บรรณานุกรม.pdf

นทร์ดา บุญประเสริฐ. (2557). ผลของการออกกาลังกายแบบหะฐะโยคะต่อสมรรถภาพทางกาย ในผู้สูงอายุ. ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพยาบาลผู้สูงอายุ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. เจริญ กระบวนรัตน์. (2544). หลักการฝึกซ้อมกีฬา. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. ใจเพชร กล้าจน. (2554). “ความเจ็บป่วยกับการดูแลสุขภาพแนวเศรษฐกิจพอเพียง ตามหลักแพทย์ ทางเลือกวิถีพุทธ.” วารสารส านักการแพทย์ทางเลือก. (1) : 25-37. . (2559). มาเป็นหมอดูแลตัวเองกันเถอะ. พิมพ์ครั้งที่ 22. กรุงเทพมหานคร : อุษาการพิมพ์. . (2560, พฤษภาคม 10). ประธานมูลนิธิแพทย์วิถีธรรมแห่งประเทศไทย. สัมภาษณ์. 95 เฉก ธนะสิริ. (2540). การเพิ่มประสิทธิภาพของชีวิต. กรุงเทพมหานคร : ป. สัมพันธ์พาณิชย์. . (2545). ท าอย่างไรชีวิตจะยืนยาวและมีความสุข. พิมพ์ครั้งที่ 84. กรุงเทพมหานคร : ดอกหญ้ากรุ๊ป. ดรุณวรรณ จักรพันธุ์. (2548). กายวิภาคศาสตร์และสรีรวิทยาของมนุษย์. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ถนอมวงศ์ กฤษณ์เพ็ชร์. (2544). เวชศาสตร์การกีฬา 1. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. . (2554). สรีรวิทยาการออกก าลังกาย. กรุงเทพมหานคร : ตีรณสาร. ทรงศักดิ์ ภูสีอ่อน. (2551). การประยุกต์ใช้ SPSS วิเคราะห์ข้อมูลงานวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 2. กาฬสินธุ์ : ประสานการพิมพ์. ทวิช พรหมพิทักษ์กุล. (2557). ผลของโปรแกรมการรับรู้ความสามารถแห่งตนร่วมกับโปรแกรม การออกก าลังกายที่มีต่อสุขสมรรถนะในวัยรุ่นที่มีภาวะน้ าหนักเกิน. ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬา บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ธรรมนูญ นวลใจ. (2537). โยคะ. กรุงเทพมหานคร : ยูโรปา เพรส. ธีระวรรณ สุธรรม. (2558). ผลของการออกก าลังกายแบบแอโรบิกที่มีต่อสุขสมรรถนะของผู้ที่มี ภาวะน้ าหนักเกินมาตรฐาน. ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ การออกก าลังกายและการกีฬา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. ธีระศักดิ์ อาภาวัฒนาสกุล. (2552). หลักวิทยาศาสตร์ในการฝึกกีฬา. กรุงเทพมหานคร : ส านักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ประสิทธิ์ ปีปทุม. (2547). ผลการฝึกฤาษีดัดตนประยุกต์ที่มีความอ่อนตัวและสุขภาพ. ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิทยาศาสตร์การกีฬา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. เพชรตะวัน ธนะรุ่ง. (2556). การบูรณาการองค์ความรูและภูมิปัญญาดานสุขภาพของชุมชน พึ่งตนเอง. ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนบูรณาการศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. เพ็ญศิริ สิมารักษ์. (2550). คู่มือประกอบการเรียนวิชาพัฒนาการมนุษย์. ขอนแก่น : มหาวิทยาลัยขอนแก่น. ไพญาดา สังข์ทอง. (2552). ผลของโปรแกรมการฝึกโยคะที่มีต่อปัญญาด้านการรับรู้ภาวะ การ เคลื่อนไหวของร่างกาย และสมรรถภาพทางกาย ของนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 4-6. ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพลศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ไพรัช โกศัลย์พิพัฒน์. (2552). การพัฒนารูปแบบของการออกก าลังกายแบบฟ้อนเจิงเพื่อส่งเสริม ภาวะสุขภาพและสุขสมรรถนะของสตรีสูงอายุ. ปริญญาครุศาสตรดุษฏีบัณฑิต สาขาวิชาพลศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 96 รัชนู รัตนภาค. (2553). ผลของการประยุกต์การฝึกหะฐะโยคะร่วมกับทฤษฏีความสามารถตนเอง ต่อสมรรถภาพทางกายและภาวะสุขภาพทางกายของผู้สูงอายุ. ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเอกการพยาบาลสาธารณสุข บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล. รุจิเรข หนูรอด. (2556). การพัฒนาโปรแกรมฝึกออกก าลังกายท่าฤๅษีดัดตนเพื่อเสริมสร้าง สมรรถภาพทางกายด้านความอ่อนตัวส าหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี. วิศาล คันธารัตนกุล. (2546). การออกก าลังกายในวัยท างาน. นนทบุรี : กระทรวงสาธารณสุข. วีระวัฒน์ แซ่จิว. (2559). กิจกรรมทางกายและสมรรถภาพทางกายของผู้สูงอายุที่ออกก าลังกาย ในจังหวัดชลบุรี. ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ การออก ก าลังกายและการกีฬา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยบูรพา. วุฒิชัย เพิ่มศิริวาณิชย์. (2547). การออกก าลังกายเพื่อสุขภาพและในโรคต่าง ๆ = Exercise For Health and Diseases. สงขลา : ชานเมืองการพิมพ์. ศรีเรือน แก้วกังวาน. (2540). จิตวิทยาพัฒนาการชีวิตทุกช่วงทุกวัย. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. ศิริรัตน์ หิรัญรัตน์. (2536). หลักกลศาสตร์พื้นฐานทางกีฬา. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สนธยา สีละมาด. (2555). หลักการฝึกกีฬาส าหรับผู้ฝึกสอนกีฬา. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร : ศูนย์หนังสือแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สมจิต แดนสีแก้ว. (2543). ประชากรศาสตร์ส าหรับการพยาบาลชุมชน. ขอนแก่น : คลังนานาวิทยา. สมชาย ลี่ทองอิน. (2547). เส้นทางสู่การเคลื่อนไหวร่างกายและออกก าลังกาย. กรุงเทพมหานคร : กระทรวงกระทรวงสาธารณสุข. สมนึก กิจวรรณ. (2546). พลศึกษาเพื่อพัฒนาบุคลิกภาพ. กรุงเทพมหานคร : เอ็ม เอ็ดดูเคชั่น. สมบัติ กาญจนกิจ. (2541). พฤติกรรมการออกก าลังกาย. กรุงเทพมหานคร : ส านักพัฒนา วิชาการแพทย์กรมการแพทย์. สาลี่ สุภาภรณ์. (2545). ต าราไอเยนกะโยคะ. กรุงเทพมหานคร : เฟื่องฟ้าพริ้นติ้ง จ ากัด. . (2546). แนวคิดและประสบการณ์เกี่ยวกับการฝึกไอเยนกะโยคะของคนไทย ในวัยผู้ใหญ่ งานวิจัยเชิงคุณภาพ. นครนายก : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ องครักษ์. . (2554). ตันเถียน-สาลี่โยคะ. กรุงเทพมหานคร : สามลดา. ส านักกิจการในพระด าริพระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าพัชรกิติยาภา. (2558). ดูแลสุขภาพ ผู้ต้องขังหญิงด้วยแพทย์วิถีธรรมเพื่อการพึ่งตนตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง. กรุงเทพมหานคร : ส านักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. 97 ส านักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2560). “พระบรมราโชวาท พระราชด ารัส เกี่ยวกับการกีฬา.” [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : http://www.thaihealth.or.th/Content/21636-พระบรมราโชวาท%20พระราช ด ารัส%20เกี่ยวกับการกีฬา.html. สืบค้น 22 มิถุนายน 2560. . (2560). “วัยท างาน เสี่ยงโรคเรื้อรังคุกคาม”. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : http://www.thaihealth.or.th/Content/35323-วัยท างาน%20เสี่ยงโรคเรื้อรังคุกคาม.html. สืบค้น 1 กรกฎาคม 2560. ส านักงานราชบัณฑิตยสภา. (2560). “สุขสมรรถนะ (25 กุมภาพันธ์ 2551).” [ออนไลน์]. เข้าถึง ได้จาก : http://www.royin.go.th/?knowledges=สุขสมรรถนะ-25-กุมภาพันธ์. สืบค้น 20 กรกฎาคม 2560. ส านักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. (2553). ภาวะสุขภาพของ แรงงานไทย : สุขภาพแรงงานไทย. กรุงเทพมหานคร : ส านักงานสถิติแห่งชาติ. ส านักงานสถิติแห่งชาติ. (2560). “วัยท างานกับการดูแลสุขภาพ.” [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : http://service.nso.go.th/nso/nsopublish/citizen/news/news_work.jsp. สืบค้น 2 กรกฎาคม 2560. ส านักโรคไม่ติดต่อ กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. (2558). คู่มือการจัดบริการสุขภาพ “กลุ่มวัยท างาน” แบบบูรณาการ 2558. กรุงเทพมหานคร : องค์การสงเคราะห์ ทหารผ่านศึก. ส าราญ สุขแสวง. (2555). ผลของการนวดด้วยน้ ามันต่างชนิดที่มีต่อสมรรถภาพทางกาย ของนักมวยไทย. รับทุนอุดหนุนการวิจัยจากมหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง ปีงบประมาณ พ.ศ. 2554 มหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง. สุจิรา วิเชียรรัตน์. (2547). ผลของโปรแกรมการฝึกโยคะร่วมกับกระบวนการกลุ่มต่อสมรรถภาพ ทางกายของนักศึกษาพยาบาล. ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพยาบาลศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สุชา จันทร์เอม. (2541). วัยรุ่น. กรุงเทพมหานคร : อักษรบัณฑิต. สุชาติ โสมประยูร และสุพัฒน์ ธีรเวชเจริญชัย. (2543). การออกก าลังกายเพื่อสุขภาพ. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. สุชิรา หนองอุดม. (2559). ผลของโปรแกรมการออกกาลังกายด้วยไม้ยืดหยุ่นและการออกกาลัง กายแบบแอโรบิคที่มีต่อสุขสมรรถนะ. ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การออกก าลังกายและการกีฬา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. สุดารัตน์ วาเรศ. (2556). ผลการออกก าลังกายด้วยการเดินทีมี่ต่อดัชนีมวลกายและเปอร์เซ็นต์ ไขมันของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่มีน้ าหนักเกินเกณฑ์. ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเรียนรู้พลศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. 98 สุพิตร สมาหิโต. (2541). “สมรรถภาพของเด็กและการทดสอบสมรรถภาพทางกาย : เกี่ยวข้อง กันอย่างไร”. สาระการศึกษา : การเรียนการสอน. กรุงเทพมหานคร : คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. สุรางค์ เมรานนท์. (2550, มกราคม-มิถุนายน). “การออกก าลังกายเพื่อสุขภาพ.” วารสารวิชาการวไลยอลงกรณ์. 2(1) : 116 - 120. สุรางรัตน์ วงษ์ป้อม. (2552). การพัฒนาสมรรถภาพทางกายโดยใช้โปรแกรมการขึ้นลงบันไดสลับ การเดินเร็วประกอบดนตรี ของนักศึกษาวิทยาลัยการอาชีพกุมภวาปี จังหวัดอุดรธานี. ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพลศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น. อนงค์ บุญอดุลยรัตน์. (2542). กีฬาเพื่อสุขภาพ. กรุงเทพมหานคร : เสมาธรรม. อรรณพ นับถือตรง และคนอื่น ๆ. (2560, กรกฎาคม-ธันวาคม). “ผลของการอบอุ่นร่างกายด้วย การวิ่งเหยาะตามด้วยการยืดกล้ามเนื้อ 3 เทคนิค ที่มีต่อความแข็งแรงและก าลังของ กล้ามเนื้อขาในนักกีฬาเซปักตะกร้อไทยแลนด์ลีก”. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์. 11(2) : 46-56). อัมรินทร์ พ่วงแพ. (2553). ผลของการฝึกบริหารร่างกายด้วยฤาษีดัดตนที่มีต่อสมรรถภาพ ทางกาย ที่สัมพันธ์กับสุขภาพในนักศึกษาหญิงโรงเรียนพณิชยการสุโขทัย. ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิทยาศาสตร์การกีฬา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. อาภรณ์ ภู่พัทธยากร และดวงใจ พิชัยรัตน์. (2554). “ผลของการฝึกโยคะพื้นฐานต่อสมรรถภาพ ทางกายและความเครียดของนักศึกษาพยาบาล วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี ตรัง.” Princess of Naradhiwas University Journal. 3(2) : 15-28. อุบลรัตน์ เพ็งสถิตย์. (2546). จิตวิทยาการพัฒนา. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร : มหาวิทยาลัย รามค าแหง. American College of Sports Medicine. (2010). ACSM’s Guidelines for Exercise Testing and Prescription. 8th ed. Philadephia : Lippincott Williams & Wilkins. American College of Sports Medicine. (2010). ACSM’s health-related physical fitness assessment manual. 2nd ed. Baltimore : Lippincott Williams & Wilkins. Chang, Hsing-Yi and et al. (2017). “A Population Study of the Self-care Behaviors and Their Associated Factors of Diabetes in Taiwan”. [Online]. Available : http://www.sciencedirect.com/science. Retrieved June 22, 2017. Chen et al. (2010). “Silver yoga exercises improved physical fitness of transitional frail Elders”. Journal of Nursing Research. 59(5) : 364-370. Gormly, A.V. and Brodzinsky, D.M. (1989). Lifespan Human Developmental. New York : Holt Rinehart and Winsion Inc. 99 Heyward, V. H. (1997). Advances Fitness Assessment exercise prescription. 3nd ed. s.n. : University of New Maxico. Hill, Terrence D. et al. (2017). “Religious Attendance and the Health Behaviors of Texas Adults”. [Online]. Available : http://www.sciencedirect.com/science. Retrieved June 22, 2017. Howell, M.L. and R. Howell. (1986). Physical Education Foundations. Kingsford Smith : Brooks Waterloo Publishing. Jahanmahin M., et al. (2014). “The Acute Effects of Dynamic and Static Stretching on Muscular Strength, Power and Endurance of Lower Body in Untrained Men”. International Journal of Basic Sciences & Applied Research. 3(9) : 586-591. Johnson, P. and Stolberg, B. (1971). Conditioning Englewood Cliffs. New Jersey : Prentice Hall, Tne. Miller A.J, et al. (1991, December). “The Definition of Physical Fitness”. The Journal of Sports Medicine and Physical Fitness. 31 : 639-640. Parveen et al. (2017, February). “Effect of Six Week Yoga Training on Resperatory Endurance of Basketball”. UGC Sponsored 2nd National Conference On Latest Trends in Health and Physical Education. 14-15 : P.39-42. Delhi-110-002 (India) : University College of Medical Sciences (University of Delhi). Safrit, M.J. (1986). Introduction to Measurement in Physical Educational Exercise Science. ST.Louis : Mirror Mosby College. Schjerve, I.E. et al. (2008, November). “Both aerobic endurance and strength training program improve cardiovascular health in obese adult”. Clinical Science. 115. 283-293 Ungaro, A. (2002). Pilates : Body in Motion. New York : Dorling Kindersley Book.