230614-D ศีล ตอน2-พ่อท่าน-สันติอโศก-R052.txt

่มามากแล้วเพิ่มมาอ้างอิงอธิบายจุดที่มันแรงสุดขีดอย่างนั้นได้ฟังแม้มันไม่แรงสุดขีดอยู่ไม่ถึงช็อคไม่ไม่ได้หมายความว่าเราไม่จ่าย แม้มันไม่ถึงขั้นชอบก็ไม่ได้หมายความว่าเราไม่จ่ายเราจ่ายดีใจมากเกินไปก็จ่ายดีใจน้อยเอ้ยเสียใจมากเกินไปก็จ่ายเสียใจน้อยอยู่ดีใจน้อยอยู่มันดีใจถึงขั้นนึงน่ะมันจ่ายเพราะฉะนั้นระหว่างความพอดีเนี่ยจุดที่พอดีเนี่ยไม่ใช่เรื่องง่ายแต่เราก็จะต้องรู้ของเราว่าขนาดนี้มันพอดีมันพอดีเรามีความเบิกบานร่าเริงใจหรือว่าชื่นใจแล้วอยู่ในอารมณ์อย่างนี้เราเรียกว่าเราเบิกบานร่าเริงแล้วไม่หม่นหมองเราไม่อับเฉาเรารู้ตัวเราอยู่ว่าขณะนี้เราก็พอเราไม่จำเป็นจะต้องไปให้มันได้รับรถที่มันจะต้องรื่นเริงมากกว่านี้วันหนึ่งคือ มีขีดพอละสันโดษแล้วแม้แต่ความหัวเราะหรือว่าความยิ้มแย้มหรอกแค่นี้ไม่ต้องมากเกินไปนักขนาดนี้พอแล้วเป็นชีวิตที่สุขสันต์ดีและเป็นชีวิตที่ไม่จำเป็นที่จะต้องการให้มันจัดจ้านแรงมากไปกว่านี้ไม่จำเป็นเพราะฉะนั้นในการที่จะต้องไปร่าเริงรื่นเริงบันเทิงใจมากกว่านั้นนั้นจะต้องใช้เครื่องปรุงจะต้องจับจ่ายทั้งตั้งแต่แคลอรี่ดังกล่าวแล้วว่าจนกระทั่งถึงสิ่งที่จะมาประกอบจนกระทั่งไปจะได้หาเรื่องหาราวมาให้กันหัวเราะเอิ๊กอ๊ากจนไม่ได้ก็จะต้องมีคนเก่งพิเศษอีกสำหรับที่จะทำท่า ส่งเสียงอะไรก็ตามแต่ยั่วยวนให้คนหัวเราะได้เช่นอย่างเมืองไทยเราก็ถือว่าขณะนี้ล้อต๊อกนี่เป็นดาราใหญ่ในด้านที่จะมาหลอกให้คนหัวเราะนี้เป็นต้นซึ่งเราไม่จำเป็นไม่จำเป็นถึงขนาดนั้นมันเป็นความฟุ่มเฟือยมากเกินการเหมือนกับเราเองเราฟุ่มเฟือยในสิ่งอื่นเพราะการที่จะต้องมาถึงขั้นตลกหัวเราะยั่วเย้ากันถ้ามันตลกหัวเราะยั่วยาวแล้วการตลกหรือเครื่องตลกหรือในลักษณะของการตลกนั้นมันกลายเป็นสิ่งที่มอมเมาเป็นสิ่งที่ไร้ค่าลงไปอีกเป็นสิ่งที่ทำลายส่วนอื่น พ่อลงไปอีกเช่นสิ่งที่เขาบอกว่าเขาได้เสพแล้วเขาสุขในหลายๆอย่างเป็นบุหรี่เป็นเหล้าหรือหนักเข้าไปถึงเฮโรอีนเป็นหนักถึงอะไรต่ออะไรพวกนี้มันทำลายสุขภาพร่างกายอีกทำลายอีกหลายๆอย่างในด้านจิตใจเข้าไปอีกอย่างนั้นเราเรียกว่าเป็นของเสียของทำลายแล้วฉันใดการมาหลอกตลกหัวเราะยั่วเย้าให้ตลกหัวเราะและไอ้สิ่งที่ตลกหัวเราะนั้นในภาษาก็ตามในลักษณะท่าทางก็ตามเป็นการยั่วย้อมให้ทำเลอะๆเลอะเทอะเป็นทำท่าทางไม่งามถ้าทางทุจริตด้วยหรือแม้แต่คำพูดกับคำพูดหยาบคำพูดลามกคำพูดที่ฟังแล้วเข้าใจไปในทิศทางที่มันจะทุจริตหรือว่าไม่งาม หยาบๆคล้ายๆจะหัวเราะแบบนี้ก็หัวเราะแล้วเสียด้วยได้หัวเราะแล้วยังทำให้เราเสียหายไปอีกตลกที่เป็นผู้แสดงการตลกอย่างนั้นเท่ากันกับเฮโรอีนมีค่าเท่ากันกับเฮโรอีนหรือฟินหรือบุหรี่ที่ทำร้ายร่างกายทำร้ายชีวิตด้วยได้หัวเราะน่ะจ่ายไปแล้วนะเสียแล้วนะมันเกินไปแล้วยังไม่พอเรายังได้สิ่งที่ทำร้ายตามเข้ามาอีกโดยในระยะอย่างนี้ที่แยกแยะให้ฟังเพราะไม่ใช่ว่าเราเองเราจะเป็นที่ได้นั่งหัวเราะหัวเราะอะไรก็ได้แล้วเราก็จะได้ประโยชน์ไม่ใช่เพราะแม้แต่ในแง่หัวเราะก็ตามแง่การแต่งตัวเหมือนกันที่เรามาแต่งตัวเนี่ยผู้ชายผู้หญิงเนี่ยผู้หญิงนี่แหละเรื่องสำคัญเรื่องแต่งตัวที่พราหมณ์คนอยู่ทุกวันนี้เศรษฐกิจมันไม่ไหว มันเป็นทั้งประเทศมันเป็นทั้งสังคมเนี่ยมันก็เพราะเหตุสิ่งพวกนี้แหละแล้วแต่งตัวจนเฟ้อจนเกินการจนผลาญพล่าจนทำลายแม้เดี๋ยวนี้เนี่ยข่าวคราวออกมาว่าไอ้เครื่องสำอางมันทำลายเซลล์ประสาทมันทนไม่ได้นะมันทนได้ชั่วระยะหนึ่งและต่อไปนั้นจะทนไม่ได้ในผู้ที่เคยใช้ก็จะทนไม่ได้ยิ่งลูกเต้าออกมาแล้วยิ่งเสื่อมไปเลยมันจะมีการต่อสู้สร้างภูมิคุ้มกันมาต่อสู้ได้ขนาด 1 ต่อจากนั้นไปมันก็สู้ไม่ได้เมื่อสู้ไม่ได้ก็คือภาวะทำลายภาวะแพ้ขณะนี้ได้ข่าวได้ข่าวดูแพ้เพราะเครื่องสำอางแพ้อะไรจะแพ้เร็วขึ้นแพ้ทนไม่ได้สรีระร่างกายของเราก็จะเจ็บป่วยก็จะ เสียหายเหมือนกับมะเร็งเนี่ยแต่ก่อนนี้เขาสะสมกันมาสะสมกันมาแต่ก่อนนี้การจะเป็นมะเร็งนี่ต้องอายุ 40 ปีขึ้นไปนะคนอายุ 40 ปีถึงจะเป็นมะเร็งได้นอกนั้นภูมิคุ้มกันภูมิต่อสู้ของคนมีจะสู้ได้อยู่เดี๋ยวนี้มันไม่และแมลงมันมีอำนาจสูงขึ้นที่มันสะสมมากขึ้นพร้อมกันนั้นเซลล์และยีนต่างๆของคนก็อ่อนแอลงเมื่ออ่อนแอลงเดี๋ยวนี้เป็นมะเร็งไม่ต้อง 40 ปีบางคน 10 ปี 20 ปีก็เป็นแล้วมะเร็งฉันใดไอ้การที่จะแพ้เครื่องสำอางสิ่งที่เป็นธาตุเคมีที่เขาเองสรรค์สร้างขึ้นมาใส่ร่างกายมนุษย์เนี่ยชั้นเดียวกัน ขณะนี้กำลังอาตมาได้ข่าวได้ข่าวว่ากำลังเกิดโรคแพ้ต่อไปก็เป็นโรคอีกชนิดหนึ่งซึ่งหมอก็จะต้องหายามาแก้ไม่ใช่เรื่องอะไรหรอกแล้วก็ทรมานพวกเรานี่แหละซึ่งมันไม่มีความจำเป็นอะไรเลยที่จะต้องไปที่ดีหลงสวยหลงงามหลงเฟ้ออะไรต่ออะไรพวกนี้มันเป็นเรื่องทำลายตนเราทำให้หน้าตาของเราเนี่ยมันเหนียวมากเราก็รู้ความจริงซะว่ามันเหนียวร่างกายเรามีเหงื่อมีใครเป็นธรรมดาคุณจะเอาอะไรมาโปะมาปะยังไงมันก็ต้องมีเสร็จแล้วนอกจากคุณจะมาโปรดมาฝากคุณไปหลงเขาหลอกว่าให้เป็นความสวยความงามเป็นกิเลส 100% แล้วคุณมาทำอย่างที่บอกฝากเข้าไปนั่นน่ะมันเปลี่ยนแล้วเรื่องใบหน้าใบตาอะไรจะได้มีธรรมชาติมันจะต้องมีรูขนธรรมชาติไม่ต้องมีการขับถ่าย มันไหม้แล้วคุณคิดดูสิหน้าเราจะเป็นหน้าคนไปได้ยังไงในอนาคตลองคิดดูดีๆหน้าเราจะไม่เป็นหน้าคนไปในอนาคตมันจะต้องแปรเปลี่ยนไปจากคนที่เป็นธรรมชาติที่เคยเกิดมาโดยโลกมันเป็นอย่างนี้ธรรมชาติมันก็จะมีการถ่ายเทแล้วก็เป็นไปได้อย่างนี้หน้ามันจะเป็นสิ่งที่บอกราศีบอกรังสีพอเอาอะไรมาปิดหมดแล้วมันเอาอะไรบอกราศีมันไม่ได้เอาอะไรบอกราศีเลยมันมีแต่แสงขี้กะโลโทรอะไรมาฝากไว้หมดเลยบังไปหมดทำพังถ้าคุณสังเกตดูงิ้วนะนิ้วนี่มันแต่งตัวจนเราจะเห็นชัดได้ว่ามันเปลี่ยนหน้าคนไปเลยแล้วมันก็เขียนตามใจชอบเลยเขียนไปเลยตามใจชอบเลยกูไปดูหน้าอย่างนี้อ่ะมันจะเขียนเป็นอะไรไปตามใจชอบเลยแล้วมันหน้าคนที่ ไม่ใช่ด่าคนแล้วเพราะว่ามันปกปักไปหมดแล้วมันไม่ใช่ราศีมันไม่ใช่จะว่าจะราศีเลยมันเปลี่ยนรูปเลยด้วยมันเปลี่ยนรูปเลยไอ้ราศีมีลักษณะที่ลึกซึ้งนะละเอียดประณีตสุขุมนะราศีไอ้นี่มันเป็นรูปเลยเปลี่ยนเป็นอื่นไปเลยไม่ต้องพูดถึงว่าราศีจะเอาอะไรออกมาไม่มีไม่มีสิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องละเอียดเหลือเกินที่เราจะต้องเข้าใจแล้วเราก็จะต้องพยายามเรียนรู้และก็พยายามที่จะฝึกปรือทำเข้ามาหาจุดที่มันเป็นความบริบูรณ์พูนสุขที่อาตมาใช้คำว่าบริบูรณ์พูนสุขนี่ไม่ใช่ความเกินนะเต็มปริมาตรนี่มันบริบูรณ์มันแปลว่าเต็มอย่างรอบแล้วไม่เกินรอบไม่ล้นเสีย ไม่เฟ้อไม่เกินไม่เลยขีดเพราะเนื้อตัวของคนเนี่ยแค่เช็ดแค่ถูแค่ล้างบางชั่วคราวแต่มันก็จะต้องหมุนเวียนมันมีไซคลิก Order มันมีการหมุนเวียนมันมีการเป็นไปเราจะไม่ให้มันมีไม่ได้มันต้องมีไม่ให้มันมีมันได้ยังไงมันจะต้องเป็นอย่างนั้นแหละมันจะต้องหมุนเวียนสังเคราะห์ขับถ่ายเป็นไปอย่างนี้เราเรียกว่าสุขภาพสมบูรณ์ถ้าไม่ขับไม่ถ่ายออกไปอุดไปหมดทั้งตัวสิคุณลองดูสิหมายในป่าไปหมดทั้งตัวเลยนะตายตายแน่ๆไม่ช้าไม่นานนะคุณเอาสิคุณพ่อเขาไปทั้งตัวเลยตายมันไม่ได้เรื่องแล้วมันผิดธรรมชาติมันผิดความเป็นจริงของเราที่จะเป็นมนุษย์ตอนนั้นมนุษย์เราจะต้องมีสัดส่วนอะไรพวกนี้เข้าไปเพราะยิ่งไม่ เปล่าเลยสิ่งที่ห่างเปิดออกมาข้างนอกสิ่งเราจะไม่รู้สึกอะไรอีกเอามาฝากมาพอกมาแหกห่ามาแบกมาอะไรต่ออะไรจนกระทั่งเดี๋ยวนี้ยิ่งลดเท่าไหร่เป็นอุปกรณ์ที่มันยั่วยวนยั่วย้อมไปในทางที่เป็นราคาของโลกบ้างเป็นอุปกรณ์ยั่วกามบ้างอะไรพวกนี้พอกันทีเพราะโลกทุกวันนี้เราไม่จำเป็นเลยที่จะต้องยั่วกามไม่จำเป็นเลยจริงๆทุกวันนี้คนละโลกจะเต็มโลกอยู่แล้วเราควรจะลดลงมาลดลงมาไม่ใช่เดี๋ยวนี้นะมันก่อนแล้วพระพุทธเจ้าท่านก็ให้รถแล้วก่อนพระพุทธเจ้าเกิดเขาก็ลดกันแล้วบ้างแล้วพระพุทธเจ้าท่านก็ยังมายืนยันหลักนี้ต้องลดต้องลดลงมาสมัยพระพุทธเจ้าเนี่ย อนุโลมศีล 5 ไว้ให้แต่งงานได้กับผัวเดียวเมียเดียวนี่นะมายุคนี้อาตมาว่าไม่แต่งได้เป็นโสดาถ้าแต่งโยนิยังมันยังทุกข์นะมันไม่ใช่เรื่องอะไรหรอกมันทุกข์น่ะมันทุกข์ไม่ใช่เรื่องอะไรเราเองเราก็มีกิเลสตัณหานั่นแหละมันจึงเป็นเพราะถ้าเราไม่แต่งงานก็ได้ตัดรถความกำหนดกำหนดอะไรของเรานี่ลงไปจางคลายพอทนได้โดยไม่ยากพอทนได้โดยไม่ลำบากหรือยิ่งหมดได้เลยแหมไม่ต้องไปยุ่งเลยเรื่องนั้นแล้วเราก็เอากิจกรรมมีแคลอรี่มีพลังงานมีอะไรเท่าไหร่แล้วเอามาทำงานอะไรอื่นให้แก่สังคมให้แก่ใครคนนั้นคนนี้ได้อีกเยอะแยะเราไปจ่ายพลังงานจ่ายแคลอรี่กับ วุ่นวายทั้งเรื่องผู้หญิงผู้ชายเล่นเกี่ยวเนื่องอะไรก็ได้กันพรุ่งนี้อาตมาจะชี้แนะอย่าหาว่าต่ำจะชี้แนะให้ดูอาตมาจะอยู่ที่วัดนี้หรืออยู่ที่ไหนก็ตามอาตมาก็สังเกตมามากแล้วอาตมาเห็นหมาตัวผู้ที่มันตามหมาตัวเมียหรือหมาตัวเมียทำเล่นตัวแล้วก็ไม่ได้เป็นอันกินอันนอนกันถึงเวลาหน้าสัตว์ของมันเนี่ยนะคนเอ้ยดูมันเถอะมันไม่กินไม่นอนไม่ว่ากลางวันกลางคืนมันโอ้โหมันสู้แหลกเลยด้วยการใช้พลังงานจับจ่ายอะไรใดๆทั้งหลอกทั้งหล่อทั้งเอาอกเอาใจทั้งพยายามที่สุดหลายๆประตูอย่างมากมายจ่ายไปไม่รู้เท่าไหร่มันมีตัวอย่างที่เราเห็น มันมีตัวอย่างอันเดียวกันคนก็เหมือนกันคนที่ไม่รู้ทำแบบเดียวกันนั่นแหละทำบัตรแบบเดียวกันอาตมาก็เคยไม่รู้อาตมาก็เคยเป็นผู้ชายที่ไปจ่ายพลังงานวัตถุเวลาเข้าของอะไรทุกอย่างแบบนี้อาตมาก็เคยไปทำมาแล้วแม้แต่ผู้ชายและผู้หญิงก็ทำในแนวของผู้หญิงผู้หญิงเขาก็ทำแนวของผู้หญิงยั่วยวนยั่วยุไปก็ฟุ้งซ่านกันไปจะลงทุนจะไปสรรหาอะไรมาเติมเข้าไปที่ตัวเพื่อที่จะยั่วยุผู้ชายเขาก็ทำไปตามแนวตัวก็เสียแรงเสียพลังงานสีอะไรต่ออะไรต่างๆนานาดีไม่ดีเดี๋ยวนี้ผู้หญิงก็ลงทุนลงแรงแย่งผู้ชายกันด้วยนะอย่างนี้เป็นต้นซึ่งมันผิดผิดแล้วที่จริงมันไม่ต้องไปแย่งผู้หญิงมันคนเล่นตัวให้ผู้ชายเข้ามาแย่งแต่เดี๋ยวนี้ไม่แล้วผู้หญิงก็ไปแย่งผู้ชาย มันเละกันไปหมดเพราะอาตมาพูดอย่างนี้ไม่ใช่ว่าพูดให้แรงแต่พูดให้รู้สึกพูดให้เข้าใจโดยหลักเกณฑ์บอกแล้วว่าคนทุกวันนี้คนละโลกจะท่วมโลกแล้วเราไม่มีความจำเป็นอะไรที่เราจะต้องไปสร้างคนละโลกไม่ไม่มีความจำเป็นเลยปล่อยให้ผู้ที่ไม่มีปัญญาผู้ที่เขาทนไม่ได้อดไม่ได้เพราะกิเลสของเขาเขาจะต้องสร้างอยู่เป็นธรรมดาธรรมชาติเพราะไอ้พวกนี้ตามธรรมชาติก็ทนไม่ได้เขาสร้างทีนี้เราเหนือธรรมชาติเราทนได้เราไม่มีไม่เป็นน้องก็ไม่ต้องเพราะว่าโลกนี้เรามีงานอื่นอีกเยอะไปที่เราจะทำเราจะมีพลังงานเราจะมีเรี่ยวมีแรงเราจะมีปัญญาความสามารถเอาไปคิดอ่านในเรื่องโน้นเรื่องนี้ไม่ต้องไปวางแผนไม่ต้องไปคิดอ่านไม่ต้องมาอู้ อยู่ในมันสมองนี่คิดเราจะทำยังไงน้อจะให้เขารักเรามากๆเราจะทำยังไงหนอจะต้องอะไรต่างๆนานาฟุ้งเฟ้อหาแต่เรื่องหาแต่ลาวถ้าใครอยู่ในอารมณ์รักยิ่งยังไม่แน่ใจเลยว่าเขาจะรักเราหรือเปล่าโอ๊ยหาทางอาตมาก็เคยมานักหนาหาทางจะจีบกันจะยังไงหนอแล้วยังไม่แน่ใจแม่เขารักแล้วต้องกลัวเขาจะเปลี่ยนแปลงหากรรมวิธีจะผูกมัดรัฐนึงก็ให้แม่นที่สุดอะไรต่างๆนานาเป็นเรื่องราวที่อวิชชาหรือภาษาไทยแปลว่าโง่อาตมาก็บอกจริงๆว่าอาตมาก็เคยโง่เมื่อมันทะลุปรุโปร่งแล้วเดี๋ยวนี้มันสว่างแล้วมันหยุดโง่แล้วมันไม่เอาเด็ดขาดแล้วรู้แล้วเห็นแล้วเข้าใจแล้วเรื่องโง่อย่างนี้มีสติสัมปชัญญะและ อย่างนี้อยู่อีกจะมาหลอกอาตมาอีกไม่ได้มาหลอกอาตมาอีกไม่ได้อาตมาจะไม่ขอยอมโง่อีกเป็นอันขาดไอ้เรื่องขี้หมูราขี้หมาแห้งแบบนี้อาตมาจะเอาเรี่ยวแรงเอาทุนเอาเวลาเอาแรงงานต่างๆเนี่ยไปทำประโยชน์อื่นเรื่องอย่างนี้อย่ามาให้ยุ่งเลยอย่ามาให้เสียเวลาแม้แต่จะชั่วแบบคิดไม่เอาอ่ะก็คิดทำไมจะต้องไปแหมคนนั้นคนนี้หน้าเป็นของเราน่าจะงอนอย่างนี้อีกไม่เอาไม่เอาเดี๋ยวอาตมาพูดเข้าหาตัวอาตมาเพราะว่าบางทีจะบาดเสียใจผู้อื่นอาตมาพูดอย่างนี้บางทีใช้บาตรเสียใจผู้อื่นเพราะจริงอธิบายเข้ามาหาตัวอาตมาว่าอาตมาเห็นอย่างนี้เป็นอย่างนี้ใครจะเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยฟังเอาอาตมาเห็นอย่างนี้แหละเห็นอย่างนี้อาตมาก็ประกาศ ความคิดอย่างนี้ความเข้าใจอย่างนี้และความเห็นอย่างนี้นี่ไม่ใช่ความเห็นที่ไม่เป็นประโยชน์ต่อสังคมนะอาตมาว่ามันเป็นความเห็นที่เป็นประโยชน์ต่อสังคมอย่างยิ่งเพราะว่าสังคมเราทุกวันนี้ต้องการแรงงานจากมนุษย์ทุกผู้ต้องการความสามารถจากมนุษย์ทุกผู้ต้องการเวลาทุกคนมีวัน 24 ชั่วโมงมีเวลาวันหนึ่ง 24 ชั่วโมงด้วยกันทั้งหมดแต่คนไม่รู้ก็เอาเวลาเนี่ยแบ่งเอาเวลาไปเนี่ยอย่างกำลังยกตัวอย่างนี้ก็เอาเวลาไปนั่งจีบกันบางทีนั่งไปแล้ววันนี้ทั้งวันไม่ได้อะไรเลยนั่งจีบกันทั้งวันเฝ้ากันอยู่อย่างนี้อะไรก็ไม่รู้เรื่องเบิกบานอะไรไปตามเรื่องตามราวไอ้งานที่ค้างเอาไว้รู้ทั้งรู้หรอกเออไว้ก่อนก็ได้เอาไว้ออกก่อนก็ได้แล้ววันนึง 24 ชม เพราะว่าติดมากๆล่ะไม่รู้กี่วันไม่รู้กี่คืนเป็นอย่างนี้เสียหายไปแทนที่เราจะไปสร้างสรรค์อะไรที่ดีกว่านี้ไม่เราแรงเอาเรื่องอะไรมาอย่างนี้อย่างที่อาตมายกตัวอย่างว่าหมามันตามกันมันใช้เวลาทั้งวันทั้งคืนบางทีกัดกันอะไรก็ได้ยุ่งหมดเนี่ยมันเหมือนกันมันเหมือนกันแต่คนอาจจะมีลีลาไอ้นี่กว่าหน่อยแต่รุนแรงกว่าหมาอีกนะบางทีดูเดือดก็มาอีกอาตมาพูดอย่างนี้คนก็หาว่าอาตมาปากจัดจริงๆอาตมาเทียบเคียงให้เห็นชัดจริงอาตมาพูดจัดพูดชัดพูดให้เข้าใจไม่ใช่ว่าพูดนี่มุ่งร้ายไม่ได้มุ่งร้ายไม่ได้หมายร้ายแต่มุ่งดีเพื่อเราจะได้หน่ายคลายเพื่อเราจะได้ปลดปล่อยพวกเราจะได้เลิกละพวกเราจะได้ปลงวางอย่างน้อยที่สุด ความความหวงแหนความหลงความยึดติดความที่เรายังไปเข้าใจว่ามันเป็นเรื่องดีเป็นเรื่องงามเป็นเรื่องควรเป็นควรมีคนได้อยู่เมื่อจิตของเรามันไม่เห็นว่าเป็นเรื่องดีเรื่องงามไม่เห็นว่าเรื่องควรเป็นควรได้เราจะจางคลายจะปล่อยรถเมื่อปล่อยรถแล้วเราก็ไม่ๆไม่ต้องยุ่งยากทีนี้เราก็ไม่ต้องไปเร่งเรา ทั้งหมดเป็นพระอริยเจ้าธีระส่วนนั้นส่วนนี้ได้ทั้งหมดเราทำไม่ได้มาหาพระพุทธเจ้ามหาศาสดาพระพุทธเจ้ายังทำไม่ได้เลยมหาอภิมหาพระสัมมาสัมพุทธเจ้านะก็พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทุกองค์ที่ท่านเกิดมาก็ไม่ได้หมายความว่าท่านมาช่วยได้หมดทั้งโลกเมื่อใดแต่ถ้าจะช่วยอย่างถูกต้องที่สุดดีที่สุดให้ได้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ขนาดนั้นเขาก็ยังบอกว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้าของเราเนี่ยยังไม่เก่งเท่าพระเยซูและพระเยซูเห็นมันสร้างศาสนาและศาสนาพระเยซูเขาว่ากว้างขวางกับศาสนาพุทธด้วยซ้ำมีคนนับถือมากกว่าศาสนาพุทธด้วยซ้ำอย่างนี้เป็นต้นซึ่งอาตมาเองอาตมาไม่แปลกหรอกไอ้เรื่องอย่างนี้อาตมาไม่แปลกเพราะว่าเราไม่ถือว่าเป็นปมเด่นปมใหญ่อะไรเราไม่ถือว่าเป็นปมเขื่องในการที่ว่าเราเอาศาสนานี้ไป คนใช้ได้ใช้มากกว่าเราไม่เห็นว่าเป็นปมเด่นเท่าไหร่นะเพราะเรารู้ความจริงอยู่ว่าศาสนาเนี่ยพาคนไปสู่จุดสูงในจุดสูงนี้ไม่ได้หมายความว่ามันจะไปถึงได้ง่ายๆความจริงนะไม่ถึงง่ายคนที่ไปสู่จุดสูงๆได้เนี่ยเป็นคนเก่งคนเก่งคือคนที่จะต้องเหนือกว่าคนอื่นๆไม่ใช่คนพื้นๆก็ไปเป็นได้ไม่ใช่นะเพราะฉะนั้นคนที่จะขึ้นไปสู่สภาวะที่ดีที่สุดนี่จึงมีจำนวนมันไม่มากแน่นอนมันไม่มากกว่าแน่นอนชั้นเดียวกันกับพระสารีบุตรตอนแต่ก่อนก็แสวงหาอาจารย์มาเจออาจารย์สมชัยเวร ก็อยู่กับอาจารย์สมชายไวรัสบุตรเรียนรู้อยู่จนมาเจอพระพุทธเจ้าพระสารีบุตรมีปัญญาก็รู้ความรู้ที่พระพุทธเจ้าท่านรู้เนี่ยพอมาเก็บเกี่ยวพระอาทิตย์บอกทฤษฎีอะไรให้เพราะฟังทฤษฎีระบบอย่างนี้สูงอย่างนี้เหนือกว่าเหนือกว่าอาจารย์บุตรที่สอนอยู่อาจารย์สมชายนี่สอนอยู่เหนือกว่าพระสารีบุตรก็บอกว่าโอนไปทางนี้กันเห็นเลยว่าอาจารย์สมชัยเวรรัฐมนตรียังไม่จบไปเถอะอาจารย์ไปหาพระสัมมาสัมพุทธเจ้ากันแต่สนใจเป็นรัฐมนตรีมีทิฐิมานะซะแล้วถือตัวซะแล้วก็ไม่ไปไม่ยอมไปเป็นลูกศิษย์ใครล่ะจะเป็นอาจารย์นี่อยู่สุดท้ายก็หาเหตุหาผลมาอ้างก็หาตัวว่า ถามพระสารีบุตรว่าเธอว่าคนที่โง่หรือว่าคนที่จะเข้าใจภูมิปัญญาที่เขาสอนอยู่เนี่ยมีมากหรือมีน้อยเพราะสารีบุตรก็ตอบว่ามันก็มีมากน่ะสิคนโง่คนที่มีภูมิขนาดพื้นๆอย่างนี้มันก็มากกว่าสิแต่คนจะไปความรู้สูงสูงอยู่นั่นมีน้อยหรือมีมากมันก็น้อยอาจารย์สนใจก็บอกว่าน้อยพระสารีบุตรก็บอกว่าน้อยตรงกันแล้วอาจารย์สนใจก็บอกว่านั่นแหละเราจะอยู่กับคนมากเธอไปอยู่กับคนน้อยๆก็ตัดสินกันก็เลิกกันเพราะสามีผมก็อ้าวตกลงก็จะอยู่กับคนมากเสียแล้วนี่มักมากเสียแล้วนี่เอาเครื่องคำว่ามากเป็นเครื่องตัดสินไปแล้วก็อยู่กับคนบ้าคนน้อยแต่เลิกเลิศกว่าดีกว่าก็ไปอยู่กับพระพุทธเจ้า อาจารย์สมชัยก็อยู่กับคนหมู่ใหญ่คนโง่คนที่ภูมิไม่สูงคนเดินน่ะคนทั่วๆไปมันก็เป็นเรื่องธรรมดาถ้าเราเข้าใจด้วยสัจธรรมอันนี้แล้วมันไม่ใช่เรื่องแปลกไม่ใช่เรื่องแปลกเพราะคนไหนที่เข้าใจสัจธรรมถึงที่สุดแล้วจะเอาอะไรมาข่มมาเคืองอะไรกันมากมายนะไม่มีปัญหาอะไรหรอกเราเอาสารัตถะที่จริงเหมือนคนที่เขายังจะแต่งงานเขายังมีลูกมีเต้าอะไรอยู่เขาต้องมีแล้วเขาก็มีไม่ใช่น้อยเพราะฉะนั้นจึงอย่าไปโกรธไปเคืองอย่าไปชั่งเขาอย่าไปคับแค้นใจเราไม่มีของเราเราไม่รักเราไม่ติดเราไม่ชอบใจแล้วเอ้ยไม่ชอบก็เดี๋ยวก็กลายเป็นช่างภาษาที่มันวนจังเลยเราไม่เอาแล้วอย่างนั้นเราก็อย่าไปทำลายเขารุนแรง จะแนะเธอไม่เข้ารถละจางคลายขึ้นมาแล้วก็ชี้ให้เค้าเห็นว่าถ้ามาทำอย่างนี้แล้วเลิกมันได้ดีนะเราก็ได้ส่วนดีอะไรหลายๆอย่างอย่างน้อยเป็นสุขต่อไปสร้างสรรค์นะไอ้อย่างน้อยอันนั้นมันไม่ได้สร้างสรรค์ทีเดียวหรอกคนยิ่งสร้างบุตรสร้างมนุษย์สร้างมาในโลกมากๆเลยนะมันยิ่งต้องช่วยกันเลี้ยงมันยังไม่มีอะไรล่ะมันยังต้องช่วยกันเลี้ยงแล้วเราก็มาเป็นภาระเพราะว่าเกิดมาแล้วก็มาเป็นปุถุชนซะเยอะเพราะคุณสร้างปุ๊บๆออกมาแล้วมันเป็นพระอริยะออกมามันก็ดีสิมันออกมามันไม่เป็นพระอริยะออกมานะคุณมันเป็นประตูชนนี่หนักดูแลกันยากแม้แต่จะให้การเล่าเรียนเกิดเราเลี้ยงก็ล้มเหลวทุกวันนี้เมื่อวานนี้ท่านศิริจันทร์โทรออกไป เรียนๆๆเรียนไปทำไมเสร็จแล้วก็ได้เรื่องเกือบทะเลาะเบาะแว้งกันถ้ามีคนเข้ามาแซวซะนี่อะไรต่ออะไรต่างๆทั้งนั้นที่จะพยายามแนบกันให้เข้าใจแกเข้าใจรายละเอียดไม่ได้ไม่เข้าใจรายละเอียดไม่ได้ก็เลยพาลพาโลอะไรต่ออะไรกันไปก็เอาค่อยๆช่วยกันมันยากแต่คนเข้าใจก็ย่อมมีถ้าคนไม่เข้าใจก็ต้องมีอย่างนั้นแหละมันก็ดีเหมือนกันแหละมันดูได้ขัดขาวดีมันดูได้ขัดเด่นขึ้นมาดีคนที่นั่งมองได้ปัญญาเป็นกลางเป็นยาฉลาดก็จะเห็นรายละเอียดแล้วก็จะได้นะเนี่ยอาตมายกขึ้นมาให้เห็นว่าคนเราเมื่อเกิดมาแล้วก็ต้องมาศึกษามาศึกษามาเรียนรู้มาประพฤติมาปฏิบัติเลิกสิ่งนั้นและสิ่งนี้ที่ควรรู้ควรเลิกควรละ อาตมายกตัวอย่างขึ้นมาแม้กระทั่งว่าการแต่งตัวมาจนกระทั่งการมีคู่การเลิกละคู่อะไรพวกนี้ไม่ใช่เราเพิ่งพูดอาตมาพูดมามากแล้วพระพุทธเจ้าท่านก็ตรัสมานานแล้วท่านก็มีนโยบายตามที่ท่านเป็นท่านที่ท่านเห็นว่าสมควรอาตมาก็พยายามทำนโยบายซึ่งไม่ค้านแย้งอะไรกับที่พระพุทธเจ้าท่านปรารถนาท่านประสงค์หรือปรารถนาเป็นอันเดียวกันท่านไม่อยากให้ใครทุกข์ท่านเห็นว่าคนแต่งงานทุกท่านก็มีนโยบายทั้งหลายชั้นหลายตอนพระโสดาบันมีแค่นี้ก็เริ่มต้นศีล 8 ที่จะขึ้นเป็นสังฆทานมีก็ลดเลยนะอย่าไปแตะต้องอย่าไปยุ่งเลยให้ได้เลิกลามาซึ่งศาสนาพุทธเรารู้ดีอยู่ใครตัดกิเลสตัดความกำหนัดเรื่องพวกนี้ได้ถือว่าเป็น [ไม่สามารถถอดข้อความได้] เราจะต้องดูความเมตตาเกื้อกูลกรุณาคนพวกนี้เขาอวิชชาเขาไม่รู้นะเพราะเราก็จะต้องดูเหมือนกับเด็กๆที่มันซนมันโง่เด็กมันยังไม่เดียงสามันไม่รู้เรื่องอะไรหรอกทีนี้มันก็ไม่เอาไม่ฟังไม่เอาอย่างที่เราว่าแกก็ไปเอาอย่างที่แกทำแกก็ดื้อกับรั้นอะไรต่อไปแกเห็นว่าดีจริงๆนะแกก็ดื้อรั้นไปเราก็ต้องค่อยๆช่วยกันจะตีด้วยวิธีตีเพื่อที่จะกำราบเชิงหนึ่งเราก็ต้องตีทีนี้ถ้าเกิดว่าพูดกันได้ไม่จำเป็นต้องตีก็พูดกันให้เข้าใจและให้แกค่อยๆเลิกรถมาแกจะเลิกรถมาพวกผ้าเลยทีเดียวบางทีก็ไม่ได้ฉันใดเหมือนกันคนก็เหมือนกันคนทั่วๆไปเหมือนกันละกิเลสรถไอ้สิ่งที่เรารู้แล้วว่าเรายังทำไม่ได้ก็ต้องให้แกเดินทางมา อยากเหมือนกันแล้วก็พยายามชี้เน้นบอกย้ำให้เห็นว่ามันเลิกมาได้แล้วมันดีอย่างไรดีอย่างไรบอกให้เห็นแล้วก็จะได้ไปสังเกตไปอ่านไปเห็นรู้ได้ความรู้สึกที่ละเอียดเรียกว่าถึงขั้นจิตวิญญาณของแต่ละคนเมื่อเราก็ไปรับรู้สึกความรู้สึกที่ละเอียดมันจะเกิดปัญญาชั้นปัญญาลึกซึ้งอ่อมันไม่เหมือนกับคนรู้สึกคนทั่วๆไปเขาเข้าใจว่ามันเป็นสิ่งดีเป็นสิ่งงามเป็นสิ่งที่จะชอบควรได้ควรมีควรเป็นพอมาเป็นพระอริยะแล้วจะเห็นชัดเจนมันไม่ใช่สิ่งที่ขอของคนได้ควรมีคนเป็นหรอกชีวิตมันไม่ได้ยิ่งใหญ่อยู่ตรงนี้ชีวิตมันไม่ได้มีประโยชน์อยู่ตรงนี้นะมันจะมีประโยชน์ ต้องปลดปล่อยสิ่งเหล่านี้ออกไปออกไปออกไปแล้วเรากลับจะกลายเป็นคนที่อิสระเสรีไม่ต้องมีภาระอันนี้มาช่วยบำบัดมนุษย์เราต้องบริการตนเนื่องจากเรายังติดอันนี้อยู่ติดอันนี้อยู่ติดอันนี้อยู่ติดเรื่องแต่งตัวก็จ่ายทั้งเวลาทนร้อนเรื่องกินก็จ่ายทั้งเวลาทนร้อนเรื่องจะต้องเกี่ยวเกาะอยู่กับเรื่องผู้หญิงผู้ชายไม่ถึงก็ต้องจ่ายทั้งเวลาทุนร้อนแรงงานอะไรต่างๆอย่างเงี้ยถ้าเราปลดออกมาได้หมดครับเพราะว่ามาแล้วเราก็มีแรงงานมีทุนรอนมีอะไรพิเศษที่เราจะมาสร้างสรรค์ให้กับคนอื่นตัวเราไม่ต้องบริการตัวเองเลยตอนนี้เพราะเรื่องเหล่านี้เราตัดปล่อยไปเลยมันไม่ใช่สุขหรอกมันเป็นความหลอกเป็นสุขขาริกะเป็นความสุขหลอกๆนะอาตมาเคยใช้สำนวน ตั้งแต่สมัยก่อนมาว่าเป็นความสุขตอแหลอริกะนะภาษาบาลีคำนี้เขาเขาแยกกันอย่างนี้อาตมาเองอาตมาก็แยกบาลีเหมือนกันคนอื่นเขาแยกสุขาภิบาลสุขบัญริกะซึ่งมันก็เป็นการสมัครอย่างนั้นได้เป็นการสนธิอย่างนั้นได้ส่วนอาตมานั้นแยกสุขกับอริกะเมื่อสุขบวกกับอาริกาก็เป็นสุขได้เหมือนกันอาตมาก็แยกตัวของอาตมาแยกภาษาบาลีตัวนี้อย่างมีคำว่าลิเกอริกะนี่มันแปลว่าหลอกลวงอย่างที่อาตมาว่าแปลว่าตอแหลแปลว่าโกหกไม่จริงส่วนอันริกะนั้นมันแปลว่าเปียกชุ่ม เขาก็แปลกันว่าสุขาริการนี้แปลว่าความสุขอันชุ่มอาตมาว่ามันไม่ได้ความความสุขเปียกชุ่มอยู่แค่นั้นน่ะมันจะไปได้ความหมายมันจะไปได้สารัตถะจริงจังอะไรมันยังไม่ถึงความจริงเลยแต่มันเป็นความสุขที่ตรงกันข้ามกับอริยสัจอริยสัจเป็นความจริงพระพุทธเจ้าตรัสรู้ทุกข์ไม่ได้ตรัสรู้ว่าสุขนี้คือแก่นสารท่านตรัสรู้ทุกข์เป็นแก่นสารที่ว่าคนเรามันโง่เพราะไปหลงสร้างหลงทำอะไรต่ออะไรจนบริการตนเองเป็นทาสตนเองเป็นภาพเป็นภาพว่าเดี๋ยวก็จะเข้าใจไปหลายในภาพแบบททหารสระอาศก็ได้ถ้าตัวทอ ปลาตอเต่าสระอุก็ได้เดี๋ยวได้หลายๆภาคแล้วก็ขอบอกว่าขี้ข้าพูดภาษาไทยซะเลยผมบอกลูกทุ่งแล้วมันก็อย่างนี้แหละหรือว่าเป็นอย่างถ้าตัวนี้มันแปลว่าขี้ข้าแปลว่าคนใช้มันแปลว่าคนที่ไปเป็นคนอยู่ใต้อาณัติใต้บังคับเราไปอยู่ใต้บังคับอารมณ์หรือความหลงพวกนี้มันเป็นความหลงหลอกสุขพวกนี้มันความสุขหลอกๆมันเป็นมายาไม่ใช่ความสุขจริงจนกว่าเราจะประพฤติปฏิบัติล้างจานคลายจนกระทั่งมันหายไปเลยอนัตตาไม่มีตัวความสุขนี้หรือไม่มีสิ่งนี้มายั่วยุเราได้ไม่มีอารมณ์อย่างนี้ไม่มีเครื่องเรื่อ