190104 ใจเป็นประธานของสิ่งทั้งปวง-พ่อท่าน-บรรณอโศก.txt

ีกระบวนการมีหมู่ที่จะกระทำในแต่ละกระบวนการแต่ละหมู่ก็มีลักษณะละเอียดที่แตกต่างกันออกไปบ้างคนสองคนเริ่มมีกิจกรรมร่วมกันแม้จะเป็นหัวข้อเดียวกันเป็นเรื่องเดียวกันที่เราจงใจจะสั้นมันก็ยังต่างกันต่างกันด้วยความชำนาญต่างกันด้วยความแตกต่างกันด้วยสิทธิพิเศษแล้ว ทำออกมาได้อย่างนั้นทั้งๆที่มีเป้าหมายที่คิดว่าโดยสัญญาโดยกำหนดว่าจะทำอันเดียวกันนี่แหละแต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังได้ไม่ถึงเพราะความสามารถความชำนาญความสามารถธุรกิจใจที่จะเห็นว่าไอ้อย่างนี้หน่อยนะจุดที่ว่าไอ้อย่างนี้หน่อยนะมันดึงเอียงไปเอียงออกไปจากเพื่อนหรืออีกกลุ่มนึงยังไม่ออกจากกลุ่มหนึ่งมันก็จะได้ผลออกมาเพี้ยนกันหน่อยที่เป็นหน่อยนึงที่ไม่มีอะไรเลยในโลกนี้ถ้าเกิดสมมุติแล้วจะเป็นสิ่งเดียวกันโดยที่เรียกว่ามันสิ่งเดียวกันอย่างไร คุณตาไม่แหลมตาไม่ละเอียดก็จะเห็นว่าเป็นเอโกธัมโมโดยสมมติฐานจะโดยประมาณนั้นเรายกให้อย่างพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามีอะไรยกให้ว่าท่านเห็นว่าเอกภพอนุโลมธรรมอนุโลมความเข้าพรรษามาเรียกว่าอย่างนั้นคิดว่าเอโกก็เพราะว่ามันกำลังมาตามลำดับมุ่งมาสู่จุดยอดจุดเดียวกันซึ่งเป็นเหตุผลรายเดือนมันเป็นระดับระดับลงช่อง 3 ท่านจัดลำดับได้ครับผมรู้ผมก็จัดระดับของผมได้สนใจผมเห็นมันไม่เหมือนกันหรอก ไม่มีอะไรเหมือนกันเลยแม้แต่สิ่งศักดิ์สิทธิ์ผมเชื่อผมขั้นสุดท้ายอย่างนั้นเพื่อประชาชนแล้วก็พยายามดูอยู่แม้แต่มีคนทุกๆคนที่เรารู้เป็นประวัติศาสตร์มันก็ต้องเดี๋ยวนี้ปัจจุบันนี้ก็รู้อยู่ว่ามันมีระดับขั้นมันไม่ได้เหมือนกันเป็นที่สุดหมดทุกสิ่งทุกอย่างไม่มีไม่มีเลยยังมองไม่เห็นเพราะอะไรเป็นเหมือนกันทุกสิ่งทุกอย่างเลยแต่มันก็มีส่วนคล้ายคล้ายกันมากที่สุดเมื่อเข้าไปหางานทำเพราะว่านามธรรม เราไม่เน้นรูปธรรมเพราะเข้าใจแล้วรูปธรรมอย่างนั้นมันจะชักจูงมันจะดึงน้องไปบ้างตามฐานะของรูปธรรมนั้นๆมันจะต้องมีฤทธิ์มีเดชหรือว่ามีอำนาจพอสมควรก็ไม่ว่าก็ได้แล้วเราก็ตีราคาครับก็เป็นอย่างนั้นก็มีอย่างนั้นเพราะฉะนั้นการที่เราจะเรียนรู้ในขณะนี้เราเรียนรู้ทั้งรู้เห็นรู้ทั้งสิ่งที่มันก่อเกิดขึ้นเรียนรู้ทั้งที่เราเองเราจะกระทำงานร่วมด้วยว่าเราจะทำงานร่วมด้วยกับเขาอย่างไรและพร้อมกันนั้น เราก็เป็นประโยชน์ตนเรียนรู้ภาษาต่างๆและเรียนรู้ใจของเราเรารู้เท่าทันผัสสะหรือไม่เรารู้ผลที่จิตของเรากระทบแล้วเราเอามายึดเอามาปรุงจะเอามาทำยังไงก็ตามแต่ที่มันเกิดอารมณ์โลภอารมณ์แล้วเราเองเราก็ไม่รู้ว่าขณะนี้เรามีโลหะขนาดนี้เรามีโทรศัพท์แล้วนะเขาไม่รู้มันจริงๆจนมันสั้นออกมาเป็นกายกรรมแล้วเราก็ไม่รู้ว่าเราจิตมันพาเรากลายเป็นตัวเองไม่ได้หรอกกายกรรมตัวเองไม่ได้ว่าพิธีกรรมเกิดเองไม่ได้เกิดไม่ได้มโนปลูกทางเข้ามาทำไม ใจมันเป็นจุดตัดใจมันเป็นตัวที่จะกระทำใจดูใจใดที่มันสั่งออกมาจนเราไม่มีความรู้สึกเลยไม่รับรู้เลยไม่มีหมายเลขอะไรเลยแล้วก็สั่งมาเป็นกายกรรมที่คนอื่นดูแล้วไอ้นี่มันเป็นโลภะนี่ไอ้นี่มันเป็นโทรศัพท์นี่มันแรงไปกว่าปกติใจเราไม่รู้เลยไม่มีสติควบคุมและเราก็ไม่ยอมรับด้วยอย่างนั้นเทวดาเราไม่รู้เรื่องขนาดนั้นเรากำลังหลงคิดอยู่เราไม่มีอารมณ์ภาพทำที่เราตั้งออกมา เดี๋ยวเราจะตั้งเสียงแรงเราจะตั้งเสียงเล่นเราจะตั้งคำบางทีอยากออกมาบ้างบางครั้งเราก็แสดงให้จบอาจดูด้วยวิธีการวัดสังฆารามรู้ตัวเพื่อให้เขารู้ว่าเรามีสติพูดสิ่งนี้ดำเนินการเองโดยไม่มีความระแวกระบายหรือไม่มีอะไรแสนซนจากเราก็รู้ว่าอยากซื้อลอตเตอรี่ เป็นคนยากแสนยากจนเสียดสีก็จะยากอะไรลงมาบางทีก็เป็นสภาพที่เรียกว่าอยากจะทำยาเนี่ยมันที่จริงมันไม่ได้ยากมันไม่ใช่อะไรหรอกมันเป็นคำที่เป็นตัวใหญ่เป็นตัวหนักซื้อตัวจับก้านที่เราจะแสดงออกมาให้ผู้รับนั้นน่ะรับรู้สึกมันแรงจนเขาจะรู้ได้ถ้าไม่เช่นนั้นแล้วความรู้สึกของเขามันก็ยังเบาๆเบาๆไม่มีไม่มีน้ำหนักผิดปกติของเขาแต่เราตัดสินใจรับรู้สึกได้รับเข้าใจธุรกิจได้เราก็จะต้องใช้คำหนักหรือทำจากก้านเรียบกว่าอย่าเพิ่งจัดการเมื่อเป็นไปโดยอารมณ์มันก็จะเป็นการถ้าไม่มีอารมณ์เป็น รับรางวัลผู้ที่เขาจัดระดับคำพูดหรือว่าเขาได้ยึดหรือว่าเขาได้เรียนแล้วเขายึดถืออย่างไม่ยอมอนุโลมหรือว่ายึดมั่นถือมั่นกันมากเขาก็จะไม่อนุโลมและฟังเขาจะไม่เอาด้วยถ้าบอกว่าไอ้นิดผิดพลาดจากที่พื้นที่ยึดลงไปแล้วตัดสินลงไปแล้วก็อยากจะมาพูดว่าฉันไม่ได้ราคาหูฉันก็จะต้องถือว่าอยากทันทีอะไรอย่างนี้เราก็ต้องเตือนเขาก่อนวันนี้คุณเคยได้ยินนะอย่างที่เรารู้ด้วยนะว่าอยากแต่ว่าเราจะพูดล่ะมันจะออกไปแสดงว่าความรู้สึกอย่างนี้แหละเราก็ตื่นเขาก่อนที่เราจะพูดเพราะเป็นได้บางทีไม่ต้องเตือนเลยต้องพูดทันทีไม่มีเวลา ตื่นแล้วก็แน่ใจด้วยว่าถึงไม่ตื่นอย่างนั้นก็จะต้องทำประโยชน์ของมันเองหาได้ถึงขนาดนั้นในเวลาอย่างนั้นกับบุคคลอย่างนั้นหรือว่าในขณะที่จำเป็นที่จะต้องใช้อย่างนี้ทันทีทันใดแต่เรารู้อยู่เราเข้าใจอยู่ว่าอันนี้มันหยาบแล้วนะมีจิตจริงๆมีจิตที่เขาไปรู้ซ้อนพอดีร่วมด้วยทำประยุทธ์สั่งประกอบพร้อมอยู่ในนั้นด้วยทำงานพร้อมกันรู้ทันทีก่อนจะรู้ก่อนจะปล่อยออกมาก็รู้ปล่อยออกไปแล้วก็รู้จิตมันเร็วจิตผู้ที่เป็นอริยสัจ 4 จนกระทั่งรู้ในการที่จะปล่อยจิตจะปั่นออกมาเป็นกายกรรมวจีกรรม จิตมันเร็วกว่านั้นก่อนปั้นมันก็รู้แล้วหลังปั้นมันก็รู้ด้วยจิตมันเร็วอย่างนั้นมันไม่ทันจนบางครั้งบางคราวเนี่ยถ้าเราปรุงเหมือนเราเป็นครอบครัวหยิบไปนู้นไปนี่มาจะหยิบไอ้นี่บางทีก็หยิบขวดน้ำปลาอีกขวดขวดน้ำส้มอะไรผิดพลาดเอาขวดน้ำส้มสายเอาขวดน้ำแทนน้ำปลาแล้วก็เป็นน้ำปลาโดยจุดของเราจิตมันบุ้งที่นี่มากเกินไปโดยเราไม่ระวังคนโน้นพลาดได้เหมือนกันส่งมาแล้วก็เป็นได้แต่คือไม่อย่างนั้นก็จะรู้สึกตามมันออกมาในกลุ่มน้อยแล้วก็รู้ทันถึงแม้ เราก็จะรู้ทันว่าอ้าวผิดพลาดไปหน่อยแล้วนี่แรงไปจัดไปเค็มไปเปรี้ยวไปจะรู้มันจะไม่ดื้อๆๆทำจนกระทั่งเสร็จแล้วก็เตือนแล้วมันผิดคุณผิดก็ยังไม่รู้เรื่องไม่ใช่อย่างนั้นอริยสัจรู้ผิดรู้ถูกและยอมรับผิดยอมรับถูกเพื่อจะดื้อได้จะดูการเขียนเอาเป็นเอาตายไปเฉยๆไม่ใช่จะต้องยอมรับเราจะต้องรู้ถ้าเราจะเถียงเราก็รู้ว่านี่เรากำลังจะคลานเขาจะต่อต้านนะแล้วเราก็พิจารณาซ่อนอยู่นั่นแหละสิ่งดีจริงหรือเปล่าบอกว่านี่เราผิดนะเราผิดนะเขาก็เห็นว่า เราก็เห็นว่าเขาผิดทุกที่แหละในโลกและเราก็จะเตือนตัวเองถ้าเผื่อเราค้าหรือว่าเราเองเรายืนยันอย่างนี้ไปสักทีสองทีแล้วเราก็จะวัดความรู้สึกของเขาได้เราจะวัดคนได้หรอกเพราะถ้า 3 ทีเลยไปแล้วธรรมดาพุทธเจ้าเราก็เชื่อว่าพระพุทธเจ้าท่านถูกนะถ้าไม่เอาต่อท่านปล่อยให้คนนี้ไปอย่างเงี้ยไม่ใช่ว่าถ้าไม่ถูกนะท่านถูกตั้งแต่ทำไมก็จะรู้แล้วว่าไอ้คนนี้มีทิฐิยึดมั่นเพราะงั้นต่อไปก็แตกแยกต่อไปก็ทะเลาะต่อไปสบายใจเพราะฉะนั้นแม้แต่สิทธิ์ของท่านบางคน 3 ครั้งท่านก็ยอมให้แต่บางคนท่านก็บอกว่าตัดทิ้งซึ่งในการตัดสินท่านไม่ ถ้าไม่อะไรทั้งนั้นท่านเรียกว่าต้องฆ่าทิ้งของท่านอาจารย์ที่ว่าปลายเดือนแต่ถ้าเขายืนยันว่าท่านไม่ยอมด้วยแต่เขาจะทำเป็นความผิดของเขาเป็นความละเมิดของเขาอย่างนี้เป็นต้นและผู้ที่สอนอยู่หรือผู้ที่ทำอยู่นั้นรู้ด้วยรู้จริงๆด้วยแล้วรู้แล้วรู้เขาด้วยเขาแสดงออกมาในรูปด้วยซ้ำไปเธอก็พยายามไม่ต้องไปเอาจิตก็เป็นอย่างวัดเหมือนมิเตอร์เลยพอใช้พลังงานคลื่นความถี่เข้าไปไม่ต้องหรอกมันจะได้โดยรูปแบบอย่าไปรูปภาษารูปกายกรรมรูปอะไรก็ได้ต่างๆออกมาชัดๆซึ่งง่ายเข้าใจการที่จะเพราะงั้นต้องบอกว่าเราจะรู้ได้ด้วยการค้นหาพิกัด แสดงสดทิพย์ก็คือการรับสิ่งหนึ่งแล้วก็อาจจะมีดังนั้นตามรูปกายสัมผัสรู้ว่าจิตสัมผัสปั๊บยังตามกันไปลูกรู้ทันทีรู้ได้แล้วเราก็ต้องพยายามถ้ามีสติพอจิตของเรามั่นคงเราไม่ไหวแล้วเราก็ไม่ยึดมั่นถือตัวจนเกินไปเราก็จะมีปัญญาสูงขึ้นจริงๆถูกแล้วก็จะรู้ถูกผิดของตัวเองเข้าใจผิดของตัวเองด้วยคนอื่นก็ตัวนั่นแหละอย่าไปถือว่าคนนี้เขาจะส่งเท่าเราเราต้องส่งกับเขาทุกประตูทุกแขนงไม่ใช่ไม่ใช่ครูของเราคือคนที่เลวกว่าเราที่สุด รักษาทุกคนที่เลวเป็นคนที่ไม่ได้เรื่องเลยมากที่สุดแล้วคนนั้นจัดการหลงผิดไปจัดที่สุดละเอียดตีกลับจนกระทั่งรับรู้ยากแต่ปราบนี่ก็จะเก็บจากผมครูของนักปราชญ์ก็มีป่าที่เป็นจริงกับคนที่เลวที่สุดลงไปอีกครั้งหนึ่งตัวของน้ำตาจะเป็นอย่างนั้นตลอดเวลาไม่งั้นเราเองเราจะต้องรู้ว่าคนที่เขาบอกว่าคนนี้ก็ตามแล้วจากเขาก็ตามเขาแย่ก่อนแต่ในสิ่งเหล่านั้นแหละในส่วนต่างๆของผู้นั้นนั่นแหละเป็นครูเราได้เมื่อผู้ใดมีความรู้สึกอย่างนี้มานะรถแล้วก็จะไม่เพียงพอ จะไม่โกรธผู้อื่นเพราะแม้แต่ผู้ที่เลวที่สุดยังเป็นครูเราได้ยังมีประโยชน์ต่อเราได้ถ้าเราจะไปโกรธเขาอย่างไรเราจะไปเพ่งโทษอย่างไรมันก็มีแต่ประโยชน์ร่วมกันมีประโยชน์ร่วมกันหรือคนใกล้ชิดใกล้ใกล้เคียงกับเราตอนนี้ขึ้นมาอีกคนที่ใกล้ชิดใกล้เคียงกับเราจะเป็นคู่แข่งขันกันแต่มันจะถือดีมากเป็นอยู่เพื่อที่จะออกหน้าเพื่อที่จะเป็นผู้ที่เก่งกว่าใหญ่กว่าเรียกว่ามาณที่นี้แหละมันจะใหญ่กว่าอยู่ใกล้ชิดกันเท่าไหร่แข่งขันกันมากแล้วก็จะไม่ยอมแพ้ง่ายๆถึงขนาดนั้นกูจะรู้ดีแล้วก็จะฟังฉันไม่ยกจิตของตนเองขึ้น ก่อนจะฟังเขาอาจจะถูกมากเพราะว่าคนที่ใกล้ชิดกันยิ่งครูพอๆกันเนี่ยมันผิดมันถูกได้เราผิดก็ได้เขาผิดก็ได้เพราะฉะนั้นใช้กลางจิตเป็นกลางที่ปฏิบัติอย่างนี้จิตของเราจะหมดมานะจิตของเราก็จะเป็นกลางจิตของเราก็จะไม่มีเรามีเขาเขาจะฟังความจริงเราจะรับความจริงแล้วก็เอามาไตร่ตรองออกก็ได้ก็ถูกไงเพราะเราผิดแทนเขาก็เป็นประโยชน์อีกเราก็ได้รับประโยชน์จากเขาแล้วมึงก็ไม่ถือดีแล้วมันก็ไม่โกรธไม่เคืองสภาพเหล่านี้มันจะทำการฟอกความสูงขึ้นรถมานะมีความเข้าใจและ จะทำสูงขึ้นเรื่อยๆโดยประโยชน์แท้ๆประโยชน์เราก็ได้และเราก็จะได้ทำประโยชน์นี้ให้กับคนอื่นทุกขณะฟังประสงค์ขึ้นไปด้วยประการอย่างนี้เพราะเราถือดีเป็นภัยแก่ตัวเสมอ 1 ล้านเอาชนะวงแต่ความคิดของตนเป็นภัยเสมอถ้าเรายิ่งไม่มีใครนับถือไม่มีใครศรัทธาแล้วเขายังไม่เชื่อรวมกับใครก็ไม่ได้แสดงอะไรเขาก็ไม่เข้าใจยินดีแสดงได้แต่เป็นคนชั้น 1 คนอีกชั้นหนึ่งแสดงมาไม่ได้เราก็ต้องรู้ว่าเราสอนคนชั้นไหนได้ถ้าเราสอนคนชั้นที่บอกว่าไม่มีปัญญาเลยก็ช่วยได้เราก็ฉลาดครับถ้าเรามาสอนคนที่มีปัญญามันยังไม่ได้เราก็ยังไม่แก่สังคมที่มีปัญญามากๆคือ ยิ่งสอนได้เกินไปเราก็ยิ่งเก่งขึ้นเท่านั้นเราก็จะมีความสามารถแบบนั้นก็ศรัทธาค่ะยอมรับเขาไม่ดื้อรั้นเขาหมดมานะสิทธิลงไปจริงๆเราก็ยิ่งเป็นผู้ที่รู้ฐานะของตนด้วยและเราก็รู้ว่าความสามารถของเราด้วยยิ่งรู้ความสามารถของเรามากเรายิ่งรู้ว่าเรายิ่งไม่มีคู่ชกเรายิ่งไม่มีคนจะขาดเราเรายิ่งส่งรถมาถ้าไม่เช่นนั้นเราจะหลงตัวแล้วก็ลอยลงไปตัดตาเป็นพระเจ้าแล้วจะล้มตนเป็นพระเจ้าเลยเราใหญ่กว่าเขาหมดแล้วเมื่อใหญ่กว่าเขาหมดโดยที่เรียกว่าเราเองเราไม่มียอมลดราวาศอกอะไรเลย เราก็จะกลายเป็นพระเจ้าจะกลายเป็นยอดโลกจะกลายเป็นผู้ที่ซื้อตัวที่สุดตามมากที่สุดการที่จะทำอะไรประนีประนอมเพื่อที่จะได้ผลละเอียดขึ้นดีขึ้นก็เสียคนเพราะผู้ใดที่จะทำงานเมื่อเวลารถมาณที่จ่ายแล้วมีจิตที่เตือนตนและทำอย่างนี้ด้วยก็จะมีอีกอันนึงไม่ใช่ว่าอนุโลมจะไปหมดจนกระทั่งเราเองแบบไม่ไหวล้นบาตรอะไรอะไรก็รับๆๆหมดโดยไม่มีการตัดไว้ไม่มีการกันไว้กันไว้ด้วยระเบียบการไว้เป็นภาษากันไว้ในการกระทำแล้วเราก็ไม่เดือดร้อนอะไรแม้แต่เขาจะไม่ต้องมารักแม้แต่น้อยเขาจะต้องไม่มา ศรัทธาไม่เลื่อมใสไม่บางครั้งบางคราวซึ่งจำเป็นที่สุดแล้วเรารู้แล้วว่านี่เกินขอบเขตแล้วแล้วนี่ถ้ารับมาอีกหรือว่าแบกมาอีกหรือยอมทำดีด้วยเอาใจไว้แต่เสร็จแล้วเราก็เป็นภาระเพราะเขาเข้ามาอยู่แสนมาเข้ามากวนมาเพราะตัวนี้เป็นตัวยุ่งไล่แล้วก็ไว้ไม่ไหวยุ่งมากเพราะถ้าเราไม่ต้องมีมาตรการละเอียดที่ฉลาดที่จะกลั้นเอาไว้ในมาตรการต่างๆโดยการบางทีก็อาจจะหนักที่สุดข้าเลยข้าไว้เลยไม่เอาตาดูแลอะไรก็ไม่รับไม่สูงสุดระบบของศาสนาพุทธนั้นลงโทษกัน ไม่ถึงขั้นฆ่าแกงที่เป็นขีดต้องรู้ไว้ว่าศาสนาพุทธพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเราลงวางรูปแบบไว้อย่างนี้เพราะงั้นลัทธิอื่นลัทธิมากที่อะไรที่เขาจะต้องสุดท้ายก็ต้องถึงจำเป็นลัทธิของอิสลามจำเป็นต้องจับดาบอิสลามจำเป็นต้องจับดาบต้องฆ่ามีการฆ่าอยู่ในชั้นเชิงนั้นเราไม่เอาแล้วแต่เราไม่เอาแล้ววางศาสตราวางอาวุธวางทันวางสิ่งที่เราจะไม่ทำการฆ่าไม่มีเพราะเงินสินจะลงการปาณาติบาตจะลงด้วยถ้าเป็นสัตว์โลกดำเป็นความเป็นสัตว์โลกเราไม่ขาด แต่ถ้าสิ่งใดที่เป็นสิ่งที่ไม่เป็นตัวตนที่เป็นรูปธรรมเป็นแต่เพียงอารมณ์เป็นแต่เพียงความคิดเป็นแต่เพียงจิตที่เกาะกุมก็ตามวิญญาณที่เกาะกลุ่มวิญญาณที่ยึดมั่นสัญญาที่ขอบคุณที่ยึดมั่นอย่างข้ามาเป็นวิญญาณเหล่านั้นแล้วค่าวิญญาณโดยที่ไม่ต้องฆ่าลูกค้าวิญญาณโดยที่ไม่ต้องการค่าวิญญาณไม่ต้องใช้อาวุธไม่ถึงใช้การประหารกันโดยรูปใดๆเลยค่าโดยฉลาดมากถึงจะขายได้เพราะเรามาเรียนรู้เนี่ยเรามาเรียนรู้การฆ่าเชื้อชีวิต วิญญาณนี้เป็นเชื้อชีวิตเรียกว่าปานะหรือปานามาเหมือนกันเป็นช่วงชีวิตขัดละเอียดซึ่งเราก็ถ้าเราเข้าใจแล้วก็อธิบายก็เป็นวิญญาณเป็นผู้ชี้ว่าก็เป็นวิญญาณที่รู้ชัดโตใหญ่ชีวิตยิ่งอยากจะเป็นชีวิตที่เลวและภาพไว้แต่ชีวิตที่ดีภูตะหรือเป็นวิญญาณที่เราจะรู้รองลงมาเพื่ออธิบายไว้ในหนังสือแล้วก็ฆ่าด้วยสุดท้ายเราจะไปรู้ละเอียดจนกระทั่งถึงวิญญาณท่านละเอียดจริงๆเลยบอกว่าเราก็จะขาดเพราะฉะนั้นการฆ่า วันนี้ต้องเข้าใจธรรมะให้สูงเราไม่ใช่ใช้อาวุธใช้ศาสตราใช้ทันตะที่เป็นรูปแล้วจะเป็นวัตถุแล้วไม่ใช่แต่เราฆ่าโดยครูบาหรือว่าวิธีการที่ละเอียดละออฉลาดชาญฉลาดเจ้าขาข้าให้เราก่อนเพื่อเอาค่าให้เราเป็นแล้วเรารู้วิธีการฆ่าเรียกว่ามักถูกวิธีแล้วเราถึงใช้มากกว่าวิธีนี้กับผู้อื่นแล้วก็ให้ผู้อื่นเอาไปฆ่าเองด้วยบอกว่าวิธีเขาด้วยเขาทำอย่างนี้อย่างนี้สิแล้วคุณจะเด็ดขาดชีวะผู้สร้างคุณด้วยก็ให้เรียนรู้วิธี เหรียญหลวงปู่เสาร์เราแต่สุดท้ายก็ป่านะแล้วผู้ที่ขาดสาระอย่างละเอียดหมดสุดก็ถึงจะเข้าใจตามนั้นตามณจุดสุดยอดที่สุดนั้นน่ะเรายกให้เป็นตานะของพระพุทธเจ้าเป็นเชื้อชีวิตของพระพุทธเจ้ารองลงมาก็เป็นปัจจัยสำคัญรองลงมาก็เป็นอรหันต์สาวกซึ่งมีระดับที่รู้ละเอียดไปตามสถานะของจิตแล้วก็คนละลายลงมาต่างระดับของเราเท่ากันของเราและเราก็พยายามทำความรู้เรียนรู้เพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นตามระดับเราจะรู้เปล่า ส่งผลออกมาเป็นกายกรรมอย่างนี้แล้วนะนี่มันส่งผลมาเป็นวิธีกรรมอย่างนี้แล้วนะแล้วห้ามมันไม่ต่างจากนั้นมันเกิดมันพาให้โผล่ขึ้นมาเนี่ยโผล่มาเป็นกายโผล่มาเป็นวิธีออกไปแล้วป่ะไปแล้วเราก็จะตามภาพตกปลานะผมนั่นแหละคือการสร้างว่าวาสนาหรือการกระทำตนให้เป็นผู้ที่รู้ละเอียดโดยตัวของเราเรารู้โดยเจตนาเป็นที่สุดเพราะเราไม่มีเจตนาแล้วแฝงหลังจากเจตนานั้นมีความละเอียดของเราเราไม่มีสิทธิ์ที่จะรู้ได้เท่าทันจิตของเราเราไม่มีสิทธิ์ที่จะมีความละเอียดพอจะ ไอ้สิ่งที่แฝงอยู่ให้มันเกิดอันนี้โดยเราก็รู้เป็นสติวันนี้เราปั้นการบัญชีของมึงนี่นะโดยมีสิ่งที่สูงกว่าเจตนาขั้นต้นธรรมดาและสิ่งนั้นมีอะไรแฝงอยู่ถ้าใครก็จับได้ครับไม่ได้มีอะไรจะเรียกคนนี้นะเขาก็รู้รู้ตามที่เขาจับทันทีไม่ใช่เราไม่รู้เราไม่มีเราบริสุทธิ์ไม่ใช่ก็มีมีเราเรียกว่าเรารู้สึกพูดออกไปเป็นสมุดทั้งนั้นแหละพูดออกไปเนี่ยแสดงกายกรรมเกินมนุษย์ มันเป็นธรรมชาติใช่ธรรมชาติคือความที่กระทำอย่างนั้นแต่ขณะที่เราเป็นครูเราเป็นครูเราจะเน้นธรรมชาติคือปล่อยไปตามอำเภอใจต่อไปตามสบายสบายเลยปล่อยไปตามสบายหมดแต่ธรรมชาติเป็นไปโดยจิตที่ต้องการติดกิเลสและจิตใจปรารถนาเป็นไปอย่างนั้นส่วนไม่ธรรมชาตินี้เหลือธรรมชาตินี้มีการรู้เจตนามีสัมมาทิฏฐิสัมมาสัมพุทโธสัมมาวาจาสัมมากัมมันตะสัมมาอาชีวะด้วยสัมมาสติและสัมมาวายามะมีเพราะมีสมาชิกมีสติรู้อยู่และมีความพยายามหรือว่าให้แข็งขึ้นกว่าเก่ากว่านั้นให้เคร่งขึ้นให้จัดขึ้นให้เป็นตัวอย่างขึ้นเหนือธรรมชาติ หน่อยนึงตามที่เราทนได้ใครทำได้มากเขาทำได้ชัดมากคนอื่นรู้สึกว่าฝืนมากคนที่ทำได้มากๆท่านข่มขืนน้อยลงแล้วก็ทำฝืนเท่าที่เราฝืนถ้าเราซื้อได้แค่นี้เราก็แค่นี้แหละแล้วเราก็รู้สึกว่ามันก็พอทนได้เราถึงจะเห็นทุกข์ก็ทุกข์เนี่ยความทนได้ความทนมันทนได้ยากจนได้ไม่ลำบากเราถือว่านี่คือสุขสบายแล้วทนนิดหน่อยพระพุทธเจ้าท่านถึงเด็กอธิบายว่าตั้งตนในความลำบากเธอกุศลธรรมเจริญยิ่งยิ่งพยายามหาจุดกำกับของพระพุทธเจ้าให้เจอนะที่จะเอามายกตลอดเวลาเลยแล้วจะเห็นได้ว่าแล้วมันก็ลง ทุกข์เท่านั้นฟังอยู่ทุกชนิดตั้งอยู่ทุกตอนนั้นดับไปแล้วเราก็รู้ทุกข์ที่สุดเป็นอย่างฉลาดเป็นอริยสัจที่แท้อย่างคนฉลาดรู้มันมีแต่ทุกข์นี่แหละมันยังไม่ตายเป็นมนุษย์ป่าที่เสียสันนิษฐานธาตุเนี่ยมันก็มีตัวทุกข์นี่แหละแต่ว่าเรารู้ว่าเป็นกุศลบทแรกเราก็หมดฤทธิ์หมดถืออ่ะทุกข์ก็สั่งหัวทุกข์ก็เหมือนกันเรารู้ทุกข์อยู่ตลอดเวลาเป็นปริญญาเป็นปริญญาทุกข์ก็ต้องฝืนไม่ใช่ตามใจตัวเสมอเพราะฉะนั้นผู้ที่สูงแล้วมันกริยาแล้วจึงกลายเป็นผู้ที่มีทุกข์ที่สุดทางดีๆเพราะรู้ทุกข์ก็อยู่กับทุกข์และรู้ตามด้วยว่าหลังจากทุกข์นี้เราหยุดเมื่อไหร่จะได้แต่ตอนนี้เราทำอยู่ในปัจจุบันหยุดเมื่อไหร่ก็คือพักเลยนอนหลับ มันเป็นตัวพักดีที่สุดเมื่อรู้พระแล้วเราก็รู้เหตุที่ควรผู้ที่มีพรรคมีเพียรอยู่โดยการรู้ว่าเราทำผิดเราอุทานนะเราขยันเราพยายามเนี่ยเราได้ทำแล้วเป็นประโยชน์เป็นการสร้างกุศลให้ถึงพร้อมยังกุศลให้ถึงพร้อมอยู่อย่างกุศลให้ถึงพร้อมอยู่ตามฐานะของอรหันต์ด้วยพระอริยะแล้วเมื่อวานว่าเมื่อยที่สุดแล้วเราทนได้ยากแล้วไม่ไหวแล้วนี่มันจะไม่สบายมันจะมาทางกายแล้วมันจะประท้วงออกมาทางว่าดีแล้วมันจะทำให้งานต่อไปก็ไม่ได้แล้วบางทีก็ประคองไม่ไหวแล้วมันหนักแล้วมันจะทำเป็นวัคซีนที่ลามกเป็นวิธีที่ไม่ซ้ำมาวาจาแล้วมันจะบาปมันเจ็บปวดไม่รู้มันจะเสียแพงหรือมันจะแตกยากหรือมันจะทำลายก็ดีก็ตั้งไว้งาม ไม่ได้แล้วไม่เกิดผลดีแล้วเพราะว่ามันทนไม่ไหวมันประคองไม่ไหวแล้วเหมือนประคองโถน้ำที่เต็มไปด้วยน้ำมันต้มน้ำมันเดือดมันก็เซ็นออกมาทุกตัวแล้วเจ็บเพราะฉะนั้นมันก็เซ็นแล้วมันก็คงโถน้ำมันที่เป็นกองไว้ไม่อยู่แล้วเราก็ต้องอยู่ถ้าเราจะประคองอยู่ได้อยู่ไม่จำเป็นออกมาหรอกไม่เป็นเปอร์เซ็นต์จะถูกคนอื่นมันก็เสี่ยงถูกตัวเองด้วยคือไม่กระทบต่อประชาชนมาได้ก็ต้องทำต่อแต่เราก็ต้องปกครองเจ้าก็พยายามเมื่อยมีจิตที่เขาไปใช้กำลังจะทำอยู่เหมือนปกครองภาคชนะที่เต็มไปด้วยน้ำมันเดือดตามที่พระพุทธเจ้า อยู่อย่างนั้นอริยะอยู่อย่างนั้นแล้วเป็นประโยชน์เราเห็นได้ไหมว่ามันมีค่านะเราทำค่าให้โลกไม่ใช่แต่เราเราแสนที่จะทนเพราะแสงที่จะพยายามเราแสนที่จะเป็นประโยชน์แก่โลกอุตสาหะไม่ได้หวังว่าไม่ได้หวังยศไม่ได้หวังสรรเสริญและจะเห็นได้ว่ามันไม่มีสุขไม่ได้เกี่ยวกับสุขเลยไม่มีสุขหรอกเป็นความรู้ที่รู้ชัดเจนอยู่ว่าไม่มีสุขเป็นนาฬิกาทั้งนั้นแหละสุขไม่ใช่อริยสัจซึ่งมันไม่มีหรอกในโลกทุกตอนนั้นเกิดขึ้นทุกตอนนั้นตั้งอยู่ทุกวันต้องฝืนตามใจมันมากถ้าดาวมันก็สั่งสมเป็นวาสนาเพราะฉะนั้นขณะนี้เรากำลังอธิบายเรื่องที่เราจะปรับศาสนากลับไปใหม่อธิบายอธิบาย 3 คนมีอยู่เสมอๆแล้วมันจะมีอิทธิวิธีมันจะมีมโนมยิทธิมันจะส่งผลให้เรามีวิธีทำเรารู้มันเป็นคลิปที่บอกกันไม่ได้แล้วมันเป็นเหลี่ยมมุมที่รับมันบอกกันไม่ได้แล้วเพราะมันเอารูปเหลือเกินแล้วถ้าเราไม่พยายามทำเองเราก็ไม่ได้เพราะว่าเราเองมีสรีระก็ไม่เหมือนกันอะไรก็ไม่เหมือนกับศาสนาก็ไม่เหมือนกันเพราะฉะนั้นเราทำอย่างนี้เราชำนาญได้ด้วยอย่างนี้ซึ่งเป็นสิ่งที่ละเอียดแล้วเป็นรูปแล้วอีกคนนึงไม่งั้นคุณก็เราไปตามเรื่องของคุณก็ไม่เหมือนกันแล้วก็โครงสร้างของคุณการก้าวย่างการเดินการอะไรใดๆก็ไม่เหมือนกันอย่างนี้มีทีเดียวเลยทีเดียวไม่ได้หรอกดัดตายเลยตัดอย่างไอ้นั่นเลยไม่ได้ต้องค่อยๆไปตามมุมของตัวเองช่องนี้ต้องเข้าช่องนี้มันถึงจะ ถ้าไม่มาช่องนี้นะจะเอาไอ้นี่มานี่คนที่มันมีช่องตรงนี้ว่างมันก็ดับตรงนี้มีช่องว่างก็โทรตามตรงนี้ก็มานี่เหมือนกันนี่เป็นต้นเพราะว่าเราจะไปเอาคนนั้นคนนี้ให้มันเต็งๆๆเหมือนเราทั้งหมดเลยทีเดียวไม่ได้ต้องฉลาดรู้อนุโลมรู้พื้นฐานไม่ถูกช่องเราก็ต้องขอสำลีในระดับถูกต้องหรือเปล่าเพราะช่อง 3 รูปนี้มันไม่อยากดูด้วยตาไม่ได้ดูในหูช่องอัดรูปก็คือช่องที่เราคำนวณแล้วก็คนนี้โครงสร้างมาแบบนี้ช่องต้องมาทางนี้เราใช้โครงสร้างของเขาที่เป็นต้นทุนมาคำนวณเพราะมันไม่มีตัวรูปให้ดูพูดลึกซึ้งขึ้นไปอีกเป็นฐานะของพระอริยะ พูดกับพระอริยะแต่ไม่ใช่ให้คุณหลงตัวว่าคุณเป็นอัจฉริยะผมพูดแล้วก็จะต้องตื่นขึ้นอีกเสมอไม่ใช่พูดกับคุณโดยที่เรียกว่าทุกอริยะแต่ไม่ได้ให้คุณไปถือดีว่าตัวเป็นอริยะแล้วก็ที่จะเป็นห่วงเขาด้วยไปไม่ใช่พวกเราจะสร้างกระบวนการพวกเราจะฆ่าปาดนะเพราะเราจะสร้างบ้านนะไม่ติดมันสูงสุดแล้วเราเองเราก็จะไม่หวงแหนอะไรแม้แต่ปานะเราก็ให้เขาฆ่าตายตายหน้าที่จะเป็นเชื้อชีวิตที่จะอยู่ในราวสุดท้ายและชีวะต่างๆรวมแล้วเป็นอันเดียวกันหมดไม่เข้าใจคิดว่าพูด ช่วยๆชีวิตที่จะทำให้เราดิ้นร็อคๆสุดท้ายแม้ใครจะฆ่าขัดตะแกรงจะเห็นว่าสมควรที่สุดแล้วถึงวาระแล้วเราก็จะปล่อยให้มันตายหรือเปล่าให้มันฆ่าสิ่งที่จะฆ่าเรางามที่สุดก็คือธรรมดาธรรมชาติรูปคั้นของเราเองสิ่งที่จะฆ่าเราเป็นที่สุดคือรูปขันธ์ของเราเองนามขันนั้นเราตายไปตั้งนานแล้วพระอรหันต์ต่างๆที่สุดพอถึงเวลาลูกขันลูกขันมันจะฆ่าเราเพราะลูกค้ามันไม่ไหวแล้วมันร่ำร้องมันประท้วงมันต่อจากนี้ไปไม่ มันก็จะฆ่าเราแล้วก็ตายถึงกระนั้นก็ตามเมื่อจิตเราตายแล้วเราก็ตายด้วยเราจะไม่ต้านทานเราจะไม่ดิ้นแล้วจะไม่ลำบากลำบนเป็นหน้าที่ของผู้อื่นจะรักษารูปขันเราเมื่อถึงวาระอย่างนั้นเรารู้แล้วจำนวนแล้วว่าเออพอเพียงแล้วเราไม่ควรดิ้นรนต่อหรอกเราจะปล่อยให้คนอื่นรักษาโรคคันเก่าที่สุดที่เขาจะรักษาได้ถ้าเขารักษาโรคขานี้ได้ให้มันพอเหมาะพอเจาะเพื่อที่จะให้เราอยู่โดยไม่ทุกข์ได้จิตของเราจะอาศัยอันนี้เป็นอีกแล้วเราเองก็รู้แล้วว่าควรทำต่อแต่ถ้างั้นก็ไม่ควรจะใส่พระพุทธเจ้านี่คือศาสนามาพอสมควรไม่ควรทำต่อท่านจึงไม่สร้างอิทธิบาทอะไรที่ น้ำขันกันเลยมีแต่รูปถ่ายรูปขายของพระพุทธเจ้าก็ไม่มีหมอโกมารภัจมารักษาอีกแล้วตอนสุดท้ายเพราะฉะนั้นลูกค้านั้นจึงฆ่าร่างของพระพุทธเจ้าค่าตัวพระพุทธเจ้าลงไปเพลงในตอนนั้นแต่ที่สุดแล้วก็มีเหตุปัจจัยพอเพียงมีกินของแสลงลงไปกินอะไรลงไปแล้วก็ไปมีเหตุเป็นปัจจัยมีอะไรต่างๆนานาแล้วกินของแสลงนั้นก็ไม่ใช่ว่าเจตนากินคนอื่นเขาไม่เจตนากินแม้ท่านจะรู้ก็ตามปกติทุกอย่างในโลกนี้มีแต่ของเสียกับของท่านรับของไม่ดีก็ให้โดยบริษัทจ่ายทะลุ 35% จะเห็นว่าวิสัยของพระพุทธเจ้านี่มันลึกเกินกว่า จะไปทำเท่าเทียมเหลือเกินถ้าทำเท่าเทียมถ้าไม่ไหวแล้วท่านบริสุทธิ์ทุกอย่างทุกคนไม่ใช่ทุกอย่างทุกขนาดที่เราจะเข้าใจตร