210905 บทบาทศาสนาต่อการดำเนินชีวิต-พ่อท่าน-จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย-ฬ017.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันอังคารที่ 5 กันยายนพุทธศักราช 2521 ไทยพาณิชย์ไปเป็นรายการปะทะธรรมซึ่งพ่อท่านเจ้าคุณที่รักได้มาแสดงที่แผนกวิชาการสาระการศึกษาคณะครุศาสตร์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยและการพัฒนาและหัวข้อเรื่องบทบาทศาสนาต่อการดำเนินชีวิตไม่ค่อยจะเห็นประสิทธิภาพของศาสนาของศาสนานั้นเราต้องมาพิสูจน์ดูคุณจะรู้ว่าศาสนานี้ควรจะทิ้งไม่ควรจะไม่ทิ้งจึงต้องปฏิบัติเองจึงต้องพยายามเรียนรู้ ใจจริงๆเนื้อหาของศาสนานั้นจุดหมายอาตมาจะบอกจุดหมายโดยเฉพาะของศาสนาพุทธมีจุดหมายอยู่ 1 มีจุดหมายอยู่ 4 ข้อ 1 เพื่อประโยชน์เพื่อประโยชน์แก่ปวงประชาชนหรือปวงมหาชนเพื่อประโยชน์สารัตถะและเพื่อความสุขของปวงประชาชนมหาชนเพื่อประดิษฐานให้คนเป็นอารยะชาติมีข้อที่ 1 ซึ่งจุดหมายนี้ ข้อที่ 2 เป็นไปเพื่อจะสร้างจิตสร้างกำลังใจลูกสร้างตนเองโดยเฉพาะเน้นไปถึงจุดให้มีจิตแข็งแรงนิสิตกล้าหาญสุภาษิตสอนเด็กเป็นภาษาตรงชั้นเรียกว่ามีอำนาจอังกฤษและข้อที่ 3 มีความรู้ทางความสุขที่แท้จริงมีปัญญายอดเลยมีความรู้ที่มีความสุขที่แท้จริง วันที่ 3 ข้อที่ 4 บทความเห็นแก่ตัวสูงสุดข้อที่ 4 บทความเห็นแก่ตัวสูงผู้เป้าหมายของศาสนาจะแพ้เราจะเห็นได้ว่าแม้ข้อที่ 1 ของศาสนาพุทธที่ตายก็เอามาตีคุยโม้โอ้อวดฝ่ายชายบอกว่าเป็นไปเพื่อมวลชนมวลมหาชนหรือแม้แต่ประเทศไทยก็เป็นไปเพื่อประชาธิปไตยหรือประชาธิปไตยเป็นใหญ่ประชาชนเป็นใหญ่อธิปไตยก็แปลว่าอำนาจประชาชนบอกอำนาจได้มีประชาชนเป็นกำลังอำนาจพูดจริงนะมันมี เป้าหมายเหมือนกันน่ะแกมาคุยโม้ผมสั้นประชาธิปไตยก็ตามทางด้านคอมมิวนิสต์จะตามเดี๋ยวนี้มีความเห็นเหมือนกันน่ะมีความไม่มีความเห็นมีเป้าหมายอันเดียวกันแต่ว่าเข้าใจมันเสพไปมันไม่เข้าร่างเขาลอยจริงๆก็ต่างจะให้ประชาชนนี่แหละอยู่ร่วมกันอย่างที่มีความเข้าใจแล้วก็สร้างอะไรที่มันตรงกันและจะทำอะ
อ่านต่อ
ไรด้วยกันเหมือนกันคำว่าประชาธิปไตยก็เหมือนกันคำว่าคำมูลนิธิเสมอกันแต่เขาไม่เข้าใจทั้งคู่เป็นแขกมันความเข้าใจมันไม่ดีไอ้แบบนี้เป็นความคิดสากลสมัยพระพุทธเจ้าท่านเป็นปราชญ์ท่านก็คิดอันนี้ได้ใครก็คิดได้เหมือนกันเพื่อเป็นไปเพื่อ ศุกร์เย็นเพื่อประโยชน์สร้างสรรค์ของมหาชนทั้งหลายแหล่เหมือนกันหมดนั่นแหละเมื่อไหร่เมื่อไหร่ก็พูดอะไรพูดมันก็ความจริงแท้มันสัจธรรมแต่คนเรามันภาคปฏิบัติหรือว่าไอ้ความเข้าใจที่มันมันยังไม่ถูกแท้หรือขี้เลทด้วยความเห็นแก่ตัวของเรามันมีมากพอเราบอกว่าเราจะทำเพื่อความเป็นอยู่สุขของมหาชนคิดว่าประโยชน์เพื่อผู้อื่นถ้าเอาเข้าไปจริงๆแล้วตอนแรกก็ดูเหมือนทันทีทันทีเพราะไม่ได้ชอบในโอกาสก็เอามาเพื่อความสุขของส่วนตนเพื่อประโยชน์ส่วนตนประโยชน์ส่วนผู้อื่นน้อยลงน้อยลงน้อยลงน้อยลงมันเป็นการเบิกทางให้ได้ช่องทางแล้วก็ไปช่วยอำนาจได้แล้วก็เลยกลายเป็นอย่างนั้นมีส่วนใหญ่เป็นอย่างนั้น เพราะฉะนั้นถ้าเผื่อว่าได้โดยไม่มีหลักประกันว่าพรุ่งนี้จะต้องหมดความเห็นแก่ตัวจริงๆซึ่งทำให้แก่ตัวจริงๆตามข้อที่ 4 ข้อสุดท้ายบทความเห็นแก่ตัวจริงๆแล้วไม่มีหลักประกันที่ยืนยันเลยแต่ถ้าผู้ใดปฏิบัติตนจนกระทั่งเรียนรู้ถึงความเห็นแก่ตัวมันก็อยู่ที่จิตของเราเองเราจะต้องมาฝึกเห็นความจริงตรงไปเรื่อยๆว่า 1 จิตเราจะต้องมีอำนาจเป็นข้อที่ 2 ที่เราจะต้องมีกำลังแข็งกล้าแข็งกล้าอย่างไรแข็งกล้าที่จะต่อต้านต่ออำนาจที่ยั่วอายุมอมเมาเห็นกล้าต่ออำนาจของทุกสิ่งในโลกนี้จะต้องต่อต้านให้ได้จริงๆอย่างน้อยต่อต้านก่อนสอนก็ทำความเข้าใจเป็นแบบ ภาคอีสานคือจะต้องรู้ความสุขที่แท้จริงที่อาตมาจะยกตัวอย่างความสุขที่แท้จริงให้ฟังความสุขที่แท้จริงคือความสุขที่เป็นไปโดยง่ายไม่ใช่ความสุขที่เป็นไปโดยยากถ้าคนที่จะหาความสุขที่เป็นไปโดยยากผมก็ฉลาดหรือโง่โง่ ทำตำราการอาหารไปขายกันแล้วผมจะไปสอบๆกว่าจะได้กินอาหารสักอย่างนึง วิธีการยุ่งยากมากมายที่คุณเป็นอะไรกันคุณเป็นอะไรกันแล้วแย่แล้วไม่ต้องมายกตัวอย่างอย่างเดียวนะอื่นๆเหมือนกันแม้แต่คุณแต่งตัวเดี๋ยวนี้ตัวหุ่นโดยเฉพาะผู้หญิงอยากจะมาไม่ได้ว่าใครนะคุณพูดมากเท่าไหร่กูเสียเวลาเท่าไหร่คุณยุ่งเท่าไหร่ทั้งๆที่เครื่องแต่งตัวนี่กันร้อนกันหนาวกันแมลงสัตว์กัดต่อยกันทุกจานเล็กน้อยธรรมดาเป็นเพลงบอกแล้วเป็นเพลงง่ายเรียบง่ายไม่ได้ไปยุ่งยากอะไรคุณก็จะได้ดีแล้วสบายแล้วจะเป็นความสุขจริงๆแล้วแต่คุณไม่รู้ว่าต้องแต่งมากๆสุดไม่ต้องอะไร ไม่ได้แต่งอยู่นานๆบางคนก็มีความสุขแล้วจริงสิแบบนี้ใช่ไหมจริงเลยน่ากลัวมากแต่งมากยุ่งมากอะไรเราต้องมาเคลียร์สิ่งเหล่านี้ให้ชัดว่าเราจะทำความสุขอะไรให้กับชีวิตถ้าทำความสุขอย่างยุ่งมากวุ่นมากหนักมากมีงานเยอะเรื่องวัสดุด้วยคุณทำลายคุณทำร้ายร่างกายด้วยทำร้ายต่อร่างกายตนเองหน้าของคุณเนี่ยเป็นหน้าที่สะอาดหรือมันไม่สะอาดก็เพราะว่าใครหรือน้ำมูกน้ำมันอะไรหรือเนื้อตัวก็ตามแต่คุณเอาอะไรไปปิดรูขุมขนไม่ให้มันถ่ายเพลงสุขภาพมันเสียแล้วตอนนี้โรคในการแพ้เครื่องสำอางยังไม่เกิดต่อไปในอนาคตร่วมกันใช้เครื่องสำอางจะตรวจอย่างแรงตอนนี้กำลัง โครโมโซมกำลังอยู่รุ่นลูกรุ่นหลานต่อเป็นกรรมพันธุ์ไปยังไม่ถนัดจริงต่อไปแต่เครื่องสำอางครับเดี๋ยวนี้มีแล้วถ้าเธอและสู้ไม่ได้แล้วมีแล้วเริ่มแล้วมันไม่ดังเลยใช่ไหมหาเสียงดังก็เอาตอนนี้จะเป็นพันแต่ดังตอนนี้ก็ยังทันตอนนี้อาตมายกตัวอย่างให้ฟังนะในจุดนี้ก็อันนี้ไปดังอันนี้จึงต้องดังไม่ดังด้วยอันนี้ไม่อาศัยเสียบสายไปอาศัยสายนี้เดินวันนี้ไม่เดินด้วยครับบทบาทก็ศาสนาสอนเข้าเฝ้าอย่างนี้เพราะฉะนั้นบทบาท เพลงการดำเนินชีวิตตอนนี้ราคาสมาชิกจะรู้แล้วว่ามันกำลังสำคัญต้องไปหาคำว่าชีวิตชีวิตคุณเป็นอยู่แม้แต่กับการกินที่มีสุขหรือพยายามวิเคราะห์ให้ฟังแล้วว่าสุขอย่างไรสุขอย่างหนักทุกอย่างเบาทุกอย่างยากแม้แต่การแต่งตัวคุณถูกจริงหรือไม่ถูกโลกเขาหลอกว่าต้องอย่างนี้อย่างนี้เขาหลอกขายของคลิปมาให้คุณด้วยก็ไม่รู้มันนึกว่ามันเป็น 100% โฆษณาว่าอย่างนี้เป็นของสวยของงามเป็นของที่อะไรต่างๆนานาแล้วแต่ยกฐานะแม้แต่ค่านิยมมาเป็นของมีค่าถ้าคุณไม่ได้ทำอย่างนี้คุณรู้สึกไร้ค่าจากคุณต้องรู้ว่าทุกวันนี้ไปกันใหญ่แล้วแม้แต่การแต่งตัวอา สถานภาพที่แท้จริงมันเป็นจริงคุณต้องยอมรับถ้าไม่ยอมรับเราไม่ได้แก้ไขแล้วคุณจะต้องมาดูเดี๋ยวนี้ผู้ชายก็แต่งตัวบ้าพอใช้เลยไม่ได้น้อยหน้าไปกว่าผู้หญิงเลยเดี๋ยวนี้เขากำลังจะตามไปให้มันถึงผู้หญิงน่าอายร่างกายธรรมชาติหรือของจริงกับผู้ชายมันสวยกว่าผู้หญิงโดยธรรมชาติอยู่เพราะฉะนั้นคนอีสานตัวสักหน่อยจะได้ สวยกว่ากันถ้าจะแต่งเล็กแต่งน้อยบ้างเช่นผมชอบของผู้ชายมีข้อมูลมากมีน้ำมันมีอะไรมากถ้าผู้ชายไว้ผมนะแน่นอนก็จะรวยสวยทำจากของผู้หญิงเยอะผมผู้หญิงสู้ไม่ได้หรอกรีบแห้งก่อนบางสู้ของผู้ชายไม่ได้พวกของผู้ชายทั้งสรีระเนี่ยทุกอย่างมันยิ่งกว่าของจับตัวเมียกับตัวผู้มันแข็งแรงกว่าและมีอะไรมากกว่าถ้าจะไว้ผมแข่งกันน่ะเหรอผู้หญิงต้องตกออกไปผู้ชายต้องชนะเพราะฉะนั้นถ้าจิตวิทยาสังคมหนูมากเลยผู้ชายจับกันให้ผู้หญิงวัยได้เรื่องการเอาเข้ามาเตรียมข้าวเตรียมการถ้าคุณขาดคุณจะไม่ให้คุณเสริมเรา ผู้ชายจึงไว้ไม่ไว้ผมตัดสั้นแต่เดี๋ยวนี้ความเสียสละนั้นไม่เกิดแล้วผู้ชายไว้ผมเลยแข่งผู้หญิงคนนี้หมดสติไม่มีสปิริตเลยผู้ชายคือฟังดีๆในราชกิจจาแท้ๆแต่ก่อนนี้มนุษย์เขารู้แล้วเดี๋ยวนี้กลับไม่รู้แล้วโง่เลยต้องการไว้ผมเนี่ยหรือว่าการตัดผมนี่จึงเป็นการที่จะทำให้สถานการณ์อยู่เสมอภาคพอใช้ได้เขาไม่ทนกันมากนักผู้หญิงก็อาจจะสวยหน่อยสุดท้ายก็ ขับตรงไปพี่ก็จะเปลี่ยนรูปความสวยเท่านั้นเองยกตัวอย่างนิดนึงที่เป็นต้นทีนี้ผู้หญิงก็เลยเกิดกันยายนเพราะเขาให้ไว้สวยเขาแต่งได้แต่งใหญ่เลยทีนี้เกินเลยมากเกินไปผมก็ยังไม่พอมันไม่หยิบฉลวยเหมือนผู้ชายเพราะมีน้ำมันเลี้ยงมีอะไรต่ออะไรก็เป็นอะไรเยอะๆผู้หญิงก็หามาใส่ให้มากมากไม่พอดันมาเจออาจารย์มันเป็นไงมันก็ไม่ทำเองผมเสียไปดัดไปเอาน้ำความร้อนเอาอะไรมาใส่อีกแต่ผมก็เสียกลับกลายเป็นผมเสียไปอีกมันจะเสียอย่างนี้ติดต่อเป็นกรรมพันธุ์ไปลูกสาวเราพอออกมามันจะหัวล้านหมดนะไม่ใช่จะมีผลดีหรอกนะเพราะอะไรเขาจะทำเกมผมเสียเมื่อเจอผมไม่มีเชื้ออะไรที่จำเป็น ธรรมชาติมันก็ไม่สร้างผมเพราะว่ามันสร้างไปไม่ได้แล้วมันก็ไม่มีความรับรู้มันจะสร้างตัวนี้ออกไปต่อได้มันก็จะต้องลดๆๆเมื่อรถมันก็สั้นลงผมก็ไม่เจริญก็จะไม่เจริญแล้วไอ้ที่ล่วงถอยหลังมันเสียมันก็จะต้องกลายเป็นคนผมไม่จบต่อไปก็เป็นคนหัวล้านต่อไปคนก็ไม่มีผมในอนาคตอีกล้านปีข้างหน้าคนก็ไม่ต้องมีผมเพราะว่าเปลี่ยนสโมสรเปลี่ยนทีมของมนุษย์แล้วก็กลายเป็นคนไม่มีผมเอาจริงๆอย่างนั้นอาจจะเอาตัวนี้พูดไปแล้วมันจะสนุกมันจะวิเคราะห์อะไรกันเป็นเรื่องเป็นราวมากเรื่องสนุกสนานก็จะขอระงับที่เข้ามาหาหลักการของศาสนาเพื่อการศาสนาต้องการที่จะให้ คนทำงานเพื่อคนเป็นสนิมควรจะต้องมีประโยชน์แต่ทำประโยชน์เพื่อมวลชนทั้งหลายจะต้องทำสร้างความสุขสงวนจนทั้งหลายข้อ 2 จะต้องมีกำลังของจิตกล้าแข็งแม้แต่เราเองเราจะติดความสุขอย่างนี้เราก็จะต้องมีใจต่อข้าเพื่อปิดความงามธุรกิจความสวยคุณอยากได้คุณต้องมีใจต่อต้านไม่เอาอ่ะรู้แล้วว่ามันต้องมีกำลังใจกล้าที่จะก่อสร้างเป็นบันไดขั้น 2 คุณลูกค้าสุดแท้ก็ไม่ต้องตอบตามเลยแล้วอาตมารู้ความสุขแท้แต่ก่อนที่อาตมาแต่งตัวไม่สบายกินอยู่ไม่ใช่เล่นแต่เลือกกินเลือกอยู่ปรุงแต่งก็จะเล่นอาตมาก็พระเอกบางคนเขาก็พลเอกเปรมศักดิ์ตัวเองหากรู้ก็หากินเองเพราะ อาตมาเป็นปัญญาธรรมะที่ไหนอาตมามักจะมีสิ่งที่อาตมามีสิ่งที่อาตมาเป็นจริงมาประกอบเพื่อเป็นตัวอย่างหลักฐานไม่ใช่อาตมาจะเอานิทานมาเล่าจะเอานิยายมาเล่าที่ไม่มีหลักฐานทันทีที่จะยืนยันได้อาตมาเอาความจริงมาเล่ายกตัวอย่างตัวเองไม่ใช่คุยตัวอาตมาเลิกมาแล้วโรงอาหารเก่งเลิกแล้วไม่ปรุงทุกวันนี้ไม่ปรุงก็ไม่เจออาตมาไปดูอยู่ทุกวันนี้อาตมากินอยู่ก็รู้ว่าคุณส่งมาจะต้องเอามารวมลงในบาตรใบเดียวเนี่ยเดี๋ยวไปตามดูอาตมาแล้วอาตมา อาตมาไม่ต้องยุ่งอาตมาทำอย่างนั้นเพราะอะไรเพราะเป็นนโยบายให้ยืนยันให้เห็นว่าคนมันไม่ได้ทุกข์หรือมันไม่ได้ถูกเพราะคุณจะต้องเป็นเลือดกินอาหารทั้งลูกมีรถมีกลิ่นนี้ไม่ตายหรอกเราหลงเองแล้วเราก็เป็นอย่างนั้นเองมามากแล้วจุ๊บๆโดยไม่ต้องไปกินตรงนั้นเราจึงอยู่อย่างนี้ได้อาตมาอยู่อย่างนี้ก็ควรจะเป็นตัวอย่างยืนยันให้แก่พวกคุณแล้วพวกคุณก็ต้องฝึกหัดไม่ต้องไปยุ่งลุงก็หาไม่ต้องไปยุ่งเรื่องเครื่องแต่งตัวไม่ต้องไปยุ่งเรื่องบ้านต้องเดินผ่านมากไปที่อยู่ที่อาศัยอยู่พอสมควรไม่ต้องไปปรุงอะไรอยู่ยาจนกระทั่งกลายเป็นยาเสพติดกลายเป็น สัญญาตกแต่งกลายเป็นยาดูดทรายเป็นยาทากลายเป็นยาดมกลายเป็นยานัดกลายเป็นยาไอ้นี่ก็ยาเสพติดเหมือนกันแย่เลยอย่างนี้เป็นต้นถ้าเรารู้ความสุขที่แท้จริงแล้วเราก็เมาง่ายด้วยเรียกจริงๆเบาหน้าเรียบเพราะมันไม่มันไม่เลอะเทอะเมื่อเราไม่ต้องบริการตนเองมากด้วยเราต้องบริการกินก็จะต้องใช้เงินเยอะใช้หนี้เยอะแต่งตัวก็ต้องใช้หนี้เยอะไอ้ที่อยู่เดินทางแล้วก็มีไม่รู้จักบาทเองเวลานอนก็นอนไม่หลับไป ครอบครัวคนอื่นแทนที่จะแบ่งให้คนอื่นได้มีที่อื่นบ้างกลายเป็นคนหวงก้างกลายเป็นคนหวงหวงพี่มาไว้ของตัวเองสะสมไว้คนอื่นเขาเดือดร้อนก็ไม่ได้แบ่งกันแล้วมันจะเป็นไปตามเป้าหมายข้อที่ 1 ได้อย่างไรจะเป็นไปเพื่อความสุขแต่คนทั้งหลายรถประโยชน์ที่คนอื่นทั้งหลายเมื่อเราร่วมประโยชน์กันไว้ที่เราเรานึกว่าประโยชน์แต่ปรากฏไม่ใช่ประโยชน์แท้หรอกเกินเกินนะอย่างนี้มันจึงไม่แคร์อย่างนี้มันถึงไม่เผื่อแผ่อย่างนี้มันไม่แบ่งกันกินแบ่งกันใช้แล้วเราเองเราเป็นตัวทำลายมันจะเป็นเป้าหมายที่สุดคือพวกท่านที่สุดได้เราจะต้องมีเป้าหมายข้อที่ 4 ต้องหมดความเห็นแก่ตัวคำว่าความเห็นแก่ตัวมากพระพุทธเจ้า เอาคำว่าอัตราและคำว่าตัวกูมันใช้ภาษาอย่างหนักมากคำว่าตัวกูเนี่ยคือคนมันไปมองจากข้างนอกมันไม่มองตัวเองพอมันจะไปสอนเขาก็จะไปอะไรต่ออะไรก็ไปมองไปข้างนอกเอาตัวอย่างก็ออกจากข้างนอกเรายังไม่รู้ว่าตัวทุกข์นะไม่รู้ไปมองไปข้างนอกหรือมันจะจุกเข้าไปร่วมเดินเข้าไปบันทึกปรุงแต่งก็ไปสร้างกันก็ไปทำอะไรอะไรที่มันๆมากๆก็นึกว่าไอ้ตัวตนนั่นคือความไม่รู้ความจริงจริงเราสุดแล้วนะเราพอแล้วเรารู้แล้วแต่เราไม่รู้สักทีถ้าเป็นกลายเป็นผู้หญิงพระพุทธเจ้า แต่มองแต่ตัวเขาตัวเองตัวคนอื่นตามก็หมดไปๆอายุยาวอันนี้อร่อยนะอันนี้ไปตามเขาหมดเลยเราจึงกลายเป็นผู้ที่ถูกตีเสมออยู่ตลอดเวลาไม่เป็นตัวของตัวเองไม่เป็นผู้ที่รู้ว่าค่าของชีวิตนั้นน่ะมันเหมือนดอกหญ้าชนิดมีเล็กน้อยนิดเดียวกินก็ไม่ได้ยุ่งเลยเบาง่ายดำเนินชีวิตให้มันถูกต้องตามหลักจริงๆตามสัจธรรมแท้ๆแล้วกินแค่ให้พลาดก็ไม่ชอบร่างกายแต่งตัวเพื่อกันร้อนกันหนาวกันแมลงไม่ใช่อวด ที่อยู่ก็เป็นแต่เพียงพอหลบแดดหลบฝนหลบร้อนหลบหนาวหลบไอ้แมลงต่างๆพอสมควรน่าจะมีไว้สำหรับแบ่งพรรคกันยารักษาโรคถ้ามีโรคตับมีไว้รักษาไม่ใช่ไปเอายาเพิ่มมาเพราะว่าเยอะเหลือเกินอยากเจอจะมีแต่กดถ้าเราไม่รู้เราถูกๆจมูกไปหมดถ้าเรารู้แล้วเราก็ตัดออกตัดออกครับ แต่ยาก็ไม่ต้องยากถ้าไม่มีโรคภัยไข้เจ็บไม่ต้องใช้ยาไม่ใช่ต้องไม่มีโรคภัยไข้เจ็บก็ต้องมีสัญญาดมยาดูดยาเปล่ายาอะไรไม่รู้ถ้าเป็นกระเป๋าหมดภายในจังหวัดเราอ่อนแอมากญี่ปุ่นถ่ายรูปสาระอย่างนี้แล้วตัวเองบริการตัวเองน้อยเมื่อตัวเองบริการตัวเองแต่เพียงน้อยมีสิทธิ์จะประกอบประกอบชีวิตให้ดำเนินไปได้อย่างถูกยังไม่เปลืองไม่ผลาญเพราะความฉลาดดูแลรักษาหมดพวกนั้นก็จะดำเนินชีวิตไปอย่างราบรื่นและง่ายเรียบง่ายมันต้องสรุปขยายได้อีก 4-4 ก็ขยายได้ ไม่ยากเย็นอะไรหรอกไม่ต้องพูดไทยรู้แล้วว่าชีวิตมันเหมือนดอกหญ้าเล็กๆน้อยๆจะกินก็อยู่จะไปจะมาจะอะไรก็ไม่ต้องลำบากมันก็สบายพระพุทธเจ้าเป็นราชามีกามคุณ 5 ที่สูงอบรมไว้พร้อมพระอภัยศึกษาประวัติศาสตร์เสร็จแล้วท่านกำลังออกมาเป็นลูกจ้างนะเคยแต่สภาพอย่างแบบกูก็รู้ว่ามันเป็นของสูง หลงหลงโลกเกินไปท่านก็สุดท้ายก็จะออกมาเป็นพระเมื่อมาตรัสรู้แล้วจึงจึงยิ่งเห็นจริงท่านก็มายืนหยัดไม่กลับเข้าไปหรอกอย่างนู้นจะไปเอาไปจัดการกับคุณอบรมมีบ้าน 3 ฤดูหน้าหนาวหน้าร้อนหน้าฝนมีอะไรฟุ้งเฟ้อมีอะไรหรูหราฉันไม่นะมีบาปใบนึงมีเครื่องแต่งตัวแต่ก่อนถ้าเกิดว่าเป็นเจ้าวันนี้คุณลองนึกดูซิขนาดไม่ต้องถึงขนาดท่านเจ้าพวกคุณจะฟังใช่ไหมพูดขนาดนั้นอยู่แล้วพอมาเป็นพระแล้วไม่ใช่วันมีกี่ชุดชุดนึงหลายวันนะไม่ใช่วันนึงหลายชุด หลายวันแล้วมันก็พอผมไม่ต้องห่วงโซ่และไม่ต้องแบบหลายอย่างแบบเดียวที่ท่านี้แฟชั่นมี 2500 กว่าปีแล้วถ้าสี่เหลี่ยมธรรมดานี่พันกายเข้าไปอย่างนี้เหมือนกันจบเหมือนกับพันตราสังคโลกตรงไหนคุณเคารพตอนที่จะต้องแต่งตูดผูกเนคไทหรือว่าคุณก็ลบภาพตราถังนี้ก็ได้คือใช้รถอะไรที่เป็นคนขับรถก็ไม่ได้เคารพมาตรา 3 คุณก็ลบก็ไม่ได้เคารพคุณต้นแต่งตัวที่ถูกผูกเนคไทเครื่องนอกที่ไม่ได้พบสิ่งนั้นใช่ไหมของพวกนี้ทรงปัญญาอ่อนมีชีวิตคู่นี้พยายามที่จะสร้างสรรค์สังคม ไม่เบียดเบียนผู้อื่นความโลภน้อยความเห็นแก่ตัวน้อยความโกรธความเคืองความรุนแรงอำมหิตน้อยน้อยจะไม่มีได้นั่นแหละเป็นที่หมายเมื่อคนนี้มีคุณธรรมอันนี้แล้วกล่าวว่าเคารพบูชาสรรเสริญสิ่งนี้ไม่ได้บูชาสรรเสริญสูตรต่อราคาแพงพันที่ต้องเข้ากับสมัยนี้ไม่เท่ากับสมัยเลยสมัยไหนก็ตายตัวอยู่อย่างนี้ง่ายๆแต่คุณต้องเคารพได้คุณมีความเข้าใจอย่างยิ่งหรือไม่ถ้าคุณไม่มีความเข้าใจอย่างนี้คุณไหว้พระคุณเคารพพระด้วยอะไรคุณจะเคารพกฎหมายเคารพเท่านั้นหมดเห็นความเห็นแก่ตัวสามารถทำตน ประโยชน์ต่อสังคมอย่างข้อ 1 สามารถเป็นผู้ที่มีกำลังใจกล้าแข็งไม่ถูกยั่วเย้ามอมเมาจิตใจทนทานผมปั่นยังไงก็ไม่รู้ความจริงแท้จริงตามข้อกล่าวว่ารู้จักความสุขที่แท้จริงของมนุษย์และเป็นรากเหง้าแห่งความประเสริฐสุดคือหมดความเห็นแก่ตัวอย่างชัดเจนแท้ๆเลยเป็นอย่างนั้นจริงๆไม่ใช่ปากพูดไม่ใช่ไม่ใช่ว่าเป็นได้ชั่วคราวด้วยเป็นได้อย่างนานอย่างสูงเป็นได้อย่างถาวรไม่เห็นแก่ตัวได้ถาวรไม่ใช่ตอนนี้เราก็พยายามกดข่มพยายามอดทนเอานะอดเปรี้ยวไว้กินหวานไม่เห็นแก่ตัวทันทีว่าไม่เห็นแก่ตัวแต่พอได้เข้าในโอกาส ได้ช่องเขากอบโกยโกงกินทำอะไรก็ได้เพราะมีสิทธิ์แล้วนี่คือเป็นเสวยท่านเสวยอำนาจขวานเลยอย่างนี้ก็คือเยอะด้วยแต่ถ้าเกิดว่าพรุ่งนี้ละกิเลสตัณหาไม่เห็นแก่ตัวได้จริงก็กลับเป็นผู้ไว้ใจได้คุณก็ต้องควรฝึกอย่างนี้เพราะทุกคนควรเป็นอย่างนี้จะได้ดำเนินชีวิตไปเพื่อความปลอดภัยของสังคมถ้าคนไม่มีความโลภไม่มีความโกรธเป็นแรงอย่างนี้การฆ่ากันคนน้อยการแย่งชิงกันจะนอนมีแต่การเอื้อเฟื้อเกื้อกูลใช่ไหมในโลกคุณก็ไม่ต้องไปเบียดเบียนโลกคุณไม่ต้องไปถามอะไรมามากคุณรู้สาระชีวิตมันเล็กน้อยไม่ต้องสงสัยว่าตัวเองนี่จะเป็นคนโง่ตัวเอง 15 มีความสามารถไม่ต้องง้อไม่ต้องสะสมตัวอย่างพระพุทธเจ้าสอนสาวกคดีท่านเองก็ดีเป็นคนที่ไม่ง้อโลกหยิ่งมากหยิ่งอย่างไรข้าวเม็ดนึงก็ไม่สะสมเงินบาทนึงก็ไม่สะสมถ้าเรามีความสามารถเราจะอาศัยความสามารถของเรานี้ยังชีวิตไม่รอดไม่ใช่เราจะต้องอาศัยความสามารถถ้าไม่ใช่ว่าเราจะอาศัยของที่เราสะสมทรัพย์สินไว้เนี่ยเลี้ยงลูกเราถ้าอย่างนั้นยังไม่กล้าจริงยังไม่เด็ดจริงยังไม่รู้ตัวว่าตนมีความสามารถหรือไม่ไม่เชื่อมึงควรจะตกต่ำศาสนาหรือว่าพระพุทธเจ้าหรือว่าสาวกเป็น ร้านเอกที่นำทางเป็นตัวอย่างมาก่อนคือเป็นคนที่แสดงความบริสุทธิ์ทั้งหมดว่าไม่โลภไม่โลภอยากเห็นได้ชัดตรงที่ว่าไม่สะสมไม่กอบโกยเลยแล้วก็แสดงความสะอาดบริสุทธิ์ไม่ไปมีบ้านไม่หลายๆหลังแล้วก็เอาไปซ่อนไว้ในบ้านหลายหลังไม่มีบ้านก็ไม่ต้องมีสักหลังก็ได้จะมีที่นอนไหมอย่าว่าแต่ที่นอนเลยพี่ต้องลบแดกก็ไม่ต้องมีแล้วจะได้อยู่ที่ที่หลบแดดไม่มีถ้าใครเขาจะเอาให้อาศัยอาศัยแต่เราไม่คิดเอาว่าเป็นของเราอาศัยได้ให้เราออกเราก็ออกเราไม่ต้องห่วงสมบัติขึ้นมาตามนั้นก็อยู่ได้ถ้าไม่มีที่โรงแรมหรอกฝนอยู่ได้ไหมโอ้เป็นคนกล้าหาญแข็งแรงด้วยนอนกลางดินกินกลางทรายก็ได้จากรัฐบาลให้พระพุทธเจ้าเป็นต้นเป็นตัวอย่างของ นอนกลางดินกินกลางทรายที่ไหนที่ไหนก็สบายเหมือนนกน้อยปีกแข็งบินไปได้ทั่วสารทิศไม่ยึดกันอยู่ที่บ้านของเราไปไหนก็ไม่รอดต้องวิ่งกลับบ้านไปโน่นไปก็ต้องมาวิ่งกลับบ้านเป็นหนี้คนที่กลับบ้านถูกๆไปที่บ้านเหมือนนกเท่านั้นเองถูกตรงถังแต่นี่ไม่อิสระแล้วพี่บินไปไหนก็ได้ไปแล้วจะตายอยู่แล้วก็ตายได้กินที่ไหนกินได้นอนได้ไม่ต้องกลับมาเลยก็ได้หรือจะกลับมาก็ได้ถ้ามีประโยชน์ไม่มีไม่มีประโยชน์ก็ต้องกลับมาก็ได้พระพุทธเจ้าไม่ต้องกลับมาอีกตลอดชีวิตแม้แต่จะตายที่สุดสุดท้ายในป่าเลยไม่ต้องกลับไปตายในวังไม่ต้องไปกลับไปตายที่ตรงนี้แหละฉันจะทำเป็นฮวงจุ้ยนะ จัดสรรที่ไว้เลือกแล้วด้วยนะจะต้องสร้างโน่นสร้างนี่นะเสร็จแล้วลูกๆเก่าๆถ้าเกิดว่าไม่ไม่รักพ่อรักแม่จริงก็โกงบ้างพ่อแม่ต้องการให้สร้างให้รู้ได้ว่าอย่างนี้นะจัดสรรซื้อที่ไว้พอเวลาตายจริงแล้วก็ทำให้บางส่วนลูกก็เอาแบ่งออกไปไม่เอาให้เต็มตามที่พ่อของพ่อแม่ฟังแล้วอะไรงี้แต่แท้จริงแล้วก็สั่งได้ถ้าไม่ตายแล้วก็จะเป็นนักหนาอะไรกันนักหนาก็เป็นปุ๋ยเท่านั้นเองแต่มันหวงนึกว่าไอ้นี่มันเป็นของของเราเป็นอันตรายออกหลายเรื่องการที่รู้ สัจจะก็ตัวเรานี่เหมือนดอกหญ้าเล็กนิดเดียวบทบาทของศาสนาสอนให้คนรู้จักตัวจริงของมนุษย์ว่าเป็นผู้ที่ไม่เพ้อไม่บริการตัวเองอะไรมากเลยแม้ปัจจัยป่วยการกล่าวถึงเรื่องปัจจัยคือสิ่งสำคัญในชีวิตปัจจัย 4 อาหารเครื่องดื่มของที่อยู่และยาก็น้อยที่สุดแล้วคู่นี้ไม่บริการตนเองมากที่เป็นผู้ที่มีศาลโลกมากเมื่อไม่ผ่านโลกมากก็จะเป็นผู้ที่อยู่ในโลกอย่างไม่เปลืองจึงมาสอนผู้อื่นให้ไม่เปลืองด้วยเมื่อไม่เปลืองไม่เผาผลาญมากคนนั้นก็ได้ประโยชน์ส่วนหนึ่ง หลวงพ่อที่จะเป็นผู้ที่มีความสุขหรือพูดจะมีอำนาจในข้อที่ 2 และข้อที่ 3 ก็เป็นผู้ที่มีความสุขที่แท้จริงมันจริงๆจนอาตมาเองไม่รู้จะพูดกับคุณได้อย่างไรแต่จะมาก็จะขอยกความจริงของตัวเองนี่แหละให้คุณบางคนอาจจะต้องใช้คำว่ามาให้คุณงงเล่นแต่ก่อนนี้อาตมาก็เข้าใจอย่างพวกคุณเข้าใจโง่ๆเวลากินมันจะต้องกินปรุงอย่างนี้รสชาติก็อร่อยยาวที่เราต้องการมันก็ต้องมันหวานต้องหวานอย่างนี้นึกว่าเป็นความดีๆมันนึกว่าเป็นพันแต่ก่อนอาตมา บางทีเราทำเองไม่ได้ต้องไปซื้อต้องไปหาราคาแพงก็ต้องไปทำดิ้นรนมันไม่มีเงินมาซื้อต้องพยายามจะหาเงินมาเพื่อที่จะซื้อของที่เขาว่าอร่อยเหลือเกินแล้วก็ไปหลงผิดปฏิบัติแต่ก่อนก็เป็นอย่างนั้นจริงๆทีนี้พอมาปฏิบัติธรรมมาปฏิบัติตามศาสนาแล้วดำเนินชีวิตไปตามเรื่องตามรอยที่ถูกต้องทุกท่านจงมีแต่ความเห็นใหม่จริงๆไอ้เพชรแต่มันไม่ใช่อร่อยหรอกมันแสบไอ้หวานจัดหวานอะไรมันก็เป็นรถของธรรมดาธรรมชาติของมันผมเชื่ออะไรก็เป็นเจ้าหน้าที่เรือใหญ่อธิบายมาแล้วก็แล้วแต่ไปแล้วแต่เราไม่รู้ ทีนี้พอปฏิบัติธรรมเข้าแล้วเรารู้ง่ายๆและรสชาติที่มันล่อเราว่ามันไม่อร่อยมันหายไปไอ้ตัวอร่อยนี่แหละเป็นอัตราเป็นสภาวะอุปทานเป็นสภาวะที่คุณนึกว่ามันมีตัวจริงคุณยังติดอยู่เมื่อไหร่คุณก็ได้แต่วันนี้คุณว่าอร่อยจริงๆแต่ว่ามันไม่จริงมันเปลี่ยนได้ไม่เครียดเหมือนแต่ก่อนที่คุณเป็นเด็กคนได้ตุ๊กตาไหมจนสนุกเหลือเกินเหลือเกินตุ๊กตาเดี๋ยวนี้เอาตุ๊กตามาให้คุณบ้างคุณบอกคนละพันแล้วมันคนละเรื่องแล้วเปลี่ยนได้แล้วมันไม่อร่อยหรอกไม่สนุกหรอกเพราะถ้าใครเข้าใจแล้วสิ่งเหล่านี้มันไม่เที่ยงเห็นแล้วรถออกไปให้ได้เมื่อไหร่ได้เร็วเท่าไร ผู้ใดปฏิบัติจนกระทั่งเห็นความจริงเริ่มออกมาได้เทศบาลและเห็นความจริงอะไรพวกนี้ไม่เหลืออาตมาบอกแล้วจะต้องพูดให้คุณคุณงงๆเล่นหน่อยแต่ก่อนอาตมากินข้าวพริกเผ็ดๆหมายแกรมก้อยแก้มส้มตำอะไรงี้นะต้องเผ็ดต้องแซ่บมันดีอร่อยดีเป็นความสุขเดี๋ยวนี้ไม่ใช่เป็นความสุขก็คือให้อาตมากินอย่างนั้นเป็นความแปลกไม่ไหวมันแตกมันท้ารุ่นโหดร้ายแต่คนก็อุตส่าห์ฝึกตัวเองทำไม่ได้ทำไม่ได้เพื่อที่จะอร่อยมันเหลือเกินเกิดขึ้นจริงๆมันก็ทนได้ความทนได้ของคุณนั่นแหละมันเป็นความกว้างมันมีความกว้างยาวนานมันไม่ใช่ของละเอียดของหน้า เช่นเดียวกันกับคนจีนวัดน้ำชาภาษาจีนแตะเข้าไปที่ลิ้นพองนะคนไทยธรรมดาไปแปะสิแกต้องจดอย่างร้อนมันก็ไหลเหลือเกินลูกค้าร้อนๆถ้าใครคนจีนรู้ดีมีคนไทยก็เคยเห็นก็จะเข้าใจเขาจัดอร่อยเหลือเกินคนไทยไปจ่ายด้วยสิรับรองคนไหนคนนั้นน่ะของจากที่เรากินในท้องก็ร้อนแล้วก็ปฏิกิริยาเป็นผีปากคลองนั่นน่ะมันได้อยากทราบแล้วก็บอกว่าอร่อยก็ไม่มีอะไรอร่อยๆได้สบายจริงๆอยู่ไม่ต้องเลือกไม่ต้องปรุง ไม่ต้องคิดว่ารถมีรถมีรถนี่คือรถถ้าเป็นความสุขเมื่อได้รถนั้นถึงจะเป็นความสุขไม่ต้องแล้วกูไม่ชอบก็อยู่ง่ายอันนี้ผลไม้นี้รสนี้ผลไม้มีรสเปรี้ยวผลไม้มีรสหวานทรมานนี้รถผมผลไม้นี้จะกินเป็นทาสใช้ได้หากพืชอันนี้เป็นผ้าที่ใช้ได้ขายไม่ต้องไปทุกคนคนกรุงต้องหัดขับแล้วกลับอีกต้องเอาไปอบทีนึงแล้วก็ออกมาต้มกินแล้วก็เอาไปย่างกินย่างกินแล้วก็ตากแดดอีกทีนึงแล้วมันฉีดอะไรปนอีกเอาตะวันตกแต่งลวดลายอีกโอ้โหคุณอุบัติเหตุ การดำเนินชีวิตที่ฟุ่มเฟือยดำเนินชีวิตอยู่ที่ความสุขที่เป็นแก่นเป็นสาระเรื่องราวและภาษาพระท่านเรียกว่าสังขารสังขารปรุงปรุงขนาดไหนตัดออกไหมถ้าผู้ใดดูแท้รัฐบาลและง่ายและเลิกเราจะได้เวลาคืนมาจะได้คุณรอนคืนมาจะได้แรงตายคืนมาจะได้แรงปัญญาคืนหนึ่งในสมองแรงอาตมาเรียกว่าแรงพลัง หนูก็ต้องเสียเอามาคืนได้ทุนหลักคิดว่าจะไปทำลายเท่าไหร่ผมจะอธิบายยกตัวอย่างต้องสลับสับเปลี่ยนต้องจ่ายวัสดุที่จ่ายข้าวของที่เป็นพัสดุเป็นต่อเราไม่ต้องไปอย่างนั้นคือหนักโดยเฉพาะคุณต้องไปใช้เวลาอันนี้อาตมาอยากจะให้พวกเราทุกคนกู้เวลาคืนมาเหลือเกินซึ่งการขาดทุนมหาศาลเหลือเกินเสียเวลาทำลายเวลาทุกคนแก้ไขไม่ได้ทุกคนมีเวลาวันละ 24 ชั่วโมงเท่ากันหมดไม่ว่าจะอยู่ส่วนไหนของโลกแต่เราไม่ได้ถ้าสุริยาพิทยาคม ถ้าคุณเลิกได้เห็นสาระที่แท้จริงจริงก็หาเป้าหมายคือจะดำเนินชีวิตติดตั้งกล้องไม่เปลืองไม่ทำลายเวลาคุณนอนแรงงานแรงปัญญาเมื่อคุณได้มีเวลานั้นคุณก็เซฟมันได้แรงงานต่างชาติมันแรงทางมันสมองเพชรมาได้คุณก็จะเอาอันนี้แหละเอามาทำงานที่เป็นสาระให้แก่สังคมและมนุษย์อื่นเหตุก็คือไม่บริการตัวเองแล้วไม่หลงโง่แล้วแค่นี้เราก็ได้ความสุขแล้วผมก็จะเอาทุนเอาสภาพที่เหลือเหล่านี้ได้ทำประโยชน์ให้คนอื่น มากจริงๆแล้วการดำเนินชีวิตจะราบรื่นเพราะคุณมีเวลามากถ้าคุณมีเวลาน้อยคุณจะดำเนินชีวิตราบรื่นไปไม่ได้อะไรมันก็ถูกระบุอะไรมันก็เร่งรัดอะไรมันก็ดันทุกอย่างรีบร้อนรีบร้อนรีบร้อนเพราะคุณเอาไปทำอะไรกูจะต้องทำอะไรหลายๆอย่างเกินไปแม้แต่จะออกจากบ้านคุณจะต้องมีเวลาแต่งตัวแล้วเสียเวลาแต่งตัวตั้งมากแล้วคุณก็ต้องเปลี่ยนแล้วโดนเอาไปแล้วถ้าจะออกจากบ้านแล้วเวลาไปแต่งตัวต้องเท่าไหร่ถ้าคุณไม่หลงในการแต่งตัวคุณเทพขึ้นมาได้มัน
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive