210909 ผู้จะเจริญได้ต้องปรับปรุงตน-พ่อท่าน-ปราการอโศก-NONE.txt

ใจควบคุมปรับปรุงได้แก้ทุจริตกายวิธีมโนได้อย่างแท้จริงอยู่ในหลักเกณฑ์ของพระพุทธเจ้าสอนเอาไว้ในอวิชชาสูตรก็ดีในตัณหาถูกก็ดีซึ่งเราจะต้องพยายามประพฤติปรับปรุงมาฟังธรรมเข้าใจสัจธรรม อาจารย์ผู้ที่เป็นสัตบุรุษจนกระทั่งเชื้อเห็นจริงมีศรัทธาเลื่อมใสเข้าใจดีมีปัญญารู้ด้วยว่ามันเป็นเรื่องถูกเรื่องดีแล้วก็เอาไปปรับปรุงโดยการทำให้จิตทำให้มีสติทำให้จิตแยกคายควบคุมสำรวมในทวารทั้ง 6 แล้วก็จะแก้ไขกายวิธีมโนของเราเป็นสุจริตขึ้นนั่นแหละเราเดินทางเข้าไปสู่การดับนิวรณ์ดับกลิ่นเหตุปัญหามันกิเลสตัณหาหรือนิวรณ์ดับอวิชชาก็ดับด้วยหรืออวิชชาก็หมดด้วยมีตามวิชาการ นั้นทุกเวลาทุกวาระที่เรามีชีวิตอยู่จงอย่าให้ตกหล่นพยายามทำให้ได้มากๆซึ่งรวมอินทรีย์ทั้ง 6 มีสติสัมปชัญญะให้แข็งแรงและก็ให้จิตเราแยกคลายให้จิตของเรานี่ละเอียดลออที่จะรู้ความหยาบความละเอียดรู้ดีรู้ชั่วชีวิตซึ้งขึ้นเสมออยากเกาะตายอย่านิ่งแน่แค่อยู่ที่เก่าที่เคยชอบปรับปรุงปรับปรุงขึ้นโดยเทียบเคียงอ่านโดยเฉพาะเราจะต้องเอากับตำรวจเอาผู้ที่ดีแล้วงามแล้วผู้ใดอาจจะงามด้านใดก็มีตัวอย่างและจะต้องเห็นในตัวอย่างของพวกทีมงานผู้นี้งานไม่เป็นอย่างนี้พรุ่งนี้งานไม่เจออีกอย่างนี้คุณงามในจริตอย่างนี้เราพยายาม ปัญญาเห็นแล้วก็ระลึกเช่นเดียวกันกับพระสารีบุตรท่านเห็นจริตของพระอัสสชิงามในความสงบสงบท่านก็เอาพระอัสสชินั้นน่ะเป็นอาจารย์พยายามระลึกถึงยิ่งกว่าพระพุทธเจ้าเสียอีกเพราะสิ่งที่พระพุทธเจ้าท่านมีพระสารีบุตรท่านมีอย่างนั้นได้มากแล้วช่วยตนและช่วยท่านได้เข้ามากขึ้นส่วนนี้เป็นส่วนบกพร่องของท่านมากโดยที่ความไม่สงบสำนักของท่านมีมากท่านจึงเอาพระอาจจะคิดว่าเป็นครูยิ่งกว่าพระพุทธเจ้าดังนี้เป็นต้นไม่ได้หมายความว่าเราจะเอาผู้ที่สูงส่งหรือผู้ที่ใหญ่โตท่าเดียวเป็นตัวอย่างก็ไม่ใช่ผู้ใดมีอะไรเด่นมีอะไรสำคัญชัดเราก็รับเอาอันนั้นจากคุณนั้นจริตอย่างนั้นสุดคืองามที่ดีอย่างนั้นของคนนั้นเป็นครูระลึกถึง แม้ผู้นั้นบางทีจะไม่ได้เก่งเท่าเราเลยอาจจะไม่ใช่เป็นผู้ที่มีภูมิมีฐานะสูงเท่าเราก็ได้ด้วยถ้าจะฐานะต่ำกว่าเราต้องมากมายโดยส่วนเฉลี่ยโดยส่วนรวมแต่ส่วนย่อยบางส่วนก็เด่นชัดๆเขาเก่งเขาดีงามมากเราก็เอาอันนั้นเป็นครูเป็นตัวอย่างได้อย่างนี้เป็นต้นเราก็จะต้องพยายามฉลาดรู้ในส่วนที่ดีอย่างไรในส่วนที่ไม่ดีอย่างไรคือรู้คุณสมบัติที่แท้และก็ปรับปรุงตนตลอดเวลาเราจะเป็นผู้ได้กำไรอย่างแท้จริงอย่าให้ทุกอย่างผ่านไปแล้วก็ผ่านไปไม่มีบทประพฤติไม่มีบทปฏิบัติอยู่กับอริยาบทต่างๆผู้ใดปฏิบัติได้ทุกๆอินเดียหมดได้มีสติปัฏฐานประพฤติปฏิบัติได้ตลอดเวลา ขณะใดขณะใดเราก็มีบทปฏิบัติมากๆๆได้เท่าใดนั้นคือผู้ที่มีสติปัฏฐานมากเท่านั้นเท่านั้นและเป็นผู้ที่กำลังจะเดินทางไปสู่นิพพานด้วยทางเอกสายเดียวที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านใดจนย่อทั้งขยายความอธิบายแนวทางทุกอย่างก็เพื่อมาสู่เอกมัยหรือปฏิปฐาน 4 พร้อมยังมีองค์ประกอบอื่นๆที่มีโพชฌงค์ 7 ก็ดีหรือจะมีแม้แต่ขยายออกไปเป็นรับประทานมีกี่บาทสร้างอินทรีย์สร้างพระด้วยโพดตรงกับมรรคองค์ 8 ก็ตามก็เป็นทางสายเอกสายเดียวที่เรียกว่าเอกลักษณ์ของคำว่าสติตัวนี้จึงเป็นตัวเอกเหลือเกินเป็นตัวสำคัญและเกินที่เรา พยายามใช้สอดส่องให้เข้าใจคำว่าสติไม่ชัดแล้วก็พยายามควบคุมดูแลด้วยปัญญาอันยิ่งของเราเราจึงจะเดินทางไปได้เร็วและไปได้อย่างมีประสิทธิภาพมีเนื้อหาสาระได้มากสะดวกสบายด้วยจึงเรียกว่าเป็นรายการปฏิบัติเพื่อสุขภาพวาระนี้ก็เป็นช่วงที่เราจะได้ฟังธรรมจากการฟังธรรมเนี่ยเป็นหลักใหญ่คือเขาจะมาพระพุทธเจ้าองค์ไหนๆก็ตามอย่าว่าแต่เขาจะมาจากพระพุทธเจ้าแม้แต่บรมศาสดาอื่นๆทุกคนก็ต้องแสดงธรรมพยายามที่จะต้องบอกกล่าวบอกหลักเกณฑ์บอกทฤษฎีบอกวิธีการ นี่เป็นเรื่องหลักใหญ่ๆและการฟังธรรมนี่ก็เป็นการรู้ทั้งแบบอย่างจะเอาไปประพฤติปฏิบัติและพร้อมกันนั้นบางทีก็ฟังธรรมนี่แหละก็บรรลุธรรมอยู่ในนี้เกิดผลสูงสุดเกิดผลสิ้นสงสัยโดยคิดเห็นแจ้งเห็นจริงตัวที่ตัวเองมีแล้วบ้างหรือว่ามันยังเหลืออีกนิดหน่อยพอได้รับปริญญาได้รับศรัทธานี้ขึ้นอีกอันนึงก็เป็นอันเต็มทำให้เรารอดรอบส่วนบริบูรณ์ขึ้นด้วยเพราะในการแสดงธรรมเนี่ยจะมีผลอย่างมหาศาลนอกจากเรายังไม่รู้เดี๋ยวนี้เราก็ได้รู้และปัญญาเข้าใจได้ดีแล้วเอาไปทำเองเอาไปพยายามประพฤติปฏิบัติเพิ่มเติมขึ้นให้มันถึงที่สุดได้เสมอการฟังธรรมจึงจะต้องมีอยู่เสมอมีมาก มีบอยมีจนได้แล้วก็เราก็พยายามฟังแล้วก็จำเอาด้วยได้รับความรู้ใหม่ๆด้วยในหลักผมก็จะมาพระพุทธเจ้าระวังเขาจะไปศาลก็มีอย่างนั้นฟังแล้วก็ยอมสรุปเอาไว้แต่ว่าเคยรักแล้วก็ได้ฟังต่อไปก็เป็นขยายไปมีตัวติดต่อต่อเชื่อมๆออกไปด้วยเป็นเบอร์สาธารณะแล้วเราก็รู้สรุปเอากันด้วยมีสรุปแล้วก็มีขยายมันก็จะเกิดปัญญาที่เป็นปัญญาสุดท้ายก็มีแต่ว่าจะปัญญามีตัวที่เป็นจริงเลยมันเป็นเวรทะเลาะกันการบรรลุธรรมมีธรรมอย่างสูงเป็นเจ้าของแห่งธรรมพระที่เรามีผู้ที่มารวมกัน ที่เราจะได้พูดได้จากกันนั้นก็ส่วนมากเป็นผู้ที่ได้ฟังจะพูดให้ได้ศึกษาและประพฤติปฏิบัติมากันมากแล้วมีศรัทธาคือส่วนสูงเท่านั้นก็มีแต่การจะขยายให้มันเกิดปัญญาเป็นหลักใหญ่ให้เกิดบรรยายให้เกิดวิริยะอุตสาหะให้เราได้พากเพียรเพิ่มเติมเพื่อสร้างสติสัมปชัญญะเพื่อสร้างสมาธิเกิดจากส่วนเหลือที่จะเกิดขึ้นเพื่อประชาชนนั้นเองขณะนี้บทบาทของเราเองที่ประพฤติก็ดีหรือบทบาทของเราเองที่ยังเป็นอยู่ตรงอยู่พอดีเหมือนในขยายแวดวงมันได้แสดงตัวแสดง อิทธิฤทธิ์เป็นอิทธิฤทธิ์ของศาสนาหรือเป็นอิทธิฤทธิ์ของธรรมไม่ใช่เป็นอีกชนิดของแบบโลโก้หรือแบบโลกิยะแบบไสยศาสตร์แบบเดรัจฉานวิชาไม่สนิทจากนั้นแปลเป็นฤทธิ์ทางธรรมอย่างแท้จริงมันได้ขยายตัวออกไปมากมายแล้วก็เป็นบทบาทของมันเองถ้าผู้หญิงเองที่มาใส่ใจทำสนใจคนเก่าคนดีก็เดินไปเดินไปอยู่เดินไปมันยากนักก็ล้านหน่อยนะอาจจะช้าลงนิดนึงนะบางคนก็ไม่ใช่ล้าและหายไปเลยก็มีนานๆค่อยมาโผล่มาทีนึงก็ให้รู้ว่าอ๋อยังไม่ตายแล้วก็หายไปอีกก็มีบางคนก็ยังอยู่ มีศรัทธาเลื่อมใสไปๆมาๆทุกทีเช้าถึงเย็นถึงก็มีซึ่งเหล่านี้มันก็เป็นเรื่องจริงแล้วก็มีเพิ่มขึ้นมากขึ้นมาโดยเนื้อหาสาระแล้วผู้หญิงเนี่ยเป็นผู้ที่มีทางด้านปัญญาเป็นหลักคือเป็นตัววิ่งเป็นตัววิ่งนำเหมือนเด็กเห็นก่อนเร็วๆขูดปากแต่ก็ไม่หนักแน่นเท่าไหร่เพราะฉะนั้นก็เป็นสัญลักษณ์ธรรมดาเป็นผู้ที่ประสบความสำเร็จแล้วก็จะเปลี่ยนรูปเปลี่ยนสภาพเป็นผีภาวะอย่างที่ว่ามีขึ้นมาเป็นผู้หนักแน่นแต่ลักษณะเด่น ที่บอกว่าเร็วก็มีได้อีกไม่ใช่ว่าผู้ที่เป็นโพธิสภาวะแล้วจะไม่มีลักษณะเร็วไม่ใช่เร็วลักษณะเข้าคล่องกระปรี้กระเปร่าเร็วได้เหมือนกันแต่เร็วอย่างที่มีลักษณะหนักแน่นไม่เฉลียวอย่างเบาเร็วอย่างโหวงเหวงๆไม่ใช่เป็นลักษณะที่เร็วแน่นขึ้นมาได้พระพุทธเจ้าอีกทีภาวะหรือเป็นผู้หญิงตรงๆเราก็พยายามจะมาปฏิบัติธรรมเพื่อเป็นผู้ชายเหมือนกันโดยทำสมาธิฐานไม่ใช่โดยบุคลากรที่ฐานเรารู้แล้วว่าเราเป็นผู้หญิงโดยปกติฐานก็เป็นเรื่องของตัวบุคลิกฐานแต่ฐานที่เราจะเปลี่ยนได้นั้นน่ะเป็นฐานธรรมเราต้องทำให้มันเกิดทำอะไรที่มันเป็นสภาวะเป็นเรื่องเป็นรูป อาการของสิทธิภาวะเราก็จะต้องเปลี่ยนสถานภาพของวิถีภาวะเอามาเป็นบริษัทสภาวะให้มาเป็นแบบบุรุษเป็นเอกเป็นหนึ่งเป็นความแก่สุดยอดไม่ต้องเปลี่ยนไปอีกหรือไม่ต้องเพิ่มได้อีกแล้วเป็นที่สุดยอดที่ปลายมีความสุขในเร็วกว่าไม่มีที่ไปไม่มีที่มาไม่มีที่เกิดขึ้นที่ดับไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้นให้ได้แต่จึงต้องศึกษาเนื้อหาสาระของธรรมไม่ว่าเราจะเป็นผู้หญิงที่ไม่ว่าอะไรแต่สภาพธรรมที่เรากระทำอยู่ทุกวันนี้เราก็ต้องมาศึกษาเอาหลักของมรรคอัจฉริยะมักคงแปลกคือการรู้ทิศทาง ความคิดเห็นหรือความเข้าใจที่เรียกว่าทิฐิเราจะต้องเห็นเป็นการกลับกันทวนกระแสกันกับอย่างชาวโลกเขาเห็นมันจะเห็นจริงๆแม้เราจะมีความรู้สึกแบบชาวโลกเขาอยู่เป็นส่วนมากจะเคยได้ยินได้ฟังได้ว่ามาว่าธรรมะก็เป็นอย่างนั้นนะจะรู้อยู่ในใจได้ยินได้ฟังมานิดๆหน่อยๆก็ตามเมื่อมาศึกษาธรรมมาแล้วมันก็เห็นแจ้งเห็นจริงน้ำหนักความเห็นแจ้งเห็นจริงที่เราได้กินแว่วๆมานี่แหละเพิ่มขึ้นเป็นน้ำหนักเพิ่มขึ้นมันกลับกันกระแสโลกก็กลับกันกับที่เราเคยเป็นอย่างโลกทวนทวนกระแสที่โลกเคยเป็นเคยมีแล้วเราก็ยังมีเชื้อแบบทั่วโลกอยู่มากนั่นแหละถ้าเมื่อเราจะเพิ่มเพิ่มน้ำหนักของ เห็นทางธรรมยิ่งเพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นการเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆจากความเห็นเดิมที่มันเข้ากระแสทางธรรมอันนั้นแหละเป็นลักษณะที่คนเป็นลักษณะที่เกิดอนิจจังอนิจจังไม่เที่ยงแล้วแต่ก่อนนี้เรานึกว่าเราเองเรายึดโลกนี่ว่าเที่ยงยังจะเอาอย่างโลกนิดเดียวพอมาฟังธรรมแล้วแม้เราจะไม่ได้ยินมาก่อนเราไม่เห็นทางธรรมเอ๊ะอันนี้ดีแฮะแม้จะล้มแนวทางแบบทางโลกคนกระแสกันตัดกันก็ตามเราก็เห็นได้ว่ามันไม่ดีมันอันนี้มีเข้าท่ากว่าอีกแฮะความเห็นได้ความเห็นเกิดกลับกันอย่างนี้แหละเราเรียกว่าพระพุทธเจ้า เสียงได้สัมผัสทางกายทางใจเห็นเอามันไม่ใช่ของเที่ยงมันไม่ใช่ของที่เราเคยไปหลงว่ามันได้มาด้วยถ้าเขียนว่ามันไม่ถูกมันเป็นเรื่องโรคหลอกได้มายามันเป็นเรื่องถูกหลอกมากล่าวมากมายแต่ก่อนก็เคยเห็นอย่างโลกีย์อย่างชาวโลกเขาเห็นนั่นแหละส่วนใหญ่เขาก็เห็นอยู่นะทีนี้เราไม่เห็นแล้วมันไม่ใช่การเห็นเปลี่ยนแน่นอนเห็นสัตว์เห็นคนแทงจากความยึดมั่นถือมั่นเดิมผ่อนแคลนออกมา เริ่มต้นหลักเริ่มต้นเข้าสู่สัมมาทิฏฐิเริ่มต้นรักมิจฉาทิฏฐิเต็มเรื่องอันนี้เป็นอันที่ 1 อันต่อมาสักกายทิฏฐินั้นเมื่อเราเริ่มต้นแล้วแล้วเราก็มาพยายามทำให้ลูกก็ดีแล้วก็มีกลิ่นก็ดีเสียงก็ดีสัมผัสก็ดีที่เราเคยติดเป็นรถของโลกเป็นสภาวะที่โลกเขาเป็นไปสะสมมาทำให้มันลดลงแต่ก่อนที่มันใหญ่เรียกว่ากายะกายะแปลว่าใหญ่มันหลงอันนี้เป็นประโยชน์ใหญ่ประโยชน์มากประโยชน์หมายความว่าจะเอาออกเป็น 2 คำศัพท์คำหนึ่งกายะคำหนึ่งก็ได้หรือจะเอาเป็นสัตว์บวกอายะกระดาษอายัดแปลว่าประโยชน์จากแปลว่าใหญ่ขึ้นชั้นใหญ่เราเห็นเป็นประโยชน์ทั้งโลก แต่ก่อนนี้เราเห็นเป็นประโยชน์จริงๆถ้าโลกไม่มีประโยชน์ใหญ่ตอนนี้เราทำให้มันเล็กลงไอ้ประโยชน์แบบโลกนี้ไม่เอาแล้วลดลาลงจางคลายลงจืดลงได้โดยที่เราเองไม่ทุกข์เห็นว่าไอ้อย่างที่เป็นอย่างโลกๆกลับเห็นว่าเป็นทุกข์แต่เห็นว่าเราลดอันนี้ลงมาลดๆของโลกลงมาเนี่ยรถสกายยักษ์รถแบบแต่ก่อนความรู้สึกนึกว่ามันเป็นของหน้าเสวยหน้าได้ด้วยแต่รถได้กินได้เสียงได้สัมผัสแบบโลกแต่ก่อนนึกว่ามันหน้าได้หน้ามีหน้าเป็นเดี๋ยวนี้มันลดลงก็ไม่สักพักเห็นความเบาสบายลงมากลับถ้าเขียนว่าง่ายขึ้นสะดวกขึ้นแน่ใจว่าได้เป็นได้มีได้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆนี่เป็นบทปฏิบัติที่เริ่มอยู่ในฐานกลาง โดยการเห็นรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสทางกายนอกจากเห็นว่าไม่เที่ยงแล้วสามารถทำให้มันรถหายไปได้ด้วยลดลงลดลงลดลงได้ด้วยโดยเห็นว่าการที่มีมากๆอยู่นั้นเป็นทุกข์อย่างน้อยมันเป็นการทนทรมานมันเป็นการที่เราเองเป็นหลงที่จะต้องคอยแสวงหาสะสมแบบมันเป็นภาระเป็นอะไรต่ออะไรมันจะเห็นชัดขึ้นชัดขึ้นชัดขึ้นมากเท่าไหร่ยิ่งเห็นทุกข์ชัดเท่านั้นชัดขึ้นมากจนกระทั่งเห็นทุกข์จะจัดเอนเอียงเท่าเอียงเอียงแต่อายัดก็ลดลงลดลงความทุกข์หายไปหายไปไอ้ที่จะล้มเจ็บด้วยรูปรถเป็นเสียงสัมผัสทางกายทางใจรถเลยรถลดลงมาไม่ว่าจะเป็นเสียงแต่ก่อนเคยสนุกสนานเคยเพลิดเพลินเบิกบานอะไรด้วย สิ่งที่เป็นโลกียธรรมถูกต้องกินเสียงสัมผัสไม่ว่าจะเป็นสัมผัสทางรูปทางจากสุขสัมผัสทางจักษุวิญญาณหรือว่าสุขเวทนาทุกขเวทนาที่เกิดจากปัจจัยอย่างนั้นอย่างนี้ที่มาประกอบเป็นองค์ประกอบลดลงน้อยลงเบาลงได้จริงๆมันลดลงลดลงจนกระทั่งเหลือน้อยก็เหลือแต่เสพติดแม้กระทั่งสุดท้ายสิ่งที่เป็นองค์ประกอบอย่าว่าแต่รูปนอกทางนอกวัตถุนอกเลยลูกนอกก็ไม่ต้องมีจะเหลือแต่อยู่ในใจบ้างเป็นอัตราคุณครูปรีชาอรูปราคาพิเศษข้างนอกไม่มีก็สบายแล้วเบาง่ายดีด้วยไม่โหยหาอาวรณ์หมดกามราคะหมดการที่จะต้องได้รูปรสกลิ่นเสียงเหลือจากเขตอุตสาหกรรม วันนี้อัตราและในอัตรานี้เราเห็นจริงเรามีความเห็นเรามีความรู้เราเข้าใจชัดแล้วก็รถมันได้ลงอีกความไม่เที่ยงทั้งหลายที่เป็นอนิจจังยิ่งจะไม่เที่ยงอีกยิ่งจะลดลงไปได้อีกจืดจางพาเราไปอีกสักระยะก็หมดลงเหลืออัตราบ้างก็ลดอัตราลงไปได้หรือได้ได้น้อยลงน้อยลงน้อยลงน้อยลงแล้วเราก็ตามรู้ตามเห็นเรียกว่าอนุมัติตาต่างๆที่เหลือเศษตรงนี้ก็ลดลงไปลดลงไปเห็นได้เกิดปัญญามีสภาวะเกิดในใจขึ้นอีกก็คือสภาวะไอ้อัตราที่เหลือเหล่านี้ที่ตัวจิตของเราเนี่ยยังคุมความช่วยเหลือเชื้อในกระแสเป็นรูปประทัดก็ดีอารมณ์เวลาพระก็ดีลดน้อยลงจนไม่มีเหลือน้อยเลยว่าอนุบาล ตาที่มันเหลือน้อยอนุแปลว่าน้อยหรือจะอนุจะแปลว่าตามก็ได้อนุทิฐิแปลว่าตามเห็นเราจะตามเห็นกระดาษอนุสิทธิ์อนุศักดิ์สีมันเป็นความเข้าใจความเห็นเท่านั้นพระบัดสีกับแปลว่าเข้ายังถึงเลยเขาเห็นมันเห็นโดยไม่ใช่ว่ามันเห็นธรรมดาด้วยมันเห็นมีสัมผัสอยู่ด้วยเขาถึงอัตรานั้นเข้าถึงการทำลายอัตตานั้นเขาเรียกว่าอนัตตาการทำลายอัตตาก็คือทำลายมันได้ซึ่งก็เป็นอนัตตาอนิจจังก็ดีทุกครั้งก็ดีอนัตตาก็ดีมันต่อโยงกันอยู่ในระยะอย่างนี้ถ้าผู้ใดที่รู้จักตัวได้ว่าเป้าหมายของสภาพที่เราหลงมาเสพสุขไม่ว่าจะสุขด้วยหูตาจมูกลิ้นกายใจสุขด้วยการสั่งสมด้วยการรับสัมผัสและ เกิดอุปทานจะเกิดจิตวิญญาณเป็นมโนวิญญาณเป็นมโนไปแล้วก็รับไปปลูกเป็นผ้าอย่างนี้แหละเราลดลงได้จริงๆจนกระทั่งหมดไม่เหลือเชื้อสัตว์ป่าก็ไม่เหลือเป็นสิ้นอัตตานุทิฏฐิเรียกว่าเป็นอนัตตาถึงซึ่งอนัตตาเห็นเป็นอนัตตาคือเห็นที่ไม่มีตัวอัตตาเหลือเลยดับกลิ่นดับสนิทอย่างนี้เป็นตัวบริบูรณ์ของทุกข์ทวารทวารใดที่เรามีอะไรที่เป็นสำคัญต้องพยายามจับเป้าหมายของตนให้ดีตัวที่เห็นจริงๆเพราะตัวเห็นแล้วก็เลิกๆๆการเลิกก็เพียงคิดเฉยๆมันไม่ได้เลิกกันจริงๆอย่างยอมมันจะหยุดบุหรี่ทิ้งมันเลยมันตายเอ้ามันตายโดยที่ไหนก็ลงหนังสือพิมพ์ดีกว่าบุหรี่ตายไม่มีใครเข้ามาชนะ เราเป็นผู้ที่ทำได้เนี่ยตัวจริงแล้วเราลดลงไปอีกทีพระเราจะแข็งกล้าจิตใจเราจะเพื่อที่จะเอาไปสู้คนอื่นเมื่อเราได้อันนี้แล้วเราก็พิจารณาหาเหตุอื่นที่ยากขึ้นถ้าเราไม่ขนขวายหานะมันไม่ใช่ว่าจะให้เรารู้ได้ง่ายๆถ้าเราไม่พยายามที่จะหากิเลสค้นหากิเลสในตัวเราเพิ่มนะจ้างมันก็ไม่ได้พกง่ายๆมันยอดนักปรุงยอดนักรบยอดนักแห่เล่นปัญหาเป็นที่ยอดมันจะไม่ให้เราได้รู้ได้ง่ายๆเพราะเราต้องขวนขวายเราต้องวิริยะอุตสาหกรรมเมื่อเราได้ฐานนี้แล้วมีกำลังเหมือนกับเรามีอาวุธแล้วเราก็ต้องหาไอ้โจรเพิ่มไม่จนตัวที่มันละเอียดขึ้นอีกมันหลบ ปีนี้เก่งอีกเราก็จะได้อาวุธอันคมกล้าได้ยศฐาบรรดาศักดิ์ได้รับอาวุธประธานเป็นดาบชั้นสูงเลือดดาบทองขึ้นด้วยเป็นดาบฝังเพชรขึ้นเป็นดาบชั้นพิเศษขึ้นด้วยเรื่อยๆเราได้มาสูงเราก็ต้องหายจนชั้นสูงขึ้นอีกฟาดฟันขึ้นไปอีกฟาดฟันขึ้นไปอีกเป็นชั้นๆๆๆนี่เป็นฐานแห่งความจริงถ้าเราไม่ขวนขวายเราได้แค่นี้แล้วเราก็ปล่อยเลยเฉยเฉยๆดิบอะไรของเราไปแค่นี้แค่นี้ไหลพระพุทธเจ้าท่านไม่สรรเสริญการหยุดอยู่ของคนและการหยุดอยู่นั่นน่ะถ้าเข้าใจถึงอันนี้จังแล้วโลกนี้ไม่มีโรคนี้อันนี้จากโลกนี้มีเพียงแม้เรามีส่วนได้ส่วนดีนึกว่าเรามีเท่านี้มีอะไรแล้วเราไม่เพิ่มความดีนี้อีกนะเท่ากับเราเนี่ยเสื่อมลง ไม่ใช่หมายความว่าเราได้เท่าเก่าหรอกเท่ากับเราเสื่อมลงแล้วทุกอย่างมันเสื่อมไปเป็นธรรมดาตราบใดที่มันยังไม่เป็นสุภาพมันเป็นสุญญตาเป็นสังฆธรรมสุดท้ายมันยังเป็นสังฆทานสังฆทานอยู่อย่างใดส่วนใดเป็นสังขารและธรรมสัจธรรมอยู่เสื่อมไปเป็นธรรมดาสังขารทั้งหลายเสื่อมไปเป็นธรรมดาไม่มีการกระทำใดที่ประกอบมีองค์ประกอบขึ้นมาไม่ใช่ศูนย์ถ้าศูนย์หมายความว่ามันไม่มีอะไรจะเสื่อมก็ศูนย์น่ะศูนย์มันก็ไม่มีอะไรจะเสื่อมมันก็ยิ่งสูงได้มันจึงไม่มีการเปลี่ยนแปลงแน่ไม่มีการเสื่อมได้แต่ถ้าเริ่มมีนะครับเตรียมได้ไม่เกินครึ่งชั่วโมงถ้าเสื่อมขึ้นก็ไม่เก็บเขาเรียกว่าดีเขาเรียกว่ากระทบฐาน ถ้าอย่างนั้นก็ยังไม่เป็นบุญไปให้มันเสื่อมลงนี่สิมันหนักแล้วถ้าเกิดว่าตราบใดที่เรายังทำการเพิ่มฐานเพิ่มภูมิของเราเรียกว่ากิเลสของเรายังมีอยู่นี่มันยังไม่ถึงศูนย์สนิทมันยังไม่ดับเกลี้ยงมันยังไม่หมดมันยังไม่สิ้นซากไม่สิ้นเชื้อเป็นศูนย์จริงๆแล้วล่ะก็เราจะประมาทประมาทไม่ได้พระพุทธเจ้าไม่ให้ประมาทเลยท่านยามปัจฉิมโอวาทสังขารทั้งหลายย่อมเสื่อมไปเป็นธรรมดาอย่างกุศลให้ถึงพร้อมประโยชน์ตนประโยชน์ท่านอย่างกุศลที่เป็นประโยชน์ตนประโยชน์ท่านให้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาทความไม่ประมาทกับทับตัวสุดท้ายไปเลยอย่าประมาทถ้าเราไม่แน่ใจว่าจะเป็นศูนย์แท้เป็นลักษณะที่ หมดสงสัยทำได้เด็ดขาดเป็นสมุดเขตมีกำลังมีความสามารถมีความแคล่วคล่องมีความเด็ดขาดจริงๆทำได้สูงจริงๆถ้าคุณยังไม่มั่นใจแล้วไม่เด็ดเดี่ยวที่สุดอันนั้นจริงๆแล้วพระบาทไม่ได้เลยแล้วเราก็จะพลาดเพียงทำจนกระทั่งถึงจุดแล้วเราจะรู้สึกที่มันสูญจริงๆนี่แต่ละลักษณะของกิเลสตัณหาอุปทานที่เราจะต้องรู้ในทวารทั้ง 6 ที่เรารับสัมผัสอยู่บนโลกนี้ตลอดเวลาเราจะต้องรู้และรับรถรับมาแล้วรถมันลงพยายามทำให้มันน้อยลงน้อยลงอย่างแท้จริงไม่ใช่เอาแต่ปากพูดจะทำอย่างแท้จริงและลดลงได้จริงไม่ว่าผู้หญิงไม่ว่าสุดท้ายทำได้แล้วคุณก็จะรู้ทิศทางว่าชีวิตมนุษย์นี้ มันก็ไอ้เท่านั้นเองโลกมันคือจอมมายาโลกคือไอ้สิ่งที่มันหลอกล่อเข้าหลอกล่อให้เราเองอยู่กับมันถ้าไม่มีของลูกๆหรอกคนเราก็ไม่ทำเหมือนจะอะไรมันก็ยังลิงอ่ะมันยังลิงเวลาเขาจะให้มันเล่นละครก็ต้องหาไม่หาไม้เรียวก็ต้องหาอาหารอ่อยหล่อไม่ได้หรือไม่ไอ้สัตว์ทีก็จะให้เล่นละครสัตว์เนี่ยพอเล่นเสร็จปั๊บแล้วก็ต้องให้อาหารอ่อยเอาอะไรอ่อยเหยื่อล่อมันเรียกว่าอาร์มมีอามิสสินจ้างแลกเปลี่ยนอยู่เสมอแบบนี้เรียกว่าเป็นคนที่ยังไม่พ้นอามิสยังไม่พ้นภาพก็มีอะไรอ่อยมีอะไรที่จะต้องเป็นสิ่งที่หลอกล่อถ้าตราบใดคนหนึ่งยังมีสภา ทางนี้ก็ยังไม่อิสระเสรียังไม่หมดความผิดพลาดผู้ที่เป็นผู้บรรลุสูงสุดแล้วเข้าใจโลกแล้วก็มีชีวิตอยู่กับโลกโดยไม่ต้องมีอะไรเหลืออะไรปล่อยไม่ว่าลูกไม่ว่ารถไม่ว่ากลิ่นไม่ว่าเสียงไม่ค่อยสำคัญหรือไม่ว่าลาภยศสรรเสริญอะไรที่จะมาอ่อยแม้แต่ที่สุดเอาความไม่หลงในความสุขนี่สุขฉันอยากโล่งๆได้ลาภมาเป็นสุขได้ยกมาเป็นสุขได้สรรเสริญมาเป็นสุขหรือได้รูปมาสมใจตามที่เรายึดถือตามที่เรากำหนดเป็นสุขได้กลิ่นได้เสียงได้สัมผัสทางลิ้นทางกายจะได้รถทั้งสิ้นรถทางกายทั้งผักหรือแม้แต่ในรถทางไกลที่เราปั่นเองถ่ายทอดเผื่อว่ามันเป็นพุทธมันก็ต่างกันเดือนละทีตอนที่มันไม่กิน มันเป็นที่จะทำให้กษัตริย์ประโยชน์เป็นสัมปรายิกัตถประโยชน์เป็นปรมัตถประโยชน์อยู่ในตัวมันจะต้องมีความขยันหมั่นเพียรรักษาบูรณะมันมีความก้าวหน้าในสิ่งที่จะต้องกระทำให้เกิดผลอยู่อย่างน้อยเป็นศีลคืออย่างที่ผลมันเกิดก็เป็นชีวิตเป็นจาคะสัมปทามีปัญญาวิเคราะห์วิจารณ์มีโทษธงรวมแล้วมันก็มีโพชฌงค์มีบทเดิมประกอบอยู่เสมอหากมีการวิริยะอุตสาหะมีสติสัมปชัญญะมีธรรมะวิจัยไม่รู้ดีรู้ชั่วและดำเนินดีบทดีเดินเครื่องนำหน้าไปทีเดียวนี่ๆเป็นเรื่องของศาสนาพุทธกับศาสนาใดรัศมีไม่เข้าใจนึกว่าการปฏิบัติธรรมเพื่อความว่างเบาง่ายหยุดเขาก็จะหยุดหยุดแล้วก็หลงเลยเธออยู่ที่หยุด แปลคำว่าหยุดคือหยุดอะไรหยุดที่เลทออกมาหยุดที่เลทไม่มีที่จิตจิตไม่สังขารทรงร่วมไม่มีกิเลสไปปรุงร่วมอยู่ในจิตมีจิตบริสุทธิ์ที่จะรู้กุศลสร้างกุศลอย่างกุศลให้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาทอยู่ทีเดียวมีประโยชน์ตนประโยชน์ท่านถ้าเป็นเสขะแล้วก็เป็นอเสขะแล้วประโยชน์ตนอันบริบูรณ์แล้วมันก็เป็นประโยชน์ทำอยู่เป็นประโยชน์ใหญ่เป็นส่วนตรงเออเราควรจะสร้างอะไรทำอะไรใครจะเป็นประโยชน์อะไรยังไงแค่ไหนเพราะพระพุทธเจ้าเองเมื่อบรรลุบรรลุโลกธรรมแล้วเสร็จเรียบร้อยท่านก็มีแต่การพิจารณาตื่นเช้าขึ้นมาก็พิจารณาแล้วจะปลอดภัยดีโสดอะไรดีทำงานอะไรดีทำผิดอะไรดีเสร็จแล้วลงมือทำไปจนกระทั่งไปตามระบบที่เราเคยได้ยินได้ฟังมาแล้วที่พระพุทธเจ้าท่าน หนังการ์ตูนนอนเสร็จแล้วก็พิจารณาตรวจสอบสัตว์โลกที่ควรจะได้โปรดได้กระทำเสร็จแล้วก็ทำจิตบิณฑบาตชั้นอาหารกระทำจิตไอ้โน่นไอ้นี่ไปจนกระทั่งถึงเย็นอบรมสาวกอีกแล้วเข้านอนมีหมุนเวียนอยู่อย่างนั้นตลอดเวลาหมุนเวียนธรรมดาธรรมดาด้วยหลักง่ายๆมันก็เป็นการงานอันอันอันอันประเสริฐเพราะแม้แต่ว่าผู้ใดที่ยังไม่บรรลุเป็นพระอาศัยของดีจึงอยากจะเตือนตัวที่ได้ว่าเมื่อเวลาเรามีโรคน้อยคือมีโลกียะไม่หลงลาภลงยศลงสรรเสริญไม่หลงให้สิ่งที่โลกของเขาวุ่นวายเราก็ไม่ค่อยเป็นวายแล้วเขาแล้วมาแย่งไม่จริงไม่ไม่ยินดียินร้ายไม่ริษยาอะไรมาแล้วฐานสูงพอสมควรมาเป็นผู้ที่ไม่ติดโลกิยะ เสียงสัมผัสหรือวัตถุลาภยศอะไรฐานสูงและเป็นศักราชก็หาอนาถาก็ตามไม่คิดว่าจะเหนื่อยๆเฉยๆลอยๆเรื่อยๆไม่เอาถ่านในโลกเขาจะขึ้นโลกเขาจะลงไอ้โน่นเขาจะอะไรไม่อะไรตัวเองกับอาศัยอยู่ๆกินๆไปก็สงบคนก็เห็นได้เหมือนกันนะว่าสงบไม่แย่งชิงไม่มีกิเลสตัณหาเป็นโรคอ่าโรคกระทำแฟนไม่มีอะไรที่เป็นต้นไม่ทุกข์และลูกก็คิดถึงสัมผัสนี้เป็นต้นแต่จิตใจมันยังไม่บริบูรณ์พระพุทธเจ้าเราจะต้องพิจารณาให้ออกว่าเราเองเนี่ยสบายดีแล้วนะแล้วเราก็ต้องรู้กับโลกเดินทางเข้าไปหาลูกรู้สิว่าเราจะทำอะไรกับโลกเราจะสอนคนได้ไหม เราจะทำยังไงที่จะเป็นประโยชน์ให้แก่โลกไม่ใช่เราไปรับใช้เขาเราไปเป็นครูเขาเราไปดึงเขามาแม้เราจะไปทำงานร่วมกับเขาก็ทำเพื่อเป็นตัวอย่างแสดงธรรมนะไม่ได้หมายความว่าเราไปรับใช้โลกนะแต่เราไปเป็นผู้ที่จะนำโลกนำคนทั้งโลกมาเราจะทำได้แค่ใดเราจะอนุโลมปฏิโลมจะเข้าไปไปทำงานร่วมกับคนต่างๆเนี่ยจะมีความฉลาดอย่างไรจึงจะสามารถทำทำกับเขาได้ยิ่งแนบเนียนประเภทที่ทำให้เขาไม่รู้สึกตัวเราไปขับเราเราไปทำให้เขาถอนกิเลสตามหาเหมือนกันหรือว่าให้เขาเป็นผู้ที่มีประโยชน์ในตนซะฐานๆตัวเองเบียดเบียนตนอยู่อย่างหนักก็ไม่รู้ กิเลสกามกิเลสพยาบาทอะไรมากมายของตัวเองสั่งสมอยู่เต็มก็ไม่รู้ก็พยายามให้เขาได้มีหลักการอะไรเพื่อที่จะไปปรับตัวเองให้สละหน่ายคลายเจือจางออกสิ่งศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้บ้างมีนโยบายมีคนละเม็ดอะไรที่จะไปให้เขาทำได้เป็นหลักการสามารถที่จะไปยกฐานะของเขาให้เป็นผู้ที่ไม่ต้องหนักหนาวุ่นวายวนเวียนอยู่ในโลกของโลกียนั้นถ้าคนใดจะทำได้จริงก็เป็นการดำเนินถูกแล้วเหตุการณ์ที่สร้างประโยชน์แล้วเมื่อเรายิ่งสร้างประโยชน์เราก็ยิ่งจะเห็นความจริงว่ามันเป็นประโยชน์โดยแท้จริงแม้เราจะไม่รับเขาก็จะมีกตัญญูกตเวทีเขาก็จะรู้เราไม่อยากได้ อะไรเป็นไรเราก็ยิ่งได้เราไม่ต้องไปแสวงหาอะไรกันนักหนาหรอกเขาจะมาคอยดูแลรักษาคอยที่จะร่วมไม้ร่วมมือในสิ่งดีสิ่งนั้นยิ่งเขาก็ยิ่งเห็นยิ่งไว้ใจมีอะไรจะทำอะไรที่เป็นจิตที่จะเสริมสารให้เป็นประโยชน์ต่อมหาชนอื่นๆทั่วไปเขาก็ยิ่งจะช่วยเหลือเกินไปเพราะว่าเขาไม่แน่ใจคนทุกวันนี้ไม่แน่ใจคนกันเองอยู่ด้วยกันนี่เขาก็ไม่ค่อยไว้ใจหรอกจะให้ไปทำไอ้โน่นไอ้นี่เขาก็ไม่