สังคมที่มีเศรษฐกิจดีเป็นเช่นนี้.docx
เนื้อหาในไฟล์
สังคมที่มีเศรษฐกิจดีเป็นเช่นนี้ พ่อครูว่า..มาเข้าเรื่องคำว่าเศรษฐกิจมาจากคำว่า เศรษฐะหรือเสฏโฐ แปลว่าความประเสริฐความเจริญของอะไรก็แล้วแต่ เศรษฐกิจเป็นความเจริญองค์รวมของสิ่งที่อาศัย ใช้สอยใช้กินใช้อยู่ ในสังคมใดก็แล้วแต่ก็ถือว่าสังคมกลุ่มนั้นมีเศรษฐกิจดีหรือไม่ ตั้งแต่บ้านๆหนึ่งครอบครัวหนึ่งก็เป็นเศรษฐกิจของครอบครัว เมื่อมีหลายบ้าน ก็เป็นหมู่บ้าน ก็เป็นเศรษฐกิจของหมู่บ้าน มีหลายๆหมู่บ้านก็เป็นตำบล ก็เป็นเศรษฐกิจของตำบล จากหลายๆตำบลก็เป็นอำเภอ จากหลายอำเภอก็เป็นจังหวัด หลายจังหวัดรวมกันก็เป็นประเทศ ก็เป็นเศรษฐกิจของประเทศ ก็คือสิ่งที่มีกินมีใช้ในประเทศต่างๆตรงนี้มันเฉลี่ยกันแบ่งกัน มันไปได้ดีแบ่งกันกินแบ่งกันใช้ไม่แย่งชิงกันไม่ฆ่าแกงกัน ไม่หดทำอะไรต่อกันอบอุ่น เพื่อแพร่แจกจ่ายมีอยู่อย่างอุดมสมบูรณ์ ต่างคนต่างขยันพากเพียรสร้างสรรค์อันไหนดูดี แม้จะไม่มีคงคลังเก็บไว้ในที่กักเก็บมาก แต่เราก็สร้างทุกวัน อาตมาถึงบอกว่า ทรัพย์อยู่ที่กองคลังหรือกองทุนที่เก็บไว้คือทรัพย์แท้ อันนั้นคือความโลภแสดงถึงรูปธรรมของความโลภคนคนนั้นประเทศนั้น ทรัพย์แท้ๆนั้นอยู่ที่ความสามารถและความรู้และความขยัน คุณมีความรู้ความสามารถและคุณก็ขยันทำ ผลผลิตออกมามีแรงงานออกมามันก็เกิดผลผลิตแรงงานที่เอาไปใช้ แล้วมันก็หมดไป ก็ขยันทำอยู่อย่างนี้ ขยันทำขยันสร้างมันก็มีเรื่อยๆ มันก็เกิดขึ้นมาเรื่อยๆตามแรงงานความสามารถกับความขยัน หากว่าคุณมีความรู้แต่ไม่ลงมือทำมันจะเกิดอะไรขึ้น หรือพวกที่ขยันแต่ไม่มีความรู้เขาบอกว่าพวกที่ขยันแต่โง่คนพวกนี้ทำให้เกิดความบรรลัย ชิบหายหมดเลย ขยันทำเสียหายหมดเลยมันก็ไม่ได้ จึงมีนิยามชัดเจนว่าทรัพย์คืออะไร ทรัพย์ของมนุษย์คือความรู้ความสามารถและความขยัน อันนี้แหละอาตมาพาพวกเราทำสำเร็จ
อ่านต่อ
เป็นแสงสว่าง ที่พูดกันว่าเศรษฐกิจตกต่ำ มีคนบอกว่าเศรษฐกิจเมืองไทยย่ำแย่ตกต่ำ คือเป็นการพูดใส่ร้าย คนที่พูดอย่างนี้ ขณะนี้อาตมาก็ขอยืนยันว่าเศรษฐกิจเมืองไทยดีที่สุดในโลก คนที่พูดว่าเศรษฐกิจไทยย่ำแย่ทุกวันนี้คือคนที่ไม่มีความรู้ทางเศรษฐศาสตร์เลย เข้าใจทางเศรษฐศาสตร์ผิดไปหมด ยังไม่ถูกต้องรวมตัวไม่ได้จบดอกเตอร์ 3 ใบ 5 ใบทางเศรษฐศาสตร์มาด้วย ความรู้ที่เป็น เสฏฐะหรือเสฏโฐ แปลว่าความประเสริฐที่สุด หรือแปลว่าวัตถุ อะไรที่บอกว่าเศรษฐกิจ ธนบัตร เศรษฐกิจผลไม้เศรษฐกิจทองคำเศรษฐกิจเพชรนิลจินดา คุณต้องการอะไรในสิ่งที่ควรต้องได้ต้องมีต้องเป็น หากว่าจะเป็นเศรษฐกิจอยากได้อะไรก็เอามาให้ได้อย่างนั้นมันโง่แล้ว มันได้สิ่งนั้นตามปรารถนา เพราะฉะนั้นคนที่เข้าใจคำว่าเศรษฐศาสตร์ไม่ได้เลยมีเยอะมาก จะสรุปนิยามคำว่าเศรษฐกิจดีลงไปให้มันชัดเจนไม่ง่ายเลย อาตมาก็พูดมานานแล้ว นี่ก็กำลังสรุปและขยายในตัว เท่าที่อาตมาเข้าใจว่าเศรษฐศาสตร์ที่ควรจะเป็น ที่อธิบายว่าเศรษฐศาสตร์แบบคนจน เศรษฐกิจแบบคนจน มันคืออะไร แล้วมันจะดีขึ้นจะประเสริฐอย่างไรคนจน เพราะเขามี Concept คำว่าคนจนคือคนขาดแคลนคนเดือดร้อนคนดิ้นรนคนที่ทุกข์ยาก มันก็เข้าใจยังมันได้เหมือนกัน ในบริบทของเขากับบริบทของเรามันต่างกัน องค์ประกอบของเขากับองค์ประกอบของเรามันต่างกัน คุณพูดอย่างนั้นเพราะคุณก็เข้าใจแบบของคุณก็ไม่ได้ไม่พอสักที คนรวยก็รวยล้น คนจนก็จนมากมาย มันก็ไม่จบสักทีไม่ดีสักที อย่างชาวอโศกไม่มีใครรวยหรือว่าไม่มีคนจนกันมากมาย แต่จนมาพบกันเสมอกันมาหาความสูญ มันมีวันจบ เศรษฐศาสตร์ที่มาหาความจนเป็นหลักและเป็นเศรษฐศาสตร์ที่ไม่มีของของตนอย่างนี้คนโลกีย์เข้าใจได้ยาก มันจะอยู่อย่างไรมันไม่มีของของตน มันจะกินใช้อย่างไร เราก็อธิบายว่ากินกับส่วนกลางใช้กับของส่วนกลาง ส่วนกลางอุดมสมบูรณ์ เขาก็จะบอกว่าชาวอโศกไปเอาของของกลางมาใช้อย่างไร พ่อครูว่า...ของส่วนกลางของเขาเอามาใช้ไม่ได้นะ แต่ของที่นี่เอามาใช้ได้ทุกคน เขาคิดไม่ออก เพราะไม่มีประสบการณ์ ไม่เคยเห็นคนแบบนี้ ไม่เคยอยู่กับคนประเภทนี้ แต่คนที่มาอยู่ที่นี่แล้วเข้าใจว่ามันมีสาธารณโภคีของส่วนกลาง แบ่งกันกินกันใช้อยู่ เขาอยู่กันอย่างสบายไม่เดือดร้อนไม่วุ่นวาย ไม่มีวุ่นวายเรื่องเงินทอง วันๆนึง อย่าว่าแต่วันหนึ่งเลย เดือนหนึ่งก็ไม่ได้ใช้เงินสักบาทอะไรอย่างนี้ อยู่กันไปกินกันอย่างสุขสำราญ เดือนนึง 5 เดือนไม่ต้อง หรือว่าเดือนนึงก็ใช้เงินบ้างสักวันสองวันนิดๆหน่อยๆของส่วนกลาง เราต้องรู้ว่าเราเอาเงินของส่วนกลางไปกินไปใช้ส่วนตัวนะ มันก็มีความเข้าใจกันได้ สู่แดนธรรม...ถ้าบอกว่าทำงานแล้วเสียภาษีร้อยเปอร์เซ็นต์เขายิ่งฟังไม่ได้ พ่อครูว่า...เขาก็ยิ่งไม่เชื่อแต่เขาไม่กล้าขัดแย้งเพราะเราทำได้แต่เขาไม่กล้ามาพิสูจน์เพราะกลัวจะเจอความจริง เมื่อเจอความจริงเข้าแล้ว เขาเองเขาทำไม่ได้ เขาก็ละอาย ก็เชิญมาพิสูจน์ผู้ที่จะศึกษาความจริง เท่าที่เขาเองนิยามความเป็นเศรษฐกิจดีคืออย่างไรของแต่ละคน แต่ทีนี้ของเราเศรษฐกิจดีของเราคือเอาที่แต่ละคนไม่มีความเป็นตัวกูของกู ไม่ยึดถือว่ามีอะไรเป็นตัวกูของกู ก็มีของส่งกลาง เราก็ชัดเจนว่าของที่นี่มีส่วนที่เป็นของส่วนกลางจริงๆคุณก็มีสิทธิ์ที่จะกินใช้เขาตกลงดูแลกันแล้ว ว่าคนนี้ควรให้เขาก็ให้ แต่คนไหนไม่ควรเขาก็ไม่ให้ เห็นแล้วว่าเขาเอาไปทำเป็นประโยชน์ไม่ใช่เพื่อการเสพบำเรอตน สิ่งที่ควรเขาก็ให้ นี่คือสัจจะที่ละเอียดลออ เพราะฉะนั้นถ้าเข้าใจไม่ตรงกันว่าเศรษฐกิจดีคืออะไร เศรษฐกิจที่เป็นของสังคมประเสริฐสุดเป็นเสฏฐะ เข้าใจถึงขั้นสูงสุดสมบูรณ์แบบเป็นสาธารณโภคีมันสุดยอดแล้ว พระพุทธเจ้าทำอันนี้ตั้งแต่สมัยเป็นยุคสมบูรณาญาสิทธิราชย์เป็นยุคที่มนุษย์ไม่เข้าใจสิทธิมนุษยชนเป็นพวกทาสและพวกลูกทาส นายทาสก็เอาเปรียบเอารัดข่มเหงได้เอา ไม่มีสิทธิ์ที่จะไปแย้ง แต่ของพระพุทธเจ้าทำได้ ในวงของท่าน ต้องมาเป็นนักบวช ถ้าไปเป็นฆราวาสต้องอยู่ในอาณัติของพระเจ้าแผ่นดินเป็นทาส แต่เมื่อมาบวชกับพระพุทธเจ้าแล้วไม่ต้องไปเป็นทาส พระพุทธเจ้านั้นจึงยิ่งใหญ่ มีข้าราชบริพารที่รับใช้ใกล้ชิดพระเจ้าแผ่นดิน แต่เมื่อเขามาบวชอยู่กับพระพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าถามพระเจ้าแผ่นดินว่าจะเอาคนของท่านคืนไปไหม พระเจ้าแผ่นดินก็บอกว่าไม่เอาคืนหรอก ต้องยิ่งส่งเสริมให้ไปเป็นนักบวช ขนาดพระเจ้าอชาตศัตรูก็ไม่สามารถเป็นพระโสดาบันได้ เพราะว่ามีอนันตริยกรรมทำปิตุฆาต ก็ยังบอกอย่างนั้นเลย เพราะท่านเป็นผู้ที่ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบเป็นผู้ที่ไม่เป็นภัยต่อโลก แล้วก็ยังรับใช้โลกช่วยเหลือมนุษยชาติด้วย ซึ่งเป็นคนที่มีคุณสมบัติประเสริฐแล้ว ไม่เป็นพิษภัยต่อใคร แต่เป็นประโยชน์ต่อผู้อื่นไปแล้ว ต้องลุกรับลุกไหว้แก่ท่านด้วย ส่งเสริมเกื้อกูลสิ่งที่ท่านขาดแคลน เพราะท่านเป็นคนไม่สะสมเป็นคนไม่มีของของตน เป็นคนที่มีเศรษฐกิจที่สะพัดเร็ว มีอะไรมาก็สะพัดได้ทันทีไม่สะสม การไม่สะสมของพระพุทธเจ้านั้น แม้แต่อาหาร แม้แต่ยาที่เป็นปัจจัยชีวิต ก็ไม่สะสมไว้ให้มันเกิน 7 วัน จะมาสะสมเกินเวลาไม่ได้ ยาวกลิก ยามชีวิก ต่างๆ มีรายละเอียดอีกเยอะ
630925_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ เศรษฐกิจจะดีต้องมีวรรณะ 9