก็ไม่เคยหัดรถคันละลงมาที่ว่าถ้าเราน้อยถ้าเราอยู่ได้ไหมเราไม่เคยก็ไม่เคยเราก็ไม่รู้เรื่องชีวิตก็กินก็อยู่ไปอย่างนั้นแหละตายเปล่าไปแล้วก็ทรมานตนไม่ได้ ต้องไม่ได้ดิบได้ดีไม่รู้ว่าความพอของชีวิตนี้ที่จริงนั้นน่ะมันไม่มากไม่มายเลยชีวิตยิ่งกว่าดอกหญ้าอาตมาเคยเทียบยิ่งกว่าดอกหญ้าเราต้องมาฝึกหัดเมื่อฝึกหัดเราไม่โลภโมโทสันเราไม่ต้องโลภมาให้แก่ชีวิตที่จะตั้งอยู่เนี่ยต้องกินมากใช้มากไม่ต้องไปเสพโลกียสุขไอ้ความหล่อของโลกที่จะสุขมากสิ่งที่เราให้คืนไปแก่โลกล้วนแล้วแต่เรียกว่าทานหรือบริจาคออกทั้งสิ้นเราเสพหลงสุขอย่างนี้ของโลกที่เขาหลอกมาเรารู้เท่าทันแล้วเราก็คืนให้แก่โลกเราไม่ต้องเสพความสุขต้องได้รับสัมผัสทางตาทางหูทางลิ้นทางกายทางใจเราไม่ต้องไปติดเสพต้องไปสุขสมไปเสพสมสุข อย่างนั้นอย่างนั้นเรารักจนกระทั่งถึงใจเราเห็นรู้แล้วก็ปล่อยวางมันไม่ใช่ความสุขหรอกเรารู้แล้วเราก็จนกระทั่งเราเป็นได้โดยไม่ต้องเสพสุขอย่างนี้ก็ได้ในชีวิตสุขยังอย่างที่เขาหลอกหยุดทุกอย่างที่เขามาให้เราเสพกันเนี่ยทุกวันนี้ที่เป็นแม้แต่นับกันว่าธรรมชาติแม้แต่นับคำว่าธรรมชาตินับว่าเป็นธรรมชาตินะมันก็เป็นของหลอกเราต้องเหนือธรรมชาติที่เขาหลอกกันพวกนี้มาให้จริงจนกระทั่งการกินก็ไม่ได้กินเพราะเราติดอร่อยรสอร่อยลิ้นอร่อยกลิ่นอร่อยรูปอร่อย

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน