190129 พลังจิตส่งได้จริงหรือ-พ่อท่าน-บรรณอโศก.txt

ีตก็หมายความว่าอยู่ในจิตหรือจะพูดถึงอดีตถึงสุขภาพนอกนอกนอกนอกนะความจำนอกหรือว่าเรื่องที่ผ่านมาได้รับผลิตขึ้นมาพูดถึงปัจจุบันมันรับรู้ขึ้นมาโผล่ขึ้นมาเป็นสภาพครบ 3 ถ้ามันบวกจะลบมันไม่มีเรื่องพอมันบวกลบมาทำงานกันปุ๊บมันจะมีเรื่องเกี่ยวกับสุขภาพ ได้แล้วคนที่พูดผิดฉันรู้มีอะไรก็ตามแต่ปรากฏขึ้นที่สุดรู้เบาบางไปกับลูกสบายไม่ให้มันโตขึ้นมาชัดเจนขึ้นมาเป็นรูปก็มีอีก 2 อัน 16 ออกมี 3 นั่นแหละที่เรียกว่าเอาไม่รู้จะเอาภาษาอะไรแทนนะก็เอาไปใช้อย่างว่าคือมันปรุงขึ้นมาอีกขั้นนึงนานแล้วอีกหน่อยนึงชัดเจนขึ้นอีกหน่อยนึงก็เป็นห่วงถ้าเป็น 9 สมัยเขามาพร้อมร่างเป็นรูปเลยเป็น 9 เกิดที่ผิดหวังในสภาพที่ชัดเจน 9 เศรษฐกิจชัดแล้วรูปคือวิญญาณคือสภาพรับรู้คุณภาพเต็มเพราะฉะนั้นเมื่อเราได้วิริยะอุตสาหะให้จิตมันรับสภาพเต็มโดยในจิตนั้นไม่มีโทสะไม่มีโลภะและเป็นเจ้าภาพรู้ที่ไร้โมโหร้ายอริสารู้ความเป็นจริงตามความเป็นจริงหากไม่มีรถถ้าไม่มีเรื่องอะไรที่จะยึดดียึดชั่วคราวและไม่ยึดว่าเป็นของเราหรือเป็นตัวเรา เป็นสภาพรับรู้วิญญาณังอนิจจังของใครของมันรู้อยู่ของใครของมันเป็นของใครเป็นของมันเห็นของใครเห็นของมันเอาไปให้ใครไม่ได้อนิจจังชี้ให้ใครดูก็ไม่ได้ลูกชายดูก็ไม่ได้จะให้ใครเห็นด้วยก็ไม่ได้เพราะให้ดีนะแม่ผู้ใดจะไปคำนวณได้เจอตัวคนเดียวยานก็ไม่ใช่ของผู้นั้นเป็นสภาพ 2 ไม่ใช่สะพานสองไม่ใช่สภาพ แม้จะเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็ตามจะไปอย่างเจโตปฏิญาณรู้จิตอันที่ของเรากำลังเกิดภาพเกิดอุบัติเหตุอันนั้นพระพุทธเจ้าก็ตรัสไว้ในบาลีในภาษาในพระไตรปิฎกท่านบอกว่าท่านเองเราไม่รู้เราไม่เห็นท่านก็บอกอย่างนั้นเราไม่รู้เราไม่เห็นของผู้ใดเพราะสิ่งนั้นเป็นของคุณนั้นแต่คำว่าไม่รู้ไม่เห็นเอาภาษาไทยแปลเป็นภาษาบาลีของมันแล้วมันลึกกว่านั้นมันลึกกว่าเราไม่รู้เราไม่เห็นคือมันรู้มีเห็นด้วยได้ จะรู้เห็นด้วยได้แต่ไม่ใช่ตัวของมันก็คือตัวของมันเราเห็นไมโครโฟนแต่เราไม่ใช่ไมโครโฟนไมโครโฟนมันเป็นของมันเองฟังให้ดีนะไมโครโฟนมันเป็นอะไรของมันให้มันรู้ของมันมันเห็นของมันมันรับของมันมันทราบของมันมันละเอียดทุกสิ่งทุกอย่างของมันอยู่ในนี้หมดแต่ผู้ที่สามารถจะไปสัมผัสไม่รู้ละเอียดลออไม่ทราบว่าไปซึ้งไม่นึกไม่ถึงไม่เป็นสิ่งนั้นอย่างจริงแท้เหมือนอย่างมันเป็นไม่มีสภาพของผู้อื่นจะไปรู้ก็รู้ได้มากที่สุดถ้าพระพุทธเจ้าจะมีพุทธานุภาพญาณและเท่าใดจะรู้ลึก มากเกินไปแล้วก็ยกให้ท่านสูงที่สุดว่าท่านสามารถรู้ทั้งนั้นแหละแต่ก็เป็นเจ้าภาพ 2 ไม่ได้รู้เท่าเรารู้ไม่ได้แน่จริงเท่าเราแน่เพราะฉะนั้นสภาพนี้จึงเรียกว่าอนิเมชั่นใหม่ทัศนะไม่อยู่ที่เราพัฒนาพัฒนาองค์กรแสดงความเป็นเจ้าของสิ่งนั้นทุกคนหมายความ นำคำนามเป็นนามแสดงความเป็นเจ้าภาพเท่านั้นเองอัตโนมัติยังลงอันแรกไม่มีอัน 2 ไม่มีอันอื่นอีกสักหมายความว่าเป็นตัวเป็นตนเห็นอยู่รู้อยู่ของเรานั่นเองอนันตังอนันตามันไม่ใช่ของใครแล้วก็ไม่มีจบไม่มีเกิดมันเป็นอันนั้นของมันเท่านั้น มันเกิดแล้วมันต้องมีผลเป็นกรรมพันธุ์ทุกข์แต่กลับมาปฏิเสธระนองถ้าเผื่ออะไรมันเกิดบทแม้แต่บทของมโนธรรมคิดแล้วคิดอยู่ที่นี่คนอื่นครับได้เพราะฉะนั้นผู้ใดจะสามารถรับได้ดีเจโซดาสมมุติว่าพระพุทธเจ้าอย่างรู้ครับคนที่คิดค้นหาคลื่นความคิดของเราทำปฏิกิริยาเคมีตัวอย่างนั้นแต่ตัวเป็นนั่นเป็นของเราแต่ตัวรู้ได้นะเป็นของผู้อื่นที่จะสามารถรู้ทั้งนั้นมันช่วงถ้าเรารับว่าไฟไม่ร้อนตัวไปเองมันจะร้อนเท่าที่มันร้อนถ้าคนที่มันจะรับรู้ร้อนสัมผัสเต็มที่เลยนะคนนั้นก็จะเดือดร้อน ไม่เต็มที่เท่าตัวที่เขาเป็นหัวร้อนถ้าไปนี่ร้อนตัวไฟมันร้อนเท่าใดคนที่ไม่สัมผัสร้อนไปจากฝ่ายเนี่ยแต่เอาไปเอาไปเต็มที่เลยสามารถที่จะรับสัมผัสมันได้ละเอียดอ่อนเท่าใดก็จะได้เป็นส่วนหนึ่งไม่เท่าตัวที่เขาเป็นพระเจ้าตัวไฟที่เค้าร้อนขอฟังดูก็ดูดีๆและเมื่อมันจะพาไปนี้เกิดร้อนนี้ก็จะส่งกัมมันตภาพรังสีสมรรถภาพรังสีหมายถึงสิ่งที่มันออกมาจากสิ่งนี้มากที่สุดครับส่วนมากคนอื่นที่ยังจะไปแยกตอนนี้ไปทำงานไม่ได้ก็จะเป็นคลิปคนไทยคนคิดมากกว่า ถ้าเป็นคุณเป็นโทษมากกว่าคุณเพราะฉะนั้นสิ่งใดที่ยังแยกไม่ออกเลยคนอื่นเอาไปใช้ไม่ได้มันจะไม่แย่ไม่แก่ไม่ย่อยมันก็อาหารที่กินแล้วมันย่อยลงไปในกระเพาะมันดังจะเป็นทุกข์มากกว่าที่สุดของคุณเพราะลูกกินอาหารกินได้ไม่ได้เลยเข้าไปในกระเพาะเลยนะเป็นโทษเลยเราจะให้ดูเป็นต้นเพราะฉะนั้นอะไรที่มันยังไม่แตกผมแยกไม่ออกอันนั้นจะเป็นโทษเพราะฉะนั้นต้องวางก็อย่าไปกังวลกับสิ่งที่เราแยกไม่ออกถ้าเราแยกไม่ออกแล้วให้คิดซะว่าอันนี้ยังไม่ถึงฐานพยายามแยกโดยวิริยะอุตสาหกรรม spotify ปัจจุบันถ้าดันทุรังแล้วก็ทุกข์แหมทำไมมันไม่รู้ทำไมเนี่ยไอ้นี่คนอันนี้เป็นสิ่งที่ทำให้เกิดผลทุกข์แก่พวกเรามีอยู่เหมือนกันมองในจุดนี้แค่ระวังแต่ถ้าเราได้พยายามพากเพียรพอสมควรแล้วอยากเจออยากเป็นแบบมีรสชาติเป็นอัจฉริยะอยากเรียนกับส่วนต่างๆเราก็เอาเฉพาะบางสิ่งบางอย่างอย่าว่าแต่พวกคุณเลยผมเองบางอันผมก็แยกไม่ออกคิดไม่ออก พระพุทธเจ้าบางอย่างบางสะพานทรงกลับมารู้เข้าใจเข้าใจอันนั้นนะจะแยกไปกว่านั้นไม่ออกโดยเฉพาะสาเหตุของมันเล่าเหตุไล่ความลึกขึ้นไปให้เกิดจากปัจจัยไม่ออกพยายามอยู่พอสมควรก็ยังไม่ได้ผมยังโดนเขาจะพักไว้ก่อนตายนี่ไม่ใช่เรื่องของเราแต่เราต้องรู้แน่นะว่าเราจะพยายามเต็มที่ของเราแล้วเราอยากแต่อย่าให้เกินไปในความพยายามของพระพุทธเจ้า มาจนป่านนี้เราจะรู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องเล่นๆมันไม่ใช่เรื่องขี้หมูราขี้หมาแห้งง่ายๆเธอก็พูดกันๆมันมีไกลมันมีมากแล้วมันมีความบริสุทธิ์ใจอยู่มากมายทีนี้เมื่อเวลาอะไรเกิดแล้วแม้จะเกิดแต่เพียงคิดเป็นสภาพที่เป็นรังสีสะท้อนเพื่อสุขภาพที่เกิดบทบาทมีมโนกรรมแล้วก็เป็นกรรมพันธุ์ปฏิสนธิแต่ถ้าพูดใดที่คิดดีมีแต่ความรู้สึกดีมีแต่ความเบิกบานแจ่มใสชีวิตจิตของเราไม่มีความหดหู่เรา ผู้ที่ได้แผ่รังสีแห่งวิญญาณที่เบิกบานแจ่มใสออกไปเขาจะบอกว่านั่งแผ่เมตตาและเราก็มีความเมตตาจริงๆมีจิตเมตตาต่อไปมีประโยชน์ไหมมีประโยชน์เขาจะบอกว่าได้ผลไหมได้ผลมีความละเอียดในขั้นลึกละเอียดแต่ถ้าเราเองยังไม่เข้าใจแม้แต่ความเมตตาเลยจริงๆเราบอกว่าเรานั่งแถวในการทำแผนเมตตาเต็มที่อยู่มีเอกสารมันก็มีแต่ภาษาภาษาอังกฤษ ฝังลงไปมันผิดมากยิ่งขึ้นแล้วก็นั่งท้องเพลงเกาะเข้าไปที่ภาษาท้องที่เป็นการแผ่เมตตานั้นแล้วก็ได้จุดประจำจุดยึดเอาภาษาแผ่เมตตาให้ใส่ชุดอะไรเป็นกรรมชนิดหนึ่งเป็นการกระทำสมถะชนิดหนึ่งเท่านั้นเองถ้าจะไม่ได้ขอแต่ถ้าเราเกิดที่จิตคนเราจริงๆมันมีเป็นเมตตาคุณคือสภาพนี่ก็พอจริงๆเราทำจริงๆเป็นสิ่งที่กว้างขวางมนุษย์ โดยเจตนาก็คือสร้างจิตเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดเกิดไปทำไมเกิดไปเห็นเกิดไปช่วยถ้าเรามีจิตจะส่งจิตจะช่วยคนนั้นคนนี้ได้ถ้าคุณรู้จริงว่าคุณจะส่งจิตที่ตายไปช่วยจะช่วยเขาด้วยวิธีใดคือคุณมีกำลังแล้วก็คุณก็รู้ว่าช่วงนี้วิธีนี้ใช้กำลังจิตอันนี้ยกแขนยกขาขึ้นหรือว่ายกจิตที่เขากำลังทุกข์โศกไปตัดต่อให้เขาหายเศร้าหมองจริงๆคุณรู้ว่าทำได้จนได้คุณทำแถมไม่ใช่ของง่ายๆเลยคุณจะรู้ว่าจิตเอาจิตอันนี้จะทำยังไงดีนี่ก็ของที่เป็นไปเป็นตัวเป็นตนง่ายๆแต่ถ้าใครนึกว่าจะเป็นด้วยรูปแบบของเขาไม่ว่าด้วยสภาพของรูปสติของเขาที่เขา ก็จะไปทำอย่างนู้นอย่างนี้ก็แล้วแต่คนจะคิดแต่โดยแท้จริงแล้วง่ายที่สุดก็คือรู้คิดหาทางถ้าเราจะช่วยเขาได้อย่างไรจึงง่ายกว่าที่จะเอาตรงจุดไปช่วยคนนี้ไม่สบายคนที่เจ็บปวดคนที่เศร้าหมองเอาจิตของเราเป็นล้างไปทำความสะอาดขาดมันแซ่บเลยคนนี้ผิดชอบหมอคนนี้เจ็บปวดพยายามบำบัดเหมือนยาเลยใส่ให้เขาหายเจ็บหายป่วยถ้าใครเนี่ยกินถ้าใครทำได้จริงๆถ้าใครไม่ทำด้วยวิธีเอาธุรกิจไปบำบัดโดยผิดอย่างนั้นแล้วก็แล้วก็ทำผิดสัญญาถ้าใคร ที่ว่านั้นอันแรกที่ว่าเอาที่ไปช่วยโรงพยาบาลเหมือนจิตเป็นตัวตนเหมือนจิตเป็นคนมีมือมีไม้มีเครื่องใช้ไม้สอยที่จะเขาเศร้าหมองก็เอาไปล้างความเศร้าความหมายของเขาเขาเจ็บปวดก็เอาเหมือนยาจิตของเราทำเป็นเหมือนยาเอาไปบำบัดให้เขาหายเจ็บหายปวดเลยไม่ว่าเล่นแบบเกย์โชว์แต่อีกอย่างนึงก็คือเล่นแบบสัญญาแทนที่เราจะทำแบบนั้นเราก็เอาจิตที่ของเราเนี่ยแผ่เมตตาต่อเขาไม่จำเป็นที่จะต้องเอาจิตไปส่งไปทำอย่างนั้นก็ได้อีกอันนึงก็คือสายผมยาวทำยังไงก็คือสิ่งที่พวกเราคิดถูกหาเหตุหาผลหาว่าเขาเป็นอะไรยังไงถ้าเราจะช่วยเขาเราจะช่วยด้วยวิธี กายกรรมเออเราจะไปหาเขาเขาเจ็บตรงนี้เราจะนวดคงจะหายเจ็บเขาเศร้าตรงนี้เราจะพยายามลบความเศร้าออกลบความหมองออกจากจุดของเขาจากทำเนื้อตัวเท่ามองก็เอาน้ำล้างแล้วเอาอะไรเช็ดถูถ้าผิดมันเศร้ามันมองเราก็จะเอาสภาพอะไรที่จะเข้าทุกอย่างให้ฉันคิดถึงเขากายกรรมของเราเข้าไปแล้วเขาก็จะรับแล้วก็คลายสมองก็คือกรรมของเราพูดแล้วเขาก็เข้าใจแล้วเขาก็ล้างของเขาปลดของเขาปล่อยของเขาได้ความหวังความเศร้าหลุดออกไปได้เราก็จะใช้วิธีการเลือกไฟฟ้าอย่างนี้เพราะฉะนั้นเราก็คิดหาสมุนไพรถ้าเป็นอย่างนี้เราจะใช้ภาษาอย่างไรจะพูดกับเขาจะใช้กายกรรม กลับจากเก่าแล้วเขาจะคลายหมองคลายเศร้าคลายเครียดคลายปวดฉิบหายทุกข์หรือสุขกายสุขใจเราก็คิดหาเด็กปัญญารู้เรื่องรู้มุมที่แขนและเราก็ไปทำไปทำโดยเอากายกรรมไปให้เอาไว้ขี่ตามไปให้ชัดเจนจริงจังเด่นรู้รับได้เป็นตัวตนมากกว่าที่จะเอาจิตจงจิตไปช่วยเขาไปบำบัดเขาเป็นตัวตนเหมือนกันแต่เป็นตัวของจิตคือเน้นแล้วก็ลบละเอียดกว่าหนี้เกินไปไม่ชัดเจนไม่เป็นเนื้อเป็นตัวที่หยาบใหญ่หรือว่าเป็นกายูเท่าเพราะฉะนั้นผู้ที่จะทำตัวตนและ แพรเห็นชัดเป็นปฏิกูลนั้นน่ะซื้อเป็นฉันที่ติดคอเป็นปัจจุบันนักธรรมแล้วก็เป็นสิ่งที่เห็นแล้วชัดเจนให้ตูดได้จับได้ไล่ทันจริงจังกว่าคือปัญญาสายปัญญาธรรมพุทธปัญญาเห็นอย่างนี้รู้อย่างนี้แล้วก็ทำเป็นตัวตนให้เด็กครับส่วนใครจะเอาตัวจิตใจทำเป็นล้างไปอะไรต่ออะไรบอกมีความสุขเมตตามาด้วยเท่านั้นถ้าเกิดครอบครัวชั้นส่งผิดมารักษามันไม่เด่นชัดผู้ให้ตายมันก็ไม่มีใครรู้ได้ 100 คน 1,000 คนนี่มันรู้สึกละเอียดฉันส่งผิดมาทำให้หายเศร้าหมอง ฉันส่งผิดมาทำให้หายป่วยหายไข้ยากกว่ายากมากเพราะฉะนั้นถ้าผู้ที่รู้จริงเป็นพระอรหันต์แล้วจะไม่คุยโม้เลยในเรื่องที่เราส่งผิดมารักษาเขาส่งผิดมาช่วยเฝ้าช่วยหมอแม้จะมีเจอตัวจริงฉันไม่คุยโม้เลยพระอรหันต์เพราะอะไรเพราะไม่ต้องการไม่ต้องการไม่มีมานะไม่ต้องการชั้นสูงถ้าจะคุยโม้ก็เพราะต้องการขนส่งเพราะฉะนั้นพรุ่งนี้จะทำได้จริงนั้นจะต้องเป็นผู้ที่มีจิตส่งได้อย่างนี้จริงๆซึ่งไม่ใช่ของน่าจะอภิญญาจริงๆยากกว่ายากมากยากกว่ามากยากกว่า เวลาที่จะคิดหาเหลี่ยมมุมเมื่อไหร่จะไปช่วยอะไรเขายังไงยากกว่าเพราะฉะนั้นเราจะไปทำเรื่องยากอย่างนั้นน่ะได้ก่อนหรือในคนเราต้องทำเรื่องง่ายได้ก่อนคือเราแทนที่จะไปใช้จิตแบบนั้นเลยคือมันจนปัญญาแล้วจริงๆเช่นว่าคนนี้อยู่อเมริกาเราอยู่ที่นี่แหมเราจะทำยังไงมีปัญญาจะพูดก็ลำบากจะพูดรักษาก็ลำบากอย่าไปใช้กายกรรมสัมผัสก็แยกไม่ออกก็จับไม่ได้ก็ เพราะฉะนั้นถึงแม้จะส่งให้ตายคนแล้วคนรับไม่ได้ถ้าไม่ได้กินมันเหมือนกับเราเอาอาหารกินอาหารเข้าไปอาหารนั้นไม่ย่อยแยกไม่ออกย่อยไม่ได้มันก็ไร้ประโยชน์เพราะคนนั้นจะรับบทสวดที่จะย่อยออกจากอันนั้นมาปรุงแต่งหรือมาล้างหรือมาทำประโยชน์กับไอ้ส่วนจิตของเรานั้นไม่เกิดผลอะไรอย่างนี้เป็นต้นเพราะฉะนั้นการจะชัดเจนโตเป็นผลนั้นไม่ใช่ดูถูกพวกเราเองนะบอกให้รู้ถึงว่ามันไม่ใช่เรื่องเล่นคนเดียวมันก็ร้อยไม่จริงเลยจุดศูนย์ 1% ที่จริงน่ะมัน ถ้าสมมุติว่าอาตมาสุขผมจะรักษาให้ใครจะเอาจิตไปรักษาว่างั้นนะส่งผิดไปรักษาไปบำบัด 01 เปอร์เซ็นต์แม้เราจะส่งได้คนนี้ก็แยกไปรับเองไม่ได้หยุดเนี่ยก็ถามตรงๆฐานขึ้นตรงๆขึ้นความรักความสงบของเรานี่ก็ตรงกันซึ่งมันไม่ใช่ของง่ายๆเลยมันไม่ได้เท่าไหร่ส่วนที่จะส่งจริงโดยที่เรียกว่าเราจะหาวิธีบำบัดใช้ปัญญาอะไรที่จะให้เขาเข้าใจและให้เขาทำสิ่งที่เขาเองเป็นฐานะโตกว่าศัตรูของเขาเองแต่เขาไปทำอันนี้เหตุผลและผลที่ได้อยู่ทุกวันมีแม้แต่มันคือใจคนละ 20 บาทจริงๆ เท่านั้นแหละแล้วเขาก็เชื่อมั่นในชีวิตของเขาแล้วเขาก็ต่อรองเท้าโดยเราจะฉลาดหรือว่าจะทำโดยเขาเองเขาแยกไม่ออกด้วยซ้ำไปคุณทำอย่างนี้ทำอย่างนี้บอกแล้วอธิบายไปก็ทำทำทำทำทำทำของเขาเองเขาเอาอย่างนั้นไปทำคือเค้าก็จะไปทำอย่างนั้นเพราะจริงเขาไปทำอย่างนั้นมันก็จะเป็นรูปร่างเราขึ้นมาโดยเขาไม่ต้องรู้ก็ได้แต่เรารู้แล้วเราพยายามให้เขาทำให้ได้ก็แล้วกันให้เขายึดอย่างนั้นก็แล้วกันคือไปให้เขายึดอย่างนั้นเพราะฉะนั้นการสอนให้เขายึดอย่างนั้นหรือการพยายามที่จะให้เขาใช้จิตเป็นอย่างนั้นก็คือการบำบัดด้วยการช่วยเขาในช่วงนี้เป็นขั้นตอนเขาได้ถ้าได้ทางนี้ให้เขายึดคันนี้เขาจะปล่อยให้สูงขึ้นเพราะฉะนั้นเราจะให้เขายึดสูงขึ้นพระเจ้า มันเป็นสภาพที่เป็นอยู่มันยังไม่ดับรูปนามขันธ์ 5 ยังไม่ไปไหนแต่ว่าเราพยายามที่จะเปลี่ยนฐานให้เขานี่ก็เป็นการช่วยอธิบายเมตตาหรือเป็นการที่จะใช้สิ่งที่ได้ง่ายกว่าและถูกจริงเพราะเขาทำเองของเขาเป็นหรือไม่เป็นของเขาแน่นอนไม่ใช่เราไปดูเป็นการให้เขารับส่วนนี้แท้จริงก็คือให้เขารู้นั่นแหละให้เขารับทำอย่างนั้นนั่นแหละเพราะฉะนั้นเราจะบอกว่าเอาอำนาจเจโตของเราไปทำให้เขาไม่ใช่ต้องเอาอำนาจโดยตรงของเราไปให้เป็นเกย์โตของเขาแล้วเขาก็ใช้ใจตัวของเขานั้นเป็นขัดกันเองเป็นล้านกันเอง ถ้าเขามองเราจะโตไปให้เขาไปล้างให้เขาเขาจะต้องล้างผิดเขาก็ต้องล้างจิตของเขาเองเราอยู่ข้างนอกเป็นล้านจิตของเขานั้นไม่มีในโลกไม่มีในโลกภายในจิตมันเป็นจิตเป็นของใครของใครเพราะจิตเขาจะล้างหมอล้างเท้าล้างของเขาเองเราจะต้องทำจิตนี้เป็นสากล Universal คือจิตอันหนึ่งหรือพลังงานอันหนึ่งที่มันตรงขึ้นอันเดียวกันอันนั้นเป็นอันเดียวกันคือวิทยุเท่านี้คือแถวนี้ที่พื้นที่อันนี้เข้ากันได้ไปทำปฏิกิริยากันได้เป็นกันเองได้อันเดียวกันวิธีเดียวกันนั่นคือคืออันนั้นตรงกันนะครับเป็นอันเดียวกันเขาก็ไปทำกันได้จิตของเราจะส่งไปต้องเท่ากันอันเดียวกันแต่ที่ว่านี่ต้องแยกออก จะต้องแยกจุดนี้ออกด้วยว่าอ๋อไอ้นี่มากเกินอันเดียวกันนี่อันนี้รับได้แล้วก็เอามาทำปฏิกิริยาทำให้เกิดอันตรายหรือว่าเจ็บเขาก็เอาจิตอันนี้มาบำบัดอ๋ออันนี้ส่วนที่จะบำบัดแล้วเขาก็เอาไปใส่มันก็บำบัดมันก็หายเจ็บหายป่วยอะไรอย่างนี้เป็นต้นฉะนั้นมันจะต้องเป็นอันเดียวกันและอันนั้นไม่ใช่ของใครเป็นสิ่งนั้นแหละเป็นสิ่งนั้นแหละไม่ใช่ของใครเหมือนเครื่องที่อยู่นี่มันมาทำปฏิกิริยากันแล้วมันก็จะสลายไม่ใช่ของใครเพราะว่าต้องปฏิกิริยาเกิดสิ่งนี้เราก็สลายจริงมันอาจจะมีสิ่งที่เป็นผลพลอยจากวิทยุนี้อีกจะเกิดเป็นรูปของอื่นเป็นเรื่องของแม่เหล็กเป็นเรื่องของไฟฟ้าที่เกิดทรัพย์โชคออกจากปฏิกิริยานี้ มันก็เป็นของมันหรือมีความร้อนมันก็มีความร้อนมีความร้อนร้อนมีแสงมีเสียงของมันตามหลังขึ้นมาจากปฏิกิริยาของคลื่นวิทยุอันนี้ทำปฏิกิริยาเป็นเสียงแล้วเสร็จมันก็ยังจะมีร้อนมันก็ยังจะมีแสงมันจะมีเหล็กมีไฟฟ้าอะไรตามค่าที่อ่อนที่สุดของมันเองตามลำดับมันก็เรื่องของมันใครจับเอาผ้าพวกนั้นมาใช้ได้ถ้ามันละเอียดเกินไปหรือว่ามันเล็กเกินไปหรือว่ามันมันมันมันเท่ากันไม่ได้ก็ปล่อยให้มันสูญหายไปก็ถือว่าสิ่งนั้นศูนย์แล้วที่จริงมันยังมีมองสิ่งที่มันยังมีอยู่เล็กจนกระทั่งมันค้นหาแล้วมันใช้ประโยชน์เพราะฉะนั้นคนเนี่ยไม่ใช่สิ่งที่เย็บจนกระทั่งถือว่าสภาวะธรรมในโลกนี้ แล้วจะเอาไปใช้ได้หมดนั่นแหละว่า 0 0 จากการที่จะใช้ร่วมกันได้ทีนี้ก็ปล่อยมันสูงขึ้นไปเลิกงานมันก็จะไปสู่ความสุขเมื่อมีอะไรทิ้งมันก็จะละลายมันก็จะเกิดความปฏิกิริยาสูงส่วนตัวของมันเองส่วนตัวกับสิ่งที่เป็นสภาวะที่ตรงกันมีค่าเท่ากันมีอะไรบ้างและมาตรฐานเพราะฉะนั้นเองคนเราก็ไม่จำเป็นจะต้องไปกล่าวไปตามไปเก็บอะไรพวกนั้นมาก็เอาเท่าที่เราเก็บได้เท่าที่เรารับได้จึงเรียกว่ามีขอบเขตเพราะว่าสิ่งที่เป็นอนันต์ตามที่พูดแล้วจนกระทั่งคนสูญหายไปรู้นะว่าอันนั้นตั้งมันมีสภาพต่อประกันภัย อธิบายสิ่งที่มันต่อไปนั้นน่ะผมอธิบายไม่ได้แล้วเพราะผมไม่รู้นะว่าไอ้สิ่งที่มันคือประสบการณ์ต่อเข้าไปอีกโดยภาพของมันเองไอ้พวกนั้นน่ะเราไม่เสียเราไม่เกิดประโยชน์อะไรกับเราแล้วทั้งสิ้นไปแล้วจงคำนวณให้ได้และจะพยายามรู้ให้ได้นิดหน่อยว่ามันสอนน่ะมันมีต่ออีกอยู่แต่มันไม่เกี่ยวแล้วมันก็มีอยู่ในโลกเป็นช่างหัวมันปล่อยเพราะฉะนั้นวิญญาณนาง มันรู้ด้วยซ้ำไปว่าต้องควรจะทำอย่างนี้ต่อไปอีกมันถึงจะบันทึกจะดีกว่านี้แต่เราหมดความสามารถแล้วเราต้องรู้ตัวเราเป็นตาจะทำไม่ได้บ่าวสองข้างกันเต็มแขน 2 ข้างก็หมดกำลังแล้วขา 2 ข้างก็เต็มแล้วเออแล้วแบบเต็มแล้วทำไม่ได้ทำได้กว่านี้ดีกว่านี้เรารู้อยู่แต่เราทำไม่ได้แล้วทำได้ขนาดนี้ทางนี้แหละแล้วก็ต้องรู้ตนให้ได้แล้วเราก็ตัดปล่อยเอาแค่นี้เราออกแบบนี้แหละแล้วไม่ต้องกินน้องกำลังจะนอนนั้นก็คนอื่นรู้คนรับสายก็รับผิดชอบก็ทำได้เก่งกว่านี้นะเพราะส่วนคนนี้แหละรู้แล้วว่านี่เกินกว่านี้ก็ทำไม่ได้แล้วยากจน เขาไม่สำเร็จแล้วทำไม่ได้เราหมดปัญญาแล้วก็ต้องรู้ตนเป็นอัจฉริยะแล้วเราก็ตัดขอบเขตของเราไม่เหี่ยวเมื่อเช้าเราไม่วอรี่เราไม่ทุกข์ร้อนเราไม่ลำบากลำบนแล้วก็ไม่อวดดีๆไม่กลัวคนอื่นเขาจะบอกว่าเพียงแค่นี้เองหรอเขาก็แค่นี้แหละคือคุณธรรมและสำนวนก็เป็นได้บางคนเก่งจุดนี้มุมนี้อันเดียวก็เก่งกว่าเราได้ไม่เป็นไรไม่สบายจนได้ก็ต้องกลัวว่าเราจะรักในขณะเดียวกันเราจะพยายามทำได้ที่เกินกว่าคนที่ทำในหลายอย่างแล้วก็เก่งหลายอย่างถ้ามีความเสี่ยงในระยะยาวเพราะว่าเขาต้องใช้เวลาหรือว่าใช้ความสามารถ แปลว่าคนนี้มีอันเดียวก็เก่งหิ้วไปเลยเป็นแนวเดียวขนาดเดียวเลยจนได้สิไม่เป็นไรพูดตามฉันได้สิไม่เป็นไรเอาอย่างนั้นก็โกงด้วยแต่อันนี้ก็เพราะงั้นมันมีสมองที่จะอธิบายเยอะเพราะอนันต์ตังค์ที่ว่านี้เราต้องรู้ขอบเขตในการตอบในความรู้ก็รู้ว่ามันต่อเรารู้ว่าเราตัดเอาประมาณนั้นโดยบริสุทธิ์ใจเราไม่ได้ทำโดยเฉพาะเรารู้แล้วว่าปริมาณขนาดนี้เราก็เป็นการซื้อสลากกินมากและให้มากที่สุดโดยเราเองไม่ยอมพ่อแกล้งกันพ่อเต็มที่แล้วเป็นพ่อเมื่อรัก ต้องแบกหามพอสมควรทีเดียวนี่เป็นเรื่องของอิทธิบาทสมเด็จบางเรื่องของฉันเต็ม 60 มีวิริยะ 23 มีความเพียรเหลือเกินที่เป็นวิริยารัมภะเป็นความเพียรที่เป็นคนตรงไม่เบี้ยวไม่ครบไม่ครบทุกคนในคลองตรงและก็มีสิทธิ์เท่าไหร่ก็ใช้สิทธิ์ของเราไม่ได้ย่อหย่อนภาษีของเราไม่ได้ถนอมมาเป็นตัวของเราแต่เกิดเอาเปรียบแม้แต่กระทั่ง ที่เราได้รับเป็นกำไรไม่มีแม้แต่อายตนะไม่มีก็ถือว่าเป็นกำไรน้อยนิดให้แก่ตนจึงจะไม่เป็นส่วนตัวของตนและทำให้เขาน่ะแต่ในขณะที่เราทำที่จริงเราได้อีกอย่างหนึ่งคือได้อธิบายมาได้ความเก่งวาสนาของเราเกิดขึ้นด้วยความเกิดคุณปฏิเสธเวลาและความรู้สัมผัสตัวเว้ยเราไม่เกิดแต่เราก็จะเป็นอย่างนั้นไม่มีอย่างนั้นไม่เคยดังนั้น เราไม่เสวยแต่เราก็เสวยนี่เป็นเรื่องของความย้อนแย้งในความย้อนแย้งของความรู้ความรู้สุดยอดของศาสนาพุทธจึงเป็นอุปโภค วาสนาแปลว่ายังอยู่เป็นอยู่วาสนามันเป็นวาสนาได้เป็นสิ่งที่เราเป็นได้แค่นี้แหละอย่างนี้แหละวาสนาเท่านี้ด้วยกายกรรมด้วยวิธีกรรมด้วยมโนกรรมกายกรรมของเราทำได้งามที่สุดขณะนี้ขณะนี้ก็คือทำอะไรทำที่สุดในขณะนี้และขณะนี้มโนกรรมเราทำได้ที่สุดขณะนี้เป็นขนาดนี้ก็รู้ว่ากายกรรมของเรายังไม่งามกว่านี้แล้วก็รู้ความบกพร่องโดยรับนับรู้ด้วยว่าเออสมมุติว่าเรายังตายในสังคมเราก็ยังไม่นานบกพร่องแล้วก็รู้เขาจะตื่นแล้วก็เฉยเราไม่เดือดร้อนเขาจะปิดจริงสิ่งที่งามกว่าเราภาษาญี่ปุ่นยอมรับเพราะอาจจะคิดว่าสุภาพสงบกว่ายอมรับและถือเป็นอาจารย์ด้วยยกย่องให้ทั้งสิ้นก็อาจจะไม่ได้เก่งกับภาษาญี่ปุ่นเลย ไม่ดังครับพระสารีบุตรดังหมายความว่าไม่ใช่แบบโลกนะไม่ใช่นางแบบโลกดังแบบความสามารถจนกระทั่งคนรู้ถึงเกียรติศักดิ์กิตติคุณของท่านพระสารีบุตรมากกว่า 250 คิดเยอะแยะแต่พระสารีบุตรยกย่องเป็นครูอย่างที่เราก็จะทราบประวัติก่อนจะนอนตอนไหนก็หันศีรษะไปถามพระอาทิตย์เพราะอะไรเพราะท่านจะเอาสิ่งนี้น่ะท่านขาดมุมนี้น่ะท่านไม่ยังบกพร่องจุดนี้น่ะท่านก็ยกเป็นครูเพราะฉะนั้นที่อาตมาเคยพูดว่าครูของฝากนั้นคือคนโง่คนโง่ดีก็ทำสิ่งที่โง่ขนาดได้เพราะฉะนั้นคนที่ทำสิ่งที่ดีไปหมดแล้วก็ต้องไปเรียนรู้สิ่งที่โง่แต่ว่าไม่ทำถึงโง่เพราะฉะนั้นกว่าจะเรียนรู้ความโง่จาก เท่านั้นเองแล้วเขาก็จะหาวิธีว่าจะแก้ความโง่นี้ให้แก่คนโง่ได้อย่างไรแต่ไม่ใช่ว่าจะไปทำอย่างคนโง่เท่านั้นแหละเปล่าแต่ส่วนสิ่งที่มันเป็นของดีอย่างพระสารีบุตรเนี่ยท่านยังทำกายกรรมไม่สุภาพยังไม่สงบยังไม่แนบเนียนได้ท่านก็สั่งสมสิ่งนี้ใส่ตนโดยปัญญาชั้นเลิศแล้วยอดแล้วไม่มีอะไรอื่นบกพร่องและเพราะฉะนั้นยังเหลือแต่ส่วนที่จะเป็นกายกรรมที่จะเอามาเป็นวิธีการที่จะนอกใจก็คือการไม่สุภาพกายกรรมหรือไม่สุภาพท่านก็จะรับเอาอันนี้จากพวกนั้นจากผู้ที่เป็นห่วงสุขภาพส่วนที่เราขาดเพราะฉะนั้นพวกเราเนี่ยเราจะต้องรู้ความจริงของเราในส่วนที่เราจะเอาในสิ่งที่พอ น้องไม่คิดจะเกิดมาขัดกันก็ไม่ใช่ว่าจะเราไม่ใช่เกิดมาอย่าใช้หลักฐานเลยเราไม่คิดจะเกิดมากัดกันมาฟังดีๆแล้วไม่ใช่เกิดมากัดกันแต่เราเกิดมาผลัดกันขัดให้อะไรทำให้ขาวทำให้ผ่องใสทำให้สะอาดเพราะฉะนั้นถ้าเราเองเราถือโทษสิ่งที่เป็นแปลงที่จะผลักแล้วถ้าเราเป็นตัวหม้อเป็นถ้วยชามซึ่งจะต้องมันหมองหรือว่ามันยังไม่สะอาดและเราก็ขับใจขอให้ดีนะครับใจไม่ชอบใจเคืองใจแปลงที่มันบังคับเราคุณจะสะอาดได้อย่างไร กูจะสะอาดได้ยังไงกูจะหาหมอได้อย่างไรคุณต้องปรารถนาเอาแปลงต่างหากเล่าจริงมันอาจจะเกิดปฏิกิริยาเกิดการร้อนเกิดการแสบเกิดการเจ็บเมื่อแปลงก็อยากจะขัดเพราะว่าหน้าที่ของแปลงเราต้องมีหน้าที่ขับเพราะฉะนั้นขาดบางทีมันก็เร็วไปเดี๋ยวจะขับให้เต็มที่ตามหน้าที่แข็งแรงแต่ต้องพักเพราะฉะนั้นมันคือขัดใจก็ร้อนแล้วก็บอกว่าเบาๆหน่อยร้อนเกินไปนิดนึงแต่เราก็ต้องจุดที่เราซื้อรักนอกรักกันอยู่เรารักครอบครัวต้องเอาปัญญาปัญญาต้องเอาเศษโตเกียวที่อธิบาย แต่ต้นแล้วว่าแม้แต่เราจะหยุดเลยหูก็ไม่รับฟังแล้วตัดได้แล้วแกก็พูดอยู่กับคุณไปแล้วก็ไม่รับเอาเลยไม่ได้เสียงพูดว่าเป็นอะไรเราก็ไม่รับมาปรุงมารู้เลยไม่ได้เสียงผ่านไม่เสียงอะไรอย่างเงี้ยผ่านขณะนี้ไม่เคยมีแต่เสียงรถมีเสียงอื่นด้วยเราไม่ทักว่าเสียงอื่นเพราะฉะนั้นคนอื่นที่เราก็ไม่เข้าหูเลยที่จริงมันเข้าแต่ว่าเราไม่ปรุงมันผ่านเหมือนจะอธิบายไว้ในหนังสือคนคืออะไรเป็นเวทนาเจตสิกจากนั้นเองแต่เราไม่รู้เหมือนกันจุดๆๆแล้วเราไม่ได้ปรุงมันก็หลุดทิ้งไปก็ปล่อยทิ้งไปเลยมีอะไรติดอยู่ที่จิตเราแต่ถ้าสัญญารับทราบครับสั่งรับน้อยก็น้อยรับทราบครับติดมากแค่นั้นเองเพราะฉะนั้นเมื่อมันผ่านเมื่อเราเองเราจะหยุดจะดับแล้วตัดได้เลยเป็นเกย์โตมันไม่รู้อะไร ว่าจะเกิดปัญญาเลยจำได้แต่จำไม่ได้รับรู้ก